Αναγνώστες

Δευτέρα, 2 Σεπτεμβρίου 2019

Συνειδητότητα, ενάντια μιας απόλυτης επικράτησης του "εγώ", δηλαδή μιας πλήρους ασυνειδησίας, λόγω παραμόρφωσης της πραγματικότητος από τα "εγώ" των ανθρώπων.


                 
Σύμφωνα με τον διαλεκτικό υλισμό πρέπει:
Η αντικειμενική πραγματικότητα να απεικονίζεται στην συνείδησή μας.
Όταν δεν συμβαίνει αυτό, τότε θα 
βλέπουμε τον 
κόσμο παραμορφωμένο

Στην ανωτέρω εικόνα παρατηρούμε μια γάτα να βλέπει τον εαυτό της μέσα από ένα καθρέφτη να εμφανίζεται σαν λιοντάρι. 
Δηλαδή ο συγκεκριμένος καθρέφτης παραμορφώνει τα γεγονότα, είναι δηλαδή ένα παραμορφωτικό κάτοπτρο της πραγματικής εικόνας αυτού, που βλέπουμε και ΕΊΝΑΙ.
  
Κάτι ανάλογο συμβαίνει σε διάφορα τσίρκα, όπου υπάρχουν αίθουσες με ειδικούς καθρέφτες, που παραμορφώνουν τους ανθρώπους και το περιβάλλον. 

Το παραμορφωτικό κάτοπτρο με άλλα λόγια δρα ακριβώς όπως το "εγώ". 
Το "εγώ" είναι ένα αυτούσιο παράσιτο - φάντασμα, που προκαλεί το σύνολο της δυστυχίας σ' αυτόν τον κόσμο.
Διότι προκαλεί παρανοήσεις μεταξύ των ανθρώπων, οι οποίες φαίνονται ουσιαστικές.  

Αλλά είναι ανύπαρκτες όμως στην πράξη, λόγω παραμόρφωσης του περιβάλλοντος εξ αιτίας των "εγώ"  των ανθρώπων.
Η όλη παρανόηση αποφεύγεται με αποταύτιση των γώ"από τα δρώμενα.
Αυτό είναι το δύσκολο σημείο της αναγκαίας  διόρθωσης προκειμένου να αποκατασταθεί η πραγματικότητα.
Διότι προϋποθέτει διαρκή εγρήγορση και ετοιμότητα, κάτι που απαιτεί συνεχή εξάσκηση.

- Σήμερα υπάρχει πληθώρα τεχνολογικών κατασκευών που παραμορφώνουν την πραγματικότητα για διάφορους κάθε φορά λόγους.  
Ένα παράδειγμα αναμείξεως της τεχνολογίας σε ζητήματα συνειδητότητας είναι και η παρακάτω εικονιζόμενη τεχνολογική διάταξη  εικονικής πραγματικότητας. 
Η διαφορά της εν λόγω συσκευής από ένα απλό κάτοπτρο είναι: 
Ότι εδώ ο παρατηρητής δεν είναι απλά παθητικός, αλλά μετέχει ενεργά στα τεκταινόμενα.  
                                                 
Εικονική πραγματικότητα.
Χωρίς συσκευή (Εικονικής πραγματικότητας) αυτό, που βλέπουμε και αποκαλούμε πραγματικότητα, ουδεμίαν σχέσιν έχει με την πραγματικότητα καθαυτή. 

Εδώ απαιτείται όντως σχετική διευκρίνηση, για να μην τρελαθούμε: 
Ούτε αυτό που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας απαλλαγμένες από βοηθητικά πρόσθετα,
δεν είναι η αντικειμενική πραγματικότητα.
Τότε τι είναι?
Αυτό που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας είναι κι αυτό μια πλάνη. 
Με μόνη την διαφορά ότι δεν το συνειδητοποιούμε. 
Διότι δεν γνωρίζουμε τα χαρακτηριστικά των αισθητηρίων οργάνων μας, με τα οποία αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο, που ζούμε.

Η εικόνα του κόσμου γύρω μας που μας δίνουν οι δικές μας αισθήσεις είναι σοβαρά αλλοιωμένη, μόνο που δεν το συνειδητοποιούμε. 

Τρεις είναι οι αιτίες οι οποίες προκαλούν αυτή την ενδογενή παραμόρφωση.
-Εκ γενετής σφάλματα των αισθητηρίων οργάνων.
-Σφάλμα προερχόμενο από τον Νου.
Βλέπουμε μια λεπτομέρεια της εικόνας και την εκλαμβάνουμε ως κάτι άλλο, όπως στην εικόνα στην αρχή του κειμένου.
-Τέλος δε  το μεγάλο επίκτητο εμπόδιο συνειδητότητας το αποκαλούμενο "εγώ". 

-Για το πρώτο εμπόδιο υπάρχει λύση η οποία υποδεικνύεται από ειδικούς ιατρούς και ακολουθεί χειρουργική επέμβαση, με απόλυτη επιτυχία στις περισσότερες των περιπτώσεων.
Η ίαση εξαρτάται εδώ απολύτως από τον πάσχοντα.
-Σφάλματα της δεύτερης περίπτωσης είναι κυρίως εξωτερικά και διορθώνονται με την παρακολούθηση ειδικού ιατρού και συνεχή άσκηση από τον πάσχοντα.
- Ο μεγάλος αντίπαλος κατά της συνειδητότητας παραμένει το "εγώ"
Καθόσον ο έλεγχός του αρχίζει από μια απλή παραμόρφωση της πραγματικότητας και εκτείνεται μέχρι πλήρους ασυνειδησίας.

Είναι δε αυτό το "εγώ" τόσο ευέλικτο και αντιδρά με τέτοια πονηράδα και αυτονομία, σαν να έχει δικό του έλεγχο. 
Έτσι ώστε να καταφέρνει, να παραμένει ασύλληπτο με τις συνήθεις μεθόδους καταστολής των παρανοήσεων.
Η ασυνειδησία που υποβάλει, αρχίζει από ένα άτομο και μεταδίδεται στο μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού μιας χώρας. 

Κάτι ανάλογο συνέβει και στο ξεκίνημα του Β! παγκοσμίου πολέμου.
Ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν τόσο δυνατός ομιλητής στον έναρθρο λόγο, ώστε κατάφερνε να διεγείρει τα πλήθη.
Αποτέλεσμα ήταν η ολοκληρωτική παράδοση των συνειδήσεων στην δικαιοδοσία του Αρχηγού Χίτλερ.
Έκτοτε οι απλοί στρατιώτες μέχρι πολλοί αξιωματικοί, δρούσαν σαν υπνωτισμένοι και υπάκουαν στις διαταγές του μεγάλου Αρχηγού για μια μεγάλη Γερμανία.
Μέχρι που τσακίστηκαν από την επικράτηση της Δικαιοσύνης των λαών.

Μ' άλλα λόγια δεν υπάρχει πιο ζωντανό παράδειγμα ομαδικής παράκρουσης των ανθρώπων από την κήρυξη ενός πολέμου μεταξύ δυο ή και περισσοτέρων λαών του πλανήτη.
Για διάφορες αιτίες κατάλληλα μεγενθυμένες από τους αρχηγούς των κρατών. . 
Στον οποίο πόλεμο μετέχουν και τον συντηρούν άνθρωποι σαν υπνωτισμένοι, από το όνειρο μιας μεγάλης πατρίδας, στην οποία θα ζουν πλέον άνετα όπως στα παραμύθια. 

Στις μάχες που διεξάγονται μεταξύ των "πολεμίων" σε έναν πόλεμο των "εγώ", σκοτώνουν τον εαυτό τους και βυθίζουν στην δυστυχία ολόκληρες οικογένειες ανθρώπων αδερφών. 
Που δεν διαφέρουν παρά ελάχιστα, απ' αυτούς τους ίδιους, είναι δηλαδή όμοιοι με τον μαθηματικό ορισμό της ομοιότητος των υπάρξεων. 
Μόνο η Αγάπη δεν χωράει πουθενά σε τέτοιες υπερφίαλες εγωιστικές φάσεις Ζωής.

Άκρως επικίνδυνο πολεμικό παιχνίδι η αντίσταση κατά του "εγώ" για τον Άνθρωπο, γιατί απλούστατα ο αντίπαλος είναι εν πολλοίς αόρατος.
Απαιτείται εγρήγορση  με ταυτόχρονη απόσπαση από τα δρώμενα, γεγονός που απαιτεί ανεξάντλητη θέληση. 
Αλλά πως εξασφαλίζεται αυτή η συνθήκη?

Υπάρχει  ένας και μοναδικός τρόπος με τον οποίον αυτό επιτυγχάνεται  με πλήρη ασφάλεια
η ανωτέρω παλαβομάρα. 
Κι αυτός λέγεται ΑΓΆΠΗ. 

Μόνο με την δυναμική παρουσία κατανόησης μέσα σε ένα περιβάλλον Αγάπης.
Είναι δυνατόν, να ξεπεραστούν ανώδυνα τα τεράστια εμπόδια που εμφανίζουν τα "εγώ" των ανθρώπων. 
Με σταθερή παρουσία της  εγρήγορσης και απόσπασης από τα δρώμενα στην Ζωή τους.


Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019

-Η αληθινή Αγάπη και το Σεξ - Η σεξουαλική - οργασμική απόκριση είναι μία από τις πιο ισχυρές δυνάμεις στον πλανήτη Γη.



Ο Έρωτας είναι μια από τις πιο ισχυρές δυνάμεις στον πλανήτη Γη
Είναι εκείνη η μοναδική δύναμη η οποία έχει αναλάβει την επανένωση των δυο αρχικά διασχησθέντων τμημάτων στα οποία χωρίσθηκε η αρχική ολική οντότητα του ΕΊΝΑΙ.


Το μέρος της αρχαίας λογοτεχνίας που ασχολείται 

με την υλική ύπαρξη είναι η Οντολογία.

Αγάπη και Σεξ

-Ο πλήρης Οργασμός είναι ένας Θάνατος στα 

"εγώ" των δυο ερωτευμένων. 

Ο πλήρης Οργασμός είναι μια πλήρης άφεση 

στην δύναμη  της Φύσης, που λέγεται αληθινό 

οργασμικό Σεξ και εφόσον πραγματοποιηθεί, 

οι δυο ερωτευμένοι χάνουν τα "εγώ" τους.

Δεν αισθάνονται για ορισμένο χρόνο σαν 

ξεχωριστά άτομα, αλλά σαν μια ενιαία 

οντότητα. 


Ο πλήρης οργασμός συμβαίνει ταυτόχρονα, η στιγμή αυτή είναι ο Θάνατος του 

"εγώ"

Είναι σαν να μας  υπενθυμίζει η Φύση ότι δεν 

είναι πραγματικότητα αυτή που ζούμε, αλλά 

μια πλάνη. 

Μόνο η ιερή πράξη του αληθινού έρωτα 

μπορεί να επαναφέρει για λίγο την αληθινή

πραγματικότητα της Απόλυτης Ενότητας.


Η πραγματικότητα είναι μια. 

κι αυτή λέγεται  ΕΝΟΤΗΤΑ


Δεν πρέπει να βλέπουμε τον άλλον άνθρωπο 

σαν ξεχωριστό Ον αλλά σαν μια παραλλαγή 

του Ίδιου μας του εαυτού. 

Κάτι ανάλογο συμβαίνει μέσα στην Φύση με 

οποιαδήποτε ύπαρξη.

Για παράδειγμα τα δέντρα που φέρουν το ίδιο 

όνομα.

Όπως τα πεύκα.

Έχουν μεν όλα την ίδια δομή, αλλά ποτέ δυο 

πεύκα δεν είναι απολύτως τα ίδια. 

                  Είναι απλά  όμοια.











         










            

    













Ο πλήρης Οργασμός είναι Ζωή.

Ο οργασμός, θέτει εκτός το
"εγώ"

Ο πλήρης και υπερβατικά ταυτόχρονος από τους δυο ερωτευμένους οργασμός.

Αντιστοιχεί σε μια νέα Γέννηση.

-Ο πλήρης Οργασμός είναι Ζωή.

-Ο οργασμός, όπως και ο θάνατος,

 όπως και η γέννηση.

 Είναι το σπάσιμο του αυγού, απ' όπου θα 

 προκύψει ένα καινούργιο άτομο Ζωής. 


-Το αληθινό οργασμικό σεξ είναι ακριβώς 

 παρόμοιο με τον θάνατο του "εγώ".

-Δεν υπάρχει "εγώ" τότε, έχει μεταπέσει στο 

                               εμείς


-Το Σεξ όταν γίνεται υπό το καθεστώς της 

 Αγάπης, είναι η πλέον ισχυρή δύναμη σ' αυτόν 

 εδώ τον κόσμο. 

-Η σεξουαλική ή οργασμική απόκριση είναι 

 μία από τις πιο ισχυρές δυνάμεις στον 

 πλανήτη Γη.

 Έτσι όλες οι πράξεις μας και όποια δήποτε 

 άλλη δράση, εκκινούν όλες με βάση  αυτό το   


 στοιχειώδες κίνητρο. 



 Δυο είναι οι στοιχειώδεις δυνάμεις που κινούν 

 κάθε ζωντανή ύπαρξη σ' αυτήν την Ζωή.

 1) Η δύναμη της αυτοσυντήρησης.


 2) Η δύναμη αποκατάστασης της πληρότητας 


 του Όντος

 Το οποίο διασπάστηκε αρχικά στα 

 δυο και έκτοτε η πολλαπλότητα Του αυξάνεται 

 συνεχώς. 

 Σ'αυτήν την μοναδική 

 αυτοπολλαπλασιαζόμενη δεύτερη δύναμη, 

 ανάγονται τελικά όλες οι δυνάμεις, που δρουν 

 επάνω σ' αυτόν τον πλανήτη με το όνομα Γη. 


 Κανονικά το πλήρες Σεξ δεν είναι μόνο μια   μηχανική λειτουργία, αλλά κάτι πολύ πιο   μεγάλο, υπό την προϋπόθεση  ότι   πραγματοποιείται  σε καθεστώς   ολοκληρωτικής Αγάπης. 

 Τότε και μόνο τότε θεωρείται το σεξ πλήρες. 
 Άλλως δεν είναι τίποτα περισσότερο από απλό,   ένα απλό φτάρνισμα.
 Το σωστό πλήρες σεξ είναι πράξη Δημιουργίας,   διότι αντιστοιχεί στην επανένωση του   διασπασθέντος Όντος.
Με ταυτόχρονη γνώση του ενός  Εαυτού.
Αυτή ήταν κατ' ουσίαν η πρόθεσή Του
 όταν Αυτό αποφάσισε να εκδηλωθεί σε κόσμο.




Κυριακή, 4 Αυγούστου 2019

Φυσικοί Νόμοι και Άνθρωπος.- Ο Άνθρωπος είναι το μυστικό της Δημιουργίας.

Αποτέλεσμα εικόνας για φυσικοί νόμοι και άνθρωποσ



-Ο Θεός είναι ο νομοθέτης, ελέγχει δε το σύνολον των Νόμων της Φύσης.
-Ο Άνθρωπος υπακούει με ακρίβεια στο σύνολο  των Φυσικών Νόμων και διέπεται απ' Αυτούς.
Σύμφωνα με έναν απλό κανόνα της λογικής, τα προς τρίτον ίσα, είναι και μεταξύ των ίσα:
Επομένως, ο Άνθρωπος είναι Θεός. 
-Ναι αλλά τι θεός? 
Ο Άνθρωπος  είναι απλά δυνάμει Θεός,
 δύναται να γίνει Θεός.

Όπως πολύ ορθά αναγγέλλει και το σχετικό χωρίο του Ευαγγελίου "κατ 'εικόνα και ομοίωση του Θεού".

Παραμένει όμως κριμένος κατάλληλα πίσω από το "εγώ" του, απομένει δε κάποτε να σπάσει  αυτή την ψεύτικη μάσκα και να αποκαλύψει πάραυτα την Θεϊκή Του Φύση.

Προς τούτο θα χρειαστεί να δουλέψει επί πολλές ενσαρκώσεις, για να βιώσει το γεγονός ότι: 

Ο ίδιος είναι ταυτόσημος με τους Φυσικούς Νόμους.

Καθόσον στην αρχή της τυχαίας ενσάρκωσης δεν ανήκει στην συνείδησή του, αυτή η ουσιαστική  γνώση. 

Δηλαδή ο ίδιος ο Άνθρωπος το ξέρει μεν, αλλά δεν το γνωρίζει συνειδητά.

Προς τούτο οφείλει δυο τινά να πράξει:

Πρώτον και κύριο να ενταχθεί ο ίδιος σε σχετική ομάδα σχολής εσωτερισμού, που στόχο έχει την συνειδητοποίηση των μελών της. 
Ότι από υλική άποψη οι ίδιοι οι άνθρωποι είναι ενσάρκωση των Φυσικών Νόμων.


Μετά από εντατική εργασία με κέφι και πίστη για την επιτυχία συνειδητοποίησης της αλήθειας:
Ότι ο άνθρωπος είναι ενσάρκωση ενός έξυπνου και άκρως λειτουργικού συνδυασμού Φυσικών Νόμων.
Έργο της ακούραστης Φύσης κι Αυτό.
Κατά την διάρκεια της ανωτέρω εργασίας και παράλληλα προς αυτήν οφείλει: 
Να εργαστεί για να πετύχει το ίδιο αποτέλεσμα δηλαδή, ότι ο άνθρωπος είναι ενσάρκωση των Φυσικών Νόμων, αλλά με διαφορετικά εργαλεία τώρα.


Εδώ Τώρα απαιτείται κυρίως συστηματική - επιστημονική γνώση των Φυσικών Νόμων.
Αυτό επιτυγχάνεται με τακτική παρακολούθηση των σχετικών μαθημάτων ως εξωτερικοί φοιτητές, σε ένα Πανεπιστήμιο της χώρας.
Εξαιρούνται βέβαια όσοι κατέχουν Πανεπιστημιακό τίτλο Φυσικής.

Η γνώση δε αυτή δεν πρέπει να είναι μόνο επιφανειακή, αλλά οφείλει να είναι βαθιά βιωματική.

Προς τούτο  απαιτείται έντονη πειραματική δουλειά, όχι μόνο μέσα στα ειδικά εργαστήρια του Πανεπιστημίου. 
Αλλά και σε κάθε στιγμή της ζωής να γίνεται ο ίδιος ο Άνθρωπος, αντικείμενο πειράματος Φυσικής, ανάλογα και με τις επικρατούσες κάθε στιγμή συνθήκες, όπως επιτάσσει το αντίστοιχο πείραμα σε ένα εργαστήριο Φυσικής. 

Έτσι λοιπόν θα στεφθεί κάποια στιγμή από επιτυχία η όλη προσπάθεια του Ανθρώπου, για οριστική συνειδητοποίηση. 
Της παρουσίας Του Θεού, μέσω του Ανθρώπου, στον υλικό κόσμο. 
Σ'αυτό το σημείο εγείρεται στο Νου η σκέψη:
Οποία λογική οδήγησε το ΟΝ, στην ενέργεια
ενσάρκωσης Του με την ανθρώπινη μορφή?

Εύλογη απάντηση είναι η απόφαση του ΌΝΤΟΣ, μέσα από την ανθρώπινη μορφή, να δει και να αισθανθεί την Δημιουργία, που το Ίδιο προκάλεσε. 
Ως επίσης να εμπειραθεί κατά πόσον η όλη δομή του κόσμου, αποδίδει τον σκοπό για τον οποίο υπήρξε.
Αυτή πρέπει να είναι η πιθανότερη εκδοχή της Φύσης του κόσμου τούτου.

Η σκέψη αυτή οδηγεί σε δυο συμπεράσματα-πίστεις, τις οποίες οφείλουμε να σεβόμαστε από τώρα και στο εξής.
Ένα πρώτο εσωτερικής σημασίας και ένα δεύτερο εξωτερικής και πρακτικής σημασίας.

Το πρώτο εσωτερικής σημασίας συμπέρασμα είναι ότι όλη η ανθρωπότητα βρίσκεται σε φάση μετάλλαξης από την ανθρώπινη στην Θεϊκή της Φύση.
Το δε δεύτερο και πρακτικής σημασίας συμπέρασμα είναι ότι: 
Πρέπει τον άλλον άνθρωπο να μην τον εκλαμβάνουμε σαν κάτι ξένο, αλλά σαν μια παραλλαγή του ίδιου μας του Εαυτού.
Σαν μια διαφορετική άποψη του θεωρούμενου κόσμου, την οποία οφείλουμε να σεβαστούμε και να δουλέψουμε με αυτήν, ως βάσιν σύνθεσης ενός καλύτερου κόσμου.


Ο συνειδητοποιημένος Άνθρωπος παραμένει το μεγάλο μυστήριο, για πολλούς άλλους, μέσα σε ολόκληρη την Δημιουργία. 
Παρ' όλη την εξέλιξη της επιστήμης ένα μεγάλο τμήμα του εγκεφάλου του παραμένει ακόμη τώρα, άγνωστο -ανεξερεύνητο.
Μέσα στους νευρώνες αυτού του τμήματος του εγκεφάλου, ολοκληρώνεται η ιδέα του Θεού.
Και αυτούς τους νευρώνες οφείλει να ενεργοποιεί ο Άνθρωπος με κατάλληλη εργασία για τους άλλους και διαλογισμό, ώστε να ολοκληρωθεί οριστικά η συνειδητοποιήσή του  ως  Θεός.

Η δομή της ύλης αν  ξεκινήσει κανείς από την στοιχειώδη μονάδα αυτής, που είναι το άτομο,
το οποίο διέπεται ολοκληρωτικά από Φυσικούς Νόμους. (Bohr) 

Θα διαπιστώσει τελικά ότι: 
Αφού και η πλέον στοιχειώδη μονάδα ύλης ελέγχεται τελικά από Φυσικούς Νόμους, ολόκληρη η υλική Δημιουργία ελέγχεται από τους Φυσικούς Νόμους.
Στην αρχή αυτού του κειμένου έχει λεχθεί ότι:
Ο Θεός είναι το σύνολον των Νόμων της Φύσης.

Ο Άνθρωπος κατά το υλικό μέρος αυτού αποτελείται  καθαρά από ύλη.
Κατά συνέπεια λοιπόν η ανθρώπινη υλική δομή ελέγχεται πλήρως από τους Φυσικούς Νόμους.
Ιδιαίτερα δε η δομή του εγκεφάλου του Ανθρώπου είναι μικρογραφία ολοκλήρου του Σύμπαντος κόσμου.
Αυτή δομή όμως είναι προϊόν εξέλιξης χιλιετηρίδων και συνεχίζεται.
Συνεπώς η Φύση κάτι περιμένει να αποδείξει με την παρουσία του Ανθρώπου στον κόσμο.
Λογικό είναι το συμπέρασμα ότι, βρισκόμαστε σαν Ανθρωπότητα σε μεταβατική φάση προς μια ανώτερη μορφή Θεότητας.

Σαν τέτοια όμως η Ανθρώπινη Φύση είναι κυρίως πνευματική και μόνο, υπάρχει δε συνεχής ανταπόκριση και συνεργασία με την υλική εκδήλωση.

Αν βέβαια δεν συνεχίσει το "εγώ" να παρεμβαίνει και να δημιουργεί προβλήματα πλανητικής κλίμακας. 

Όπως αλλοίωση του κλίματος, που συμβαίνει αυτόν τον καιρό, στο άμεσο τώρα.
Στην τελευταία περίπτωση  εύχομαι να μην καταλήξει η Φύση σε μια ΕΠΑΝΕΚΚΊΝΗΣΗ του ΣΎΝΟΛΟΥ, λόγω ακριβώς της παρέμβασης του "εγώ".
 Όπως το έχει κάνει ήδη στο παρελθόν, όταν το "εγώ" υπερέβη τα φυσιολογικά όρια και μετετράπη, από απλός παρατηρητής, σε μοναδικό κυρίαρχο των πράξεων του ανθρώπου.

Πολλοί ερευνητές, μεταξύ αυτών και εγώ, έχουν καταλήξει στην αλήθεια ότι: 
Ο Θεός κατοικεί μέσα μας ή πουθενά.