Αναγνώστες

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2019

H Παγκόσμια έλξη, η Βαρύτητα και ο Έρωτας είναι τρεις δυνάμεις με κοινή προέλευση την οντολογική αρχή του Κόσμου.



             Οι πρώτες στιγμές της Δημιουργίας του Σύμπαντος.           

Η εικόνα παρουσιάζει συμβολικά τις πρώτες στιγμές της Δημιουργίας. 
Ο χρόνος εδώ είναι συμβατικός διότι είναι γνωστό από την θεωρία της σχετικότητας του Einstein, ότι απόλυτος χρόνος δεν υπάρχει, μόνο χωροχρόνος λογίζεται.
Στην ανωτέρω εικόνα απλά συμβολίζεται με χρονικές μονάδες, για να ξεχωρίσουν τα γεγονότα.

Σε τρεις διακριτές φάσεις είναι δυνατόν να χωρισθεί η δημιουργία του κόσμου από οντολογική θεώρηση.
Με αφετηρία την έντονα φωτισμένη σαν Ήλιο περιοχή αριστερά  που παριστάνει την αρχική άμορφη μάζα-ενέργεια.
Συνεχίζουμε με την πολύχρωμη περιοχή που συμβολίζει  την δημιουργία ύλης.
Τέλος δεξιά συμβολίζεται η δημιουργία του σύμπαντος κόσμου συμπεριλαμβανομένης και της Ζωής. 
Αλλά τα γεγονότα στις τρεις αντίστοιχες φάσεις δημιουργίας συνέβησαν  μέσα στον  χώρο, συνεπώς αυτά τα στιγμιότυπα είναι συμβάντα στον χωροχρόνο. 

(Οντολογική) ερμηνεία της εικόνας.
Στην αρχή ήταν μια άμορφη (μάζα) σφύζουσα από ενέργεια.

Ακολούθησε η εκδήλωση με ένα πρώτο σπάσιμο της ενιαίας αχανούς μάζας σε δυο κομμάτια.


Εμφανίζεται τότε νοσταλγία της επανένωσης, η οποία στην Ελληνική γλώσσα  



η έννοια αποδίδεται με την φράση:
Αχ πότε!
Εισάγεται έτσι η έννοια του χωροχρόνου στην εσωτερική δομή της ύπαρξης και αναδεικνύεται η διατήρηση της Ενότητας στην ολοκληρωμένη  εκδήλωση.

Ο Ηράκλειτος παρατηρεί την Δημιουργία από την σκοπιά της απουσίας του απόλυτου χρόνου. 
Με άλλα λόγια Ηράκλειτος και  Einstein συμβαδίζουν στις απόψεις τους περί την ανυπαρξία  απόλυτου χρόνου. 
Γι αυτό η Φύση δεν έχει προβλέψει να εξοπλίσει τα ζώα και ιδίως τον άνθρωπο με ειδικό αισθητήριο όργανο, για τον χρόνο.
Τι να το κάνει αφού ο χρόνος είναι ενσωματωμένος μέσα στην ύπαρξη. 
  
Η σχετική ρήση του Ηράκλειτου είναι η εξής:
(Μετάφραση του αρχαίου κειμένου της παρακάτω εικόνας).
Αυτόν εδώ τον κόσμο που είναι ίδιος για όλες τις νοήμονες υπάρξεις, ούτε κάποιος Θεός ούτε άνθρωπος τον έπλασε, αλλ' ήταν από πάντα, είναι και θα είναι αιώνια φωτιά, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο:


Σ' αυτή την φράση περιέλαβε όλη την σύγχρονη κοσμολογία, συν τις απόψεις της θεωρίας της σχετικότητας περί χρόνου του Einstein.
Δεν μιλάει για καμία αρχή του κόσμου, αλλά καταργεί τον απόλυτο χρόνο με την λέξη, αεί, δηλαδή, πάντα.

Μια είναι η αιτία το κόσμου:
Γενεσιουργός αιτία είναι η ενέργεια που μεταστοιχειούται στις διάφορες μορφές της ύλης, στερεά-υγρή και αέρια, βάσει της γνωστής σχέσης του Einstein, περί ισοδυναμίας ενέργειας και ύλης:
Δεν μιλάει για καμία αρχή του κόσμου, αλλά καταργεί τον απόλυτο χρόνο με την λέξη, αεί, δηλαδή, πάντα.Στις σκέψεις του Ηράκλειτου σύμφωνα πάντα με την θεωρία της σχετικότητας, θα περιληφθεί εδώ και η δυναμική άποψη του κόσμου τούτου

Ήτοι οι δρώσες δυνάμεις που τον θέτουν σε κίνηση.
Αυτό ακριβώς, που επιχειρείται με την διατύπωση του τίτλου αυτής της ανάρτησης.  

Όμως προτού προχωρήσουμε στην καθαυτού παρουσίαση σύμφωνα με τον τίτλο της ανάρτησης: 
Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στο σχέδιο της δημιουργίας του σύμπαντος κόσμου, θα παρατηρήσουμε ότι όλη η ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑ  καταλήγει στον σχηματισμό των πλανητών.
Επάνω δε στους πλανήτες όπως γνωρίζουμε από τον πλανήτη Γη, γεννιέται η Ζωή μέσα σε χρόνο 4 δισεκκατομύρια χρόνια. 
Ο χρόνος εδώ θεωρείται συμβατικός, απόλυτος χρόνος δεν νοείται, μόνο χωροχρόνος είναι πραγματικό μέγεθος.
Οπότε όλη η Δημιουργία έγινε για να γεννηθεί η ΖΩΉ.  
Συμπέρασμα με ειδική βαρύτητα από φιλοσοφική άποψη, όπως θα δούμε στην συνέχεια.  
Συνεχίζουμε την ανάπτυξη ζητήματος του τίτλου της ανάρτησης.  

Παγκόσμια έλξη, η (δυναμική) του σύμπαντος που διέπει Γαλαξίες, μαύρες οπές, αστρική σκόνη τα πάντα μέσα στο Σύμπαν.
  
Βαρύτητα, η (δύναμη) με την οποία έλκονται, οι πλανήτες από τα άστρα,και τέλος και κυρίως αυτό, η έλξη που κρατάει τα τα σώματα επάνω στους πλανήτες.
Ήτοι η βαρύτητα είναι μια εξειδίκευση του νόμου της Παγκόσμιας Έλξης.
Δηλαδή ο νόμος της Παγκόσμιας Έλξης είναι ο μόνος νόμος, που ελέγχει ολόκληρο  το Σύμπαν. 

Έρωτας δυναμική της ζώσας ύλης.
Η δυναμική της ίδιας της Ζωής, βρίσκεται κάτω από τον έλεγχό της δυναμικής του Έρωτα.
Έρωτας εκδηλώνεται ως η ελκτική δύναμη μεταξύ δυο ζώντων όντων αντιθέτου φύλου. 
Ο Έρωτας με βάση τον ανωτέρω συλλογισμό για την Βαρύτητα είναι κι αυτός μια εξειδίκευση του γενικού νόμου της Παγκόσμιας Έλξης για την ζώσα ύλη. 


Ο Έρωτας θεωρείται το απόλυτο κίνητρο, στο οποίο ανάγονται τελικά όλα τα επί μέρους  κίνητρα.  
Η Αγάπη είναι κατ' ανάγκην η βάση του Έρωτα.
Όταν ο Έρωτας συνοδεύεται με οργασμική λειτουργία, είναι η μεγαλύτερη υπόδειξη της Φύσης για την αλήθεια στην Ζωή.

-Ο πλήρης Οργασμός είναι ένας 

Θάνατος.
  


-ο θάνατος  του   «εγώ»
-Ο πλήρης Οργασμός είναι μία Γέννηση.



-Η Γέννηση μιας νέας Ζωής.
-Ο πλήρης Οργασμός είναι Ζωή.
-Ο οργασμός, όπως και ο θάνατος, όπως και η γέννηση. 
-είναι το σπάσιμο του αυγού.
-Το αληθινό οργασμικό σεξ είναι πολύ παρόμοιο   με τον θάνατο του «εγώ».
-Την ίδια στιγμή τα άτομα βιώνουν την ίδια την έκσταση, εκείνην την  συνθήκη όπου:  
-Δεν υπάρχει το "εγώ", διότι έχει μεταπέσει στο "εμείς".

-Σκέτο Σεξ είναι κατάσταση ζωώδης, όταν όμως το Σεξ καλύπτεται από Αγάπη,  είναι ο ζητούμενος συνδυασμός για τον άνθρωπο.
Η σεξουαλική ή οργασμική απόκριση είναι μία από τις πιο ισχυρές δυνάμεις
 στον πλανήτη.

Η δύναμη της βαρύτητας δεν συμπεριλαμβάνεται στα κίνητρα της Ζωής. 
Διότι είναι πάντα παρούσα και συντελεί μόνο στην διαμόρφωση του μυικού ιστού του ανθρώπινου σώματος.

Όλες οι δραστηριότητες των ανθρώπων και των ζώων έχουν κατά βάθος ως μοναδικό κίνητρο των Έρωτα.  
Αλλά για να έχουν ελευθερία στις ερωτικές τους επιδόσεις προηγείται η επιβίωση.

Η επιβίωση είναι απαραίτητη προϋπόθεση της ερωτικής λειτουργίας,  κάθε ζωντανού όντος πάνω στον πλανήτη Γη.
Υποθέτω ότι, το αυτό ισχύει γα την Ζωή, όπου αυτή υφίσταται  μέσα σ' ολόκληρο  το σύμπαν .

Η αιτία ύπαρξης  όλων των  ανωτέρω δυνάμεων, που συνιστούν την γενικότερη δυναμική της Φύσης είναι κοινή.
Είναι η τάση επανάκαμψης στην πηγή των πάντων, που υπάρχει και διατηρείται πίσω από την όλη εκδήλωση, με την μορφή της Ενότητας των πάντων. 
Η Ενότητα είναι το υπόβαθρο του κόσμου και παρέμεινε ισχύουσα, όταν το ΟΝ αναγκάστηκε να εκδηλωθεί, γιατί αυτή ήταν η φύση του.

Η Φύση έχει καταλήξει στην ύπαρξη Ζωής και συγκεκριμένα της έλλογης με την μορφή του ανθρώπου για ένα και μόνο λόγο.
Την ανάδειξή και συνειδητοποίηση του μεγαλείου της μέσω αυτού τούτου του (ανθρώπου)
Ώστε τέλος δια του (ανθρώπου) επίσης να επιτευχθεί τελικά και συνειδητοποίηση της ίδιας της Φύσης.  
Η Αυτογνωσία του ανθρώπου οδηγεί  στην επίτευξη συνειδητότητας και από την  ίδια την Φύση επίσης.
Δεδομένου ότι ο άνθρωπος αναπαριστά την ίδια την Φύση.
Ο Σωκράτης που είχε αντιληφθεί, τι συμβαίνει σ' αυτόν τον κόσμο,  είχε μεταξύ άλλων συχνά αναφερθεί  στο περίφημο:
Γνώθι  σ' αυτόν, τουτέστιν γνώρισε τον αληθινό εαυτό σου.
Η Φύση δηλαδή αποφάσισε να δημιουργήσει τον άνθρωπο, ως υπεύθυνο εκπρόσωπο της ίδιας της Φύσης στην Ζωή.
Με σκοπό  να συνειδητοποιήσει τον λόγο της εκδήλωσής της σε κόσμο.

Ο λόγος αυτός  ήταν ένας και μοναδικός, η απόκτηση Αυτογνωσίας του ανθρώπου.
Με σκοπό να  μεταβιβάσει αυτή την εμπειρία, σε χρόνο μηδέν, κατ' ευθείαν στην ίδια την Φύση με την οποία ταυτίζεται.

Αν συνειδητοποίησει ο άνθρωπος τον μοναδικό ρόλο, που του αναθέτει η Φύση σ' αυτή την Ζωή, θα πάψουν αυτομάτως τα μίση και οι πόλεμοι μεταξύ λαών και ανθρώπων.
Θα σέβεται ο ένας τον άλλον, σαν να είναι ο ίδιος ο εαυτός του.
Θα συνεχίσει να εργάζεται με την δεξιότητα και το ταλέντο, που του χάρισε η Φύση,  πάντα σε αρμονική συνεργασία με τους άλλους, για το καλό των άλλων ανθρώπων.



Στην επόμενη ανάρτηση αναπτύσσεται διεξοδικά η αιτία Δημιουργίας της Ζωής και κατ' ακολουθία του Σύμπαντος κόσμου.



Τρίτη, 9 Απριλίου 2019

ΤΟ ΚΙΝΟΎΝ ΑΊΤΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΕΊΝΑΙ Ο ΕΡΩΣ!


                             (Ο κοσμικός έρωτας)

                         (Η αληθινή Φύση πίσω από τα φαινόμενα)

Το κινούν αίτιον του σύμπαντος είναι ο Έρως
(Πλάτων)
Ο Ηράκλειτος άνοιξε το δρόμο προς την αυτογνωσία με το γνωστό:
"Εδιζησάμην Εμεωυτόν" τουτέστιν:
Εισέδυσα (μέσα) μου. 
Τον κύκλο έκλεισε ο Σωκράτης ορίζοντας ταυτόχρονα και την έννοια της (αυτογνωσίας) με το περίφημο:
"Γνώθι σ' Αυτόν".
Πόσο απαραίτητη είναι μια τέτοια εισαγωγή στο θέμα του Έρωτα, θα φανεί αμέσως στα επόμενα.

Αν σκεφθεί κανείς πόσο θεμελιώδης είναι η γνώση που εισάγει ο Πλάτωνας, θα αντιληφθεί ότι, για να αντέξει ο νους  μια τέτοια αλήθεια, που δεν ζυγίζεται ούτε με όλο το χρυσάφι της Γης.
Πρέπει να έχει (περάσει) με επιτυχία την δοκιμασία της αυτογνωσίας και να έχει πάρει την οδό προς αυτήν.
Την δοκιμασία αυτή  περνάει κανείς πλέον ανώδυνα αν είναι γνώστης βασικών αρχών και ενήμερος των τελευταίων ερευνών στην επιστήμη της (Φυσικής).Προσοχή αυτή την παραπομπή συμβουλεύω να μην την αγνοήσετε γιατί, ανοίγει μια νέα προοπτική στην κατανόηση του κόσμου, που ζούμε.
Η ανάλυση των λέξεων στην Ελληνική γλώσσα αποκαλύπτει την (ουσία) των όντων.
Ο νόμος της παγκόσμιας έλξης είναι η ουσία του σύμπαντος.
Ήτοι από άκρη σε άκρη του σύμπαντος μεταξύ δυο μαζών m1  και  m2, που απέχουν μεταξύ τους απόσταση r, αναπτύσσεται ελκτική δύναμη F, της οποίας το μέτρο δίνεται από την σχέση του Newton:


Όπου G μια σταθερά με ορισμένη τιμή, που έχει καθορισθεί από την αρμόδια επιτροπή  καθορισμού φυσικών σταθερών για την Φυσική και χημεία.
Η κίνηση απαιτεί δύναμη και ο νόμος της παγκόσμιας έλξης παρέχει τα μέσα. 
Οπότε για το σύμπαν βρέθηκε το κινούν αίτιο της φράσης του Πλάτωνα στον τίτλο της ανάρτησης.
Επειδή δε ο νόμος προβλέπει ελκτικές δυνάμεις, που αιτιολογούνται από την Φύση της ύλης. Μπορεί να δεχθούμε, ότι το καθεστώς κίνησης των σωμάτων μέσα στο Σύμπαν, ομοιάζει σαν να γίνεται υπό την επήρεια   Ερωτικών έλξεων.

                                   

Στο ανωτέρω βίντεο δίδεται μια πρώτη ιδέα για την δομή του Ηλιακού μας συστήματος. 
Εκείνο που διαφαίνεται από την σύντομη αυτή περιγραφή είναι, ότι το σύνολο των πλανητών περιφέρονται περί τον Ήλιο. 
Κινούμενοι από κεντρομόλο δύναμη που προέρχεται  από το κέντρο του Ήλιου.
Φαίνεται ωσάν οι πλανήτες να έχουν ερωτευθεί τον άρχοντα Ήλιο.


Ανάλογα φαινόμενα παρατηρούνται και αν στραφούμε προς μεγαλύτερα αστρικά συστήματα όπως είναι οι Γαλαξίες.
Ολόκληροι γαλαξίες αποτελούμενοι από εκατομμύρια άστρα περιφέρονται γύρω από ένα κεντρικό σημείο, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες των τηλεσκοπίων.
Ένας παρόμοιος γαλαξίας είναι αυτός στον οποίο ανήκει και το Ηλιακό σύστημα.


Στην φωτογραφία φαίνεται ότι, τα άστρα κινούνται σε σπειροειδή μορφή περί ένα κέντρο, δηλαδή τον πυρήνα του Γαλαξία.
Η μορφή αυτή του (Γαλαξία) σημαίνει, ότι δρουν και στην περιοχή αυτή του σύμπαντος βαρυτικά πεδία, που υπάγονται στον γενικό νόμο της παγκόσμιας έλξης.

Το συμπέρασμα είναι ότι, κατεβαίνοντας την κλίμακα από τους αχανείς γαλαξίες στα πλανητικά συστήματα και τέλος στους πλανήτες, μοναδικό κινούν αίτιο είναι η παγκόσμια έλξη.
Αυτή η έλξη θα μπορούσε να ονομασθεί και Έρως μεταξύ των σωμάτων του Σύμπαντος.
Ο λόγος αυτής ομοιότητας είναι, ότι ο νόμος της παγκόσμιας έλξης και ο Έρωτας έχουν το κοινό χαρακτηριστικό ότι και τα δυο φαινόμενα διέπονται από ελκτική δύναμη.
Εξ άλλου σ' αυτό το ιστολόγιο έχει λεχθεί, ότι η παγκόσμια έλξη παίρνει την μορφή του Έρωτα στην Ζωή επάνω στον πλανήτη Γη.


Τέλος επάνω στους πλανήτες η παγκόσμια έλξη γίνεται βαρύτητα και εκφράζεται σαν βάρος σώματος στην επιφάνεια του πλανήτη.
Στην δε Έμβια ύλη, όπου υπάρχει έλξη μεταξύ τω ζώντων ατόμων.
Η έλξη αυτή ονομάζεται  Έρωτας.
Η ελκτική δύναμη του Έρωτα εκφράζει την τάση επανένωσης των στοιχείων της εκδήλωσης, προς αποκατάσταση  του αρχικά  ενιαίου συνόλου.
Το ενιαίο αυτό σύνολο ήταν η αρχή της 

εκδήλωσης του ΕΊΝΑΙ σε κόσμο.

Κατά την εκδήλωση όμως επήλθε αναγκαστικά διάσπαση της Ενότητας του ΕΊΝΑΙ, στον κόσμο της πολλαπλότητας και των φαινομένων. 
Αυτή  είναι μια Οντολογική ερμηνεία της  της επιθυμίας του ΕΊΝΑΙ, για εκδήλωση σε υλικό κόσμο, με τελικό στόχο την Ζωή.   


Δηλαδή νόμος παγκόσμιας έλξης στην έμβια ύλη παίρνει την μορφή της Ερωτικής Έλξης.
Γεγονός που παρατηρείται εύκολα σε όλη την κλίμακα ζώντων οργανισμών, που έχουν την ιδιότητα του πολλαπλασιασμού. 
Ο Άνθρωπος ως το τελειότερο έλλογο ον αυτής της δημιουργίας καταλαμβάνει ασφαλώς και την  κορυφή της πυραμίδας των ζώντων  οργανισμών. 
Από την ξεχωριστή αυτή  θέση η Φύση του έχει αναθέσει την υποχρέωση να συνειδητοποιήσει χάριν της Φύσης πάλι, τον αρχηγικό ρόλο που παίζει η παρουσία του μέσα στην Ζωή.

Ακόμα και μεταξύ ζωικού και φυτικού βασιλείου 
η ερωτική λειτουργία εκδηλώνεται μεγαλόπρεπα 
ιδίως την Άνοιξη.

Τότε που η φύση 
ολόκληρη 
βρίσκεται σε οργασμό δημιουργίας.


Βλέπουμε πεταλούδες να περιφέρονται χαρούμενες από άνθος σε άνθος, για να ρουφήξουν τον χυμό των λουλουδιών.

Την ίδια στιγμή όμως η γύρης που μεταφέρουν με τα πόδια τους, επιτελεί μια άλλη φάση της δημιουργίας, την γονιμοποίηση των ανθέων προς παραγωγή καρπών και συνέχιση της Ζωής.  


Πριν αρκετό καιρό μετείχα σε μια παρέα 

φιλοσοφικών ερευνών στην οποία κύριο 

μέλος ήταν ένας  πολύ δυνατός Φιλόσοφος, 

ο οποίος μάλιστα ηγείτο της ομάδος.
Αυτός είχε προτείνει ένα μοντέλο αρκετά πιστικό για τις δυνάμεις, που δρουν πάνω στον άνθρωπο κατά την διάρκεια της ζωής του.
Ο άνθρωπος έλεγε μοιάζει με έναν απλό σκύλο.
Ο σκύλος αυτός μπροστά του έχει κάποιον, που κρατάει  ένα λουκάνικο.
Ενώ πίσω του κάποιος άλλος τον απειλεί με ένα μαστίγιο. 
Βάλτε τώρα αντί της λέξης λουκάνικο, την φράση
ερωτική επιθυμία και αντί της λέξης μαστίγιο, την φράση φόβος θανάτου. 

Αποκαλύπτεται έτσι μια άλλη εικόνα
Η εικόνα του διπλού κινήτρου, για την πρακτική Ζωή του ανθρώπου μέσα στον κόσμο. 
Το αποτέλεσμα είναι αρκετά ρεαλιστικό, με μια διαφοροποίηση όμως, σχετική με τον φόβο του Θανάτου.


Απεδείχθη εξ άλλου σε προηγούμενη ανάρτηση:
https://nirav37.blogspot.com/2018/08/blog-post.html

Ότι ο (φόβος) είναι προϊόν αχαλίνωτης φαντασίας...
Άρα ανύπαρκτος για την ανθρώπινη φύση, οπότε απομένει μόνο η Ερωτική επιθυμία ως η μόνη κινητήρια δύναμη στην ζωή του ανθρώπου.

Δηλαδή όλες οι επιθυμίες ανάγονται στην Ερωτική Επιθυμία και όλοι οι φόβοι ανάγονται στον φανταστικό φόβο του Θανάτου. 

Τονίζεται όμως  ότι, ο φόβος του θανάτου, έστω και φανταστικός, στους περισσότερους των ανθρώπων.
Έχει ρίζα την συνήθεια, που εμφυτεύεται, καλλιεργείται και εμπεδώνεται στις τρεις βαθμίδες εκπαίδευσης του ανθρώπου.
Οικογένεια - Σχολείο - Κοινωνία.
Ο (φόβος) είναι προϊόν αχαλίνωτης φαντασίας...
Έκτοτε παραμένει  βαθιά ριζωμένη  μέσα τους.
 Ο φόβος του θανάτου δύσκολα ξεριζώνεται, παραμένει στην θέση του και δρα από εκεί σαν φάντασμα.

Με μια διευκρίνηση σχετικά με μια 

παραλλαγή του φόβου του θανάτου.
Αυτή που ονομάζεται ένστικτο της  αυτοσυντήρησης.
Το ένστικτο αυτό, όπως το λέει και ίδια η λέξη συνοδεύει τον άνθρωπο και κάθε έμβιο Ον σε όλη του την Ζωή, από την γέννησή του μέχρι να πεθάνει.
Ο σκοπός που η Φύση περιέλαβε αυτό το ένστικτο στα βασικά χαρακτηριστικά των έμβιων όντων, ήταν ακριβώς η προστασία της ίδιας της Ζωής.
Επαληθεύεται έτσι απόλυτα η ισχύς του τίτλου της ανάρτησης ότι: 

Το μόνο αληθινό κινούν παγκόσμιο αίτιο του σύμπαντος στην μεν ανόργανη ύλη, όπου κυριαρχεί η παγκόσμια έλξη, όπως και στην  οργανική - έμβια ύλη.
Και στις δυο αυτές περιπτώσεις, λόγω των ελκτικών δυνάμεων μεταξύ των σωμάτων, παίρνει την ίδια ονομασία και αποκαλείται ΈΡΩΣ.

Ο άνθρωπος άντρας ή γυναίκα, που δεν ερωτεύεται, θεωρείται εκτός νόμου και μάλιστα ενός νόμου συμπαντικής εμβέλειας και ισχύος.
Η διαφοροποίηση αυτή αποτυπώνεται στην κατά την γνώμη μου σκοτεινιασμένη μορφή αυτών, που δεν γεύτηκαν ποτέ έναν αληθινό  Έρωτα.

Από όλη την μέχρι τώρα ανάλυση προκύπτει  το

ακόλουθο συμπέρασμα: 

Το  εγωιστικό αυτό αμάρτημα  είναι  του 

αυτού μεγέθους με το προπατορικό 

αμάρτημα. 

Με τα ίδια μάλιστα αποτελέσματα που στέρησαν τον παράδεισο από τους
πρωτόπλαστους ανθρώπους Αδάμ και Εύα.

Διότι Έρωτας μεταξύ εγωιστών  

δεν είναι 
δυνατόν να υπάρξει. 

Αφού έρωτας σημαίνει Ενότητα, επικρατεί δηλαδή το εμείς, ενώ εγωισμός συνεπάγεται επιβολή του "εγώ", στην θέληση του άλλου. 

Ο Έρωτας είδαμε από τα ήδη λεχθέντα ότι,
είναι εφαρμογή του νόμου της παγκόσμιας
έλξης στην έμβια ύλη.
Ο δε νόμος της παγκόσμιας 
έλξης απορρέει  από τον:
Πρώτο νόμο της Δημιουργίας, ο οποίος  απλά καθορίζει ότι:
Η η ουσία της Δημιουργίας είναι 
η Ενότητα των Πάντων.
Η δε Ενότητα έχει ως υπόβαθρό την Αγάπη, χωρίς την Αγάπη καταρέει και η Ενότητα.
Συνεπώς ο Εγωιστής διαπράττει τριπλό αμάρτημα, διότι αναιρεί κατά σειράν.
Τον νόμο της παγκόσμιας έλξης,
τον νόμο της Ενότητας,  και τέλος τον 
κοσμικό νόμο του Έρωτα.


Η ποινή είναι ανάλογη με την βαρύτητα του αμαρτήματος ήτοι:
Έλλειψη της ικανοποίησης, που επέρχεται
από την γεύση του αληθινού Έρωτα.
Δεδομένου δε ότι εγωισμός διασπά  την Ενότητα στο σύμπαν.


Η τιμωρία ενός τέτοιου  ανθρώπου  είναι απλά, ότι δεν ολοκληρώνεται ποτέ, διότι απλά δεν ζει φυσιολογικά.

Δηλαδή ένας τέτοιος άνθρωπος θεωρείται το πλέον δυστυχισμένο ον της Δημιουργίας, διότι δεν απολαμβάνει τα οφέλη μιας αληθινής Ζωής. 
Εκλαμβάνεται σαν αποτυχία της δημιουργίας και το κυριότερο:

Δεν μπορεί να επιτελέσει τον ρόλο, που του έχει αναθέσει η Φύση.
Δηλαδή την απόκτηση Αυτογνωσίας για λογαριασμό της ίδιας της Φύσης. 

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2019

Παιχνίδια Ζωής, που αναδεικνύουν την ουσία της Εκδήλωσης του Όντος σε Κόσμο.


Άμυνα και Επίθεση - αντεπίθεση αυτό είναι η Ζωή η ίδια.
   Επίθεση και άμυνα- αντεπίθεση, μέχρι τελικής υποχωρήσεως του ενός εκ των αντιπάλων.
Μεταφορικά, εδώ παίζει ρόλο και η φιλοσοφία, {ο θάνατός σου, η Ζωή μου} 
Αυτή είναι το πνεύμα της κατ'εξοχήν λειτουργίας του ανταγωνισμού, σε όλες τις μορφές  κοινωνικής Ζωής.
Η αντιπαλότητα είναι ενίοτε καθαρά ιδεολογικού χαρακτήρα.

Η Ζωή είναι μια κύρια αιτία εμφάνισης της εκδήλωσης του ΕΊΝΑΙ σε  κόσμο. 
Αυτός είναι επίσης  και ο κύριος λόγος για τον οποίο, ότι έχει σχέση με την Ζωή, υπακούει απαραίτητα στους  νόμους της εκδήλωσης.

Αυτός είναι και ο αποφασιστικός λόγος ύπαρξης της  ιδιότητας της  Ζωής.
Δηλαδή ότι ζει,  υποχρεούται από την Φύση να υπακούει στην νομοτέλεια η οποία υφίσταται κατά την διάρκεια της εκδήλωσής της. 
Έτσι για παράδειγμα, κάθε ζωντανός και μη οργανισμός, αποκλείεται να ξεφύγει από τον νόμο της βαρύτητας, εφ' όσον διαβιώνει εντός αυτού τούτου του πεδίου . 
Ήτοι εν όσο διατηρείται εν Ζωή εντός του πεδίου βαρύτητος.
Βέβαια ο άνθρωπος έχει επινοήσει διάφορους τρόπους να παρακάμπτει το ίδιο το πεδίο. Εκμεταλλευόμενος τις ιδιότητες αυτού τούτου του πεδίου, το οποίο είναι πάντοτε παρών  για κάθε ον ευρισκόμενο επί της Γης.

Παράδειγμα, όταν κάνει χρήση μιας εφεύρεσης του ίδιου του ανθρώπου. 
Του  ταχύτερου και πλέον ασφαλούς μέσου μετακίνησης για μεγάλες και ταχείες μετακινήσεις:
Του γνωστού πλέον σε όλους μας, αεροπλάνου, για να ξεπεράσει τις δυσκολίες, που εμφανίζονται κατά τις αναγκαίες μετακινήσεις του, για μεγάλες αποστάσεις μετακινούμενος με τα κλασικά γήινα μέσα.

Η ένταση του πεδίου βαρύτητος στην Σελήνη είναι κατά μεγάλη προσέγγιση, περίπου (7) φορές μικρότερη από την ένταση του πεδίου βαρύτητος της Γης. 
Δεδομένου ότι η (τιμή) του είναι 1,6m/sec2 - 2m/sec2, ενώ το πεδίο βαρύτητος της Γης έχει πιο σταθερή τιμή στο ύψος της επιφάνειας της θαλάσσης, η οποία είναι από (μετρήσεις) 9,8m/sec2. 

Η συμπεριφορά της Ζωής για έναν μη γνώστη φαίνεται να είναι τυχαία, όμως κάθε άλλο παρά τυχαία είναι.  
-Κατ' αρχήν ο αγώνας για επιβίωση από την ίδια τη Ζωή, αποδεικνύει ακράδαντα την δύναμη, που είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη της ίδιας της Ζωής μέσα στον άνθρωπο, όπως και σε κάθε άλλο ζώντα οργανισμό.
-Δεύτερον και κύριο η συνεχής ηθική βελτίωση, που επιτυγχάνεται στα έλλογα όντα, όπως είναι ο άνθρωπος. 
Αποδεικνύει αναμφισβήτητα την αξία που προσδίδει στην έλλογη Ζωή το ίδιο το ΕΊΝΑΙ, ή με άλλα λόγια το ίδιο το ΌΛΟΝ. 
-Τρίτον και σπουδαιότερο η ανάθεση στον άνθρωπο του ρόλου του ερευνητή, του ρόλου που κατέχει η  ίδια η Ζωή, που είναι ας μην ξεχνάμε και η αιτία εμφάνισής  αυτού τούτου του κόσμου.

Πολλαπλά λοιπόν και εξ ίσου σοβαρά και σεβαστά τα καθήκοντα του ανθρώπου σ' αυτή την Ζωή από τον ίδιο τον άνθρωπο και τους συνανθρώπους του.
Καθήκοντα που καλείται ο ίδιος κατ αρχήν να συνηδητοποιήσει, αναπτύσσοντας τις δυνάμεις που κρύβονται μέσα στον ίδιο, όπως και σε κάθε άλλον άνθρωπο.  

 Η Ζωή η ίδια κατέχει την κύρια αιτία ύπαρξής της.
Με άλλα λόγια η εκδήλωση ολόκληρη πιστεύω ότι συνέβη, για την εμφάνιση της Ζωής καθεαυτής.
Κι αυτή φαίνεται να είναι η μόνη αιτία της εκδήλωσης του κόσμου τούτου.
Η συνειδητοποίηση αυτής της αλήθειας για το πλέον έλλογο ον επί της Γης, που είναι ο άνθρωπος, είναι πρωταρχικής σημασίας γεγονός, για τον ίδιο τον άνθρωπο.
Δεδομένου ότι προσδίδει στον άνθρωπο την μεγάλη ευθύνη της αναζήτησης της αλήθειας για την Ζωή την ίδια. 
Και όχι μόνο, του αναθέτει ταυτόχρονα επί πλέον, να σέβεται την Ζωή, όπου υπάρχει επί της Γης, όπως της αξίζει.

Θα δώσω τέλος μιαν εικόνα της Φύσης του κόσμου όπως έχω καταλήξει μετά από συνεχή στοχασμό επάνω σ' αυτό το ζήτημα.
Κατ' αρχήν υπάρχει ένα ατέλειωτο ρευστό που αποτελεί την βάση αυτού του Κόσμου κι αυτό είναι η ΑΓΆΠΗ.
Ακολουθεί μια άλλη αλήθεια που την αντιλαμβάνονται τα ζώα και οι άνθρωποι ως μια τάση συνεχούς επικοινωνίας, κι αυτή είναι η ΕΝΌΤΗΤΑ.
Αυτή η Ενότητα έχει ως υπόβαθρο στήριξης την ΑΓΆΠΗ.
Όλη η Ανθρωπότητα παλεύει βράδυ - πρωί να λειτουργήσει μέσα στα πλαίσια αυτής της Ενότητας. 
Όταν το πετύχει αυτό, η εικόνα της κοινωνίας θα είναι η εικόνα μιας ιδανικής κοινωνίας, που θα λειτουργεί δημιουργώντας συνεχώς νέα ιδανικά.