Σκέψεις πάνω στην εξίσωση Ε=mc2 της θεωρίας της σχετικότητας του Einstein. - Επιστήμη και Θρησκεία συναντώνται στα λόγια των μεγάλων Διδασκάλων αμφοτέρων των χώρων, για την Αγάπη.

H σχέση Ε=mc2 δείχνει την ισοδυναμία μάζης με την ενέργεια στο υλικό σύμπαν.
Η σχέση προέρχεται από την θεωρία της σχετικότητας του Einstein.
Με τις γνώσεις Φυσικής που διαθέτω, για μένα η σχέση αυτή παριστάνει τον νόμο Δημιουργίας του σύμπαντος κόσμου.
Το Ε στην σχέση είναι ενέργεια, η σκέψη είναι ενέργεια. 
Οπότε η σχέση Ε=mc2 συμβολίζει.  
Την μετατροπή της σκέψης του Όντος από το πνευματικό  σύμπαν σε δράση, μέσα στο εκδηλωμένο υλικό σύμπαν.

Παρακάτω βρίσκεται ολόκληρη η επιστολή του Einstein προς την κόρη του Lieserl.
Την επιστολή αντέγραψα από την σελίδα του διαδικτύου με τον τίτλο: WOMANTOK.  
Απλά έκανα κάποιες απαραίτητες κατά την γνώμη μου επισημάνσεις, με αντίστοιχη υπογράμμιση σε λέξεις και  φράσεις. 

H επιστολή του Άλμπερτ Αϊνστάιν στην κόρη του διδάσκει την δύναμη της ολοκληρωτικής αγάπης.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η κόρη του Αϊνστάιν, Lieserl δώρισε 1.400 επιστολές, στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο, που γράφτηκαν από τον πατέρα της. 
Με σαφή εντολή να μην δημοσιεύσουν το περιεχόμενό τους, μέχρι δύο δεκαετίες μετά το θάνατό του.

Η επιστολή που ακολουθεί είναι μια απ'
αυτές τις 1400 επιστολές.

Ιδού το κείμενο της επιστολής: 

«Όταν πρότεινα τη θεωρία της σχετικότητας, ελάχιστοι με κατάλαβαν, και αυτό που θα αποκαλύψω τώρα, θα συγκρουστεί με την παρανόηση και την προκατάληψη του κόσμου.

Σου ζητώ να φυλάξεις τα γράμματα, για όσο διάστημα χρειαστεί.

Μπορεί να είναι χρόνια, ίσως και δεκαετίες ακόμη, έως ότου η κοινωνία να είναι αρκετά προηγμένη για να δεχτεί αυτό, που θα εξηγήσω παρακάτω.

Υπάρχει μια εξαιρετικά ισχυρή δύναμη, που μέχρι σήμερα, η επιστήμη δεν έχει βρει επίσημη εξήγηση για αυτήν. 

Είναι μια δύναμη που περιλαμβάνει και διέπει τα πάντα.

Είναι πίσω από κάθε φαινόμενο, που λειτουργεί στο σύμπαν και δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί από εμάς.

Αυτή η παγκόσμια δύναμη είναι η ΑΓΆΠΗ.

Όταν οι επιστήμονες ερεύνησαν για μια ενοποιημένη θεωρία του σύμπαντος ξέχασαν την πιο ισχυρή αόρατη δύναμη. 

Η Aγάπη είναι φως, που φωτίζει αυτούς που δίνουν και λαμβάνουν. 

Η Aγάπη είναι βαρύτητα, επειδή κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται έλξη για άλλους.

Η Aγάπη είναι δύναμη, διότι πολλαπλασιάζει το καλύτερο που έχουμε, και επιτρέπει στην ανθρωπότητα να μην σβήσει στον τυφλό εγωισμό της. 

Η Αγάπη ξεδιπλώνει και αποκαλύπτει. 

Για την Αγάπη ζούμε και πεθαίνουμε. 

Αγάπη είναι ο Θεός και Θεός είναι η Αγάπη.

Η δύναμη αυτή εξηγεί τα πάντα και δίνει νόημα στη ζωή. 

Αυτή είναι η μεταβλητή που έχουμε αγνοήσει για πολύ καιρό, ίσως γιατί φοβόμαστε την Aγάπη, γιατί είναι η μόνη ενέργεια στο σύμπαν, που ο άνθρωπος δεν έχει μάθει να οδηγεί κατά βούληση.

Για να δώσω ορατότητα στην Αγάπη, έκανα μια απλή αντικατάσταση στην πιο διάσημη εξίσωση μου. 

Αν αντί για E = mc2, δεχθούμε ότι, η ενέργεια, για να θεραπεύσει τον κόσμο, μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την Aγάπη, όταν πολλαπλασιάζεται με την ταχύτητα του φωτός στο τετράγωνο.

Kαταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η Aγάπη είναι η πιο ισχυρή δύναμη, που υπάρχει, διότι δεν έχει όρια.

Μετά την αποτυχία της ανθρωπότητας στη χρήση και τον έλεγχο των άλλων δυνάμεων του σύμπαντος, που έχουν στραφεί εναντίον μας. 
Eίναι επιτακτική ανάγκη να τραφούμε με ένα άλλο είδος ενέργειας …

Αν θέλουμε το είδος μας να επιβιώσει, αν θέλουμε να βρούμε το νόημα της ζωής, αν θέλουμε να σώσουμε τον κόσμο και κάθε ον με αισθήσεις που κατοικεί σε αυτόν. 

Η Aγάπη είναι η μία και μοναδική απάντηση.

Ίσως δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι να κάνουμε μια βόμβα Aγάπης.

Δηλαδή μια συσκευή αρκετά ισχυρή ώστε να καταστρέψει εντελώς το μίσος, τον εγωισμό και την απληστία, που καταστρέφουν τον πλανήτη Γη, που κατοικούμε εμείς οι άνθρωποι.

Ωστόσο, κάθε άτομο φέρει μέσα του μια μικρή αλλά ισχυρή γεννήτρια Αγάπης της οποίας η ενέργεια περιμένει, να απελευθερωθεί.

Όταν μάθουμε να δίνουμε και να λαμβάνουμε αυτή την παγκόσμια ενέργεια, αγαπητή Lieserl, θα έχουμε επιβεβαιώσει ότι, η Αγάπη κατακτά τα πάντα, είναι σε θέση να ξεπεράσει τα πάντα.

Γιατί η Αγάπη είναι η πεμπτουσία της ζωής.

Με λυπεί βαθύτατα, που δεν μπόρεσα, να εκφράσω 

ό,τι έχω στην καρδιά μου, που χτυπά για σένα μια ζωή. Ίσως είναι πολύ αργά, για να ζητήσω συγγνώμη. 

Αλλά καθώς ο χρόνος είναι σχετικός, πρέπει να σου πω, ότι σ αγαπώ και πως χάρη σε εσένα έφτασα στην τελική απάντηση!»

Ο πατέρας σου,

Άλμπερτ Αϊνστάιν»

Επισημάνσεις πάνω στο κείμενο αυτής της θαυμάσιας επιστολής του Einstein, προς την κόρη του.

Έχω κάνει μερικές επισημάνσεις, που θεώρησα απαραίτητες για την πληρέστερη κατανόηση του κειμένου της επιστολής.
Με τις επισημάνσεις αυτές που έκανα στο κείμενο της επιστολής, δεν έχει  αλλοιωθεί στο παραμικρό η ουσία του κειμένου.
Η πρόθεσή μου ήταν αγαθή βεβαίως, καθόσον 
απλά τόνισα τα σημεία, που θεώρησα, ότι είχαν ιδιαίτερη βαρύτητα για κάθε άνθρωπο, άσχετα με τις γνώσεις του.

Αισθάνομαι  πολύ μικρός μπροστά στην προσωπικότητα και το κύρος ενός Einstein, για να κρίνω τις ιδέες, που εκθέτει στην επιστολή προς την κόρη του.
Θα προσπαθήσω όμως με δικά μου λόγια, να αναδείξω τα σημεία εκείνα, που θεωρώ από την σκοπιά του δασκάλου, ότι είναι απαραίτητα για την κατανόηση της έννοιας Αγάπη από τους συνανθρώπους μας.

Κατ'αρχήν όλη επιστολή λούζεται μέσα στο φως της Αγάπης.
Η έννοια της Αγάπης όμως έχει διαφορετική απήχηση στον νου και την καρδιά των ανθρώπων, ανάλογα με την καλλιέργεια ενός εκάστου.
Tο ζήτημα της ερμηνείας της έννοιας, που αποδίδουν οι περισσότεροι σημερινοί άνθρωποι στην λέξη (Αγάπη) διευκρινίζεται  στην ανάρτηση, που οδηγεί η ανωτέρω παραπομπή.με την εντός παρενθέσεως λέξη Αγάπη. 

Το νόημα της εν λόγω παραπομπής είναι μια προσπάθεια, για την διάκριση  της έννοιας, ατόφια  αληθινή Αγάπη, από τις διάφορες παραλλαγές της γνήσιας έννοιας  Αγάπη. 

Η αληθινή Αγάπη, για παράδειγμα, φοράει διάφορες μάσκες, κατά τις κοινωνικές εκδηλώσεις των ανθρώπων.
Έτσι θα λέγαμε, παριστάνει τον δάσκαλο, ή τον ανήσυχο γονέα που φροντίζει για το παιδί του, τον υποκριτή ερωτευμένο,τον δήθεν ευσυνείδητο εργαζόμενο, ενώ είναι άσχετος με το αντικείμενο εργασίας του. 

Στην επιστολή του Einstein προς την κόρη του, όλα τα σημεία λάμπουν από απλότητα και σαφήνεια, χωρίς να χάνουν ούτε κεραία από το βαθύτερο νόημά τους.
Παρ' όλα αυτά θα εκθέσω εδώ μια οντολογική άποψη.
Την οποία ασφαλώς γνώριζε ο πατήρ Einstein αλλά δεν ήθελε, ως φαίνεται, να εμπλέξη την κόρη του στον χώρο της οντολογίας χωρίς προηγούμενη ενημέρωση.

Οντολογικά λοιπόν, υπάρχει κατά την γνώμη μου η εξής ερμηνεία:
Το ενιαίο ΟΝ αρχικά αναγκάστηκε να εκδηλωθεί σε κόσμο γιατί αυτή ήταν η Φύση του.
Σύμφωνα με την οντολογία το ΟΝ στην αρχή διασπάστηκε σε δυο αντίθετα μέρη.
Σ' αυτή την φάση της εκδήλωσης πρωτοεμφανίζεται η τάση επανένωσης.
Στην συνέχεια,  σύμφωνα πάντα με την οντολογία, εξακολουθεί ο περεταίρω  διαχωρισμός του ΟΝΤΟΣ,  μέχρι την μικρότερη μονάδα της ύλης, που είναι το άτομο.
Στο άτομο διατηρείται ακόμη η αρχική ιδιότητα της συνύπαρξης αντιθέτων.
Θετικά φορτία ο πυρήνας αρνητικά φορτία τα περιστρεφόμενα ηλεκτρόνια. 
Αλλά όφειλε όμως κατά τον διαχωρισμό να διατηρήσει την αρχική Ενότητα.
Αυτό και έγινε: 
Στο σύνολο των άπειρων τμημάτων  της εκδήλωσης έχει διατηρηθεί η αρχική Ενότητα, με την εμφάνιση της τάσης επανένωσης.
Αυτό είναι η Αγάπη.
  
Θα επιχειρήσω τώρα από την δική μου σκοπιά, να δώσω, την πνευματική ερμηνεία, όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, στην τόσο σπουδαία σχέση: 
                            E= mc2.
Η σχέση αυτή έχει το πιο πυκνό νόημα από φιλοσοφική άποψη, που έχει οποιαδήποτε άλλη σχέση της Φυσικής επιστήμης.


Ο ίδιος ο  Einstein εκθέτει σίγουρα το βαθύτατο νόημα της σχέσης με απλά κατανοητά λόγια.
Τονίζει μάλιστα την πνευματική διάσταση των μεγεθών αυτής της σχέσης. 
Μ' αυτή την βαθύτερη ουσία  της σχέσης θα ασχοληθώ για λίγο εδώ, όχι για να συμπληρώσω τα λεγόμενα του διάσημου Φυσικού Einstein στην επιστολή προς την κόρη του.
Αλλά να μεταδώσω μέσω αυτού του γραπτού το πνεύμα, που θα μιλούσε ένας Δάσκαλος στους μαθητές του.

Αν στην σχέση E=mc2 θεωρήσουμε ότι, η μάζα (m) από τον υλικό κόσμο, έχει το αντίστοιχό της μέγεθος στον πνευματικό χώρο, την Αγάπη.
Την οποία συμβολίζω με το γράμμα Α στον χώρο του πνεύματος. ( Α, από την λέξη Αγάπη)  
Η Αγάπη είναι ο μόνιμος σύντροφος της Ενότητας, της οποίας αποτελεί το βαθύτερο θεμέλιο και της αποδίδει την αληθινή της ουσία.
Όταν δε βρει κατάλληλο, καθαρό και απαλλαγμένο από ζιζάνια χώρο, στις καρδιές των ανθρώπων, ακουμπάει εκεί ακαριαία και γίνεται άμεσα βίωμα. 

Το (C) εν προκειμένω αποκτάει άλλη οντότητα.
Δεν περιορίζεται από το όριο των 300000Km/sec, που ισχύει στον υλικό κόσμο.
Εδώ οι τιμές της Ταχύτητας μετάδοσης της Αγάπης ξεπερνούν κατά πολύ την ταχύτητα του φωτός και μεταδίδονται σχεδόν ακαριαία, όπως μεταδίδεται η σκέψη.

Το Ε στο πνευματικό πεδίο συμβολίζει την ενέργεια της Αγάπης, που η δύναμη της είναι τόση, ώστε και όροι μεθιστάνειν (Απόστολος Παύλος).
Σχετικό απόσπασμα από τον λεγόμενο Ύμνο της Αγάπης του Αποστόλου Παύλου είναι το ακόλουθο:

Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.

Μετά απ' αυτές τις παραδοχές η σχέση παίρνει μια καθαρά πνευματική μορφή:
                         Ε=Αc2  (1)
Που αποδεικνύει, ότι το νόημα ορισμένων  μαθηματικών σχέσεων, που εκφράζουν φυσικούς νόμους, μεταφέρεται αυτούσιος από το υλικό πεδίο στο πνευματικό, με ορισμένες πάντα παραδοχές και προϋποθέσεις. 

Ας δούμε τώρα με τι ποιότητες φορτίζονται τα τρία μεγέθη της σχέσης: Ε=Αc2.
Και πρώτα η ενέργεια Ε: 
Στον χώρο του πνεύματος ή ενέργεια E της Αγάπης είναι ανυπολόγιστη, αν μάλιστα την συγκρίνουμε με την τεράστια ενέργεια, που εκπέμπει ο Ήλιος.
Διότι στην σχέση (1) το C αποκτά ταχύτητες πολύ μεγαλύτερες της ταχύτητας του Φωτός.
Οπότε το Ε αποκτά ανυπολόγιστες τιμές, αν το μετρούσαμε  με μονάδες του υλικού κόσμου. 

Το (Α) συμβολίζει εδώ το  αγνό πνευματικό περιεχόμενο, της Αγάπης. στην ανωτέρω πνευματικής φύσεως σχέση (1). 
Το  (C) που ήταν το σύμβολο της ταχύτητας στην στην σχέση ισοδυναμίας ενέργειας - μάζας, E=mc2.
Τώρα στην νέα σχέση (1) συμβολίζει την ταχύτητα μετάδοσης της έννοιας Αγάπη, που είναι παρόμοια με την ταχύτητα της σκέψης. 
Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στον κεραυνοβόλο Έρωτα, για παράδειγμα. 

Συμπεραίνουμε τέλος, ότι επειδή όλα τα μεγέθη στην σχέση (1),  είναι μεγέθη  πνευματικής φύσεως.
Δεν είναι δυνατόν, πνευματικά μεγέθη να μετρηθούν με μονάδες μέτρησης μεγεθών του υλικού κόσμου.

Πρέπει να καθιερωθούν αντίστοιχες μονάδες μέτρησης των πνευματικών μεγεθών, κάτι σαν τα Richter, που μετρούμε τους σεισμούς από τα μακροσεισμικά αποτελέσματα.   
Αυτή θα είναι εργασία των μελλοντικών φυσικών επιστημόνων μετά από ειδική εκπαίδευση μύησης στα πνευματικά θέματα. 
Ελπίζουμε να έρθη κάποτε εκείνη η εποχή της πνευματικής άνοιξης, στην οποία θα δικαιωθούν επιστήμονες του κύρους του Εinstein.
Τότε θα λάμψει με όλο της το φως η μαθηματική σχέση:             Ε=Αc2 .

Είναι τότε που οι άνθρωποι θα κατανοήσουν την σκέψη του Όντος.
Ότι δηλαδή όλο αυτό το πανηγύρι του σύμπαντος κόσμου έγινε, για να δημιουργηθεί η Ζωή και ο (Άνθρωπος).

Ο άνθρωπος όμως βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας, που λέγεται Ζωή και έχει μια σπουδαία αποστολή αναλάβει.
Να κερδίσει  την Αυτογνωσία. 

Προς χάριν του ίδιου, αλλά και μέσω του Ανθρώπου και μάλιστα άμεσα, του ίδιου το Όντος ή αν θέλετε, όπερ το αυτό της ίδιας της Φύσης.

Τότε ο άνθρωπος και Φύση με την οποία ταυτίζεται, θα έχει διπλό κέρδος.

Διότι θα εμπειραθεί όχι μόνο την Αυτογνωσία, αλλά και την υπάρχουσα Ενότητα που αποτελεί το θεμέλιο της Δημιουργίας.

Έτσι θα αναδειχθεί η ισχύς της θεωρίας της σχετικότητας και στον πνευματικό χώρο οπότε: Τα αποτελέσματα μιας τέτοιας  κατανόησης θα είναι ανυπολόγιστα. Καθ' όσον το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας, σύσσωμο θα κβαντιστεί σε ένα ανώτερο ενεργειακό επίπεδο, πιο κοντά στον Θεό.

Η μόνη αξία που κυριαρχεί σε ολόκληρο τον πλανήτη Γη, δυστυχώς για τον άνθρωπο, είναι το χρήμα.

Η αξία του χρήματος πνίγει κάθε άλλη αξία.

Οι συνέπειες της διαπίστωσης ότι η μόνη αξία που κυριαρχεί στον πλανήτη Γη είναι το χρήμα, είναι αληθινά ολέθριες. 
Απογοήτευση  έχει καταλάβει τους λίγους ηθικούς  ανθρώπους  που έχουν απομείνει ακόμη ζωντανοί μέσα στην λαίλαπα της κυριαρχίας του χρήματος.  
Ολάκερο το ανθρωποσύστημα έχει χάσει τελείως τον προσανατολισμό  του.
Βαδίζει στα τυφλά με μόνη ενστικτώδη φροντίδα την επιβίωση.
Δεν ονειρεύεται πλέον μια περισσότερο ποιοτική ζωή, με συγκεκριμένα σχέδια για κατάκτηση της αληθινής ευτυχίας. 
Οι άνθρωποι έχουν ήδη μεταβληθεί  σε άβουλα όργανα στην υπηρεσία του χρήματος.

Η  Φύση ολόκληρη έχει αντιδράσει ανάλογα λόγω της υφιστάμενης πραγματικής ουσίας, που ακούει στο όνομα Ενότητα.
Πίσω από τα φαινόμενα της Ζωής υπάρχει η αόρατη Ενότητα από καταβολής κόσμου.
Η (αύρα) αυτής της Ενότητας έχει όνομα, η ουσία αυτού του ονόματος αποδίδεται με την λέξη Αγάπη.
Η (Αγάπη) είναι η ζεστή οικογενειακή ατμόσφαιρα, που ακουμπάει ο κουρασμένος αγωνιστής της Ζωής, για να ξεκουραστεί και να ηρεμήσει. 
Αγάπη είναι η ουσία που φέρνει σε επαφή τα αντίθετα φύλα των ανθρώπων και των ζώων για την διατήρηση της Ζωής.
Η Αγάπη είναι η ισχυρότερη δύναμη που υπάρχει στην Φύση.
Γι αυτό  αποτελεί  το θεμέλιο  της Ενότητας.

Σήμερα ο ιδανικός έρωτας έχει κι αυτός αντικατασταθεί από ένα απλό μηχανικό  σεξ.
Αυτό είναι όλο κι όλο, που κυριαρχεί στον νου των περισσότερων ανθρώπων, όταν νοιώσουν την μαγική (έλξη) του Έρωτα.
Κατάσταση άνευ ουσίας, με απόλυτη έλλειψη  ρομαντισμού, που προσδίδει εκείνο το εξωτικό άρωμα στην ερωτική συνεύρεση των αντίθετων φύλων. 
Αυτό το άρωμα εκλεπτύνει την σχέση και δεν βρίσκει χώρο η μηχανικότητα να παρεισφρήσει και να μολύνει την σχέση.

Όμως η χειρότερη όλων των συνεπειών είναι η αντίδραση της Φύσης προκειμένου να επαναφέρει την τάξη στο απολωλός πρόβατο, τον άνθρωπο. 
Ο άνθρωπος ως τελικός αποδέκτης της φροντίδας για την Ζωή από την Φύση.
Αποτελεί την μόνη ελπίδα για απόκτηση (Αυτογνωσίας) από τον  άνθρωπο και μέσω του ανθρώπου Αυτής της ίδιας της Φύσης.
Τότε και μόνο τότε ο άνθρωπος θα έχει υλοποιήσει τον (ρόλο), που του έχει αναθέσει η Φύση σ' αυτή την Ζωή.

Στην προκειμένη περίπτωση η αντίδραση της Φύσης στην ανομία του ανθρώπου για την αλόγιστη χρήση των ενεργειακών πηγών.
Είναι η έγερση του νόμου της (ανάδρασης), ο ποίος δρα ως  φυσική συνέπεια  της ισχύουσας νομοτέλειας της Φύσης.
Για παράδειγμα, η αλόγιστη καύση των υδρογονανθράκων στην βιομηχανία και τις άλλες εφαρμογές, χωρίς πρόβλεψη καταστολής των καυσαερίων.
Προκαλεί αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα.
Καθ' όσον η καταστολή των καυσαερίων επιβαρύνει οικονομικά την παραγωγή ενέργειας, αποφεύγεται δε, διότι μειώνει το κέρδος των βιομηχάνων.
Αποτέλεσμα η  παγίδευση θερμότητας μεταξύ νέφους διοξειδίου του άνθρακα (C02) και της Γης.
Συνέπεια αυτής της παγίδευσης είναι η εμφάνιση του φαινόμενου του θερμοκηπίου.
Ο μηχανισμός λειτουργίας του φαινομένου παρουσιάζεται στο παρακάτω σχήμα.

Φαινόμενο θερμοκηπίου

Το φαινόμενο του θερμοκηπίου προκαλεί μια αλυσίδα δεινών στην φυσική ατμόσφαιρα του πλανήτη, που δυσκολεύουν έτι περαιτέρω την Ζωή των ανθρώπων.
Όπως είναι η τήξη των πάγων στους πόλους της Γης με συνέπεια  την άνοδο της στάθμης των υδάτων στις χώρες με χαμηλό υψόμετρο, ως προς την στάθμη της θαλάσσης.

Κατωτέρω θα δούμε τα διάφορα στάδια Ζωής ενός συνηθισμένου ανθρώπου, όπως την περιγράφει ο ίδιος, επισημαίνοντας παράλληλα την ματαιότητα του χρήματος.

Στην αρχή πέθαινα, για να τελειώσω το γυμνάσιο και να μπω στο κολέγιο. 
Όταν τέλειωσα το κολέγιο πέθαινα, μέχρι να βρω και να πιάσω δουλειά.
Μετά σκέφτηκα, να παντρευτώ και να κάνω παιδιά.
Αλλά μετά πέθαινα από τις σκοτούρες, ώσπου να μεγαλώσουν και να πιάσουν κι αυτά μια δουλειά, για να εξασφαλίσουν τα προς το ζειν.
Τέλος όταν τελείωσα ικανοποιημένος και με τα παιδιά, αφοσιώθηκα και εγώ στην εργασία μου.
Αλλά μετά αγωνιούσα πότε θα πάρω σύνταξη.
Τώρα όμως που πεθαίνω πραγματικά...
Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι:
Ξέχασα να ζήσω.  

Σας παρακαλώ μην αφήσετε να συμβεί το ίδιο και στην αφεντιά σας.
Εκτιμήστε τις υπάρχουσες συνθήκες γύρω σας και ζήστε την κάθε μέρα της Ζωής σας, όσο γίνεται πιο δημιουργικά και ευχάριστα.
...Ένας παλιός φίλος σας.

Και μια συμβουλή με Αγάπη απ' αυτόν τον Φίλο:
Ποτέ μην επιχειρείτε  να μαζέψετε μόνο το χρήμα, γιατί εν τω μεταξύ θα χάσετε την υγεία σας.
Μετά για να ανακτήσετε εκ νέου την υγεία σας, πρέπει να ξοδέψετε όσα χρήματα είχατε κερδίσει, δουλεύοντας από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ, χωρίς ανάσα.
Ζούμε σαν να μην πρόκειται ποτέ να πεθάνουμε και πεθαίνουμε χωρίς ποτέ να έχουμε  ζήσει.

Το ανωτέρω κείμενο αποτελεί απόδοση του αντίστοιχου γραπτού στην Αγγλική γλώσσα, που υπάρχει στην κατωτέρω φωτογραφία. 
  

Ένας παλιός φίλος ανοίγει την καρδιά του και μεταγγίζει πείρα Ζωής 

Προσθέτω εδώ μια φράση που έχει πει ο φιλόσοφος Δημόκριτος και θεωρώ ότι αποτελεί  θεραπεία στην μονοτονία της εργασίας μόνο για το χρήμα. 

Βίος ανεόρταστος μακρά οδός απανδόχευτος.(Δημόκριτος).
Η φράση αυτή έχει την παρακάτω σημασία:
Ζωή χωρίς γιορτή είναι σαν, να βαδίζεις έναν μακρύ δρόμο χωρίς να ξεκουραστείς σε κάποιο πανδοχείο.

Ένα είναι το συμπέρασμα  για τον πλανήτη Γη.
Η εν γένει υποχώρηση των αξιών μπροστά στην αξία του χρήματος.
Παρ'όλες τις αλήθειες που διαπιστώθηκαν στο παρόν κείμενο.
Εμείς οφείλουμε να ξεπεράσουμε τα  εμπόδια και να ζούμε με ευαισθησία και νόημα το κάθε λεπτό απ' την Ζωή μας, σαν να μας δίνεται η τελευταία ευκαιρία. 

Η Παγκόσμια έλξη, η Βαρύτητα και ο Έρωτας είναι τρεις δυνάμεις με κοινή προέλευση την οντολογική αρχή του Κόσμου.

                               
                                          Οι πρώτες στιγμές της Δημιουργίας

Η εικόνα παρουσιάζει συμβολικά τις πρώτες στιγμές της Δημιουργίας. 

Ο χρόνος εδώ είναι συμβατικός διότι είναι γνωστό από την θεωρία της σχετικότητας του Einstein, ότι απόλυτος χρόνος δεν υπάρχει, μόνο χωροχρόνος λογίζεται.

Στην ανωτέρω εικόνα απλά συμβολίζεται με χρονικές μονάδες, για να ξεχωρίσουν τα γεγονότα.

Σε τρεις διακριτές φάσεις είναι δυνατόν να χωρισθεί η δημιουργία του κόσμου από οντολογική θεώρηση.
Με αφετηρία την έντονα φωτισμένη σαν Ήλιο περιοχή αριστερά  που παριστάνει την αρχική άμορφη μάζα-ενέργεια.
Συνεχίζουμε με την πολύχρωμη περιοχή που συμβολίζει  την δημιουργία ύλης. 
Τέλος δεξιά συμβολίζεται η δημιουργία του σύμπαντος κόσμου συμπεριλαμβανομένης και της Ζωής. 

Αλλά τα γεγονότα στις τρεις αντίστοιχες φάσεις δημιουργίας συνέβησαν  μέσα στον  χώρο, συνεπώς αυτά τα στιγμιότυπα είναι συμβάντα στον χωροχρόνο. 

(Οντολογική) ερμηνεία της εικόνας.

Στην αρχή ήταν μια άμορφη (μάζα) σφύζουσα από ενέργεια. 

Ακολούθησε η εκδήλωση με ένα πρώτο σπάσιμο της ενιαίας αχανούς μάζας σε δυο κομμάτια. 

Η πρώτη διάσπαση του ενιαίου όντος

Εμφανίζεται τότε η νοσταλγία της επανένωσης, στην Ελληνική γλώσσα η έννοια εκφράζεται με την φράση: 
Αχ πότε!

Εισάγεται έτσι η έννοια του χωροχρόνου στην εσωτερική δομή της ύπαρξης και αναδεικνύεται η διατήρηση της Ενότητας στην ολοκληρωμένη  εκδήλωση.

Ο Ηράκλειτος παρατηρεί την Δημιουργία από την σκοπιά της απουσίας του απόλυτου χρόνου. 

Με άλλα λόγια Ηράκλειτος και  Einstein συμβαδίζουν στις απόψεις τους περί την ανυπαρξία  απόλυτου χρόνου. 
Γι αυτό η Φύση δεν έχει προβλέψει να εξοπλίσει τα ζώα και ιδίως τον άνθρωπο με ειδικό αισθητήριο όργανο, για τον χρόνο.
Τι να το κάνει αφού ο χρόνος είναι ενσωματωμένος μέσα στην ύπαρξη.   

Η σχετική ρήση του Ηράκλειτου είναι η εξής:

(Μετάφραση του αρχαίου κειμένου της παρακάτω εικόνας).

Αυτόν εδώ τον κόσμο που είναι ίδιος για όλες τις νοήμονες υπάρξεις, ούτε κάποιος Θεός ούτε άνθρωπος τον έπλασε, αλλ' ήταν από πάντα, είναι και θα είναι αιώνια φωτιά, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο,

Σ' αυτή την φράση περιέλαβε όλη την σύγχρονη κοσμολογία, συν τις απόψεις της θεωρίας της σχετικότητας περί χρόνου του Einstein.

Δεν μιλάει για καμία αρχή του κόσμου, αλλά καταργεί τον απόλυτο χρόνο με την λέξη, αεί, δηλαδή, πάντα.

Μια είναι η αιτία το κόσμου:
Γενεσιουργός αιτία είναι η ενέργεια που μεταστοιχειούται στις διάφορες μορφές της ύλης, στερεά-υγρή και αέρια, βάσει της γνωστής σχέσης του Einstein, περί ισοδυναμίας ενέργειας και ύλης:

Ε=mc2, ---> όπου Ε η ενέργεια που μεταστοιχειούται, m η μάζα της προκύπτουσας ύλης και c η ταχύτητα του φωτός στο τετράγωνο. 

  
Στις σκέψεις του Ηράκλειτου σύμφωνα πάντα με την θεωρία της σχετικότητας, θα περιληφθεί εδώ και η δυναμική άποψη του κόσμου τούτου. 
Ήτοι οι δρώσες δυνάμεις που τον θέτουν σε κίνηση.

Αυτό ακριβώς, που επιχειρείται με την διατύπωση του τίτλου αυτής της ανάρτησης.  

Παγκόσμια έλξη, η (δυναμική) του σύμπαντος που διέπει Γαλαξίες, μαύρες οπές, αστρική σκόνη τα πάντα μέσα στο Σύμπαν.
  

Βαρύτητα, η (δύναμη) με την οποία έλκονται, οι πλανήτες από τα άστρα,και τέλος και κυρίως αυτό, η έλξη που κρατάει τα τα σώματα επάνω στους πλανήτες.
Ήτοι η βαρύτητα είναι μια εξειδίκευση του νόμου της Παγκόσμιας Έλξης.
Δηλαδή ο νόμος της Παγκόσμιας Έλξης είναι ο μόνος νόμος, που ελέγχει ολόκληρο  το Σύμπαν. 

Έρωτας δυναμική της ζώσας ύλης.

Η δυναμική της ίδιας της Ζωής, βρίσκεται κάτω από τον έλεγχό της δυναμικής του Έρωτα.
Έρωτας εκδηλώνεται ως η ελκτική δύναμη μεταξύ δυο ζώντων όντων αντιθέτου φύλου. 
Ο Έρωτας με βάση τον ανωτέρω συλλογισμό για την Βαρύτητα είναι κι αυτός μια εξειδίκευση του γενικού νόμου της Παγκόσμιας Έλξης για την ζώσα ύλη. 

Ο Έρωτας θεωρείται το απόλυτο κίνητρο, στο οποίο ανάγονται τελικά όλα τα επί μέρους  κίνητρα.  
Η Αγάπη είναι κατ' ανάγκην η βάση του Έρωτα.
Όταν ο Έρωτας συνοδεύεται με οργασμική λειτουργία, είναι η μεγαλύτερη υπόδειξη της Φύσης για την αλήθεια στην Ζωή.

-Ο πλήρης Οργασμός είναι ένας Θάνατος,  

-ο θάνατος  του   «εγώ»

-Ο πλήρης Οργασμός είναι μία

 Γέννηση.

-Η Γέννηση μιας νέας Ζωής.

-Ο πλήρης Οργασμός είναι Ζωή.

-Ο οργασμός, όπως και ο θάνατος, όπως και η γέννηση,

-είναι το σπάσιμο του αυγού.

-Το αληθινό οργασμικό σεξ είναι πολύ παρόμοιο   με τον θάνατο του «εγώ».
-Την ίδια στιγμή τα άτομα βιώνουν την ίδια την έκσταση, εκείνην την  συνθήκη όπου:  

-Δεν υπάρχει το "εγώ", διότι έχει μεταπέσει στο "εμείς".

-Σκέτο Σεξ είναι κατάσταση ζωώδης, όταν όμως το Σεξ καλύπτεται από Αγάπη,  είναι ο ζητούμενος συνδυασμός για τον άνθρωπο.

- Η σεξουαλική ή οργασμική απόκριση είναι μία από τις πιο ισχυρές δυνάμεις στον πλανήτη.

Η δύναμη της βαρύτητας δεν συμπεριλαμβάνεται στα κίνητρα της Ζωής. 
Διότι είναι πάντα παρούσα και συντελεί μόνο στην διαμόρφωση του μυικού ιστού του ανθρώπινου σώματος.

Όλες οι δραστηριότητες των ανθρώπων και των ζώων έχουν κατά βάθος ως μοναδικό κίνητρο των Έρωτα.  
Αλλά για να έχουν ελευθερία στις ερωτικές τους επιδόσεις προηγείται η επιβίωση.

Η επιβίωση είναι απαραίτητη προϋπόθεση της ερωτικής λειτουργίας,  κάθε ζωντανού όντος πάνω στον πλανήτη Γη.
Υποθέτω ότι, το αυτό ισχύει γα την Ζωή, όπου αυτή υφίσταται  μέσα σ' ολόκληρο  το σύμπαν .

Η αιτία ύπαρξης  όλων των  ανωτέρω δυνάμεων, που συνιστούν την γενικότερη δυναμική της Φύσης είναι κοινή.

Είναι η τάση επανάκαμψης στην πηγή των πάντων, που υπάρχει και διατηρείται πίσω από την όλη εκδήλωση, με την μορφή της Ενότητας των πάντων. 
Η Ενότητα είναι το υπόβαθρο του κόσμου και παρέμεινε ισχύουσα, όταν το ΟΝ αναγκάστηκε να εκδηλωθεί, γιατί αυτή ήταν η φύση του.

Η Φύση έχει καταλήξει στην ύπαρξη Ζωής και συγκεκριμένα της έλλογης με την μορφή του ανθρώπου για ένα και μόνο λόγο.

Την ανάδειξή και συνειδητοποίηση του μεγαλείου της μέσω αυτού τούτου του (ανθρώπου). 
Ώστε τέλος δια του (ανθρώπου) επίσης να επιτευχθεί τελικά και συνειδητοποίηση της ίδιας της Φύσης.  

Η αυτογνωσία του ανθρώπου οδηγεί  στην επίτευξη συνειδητότητας και από την  ίδια την Φύση επίσης.

Ο Σωκράτης που είχε αντιληφθεί, τι συμβαίνει σ' αυτόν τον κόσμο,  είχε μεταξύ άλλων συχνά αναφερθεί  στο περίφημο:

Γνώθι  σ' αυτόν, τουτέστιν γνώρισε τον αληθινό εαυτό σου. 

Η Φύση δηλαδή αποφάσισε να δημιουργήσει τον άνθρωπο, ως υπεύθυνο εκπρόσωπο της ίδιας της Φύσης στην Ζωή.
Με σκοπό  να συνειδητοποιήσει τον λόγο της εκδήλωσής της σε κόσμο.

Ο λόγος αυτός  ήταν ένας και μοναδικός, η απόκτηση Αυτογνωσίας του ανθρώπου.
Με σκοπό να  μεταβιβάσει αυτή την εμπειρία, σε χρόνο μηδέν, κατ' ευθείαν στην ίδια την Φύση με την οποία ταυτίζεται.

Αν συνειδητοποίησει ο άνθρωπος τον μοναδικό ρόλο, που του αναθέτει η Φύση σ' αυτή την Ζωή, θα πάψουν αυτομάτως τα μίση και οι πόλεμοι μεταξύ λαών και ανθρώπων.

Θα σέβεται ο ένας τον άλλον, σαν να είναι ο ίδιος ο εαυτός του.

Θα συνεχίσει να εργάζεται με την δεξιότητα και το ταλέντο, που του χάρισε η Φύση,  πάντα σε αρμονική συνεργασία με τους άλλους, για το καλό των άλλων ανθρώπων.

  

Η παιδεία αποτελεί, το θεμέλιο της πνευματικής υπόστασης μιας κοινωνίας.

  (Η παιδαγωγική Αγάπη που εκπέμπει ο δάσκαλος, ενεργεί ως μαγνήτης έλξης της προσοχής εκ μέρους των μαθητών)

       Η παιδεία είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της κοινωνικής αγωγής και του ήθους των ανθρώπων.
Αναφέρεται στην καλλιέργεια της προσωπικότητας ενός ανθρώπου σε όλους τους τομείς: 
Πνευματικό, ηθικό, σωματική αγωγή, κουλτούρα, μόρφωση.
 Η ευγένεια, η αλληλεγγύη, η εργατικότητα, το ενδιαφέρον για τον πλησίον, η Αγάπη για την πατρίδα όλα εξαρτώνται από την (παιδεία) των ανθρώπων μιας κοινωνίας.
Με άλλα λόγια η παιδεία παίζει τον ρόλο θεμελίων του οικοδομήματος, που λέγεται κοινωνία.
 Όσο πιο γερά είναι τα θεμέλια, που έχει το οικοδόμημα, τόσο πιο αποτελεσματικά  αντιστέκεται στα Ρίχτερ των κοινωνικών ταραχών και τέλος αυτών τούτων των σεισμών.

Όποια δήποτε κοινωνία στον κόσμο ανανεώνεται συνεχώς με τον νέο πληθυσμό που εισέρχεται στην Ζωή.
Σ' αυτόν τον νέο πληθυσμό  κάθε κοινωνία  βασίζει τις ελπίδες της για εξέλιξη και βελτίωση της ποιότητας Ζωής.   
Η παιδεία που αποκτούν οι νέοι διαμορφώνεται στα τρία στάδια του βίου τους. 
Αυτά είναι, η  οικογένεια-το σχολείο και τέλος η κοινωνία.
Εδώ θα ασχοληθούμε με το θέμα της εκπαίδευσης καθ' αυτής.

Αυτή περιλαμβάνει την στοιχειώδη την γυμνασιακή και τέλος την πανεπιστημιακή εκπαίδευση. 
Οι δυο πρώτες βαθμίδες (εκπαίδευσης) δηλαδή η δημοτική και η γυμνασιακή θεωρούνται οι πιο κρίσιμες για την περαιτέρω ανάπτυξη του νέου ανθρώπου.
Το ανθρώπινο υλικό πάνω στο οποίο επιχειρούν οι δύο πρώτες βαθμίδες είναι ακόμα εύπλαστο. 
Οπότε μπορεί  να πάρει την επιθυμητή  μορφή από την ηλικία των 6 ετών μέχρι αυτή των 18.
Ηλικία στην οποία  έχει ήδη διαμορφώσει ο άνθρωπος και χαρακτήρα. 

Όσο για την τελευταία βαθμίδα την ανωτάτη βαθμίδα εκπαίδευσης  
Ο νέος, η νέα έχουν την ωριμότητα να επιλέξουν το επάγγελμα της ζωής τους.
Έχουν πλέον αναπτύξει  προσωπικότητα και κατάλληλη ωριμότητα, για να είναι σε θέση να αποφασίσουν τον δρόμο που θα ακολουθήσουν στην Ζωή, για να ολοκληρώσουν τα όνειρά τους.
Αρκεί να μην παρασυρθούν από το περιβάλλον οικογενειακό και ευρύτερο κοινωνικό.
Αλλά να αναρωτηθούν μετά από αυτοσυγκέντρωση, ποιες είναι οι αυθεντικές εσωτερικές τους κλήσεις και απαιτήσεις Ζωής. 

Έρχομαι τώρα στην περίοδο διεξαγωγής της εκπαίδευσης καθ' αυτής  υπό την μορφή μαθημάτων, στο σχολείο ή το Πανεπιστήμιο. Θεωρώ ότι μπορώ, να εκφέρω την γνώμη μου λόγω προσωπικής πείρας στην τεχνική εκπαίδευση, αφ' ενός αλλά και λόγω σπουδών αφ' ετέρου.
Κυρίως όμως γιατί έχω συνειδητοποιήσει τον ρόλο, που παίζει η εκπαίδευση στην παιδεία των ανθρώπων γενικότερα. 
Η διαδικασία της εκπαίδευσης όσον αφορά στην μετάδοσης της γνώσης, έχει την ίδια φιλοσοφία της μετάδοσης πληροφορίας μέσω διάταξης πομπού-δέκτου.
Εννοείται, ότι κάτι παρόμοιο  συμβαίνει  στην ανάλογη ηλεκτρονική διάταξη της ζεύξης πομπού με περισσότερους  δέκτες. 
Η εφαρμογή του νόμου αναλογίας των (δομών), προκαλεί την εξής διανομή ρόλων: 
Ο ρόλος του πομπού ανατίθεται στον Δάσκαλο, οπότε οι δέκτες, είναι απλά οι μαθητές.

Στο ηλεκτρονικό ανάλογο πομπού-δέκτου η ποιότητα μετάδοσης εξαρτάται από την καθαρότητα και ένταση του εκπεμπόμενου από τον πομπό σήματος.
Στο σήμα του πομπού αντιστοιχεί ο λόγος του Δασκάλου, που πρέπει να είναι διαυγής και ξεκάθαρος.
Επίσης ανάλογη σημασία έχουν η δομή του κυκλώματος λήψης και η δυνατότητα ενίσχυσης του εισερχόμενου σήματος στο δέκτη χωρίς θόρυβο. 
Στην δομή του κυκλώματος λήψης αντιστοιχεί η αντιληπτική ικανότητα των μαθητών, ο δε ηλεκτρονικός (θόρυβος) αντιστοιχεί στην ικανότητα συγκέντρωσης των μαθητών. 
Σ' αυτό το σημείο τον λόγον έχει και το μέσον μετάδοσης.
Εν προκειμένω είναι η χρησιμοποιούμενη γλώσσα, που μεταφέρει όλο το νόημα της διδασκαλίας.
Η μαγνητική παρουσία του Δασκάλου ασκεί σπουδαίο ρόλο υπόβαθρου, που στηρίζει τα νοήματα της διδασκαλίας. 
  
Το ηλεκτρονικό ανάλογο διάταξης πομπού-δεκτών  λειτουργεί κάτω από την ισχύ και εφαρμογή του κοσμικού νόμου της ανάδρασης.

Στο ηλεκτρονικό ανάλογο έχουμε μια πρώτη ενίσχυση του σήματος, εντός του δέκτη με την δράση ενός τοπικού μηχανισμού ανάδρασης.
Η όλη διαδικασία ολοκληρώνεται  μέσω ενός άλλου μηχανισμού, που συντονίζει τον δέκτη με τον πομπό.

Το σύστημα Δάσκαλος - μαθητές λειτουργεί σύμφωνα με τον νόμο ομοιότητας των δομών, όπως λειτουργεί το αντίστοιχο ηλεκτρονικό σύστημα πομπού-δεκτών.
Ο νόμος ανάδρασης τίθεται σε ισχύ, ανεξάρτητα αν πρόκειται για μηχανήματα ή  έμψυχα όντα. 
Στην περίπτωση της διδασκαλίας συμβαίνουν ακριβώς ανάλογα γεγονότα, με ότι ισχύει στα μηχανήματα.

Η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι στα μεν μηχανήματα η ανάδραση εφαρμόζεται αυτόματα εκ κατασκευής.
Ενώ στο άνθρωπο-σύστημα απαιτείται να προϋπάρξει εγρήγορση και ανάλογο ενδιαφέρον από τους μαθητές. 

Στην περίπτωση μηχανημάτων ο νόμος της ανάδρασης εφαρμόζεται αρχικά προς ενίσχυση του σήματος, εντός του δέκτη. 
Στην συνέχεια ολοκληρώνεται η διαδικασία λειτουργίας του συστήματος πομπός - δέκτες με κατάλληλο κύκλωμα με το οποίο επιτυγχάνεται ο συντονισμός των δεκτών με τον πομπό.

Κατά την  εκπαιδευτική διαδικασία τώρα, γίνεται κάτι ανάλογο.
Από την πλευρά των μαθητών οι οποίοι έχοντας αντιληφθεί το πνεύμα της διδασκαλίας, είναι σε θέση να διατυπώσουν ερωτήσεις για διευκρίνηση.
Κατά την προσπάθεια που καταβάλουν οι μαθητές, για να αντιληφθούν την σημασία της διδασκαλίας  ως είναι φυσικό,  θα προκύψουν απορίες προς διευκρίνηση.
Αυτές οι απορίες που αναφύονται στην πορεία της διδασκαλίας, είναι το περιεχόμενο των ερωτήσεων που υποβάλλεται πίσω προς τον Δάσκαλο.  
Αυτή η φάση αποτελεί την διαδικασία της ανάδρασης.  

Έτσι ολοκληρώνεται η λειτουργία του νόμου ανάδρασης. 
Η απουσία της ανάδρασης αναιρεί  την όλη διαδικασία της οριστικής αφομοίωσης της γνώσης από  τους μαθητές.
Καθόσον κατά την εκπαιδευτική διαδικασία αναιρείται η επικοινωνία μεταξύ δασκάλου και μαθητών.
Η οποία εξασφαλίζεται μόνο με την υποβολή ερωτήσεων προς τον δάσκαλο.
Η απουσία ερωτήσεων συνεπάγεται απώλεια της επικοινωνίας.

 Αυτά ως προς την μετάδοση και αφομοίωση της γνώσης, που αποτελεί το θεμέλιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Ιδανικός Δάσκαλος είναι αυτός που διαθέτει Αγάπη και πάθος στην μετάδοση της γνώσης προς στους νέους ανθρώπους.
Η νεαρή ηλικία των ανθρώπων, θεωρείται ότι είναι η πιο κατάλληλη, για την καλύτερη απόδοση της μάθησης κατά την εκπαιδευτική διαδικασία.

Είναι η Αγάπη που λειτουργεί σαν γέφυρα για την μετάδοση της γνώσης στους νέους ανθρώπους.
Αυτό είναι και το κύριο  χαρακτηριστικό ενός πραγματικού εκπαιδευτικού.  
Με την Αγάπη και μόνο,  συν την πληρότητα  ενημέρωσης του δασκάλου, ως προς το αντικείμενο διδασκαλίας.
Επιτυγχάνεται το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα στην τελειοποίηση μετάδοσης της γνώσης.
Γνώση η οποία δεν πρέπει να μείνει στην μορφή της απλής πληροφορίας, αλλά με κατάλληλη εργαστηριακή εργασία να καταστεί βίωμα.

Η εκπαίδευση εφαρμόζεται και διαμορφώνεται πλέον συνεχώς, σε πραγματικές συνθήκες εντός της κοινωνίας κατά την τρίτη φάση απόκτησης πείρας.
Συνθήκες που αλλάζουν την κάθε στιγμή Ζωής και δίνουν την ευκαιρία στις ζώσες υπάρξεις, να αναπτύξουν την απαραίτητη ετοιμότητα για να επιβιώσουν.
Όπως συμβαίνει στις σημερινές κοινωνίες.
Όπου επικρατούν συνθήκες πιο αληθινές, πιο έντονες, ισάξιες  του αγώνα Ζωής. 

Τέλος ο κοινωνικός στίβος σ' αυτόν τον αγώνα Ζωής είναι ο μόνος, που μπορεί να δώσει την τελευταία ευκαιρία στον άνθρωπο, να ολοκληρωθεί. 
Συνειδητοποιώντας τι σημαίνει αγώνας επιβίωσης και το σπουδαιότερο:
Την σημασία που έχει η πνευματική Ζωή και όχι μόνο η υλική.  
Αυτό που κάνει τον άνθρωπο να ξεχωρίζει από τα ζώα.
Αυτό που δίνει  περιστασιακά την δυνατότητα  στον άνθρωπο να αισθανθεί την πληρότητα της της ύπαρξης στην κατάσταση έκστασης του "Εδώ και Τώρα".
Που είναι και η μόνη Αλήθεια!