Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΆ ΤΗ Σ ΑΝΆΔΡΑΣΗΣ ΣΕ ΦΥΣΙΚΆ ΣΥΣΤΉΜΑΤΑ.

                     
                Η ανάδραση είναι μια κοσμική λειτουργία και 

                   ισχύει σε όλη την έκταση του σύμπαντος.

 Η ανάδραση είναι εφαρμογή του κοσμικού 

                  νόμου του τρία.

Ολόκληρη η φυσική πραγματικότητα έχει την ιδιότητα του αυτοελέγχου, μέσω μηχανισμών ανάδρασης. 
Πίσω από αυτούς τους μηχανισμούς κρύβεται ένας παγκόσμιος νόμος, ο κοσμικός νόμος του τρία.



Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι το τελειότερο όργανο αυτομάτου ελέγχου, που υπάρχει στην Φύση.

Ο εγκέφαλος είναι το  μόνο  μέσο και η ελπίδα να φτάσει κάποτε ο άνθρωπος στην πολυπόθητη Απόλυτη Ευτυχία.

Είναι ένα  το κανάλι, μέσα στο οποίο θα κινηθεί το πλοίο που έχει προορισμό και  λιμάνι το ίδιο το ΕΙΝΑΙ.

Είναι μια μικρογραφία του σύμπαντος, ενώ  
βρίσκεται συνεχώς σε μόνιμη σχέση  με ολόκληρο το σύμπαν.

Ένα μεγάλο τμήμα του εγκεφάλου είναι ακόμα ανεξερεύνητο από την επιστήμη και θα παραμείνει έτσι, κατά την γνώμη μου ας αεί. 

Οι ποικίλες μεταβολές που συμβαίνουν στο φυσικό σύστημα, όπως τα διάφορα φυσικά φαινόμενα, σεισμοί, καύσωνες,
πλημμύρες  επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από την συμπεριφορά των ανθρωπίνων κοινωνιών.

Ο μηχανισμός με τον οποίο η συμπεριφορά των ανθρωπίνων κοινωνιών, επηρεάζει και διαμορφώνει τα φυσικά φαινόμενα.
Αντιστρόφως δε, πως ένα φυσικό φαινόμενο επηρεάζει τους ανθρώπους.
Είναι πάντα μια αλληλεπίδραση των δυο καταστάσεων, μέσω ενός μηχανισμού ανάδρασης (Feedback). 

Κι αυτό οφείλεται στην  ΕΝΌΤΗΤΑ των πάντων.

Για παράδειγμα μια κοινωνική αναταραχή είναι δυνατόν να διεγείρει ένα ρήγμα της γης και να επιταχύνει την εκδήλωση ενός σεισμού.
Στην περίπτωση αυτή το άνθρωπό-σύστημα στέλνει ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά κύματα στο ανόργανο περιβάλλον.
Επίσης μια συννεφιασμένη μέρα λόγω κακοκεφιάς του οδηγού ενός τραίνου, μπορεί να χάσει την ψυχραιμία του, θετική ανάδραση όπως θα δούμε παρακάτω, να μην προλάβει να αντιδράσει, με αποτέλεσμα  τον εκτροχιασμό του τραίνου. 

Οι αισθήσεις προκαλούν την ψευδαίσθηση της χωριστικότητας, νομίζουμε δηλαδή ότι είμαστε ξεχωριστά άτομα.
Ευτυχώς όμως που είναι έτσι δομημένες οι αισθήσεις από την Φύση.
Διότι αν οι αισθήσεις αντανακλούσαν την πραγματικότητα ως έχει, ο άνθρωπος δεν θα καταλάβαινε τίποτα.
Αφού θα βρισκόταν συνεχώς μέσα σε ένα (ενεργειακό) αλαλούμ.

Ο άνθρωπος οφείλει έτσι από μόνος του, να ανακαλύψει και να να βιώσει την αλήθεια με την καρδιά και τον νου, μέσα στον χρόνο και τον πόνο  που προκαλεί η ζωή. 
Απ' την άλλη πλευρά  αποζημιώνεται, γιατί στην χωριστικότητα και την ύπαρξη νόμων,  οφείλεται η αρμονία και η ομορφιά της εκδήλωσης.
Έτσι τα μάτια του γεμίζουν ομορφιά και τα αυτιά του χαίρονται την μουσική των πουλιών, σε έναν πρωινό περίπατο μέσα στο δάσος.

Πως αλλιώς θα μπορούσε να παρακολουθήσει ένα κονσέρτο του Μότσαρτ αν δεν ήταν κατάλληλα διαμορφωμένες οι αισθήσεις του.
Έτσι ώστε να μετέχει και να γεύεται την ομορφιά της Δημιουργίας.
Η αίσθηση της Δημιουργίας είναι ούτως ή άλλως, αντανάκλαση της ομορφιάς της ψυχής του.

Ο άνθρωπος που ανήκει στην Φύση και όχι στον Νου του, όταν δηλαδή ακολουθεί  τον ρυθμό της Καρδιάς και όχι του Νου, όταν διαπνέεται από Διονυσιακές ιδέες και χαίρεται την ζωή σαν ποιητής, είναι ο μόνος τρόπος να ανέβει σε ανώτερα πνευματικά επίπεδα και αξιώματα.

Η Ενότητα είναι ο υπ' αριθμόν ένα νόμος της Φύσης.
Όλη η Δημιουργία είναι κατασκευασμένη από το ίδιο υλικό έτσι ώστε, Όλα  να είναι ΈΝΑ!
Ένα Άχρονο, αιώνιο και πανταχού παρόν δημιούργημα.
Βρίσκονται δηλαδή τα πάντα μέσα στην ίδια ενεργειακή σούπα, το υλικό που είναι τα πάντα και είναι η αιτία των πάντων.
Αυτό επιτάσσει ο γενικός νόμος της  ΕΝΟΤΗΤΑΣ των πάντων. 

Μια επιτυχία και συμβολή της σύγχρονης Φυσικής στην Φιλοσοφία και την αναζήτηση της αλήθειας.
Είναι ότι,  ο νόμος αυτός έχει επιβεβαιωθεί από ένα κλάδο της Φυσικής, την (Κβαντομηχανική). 

Η ΕΝΌΤΗΤΑ εκτείνεται σε όλη την δημιουργία, ανόργανη και οργανική, βουνά, πεδιάδες, ποτάμια, λίμνες, θάλασσες, φυτά, ζώα, άνθρωποι, άστρα, πλανήτες, στο σύμπαν ολόκληρο.  
Εν γένει κάθε τι στον κόσμο, ότι υπάρχει μέσα στην Φύση, έχουν την ίδια προέλευση.
Η ΕΝΌΤΗΤΑ είναι η πεμπτουσία της εκδήλωσης στο σύνολό της.
Αν σε κάποια περιοχή του σύμπαντος εκδηλωθεί μια ανατροπή της ισορροπίας και της υπάρχουσας συμμετρίας, εγείρεται ένας αόρατος μηχανισμός ανάδρασης (Invisible Feedback) και επιχειρεί να επαναφέρει την τάξη. 

Ο άνθρωπος είναι μεν ο κυρίαρχος της Φύσης, αλλά δεν την υπερβαίνει.
Η Φύση τον έχει προικίσει με το πιο εξελιγμένο όργανο σε όλη την εκδήλωση, τον εγκέφαλο.
Το τεράστιο  δυναμικό του εγκεφάλου που έχει στην διάθεσή του ο σημερινός άνθρωπος, είναι σε λειτουργία μόνο όταν βρίσκεται σε πλήρη εγρήγορση, άλλως η χρήση του περιορίζεται κατά πολύ.  
Η επιστήμη εκτιμά, ότι το πολύ 20% του πλήρους δυναμικού χρησιμοποιείται, ενώ το υπόλοιπο παραμένει σε υποχρεωτική εφεδρεία.

Με τον εγκέφαλο σαν όχημα και σε πλήρη εγρήγορση, όταν δηλαδή  χρησιμοποιεί το 100% του δυναμικού του, ο άνθρωπος μπορεί να αναρριχηθεί στην ψηλότερη κορφή του Ολύμπου. 
Άν όμως  κάνει κακή χρήση της ψεύτικης, της ψευδαίσθησης  ελευθερίας, που του έχει διατεθεί από την Φύση, μπορεί να τον οδηγήσει στην κόλαση.

Η δομή του ανθρώπινου εγκεφάλου δεν περιλαμβάνει μηχανικά συστήματα,  λειτουργεί με ψηφιακή λογική, χρησιμοποιώντας αποκλειστικά βιορεύματα. 
Δηλαδή δυναμικά και ρεύματα που παράγονται με καθαρά βιοχημικές διαδικασίες.

Ο άνθρωπος μιμείται την δομή του εγκεφάλου, που τον προίκισε  η Φύση σε πολλές από τις τεχνικές του κατασκευές.
Τις οποίες  εμπνεύσθηκε για πρακτικούς κυρίως σκοπούς. 
Η δομή του υπολογιστή, για παράδειγμα είναι μια αντιγραφή του ανθρώπινου εγκεφάλου.

Περιλαμβάνει την κεντρική μονάδα επεξεργασίας και τα περιφερειακά. 
Η πρακτική σημασία των υπολογιστών φαίνεται στο ότι απαλλάσσει τον άνθρωπο από χρονοβόρες εργασίες ρουτίνας.
Ελεύθερος πλέον μπορεί να λειτουργήσει σε καθεστώς έμπνευσης.

Έτσι γεννήθηκαν και καλλιεργήθηκαν οι τέχνες. 
Η αληθινή τέχνη απαιτεί έμπνευση δημιουργού, δηλαδή σύνδεση απ' ευθείας με την Θεότητα. 


Ο ρόλος του εγκεφάλου στον άνθρωπο είναι, να επιβλέπει και να συντονίζει κάθε βιολογική λειτουργία στο σώμα για την διατήρηση της ζωής 
Συνεργάζεται αρμονικά  και με τις πέντε αισθήσεις και  συνθέτει εικόνα και συνείδηση του περιβάλλοντος κόσμου.

Η ομοιότητα των τεχνικών κατασκευών με την δομή του εγκεφάλου είναι εμφανής στην πλειονότητα των περιπτώσεων.
Η ομοιότης αυτή εκτείνεται από άκρου εις άκρον, σε όλη την δημιουργία.
Αυτή η ομοιότητα είναι αποτέλεσμα εφαρμογής ισχύοντος νόμου κοσμικής προέλευσης.

Αυτό  φαίνεται  πιο καθαρά στις τεχνικές κατασκευές, που χρησιμοποιούν συστήματα ελέγχου.
Κυρίως στους υπολογιστές, την κυβερνητική και την διαπλανητική τεχνολογία.
Μέσω του ανθρώπου δηλαδή, η Φύση εφαρμόζει εδώ τον  γενικό νόμο της ομοιότητας  των δομών στην εκδήλωση.

Για να μείνω για  λίγο ακόμη στην ατμόσφαιρα της φυσικής, θα αναφέρω τρεις αρχές. 
1) Η αρχή διατήρησης της ενέργειας.
2) Η αρχή διατήρησης του ηλεκτρικού φορτίου. 
3) Η διατήρηση της ομοιότητας στις φυσικές κατασκευές.
Έτσι για παράδειγμα η δομή του ατόμου είναι όμοια με την δομή του πλανητικού συστήματος.

Με την εφαρμογή της τελευταίας αρχής εξασφαλίζεται η συμμετρία και η κρυμμένη αρμονία της Φύσης. 
Ο λόγος που αναφέρθηκα στις τρεις αυτές αρχές είναι γιατί η οποιαδήποτε διατάραξη της σταθερότητάς  τους,  εγείρει την χρήση του μηχανισμού της ανάδρασης (Feedback)

Η διαδικασία της ανάδρασης είναι η βάση στην οποία στηρίζεται ο αυτόματος έλεγχος κάθε φυσικού συστήματος.

Συστήματα αυτομάτου ελέγχου υπάρχουν παντού σε κάθε κατασκευή τεχνολογική, από την πιο απλή έως την πλέον πολύπλοκη, από έναν απλό μοχλό έως ένα διαστημόπλοιο.
Η αρχή της ανάδρασης (Feedback) εμφανίζεται σε όλα αυτά τα συστήματα.
Ηλεκτρονικά, βιολογικά, εκπαιδευτικά, κοινωνικά, μεταφυσικά, διαστημικά, συμπαντικά, εν τέλει σε όλη την εκδήλωση.


Οι τρεις έννοιες του νόμου είναι:
Είσοδος-Ανάδραση- Διορθωμένη έξοδος, σύμφωνα με την τιμή του σήματος εισόδου.
Είναι οι τρεις φάσεις λειτουργίας του κοσμικού νόμου του τρία.
Η γενική μορφή του νόμου στηρίζεται στην εξής Φιλοσοφία και δομή των τριών εννοιών:
Δράση-αντίδραση- σύνθεση.


Μια απλοποιημένη γενική μορφή λειτουργίας της ανάδρασης, παριστάνεται στο κατωτέρω (Σχήμα1). 
Εδώ αναδεικνύεται  καθαρά η αρχή  της ανάδρασης και η  σχέση της με τον  νόμο του τρία.
       
                             
                                   (Σχήμα1)

Περιγραφή της διάταξης, ανωτέρω (Σχ.1).
Υπάρχει μια τιμή που πρέπει να μείνει σταθερή στο σύστημα,  για παράδειγμα η θερμοκρασία του νερού σε ένα σύστημα κεντρικής θέρμανσης πολυκατοικίας.

Αυτό εισάγεται στην αρχή της διάταξης, σε ένα υποσύστημα (Σ), το οποίο δέχεται δυο σήματα-πληροφορίες. 
Το ένα είναι η τιμή που πρέπει να κρατηθεί  σταθερή (Είσοδος) με την βοήθεια του συστήματος.
Και το άλλο ένα είναι ένα  σήμα πληροφορία, που έρχεται από την έξοδο του συστήματος, μέσω ειδικού κυκλώματος ανατροφοδότησης.

Αυτό είναι το σήμα- ανάδραση (Feedback)
Σε κατάλληλο όργανο (Σ) στην είσοδό της διάταξης γίνεται η προσθαφαίρεση των δυο σημάτων.
Η διαφορά τους που χαρακτηρίζεται σαν Ειδοποιός Διαφορά (specific distinction),  είναι εκείνη που οδηγεί περαιτέρω το σύστημα να κρατήσει σταθερή μια επιλεγμένη τιμή.
Την τιμή αυτή  εισάγει στο σύστημα το όργανο (Σ). 

Ο εγκέφαλος του ανθρώπου αναλαμβάνει τον έλεγχο στην καθημερινή μας ζωή.
Ο ρόλος του είναι πολλαπλός.
1)Κατ'  αρχήν αναλαμβάνει τον έλεγχο και δια τήρηση της ζωής και της  υγείας στο σώμα και στον ίδιο τον εγκέφαλο.
2)Οργανώνει, ελέγχει και κατευθύνει την εξωτερική του κίνηση και δράση
μέσα στον κόσμο.
3)Τέλος έχει την μοναδική, για έμβιο ον επί του πλανήτη γη λειτουργία, με καθαρά πνευματικό και ηθικό περιεχόμενο. 

Ο έλεγχος δρα ακατάπαυστα σε όλη την διάρκεια της ζωής μας και είναι  παρών από την στιγμή που θα ξυπνήσουμε, μέχρι την στιγμή που θα πέσουμε πάλι για ύπνο.
Αλλά και κατά την διάρκεια του ύπνου  μας,  
υπάρχει συνεχής σιωπηλός έλεγχος της ζωής μας από τον εγκέφαλο.

Το κυκλοφοριακό, η αναπνοή, η πέψη και οι λοιπές αυτόνομες λειτουργίες του οργανισμού μας, δια τηρούνται σταθερές  με
την μεσολάβηση συστημάτων αυτομάτου ελέγχου,  που κατευθύνονται όλες από  τον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Αλλά και στο απλό βάδισμα ο εγκέφαλος είναι ο καπετάνιος. 
Συγκεντρώνει πληροφορίες του περιβάλλοντος μέσω των αισθήσεων κατά την διάρκεια του βαδίσματος, τις συγκρίνει με την πορεία που έχει χαράξει αρχικά και κάνει τις απαραίτητες διορθώσεις αν χρειαστεί.
Αποφεύγοντας έτσι τα όποια εμπόδια που παρουσιάζονται, κρατάει σε εγρήγορση και ετοιμότητα την ύπαρξη,  για να αντιμετωπίσει πιθανές δυσκολίες που θα εμφανιστούν. 

Όλες οι ηλεκτρονικές συσκευές λειτουργούν με βάση  διατάξεις αυτομάτου ελέγχου.
Εκεί που οι εφαρμογές της ανάδρασης στα ηλεκτρονικά, φτάνουν στην αποθέωση, είναι στην διαστημική τεχνολογία και στους υπολογιστές.

Επίσης στην ρομποτική, τα ρομπότ είναι κατασκευές αυτομάτου ελέγχου από την αρχή μέχρι τέλους. 
Τα αεροπλάνα που πετούν με έλεγχο από την γη, με ένα σύστημα τηλεχειρισμού, βασίζονται επίσης στο μηχανισμό ανάδρασης (Feedback).

Θα αναφέρω ένα  σύστημα αυτομάτου ελέγχου, που το έζησα ο ίδιος για μεγάλο χρονικό διάστημα, κατά την διάρκεια της εκπαίδευσής μου, στην τεχνική της προστασίας από ακτινοβολίες πυρηνικής προέλευσης.
Η εξειδίκευση διήρκεσε ένα εξάμηνο στο Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών Δημόκριτος.  
Πρόκειται για το σύστημα ελέγχου πυρηνικού αντιδραστήρα ώστε να παραμένει η ισχύς του σταθερή, σε μια επιθυμητή τιμή.

Η γενική διάταξη λειτουργίας του αντιδραστήρα, είναι αυτή που εικονίζεται παραστατικά στο παρακάτω σχεδιάγραμμα.


                                 (Διάγραμμα δομής ενός πυρηνικού αντιδραστήρα.) 


                        
Αίθουσα αντιδραστήρα στον Δημόκριτο)                (Κτήριο αντιδραστήρα)

Αναφέρομαι στην πρώτη εικόνα,που παριστάνει την δομή ενός πυρηνικού αντιδραστήρα.

Παρατηρούμε στο κέντρο της εικόνας, το τμήμα της καρδιάς του αντιδραστήρα, που περιλαμβάνει το σχάσιμο υλικό σε ράβδους Fuel rods. (συμβολίζονται εδώ με κόκκινο χρώμα.) 
Συνήθως το σχάσιμο υλικό είναι το ουράνιο 235.
Η καρδιά βρίσκεται βυθισμένη σε δεξαμενή με ψυκτικό υγρό, (μπλε χρώμα) συνήθως βαρύ ύδωρ (D2O).
Το D( δευτέριο) είναι ένα ισότοπο του υδρογόνου. 
Η καρδιά του αντιδραστήρα πρέπει να ψύχεται διότι το αποτέλεσμα της σχάσης είναι η έκκληση μεγάλου ποσού θερμότητας.
Ο αντιδραστήρας του Δημοκρίτου είναι πειραματικός και έχει διαφορετική δομή, από αυτήν της εικόνας η οποία αφορά αντιδραστήρες ισχύος.
Οι πλέον ουσιώδης διαφορές έγκεινται στο, ότι είναι ανοιχτής δεξαμενής και το κύκλωμα ψύξεως δεν βρίσκεται υπό πίεση, όπως στους αντιδραστήρες ισχύος.

Στο διάγραμμα φαίνεται ένα τμήμα που επιγράφεται control rods (ράβδοι ελέγχου, συμβολίζονται με μαύρο χώμα), που αποτελούν το κύριο μέρος του συστήματος αυτομάτου ελέγχου της ισχύος του αντιδραστήρα. 
Οι ράβδοι ελέγχου είναι από κάδμιο.
Υλικό που απορροφά μεγάλο αριθμό βραδέων νετρονίων.
Αυτά που προκαλούν κυρίως την σχάση των ατόμων του ουρανίου 235. 
Στο σύστημα των ράβδων ελέγχου στηρίζεται όλη η λειτουργία του αντιδραστήρα. 


Στην αίθουσα αντιδραστήρα του Δημοκρίτου (πρώτη εικόνα κάτω  αριστερά) διακρίνεται η δεξαμενή νερού για την ψύξη της καρδιάς, που γίνεται η σχάση.
Το υλικό κάδμιο από το οποίο αποτελούνται οι ράβδοι ελέγχου,  απορροφά τα βραδέα νετρόνια υπεύθυνα για την λειτουργία της πυρηνικής σχάσης. 
Με κατάλληλο μηχανισμό εισάγονται οι ράβδοι καδμίου μέσα στην καρδιά του αντιδραστήρα, που είναι το σχάσιμο υλικό ουράνιο 235 και επιβραδύνουν την αντίδραση. 

Όταν ανεβαίνει η ισχύς του αντιδραστήρα έρχεται ένα σήμα ανάδρασης (feedback) στην διάταξη αυτομάτου ελέγχου, συγκρίνεται με μια επιθυμητή τιμή ισχύος, εκ των προτέρων καθορισμένη και η διαφορά που προκύπτει, οδηγεί περεταίρω τον έλεγχο του αντιδραστήρα, για την επιδιωκόμενη σταθερότητα της ισχύος.

Η λειτουργία της ανάδρασης εφαρμόζεται και στα ανθρωποσυστήματα.
Για παράδειγμα στον χώρο της εκπαίδευσης.
Ο καθηγητής εδώ παίζει τον ρόλο του Συστήματος.
Οι μαθητές είναι οι απο-δέκτες, του προϊόντος της γνώσης.
Τα σήματα ανάδρασης είναι πολλαπλά και εκπέμπονται από διάφορους κάθε φορά μαθητές, με τις ερωτήσεις-επεξήγησης, που υποβάλουν στον Καθηγητή.
Ο Καθηγητής είναι το Σύστημα που καλείται να διορθώσει τον τρόπο διδασκαλίας σε μια επιθυμητή τιμή, ώστε να γίνεται πιο άνετα η αφομοίωση της γνώσης από τους μαθητές. 
Το μάθημα αποκτά νόημα και ουσία, τότε και μόνο τότε όταν υπάρχουν ερωτήσεις ανάδρασης.

Στην κοινωνία μέσα εν γένει λειτουργούν συστήματα ελέγχου.
Οι λειτουργίες μιας  κοινωνίας είναι διάφορες και ποικίλες.
Όπως οικονομία της αγοράς, διοίκηση, ασφάλεια, βιοτεχνία και άλλα. 
Σε όλες αυτές τις δραστηριότητες μιας κοινωνίας ο μηχανισμός ελέγχου είναι παρών και της αυτής δομής και συγκρότησης.

Εάν η συνταγματική τάξη σε μια χώρα διαταραχθεί   από τους ίδιους τους κυβερνήτες.
Όπως για παράδειγμα, έκδοση αναγκαστικών νόμων ή πράξεων νομοθετικού περιεχομένου και εν γένει νόμων που θίγουν την Δημοκρατία,  χωρίς να περνούν καν από την βουλή, σύμφωνα με τον νόμο και το σύνταγμα της χώρας, για επικύρωση.
Μια τέτοια περίπτωση ήταν το κλείσιμο της ΕΡΤ.
Η οποία παρά το πείσμα της κυβέρνησης για την απόλυση 2000 υπαλλήλων εξακολούθησε να λειτουργεί (εδώ).
Χάρις στο ήθος την αντοχή και την θέληση των εργαζομένων να μην δεχθούν την κατάλυση της (Δημοκρατίας).   


Σ' αυτές τις περιπτώσεις η αποκατάσταση της τάξης επανέρχεται με την διενέργεια βουλευτικών εκλογών, που προβλέπονται σε μια αληθή (Δημοκρατία). 
Σ' αυτήν την περίπτωση οι εκλογές δρουν διορθωτικά για την αποκατάσταση της νομιμότητας και είναι μια εφαρμογή αρνητικής ανάδρασης (negative feedback), η οποία επαναφέρει το σύστημα σε ισορροπία.

Στην ψυχολογία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να μελετηθεί ο μηχανισμός των διαφόρων συναισθημάτων μίσους, οργής, δυστυχίας, αυτοεγκατάλειψης και  διαφόρων άλλων ασθενειών. 
Όλες οι ασθένειες ψυχολογικού χαρακτήρα, συντηρούνται και επιδυνόνωνται μέσω ενός μηχανισμού θετικής ανάδρασης. 

Σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει να κάνουμε μια διάκριση των δυο τύπων ανάδρασης.
Οι δυο τύποι είναι:
1)Η αρνητική ανάδραση που καταλήγει στον ουσιαστικό έλεγχο και σταθερότητα του συστήματος.
2) Η θετική ανάδραση (positive feedback), συμβαίνει όταν το σήμα ανάδρασης φτάνει στην είσοδο του συστήματος με την ίδια φάση, που έχει το σήμα εισόδου, οπότε προστίθεται σ’ αυτό και το σύστημα ενισχύει το άθροισμα με αποτέλεσμα η όλη διάταξη να οδηγείται σε αστάθεια (Unstable). 
Παράδειγμα θετικής ανάδρασης συμβαίνει στους ενισχυτές.
Όταν πλησιάσουμε το μεγάφωνο στο μικρόφωνο.
Ακούγεται τότε το χαρακτηριστικό σφύριγμα στο μεγάφωνο,  που επιβεβαιώνει την αστάθεια του συστήματος.   
   

  ΕΦΑΡΜΟΓΉ  ΤΗΣ  ΘΕΤΙΚΗΣ
ΑΝΆΔΡΑΣΗΣ  ΣΤΗΝ  ΨΥΧΟΛΟΓΊΑ.

Θα κλείσω  τώρα αυτό το κεφάλαιο της ανάδρασης,  με  εφαρμογές στην ψυχολογία του ανθρώπου.
Θα ξεκινήσω με την εφαρμογή της θετικής ανάδρασης στο ζήτημα των πάσης φύσεως ανθρωπίνων  παθών.  
Το οποιοδήποτε πάθος είναι αποτέλεσμα θετικής ανάδρασης.

Ή όλη ιστορία των ανθρωπίνων παθών ξεκινάει από την διαμόρφωση του μηχανισμού   προσοχής του ανθρώπου.
Η προσοχή του ανθρώπου περιέχει τις εξής φάσεις:
1) Η προσοχή είναι εν γένει διάσπαρτη.
2) Η προσοχή προσανατολίζεται σε ορισμένο αντικείμενο.
3) Η έλξη του αντικειμένου είναι τόσο έντονη που εγείρεται αρχικά η επιθυμία απόκτησής του, το θέλεις δικό σου.
Αρχίζει τότε να λειτουργεί η θετική ανάδραση. 
Η φάση αυτή οφείλεται καθαρά στην παρέμβαση του Νου. 
Ως ήταν αναμενόμενο, λόγω θετικής ανάδρασης, αυξάνεται  υπέρμετρα η επιθυμία αποκλειστικής  κατάκτησης και χρήσης του αντικειμένου.

Η σκέψη αγκιστρώνεται στην εκπλήρωση αυτής της επιθυμίας.
και παραμένει εκεί  αιχμαλωτισμένη.
Αυτή είναι η φάση της προσοχής που μια απλή επιθυμία γίνεται πάθος.
Έτσι δημιουργούνται τα διάφορα πάθη, όπως είναι: 
Το ερωτικό πάθος. 
Το πάθος της Εξουσίας.
Το πάθος του αλκοολισμού.
Το πάθος του καπνίσματος. 
Η πλεονεξία. 
Τα πάσης φύσεως μίση. 
Οι κατά φαντασίαν ασθένειες. 
Ο εγωισμός, η φιλαρέσκεια και άλλα πολλά.
Κάθε είδους αιχμαλωσία της προσοχής με τον μηχανισμό της θετικής ανάδρασης καταλήγει σε πάθος.  
   
Άτομα υπό το καθεστώς πάθους δεν συμβάλλουν σε τίποτα, αποτελούν βάρος, απορροφούν ωφέλιμη ενέργεια από το κοινωνικό γίγνεσθαι και εκπέμπουν  συνεχώς αρνητική δράση στο άμεσο περιβάλλον τους και όχι μόνο.  
Τα πάσης φύσεως  πάθη είναι καταστρεπτικά και για τα ίδια τα άτομα που φέρουν το πάθος αλλά και για το άμεσο και απώτερο περιβάλλον, όπως είναι η 
Πλεονεξία και  το πάθος για εξουσία.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα πάθους είναι το λεγόμενο κυκλωτό σκέψιμο.
Το αναφέρω εδώ γιατί είναι πιθανόν άγνωστο σαν πάθος στον πολύ κόσμο.
Το κυκλωτό είναι ένας όρος που έχει εισαχθεί σε μια σχολή Φιλοσοφίας και χαρακτηρίζει τον μηχανισμό της επίμονης ακολουθίας σκέψεων, κυρίως κατά την ώρα της κατάκλισης για ύπνο, κατά το οποίο τον πρώτο λόγο έχει η θετική ανάδραση.


Γενικότερα η Φύση έχει εγκαταστήσει στον άνθρωπο από την αρχή την ιδέα της Απόλυτης Ευτυχίας.
Η ιδέα αυτή δρα μέσα μας ασυνείδητα, 
σε όλη την διάρκεια της ζωής μας  και μας ωθεί να κερδίσουμε τον χαμένο παράδεισο. 
Σε κάθε στιγμή της ζωής μας κάνουμε μηχανικά μέσα μας μια σύγκριση δυο καταστάσεων.
Η μία αφορά στον τρόπο που ζούμε σήμερα και η άλλη στο πως φανταζόμαστε την ζωή μας αν θέλουμε να κερδίσουμε
την Απόλυτη Ευτυχία. 

Το αποτέλεσμα της σύγκρισης παράγει  τη γνωστή Ειδοποιό Διαφορά.
Αυτή η Ειδοποιός Διαφορά είναι εκείνη που οδηγεί κάθε  πράξη μας στην ζωή.
Τίθενται τότε δυο επιλογές, μπροστά στις οποίες καλείται να επιλέξει ο άνθρωπος, σύμφωνα με την ελευθερία βούλησης που νομίζει ότι έχει.




Η μεν πρώτη οδηγεί στην απόκτηση πνευματικών αγαθών που συνεπάγονται την Αληθινή Ελευθερία και απαλλαγή από τα πάθη.
Αυτό θα είναι το καλοτάξιδο καράβι για  την άφιξη στο λιμάνι της Αληθινής Ευτυχίας. 

Η δε δεύτερη οδηγεί στην απόκτηση υλικών αγαθών που θεραπεύουν προσωρινά  τις ανάγκες επιβίωσης.
Αλλά  δεσμεύουν περισσότερο το άτομο στο μέλλον. 
Η αιτία της δέσμευσης είναι ότι,  φορτώνουν το άτομο με άγχος απόκτησης όλο και περισσότερων υλικών αγαθών.
Αποτέλεσμα είναι να καταλήξει στο  πάθος της πλεονεξίας και ένα πλήθος άλλα πάθη, που του στερούν οριστικά το αγαθό της Ελευθερίας.  


Δεδομένου ότι, κάθε τι που κινείται έχει ζωή.
Ο άλλος δρόμος απαιτεί συνεχή προσπάθεια, διέγερση και εγρήγορση. 




Στο ανωτέρω σχήμα εικονίζεται ένα εκκρεμές σε ταλάντωση.
Αν αφεθεί ελεύθερο το εκκρεμές και γενικότερα ένα σύστημα που εκτελεί φθίνουσα ταλάντωση, με διαρκώς μειούμενο πλάτος, τελικώς θα ηρεμήσει στο κατώτατο σημείο της τροχιάς, σημείο (Β) του σχήματος.  

Αυτό ισχύει για κάθε ταλαντευόμενο σύστημα χωρίς κάποια διέγερση.
Φαντασθείτε τώρα στο σημείο (Ο) να δρα περιοδικά μια διέγερση. 
Η κατάλληλη περίοδος διέγερσης είναι δυνατόν να κρατήσει το εκκρεμές σε κίνηση.

Μεταφορικά τώρα ο άνθρωπος είναι ένα φυσικό σύστημα και χωρίς καμία διέγερση τείνει να καταλάβει την θέση ισορροπίας, που είναι η ακινησία και η τεμπελιά.
Αν όμως αφουγκραστεί την εσωτερική φωνή που τον παροτρύνει διαρκώς σε δράση για κίνηση και ζωή.
Θα ξεκολλήσει από την αδράνεια και θα παράξει ίσως ωφέλιμο έργο, για τον εαυτό του και τους άλλους. 

Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος,  που οι φυγόπονοι άνθρωποι αποφεύγουν να επιλέξουν τον δρόμο που τους κρατά συνεχώς σε διέγερση.
Η απαραίτητη ενέργεια δίδεται  σ' αυτούς που έχουν την διάθεση να εργαστούν για την Αγάπη και την Απόλυτη Ευτυχία.     
Ο φυγόπονος θα αντιληφθεί κάποτε ότι, η επιλογή του αυτή του  στέρησε  την Αληθινή Ζωή.

Απ' όλη την παραπάνω ανάπτυξη του θέματος της "Ανάδρασης σε Φυσικά Συστήματα", πηγάζει η ηθική διάσταση της Φυσικής επιστήμης
Διότι μελετά τους νόμους που καθορίζουν την ίδια την ζωή.
Η οποία προκύπτει από την μελέτη των νόμων της Φύσης.

Η βαθιά μελέτη και κατανόηση των νόμων από τους φυσικούς.
Τους παρέχει την δυνατότητα να παρουσιάσουν στον κόσμο την ουσία των νόμων με απλά κατανοητά λόγια.
Χωρίς την χρήση πολύπλοκης μαθηματικής ανάλυσης.
Απλά και ανθρώπινα γιατί η ουσία των νόμων έχει περάσει στο αίμα τους.
Είναι η ζωή τους.
Η εργασία αυτή προϋποθέτει απαραίτητα μια φιλοσοφική στάση ζωής. 

Μια τέτοια παρουσίαση αποτελεί τότε, ένα είδος μύησης στην ουσία της ζωής.

Η αληθινή Ζωή και Ευτυχία υπάρχει μόνο τότε όταν οι άνθρωποι  λειτουργούν αρμονικά με
τήρηση των νόμων της Φύσης. 

e-mail: lykeios7@otenet.gr





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου