Αναγνώστες

Κυριακή, 14 Ιουλίου 2019

Ω! μητέρα Φύση η ιδέα σου να φτάσεις την τελειότητα στην Ζωή, είθε να γίνει πραγματικότητα στον παρόντα Άνθρωπο!



Η επιτυχία στον άνθρωπο έγκειται στην απόκτηση πληρότητας.

Το επιδιωκόμενο για τον άνθρωπο είναι η Αυτογνωσία το περίφημο Γνώθι σ' Αυτόν, που δίδασκε ο Σωκράτης.
Αυτό φέρει μαζί του την αιώνια πληρότητα.


Έχω μόνο την βεβαιότητα ότι αργήσαμε λίγο να αντιληφθούμε σαν ανθρωπότητα:
 Ότι η αλόγιστη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων από τον Άνθρωπο, προκάλεσε ήδη την αντίδραση της Φύσης.

Ένα πρώτο συμπέρασμα από τα ανωτέρω είναι:
Ότι Φύση και άνθρωπος αποτελούν αδιάσπαστη Ενότητα. 
Τα αποτελέσματα της αντίδρασης της Φύσης τα νοιώθουμε ήδη όλοι στο πετσί μας λόγω αλλαγής του παγκόσμιου κλήματος της Γης.
Η φυσική ισορροπία ανετράπη ολοσχερώς με δυσάρεστες συνέπειες σαν αυτές που βιώνουμε προσφάτως στην καρδιά του καλοκαιριού.

Η περιοχή της Χαλκιδικής είναι μια απ' αυτές, που συχνά συμβαίνουν στην χώρα μας, με ανθρώπινα θύματα και ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές.
Συμπέρασμα λοιπόν από τις ανωτέρω αλήθειες είναι ότι:
Άνθρωπος και Φύση αποτελούν αδιάσπαστη                                         Ενότητα.
Επανέρχομαι όμως στο επίμαχο θέμα μας, της Αυτογνωσίας, όσο απομένει ακόμα αρκετός χρόνος. 

Η πληρότητα είναι κάτι πρωτόγνωρο, είναι η αληθινή ευτυχία. Είναι μια απέραντη Αγάπη για όλους και για όλα, όλο τον κόσμο γύρω σου.


 Η Αυτογνωσία πρέπει να είναι η κατάσταση του εσωτερικού κόσμου της ανθρωπότητας για να ξεκολλήσει από τις επιδιώξεις του απόλυτα υλικού "εγώ" .
 Αυτό το μικρό υλικό "εγώ" εκπροσωπεί τον ορατό υλικό κόσμο.

Είναι η αρχή και το πέρας του υπάρχοντος κόσμου.
Είναι η αρχή της λεωφόρου που οδηγεί στην Αυτογνωσία.

Ο υπάρχων υλικός κόσμος λειτουργεί σύμφωνα με φυσικούς νόμους την λεγόμενη: 
Φυσική Νομοτέλεια .

Είναι η αρχή και το πέρας του υπάρχοντος κόσμου.
Είναι η αρχή της λεωφόρου που οδηγεί στην Αυτογνωσία.



Ως προς την γνώση της Φυσικής Νομοτέλειας, οι άνθρωποι κατατάσσονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες.

 1) Σ' αυτούς που το πιστεύουν σαν κάτι ιερό, αλλά δεν το γνωρίζουν παρά μόνο με την αίσθηση.

2)Σε εκείνους που έχουν Πανεπιστημιακή γνώση  των Φυσικών νόμων, λόγω αντίστοιχης απόκτησης Πανεπιστημιακού τίτλου.


3) Σε εκείνους που αγνοούν τελείως την ύπαρξη Φυσικών νόμων και όχι μόνο, αλλά τους αψηφούν λόγω άγνοιας επίσης.
Ευτυχώς σ' αυτή την τρίτη κατηγορία ανήκει  μόνο μια μικρή μειοψηφία.



Το γεγονός αυτό της κατάταξης σε τρεις  κατηγορίες ανθρώπων, προκαλεί μιαν αντίστοιχη πρόσβαση στην έννοια του "εγώ", μέσα στις συνειδήσεις των ανθρώπων.


Δεν πρέπει λοιπόν να απομονώσουμε το παράσιτο αυτό "εγώ" από ολόκληρο  το είναι μας.

Αλλά αντίθετα να το περιβάλλουμε με την δέουσα Αγάπη, διότι χωρίς αυτό δεν υπάρχει τίποτα για την εκκίνηση προς τον δρόμο της Αυτογνωσίας.






Τρίτη, 25 Ιουνίου 2019

Ρόλος του Θηλυκού και αρσενικού γένους στην δημιουργία του κόσμου - Έλεγχος ολόκληρης της Δημιουργίας από την Κοσμική Νοημοσύνη.



Σαφής διάκριση από τα χαρακτηριστικά των δυο φύλων
Η μελέτη της ανωτέρω εικόνας προσθέτει αρκετά χαρακτηριστικά στοιχεία για την διάκριση των δυο φύλων.
Το αρσενικό ΟΝ ονομάζεται κόκορας και έχει διαφορετική εμφάνιση από το θηλυκό, που φέρει το όνομα κότα.  
Ο κόκορας διακρίνεται σαφώς μέσα στην οικογένεια διότι είναι ψηλότερος και φέρει διακριτικά στολίδια το λεγόμενο "ληρί"
Τέλος δε, όπερ και σπουδαιότερον, αναλαμβάνει να γονιμοποιήσει όλες τις κότες της παρέας. 


Στην οικογένεια των λιονταριών η διάκριση των φύλων είναι περισσότερο σαφής.





Η διάκριση των δυο φύλων αρσενικούθηλυκού στην οικογένεια των λεόντων είναι πλέον σαφής.
Το αρσενικό λιοντάρι φέρει χαίτη, είναι ψηλότερο, πιο επιβλητικό, χαρακτηριστικό της αρσενικότητας του είδους.
Το ενδιαφέρει περισσότερο το κυνήγι της τροφής και η προστασία του κοπαδιού και αφήνει την φροντίδα της διατήρησης του είδους στο θηλυκό μέλος της οικογένειας, με την συμμετοχή και του ιδίου ασφαλώς.     
Η διάκριση αυτή συνεχίζεται σε όλα τα ζώντα όντα και σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με την διάκριση των ρόλων των δυο φύλων. 

Αρσενικό και θηλυκό παγόνι
Έτσι για παράδειγμα το αρσενικό παγόνι φέρει ένα σωρό στολίδια σε σχέση με το θηλυκό. 
Αυτός ο μηχανισμός που επιβάλει την διάκριση του αρσενικού από  το θηλυκό γένος, είναι αποτέλεσμα του νόμου φυσικής επιλογής. 

Προχωρώντας προς τα πάνω στην πυραμίδα, προς ανώτερα εξελικτικά είδη φτάνουμε τελικά στην κορυφή, που είναι ο άνθρωπος. 

Η δημιουργία του κόσμου ξεκίνησε από μιαν αυτόματη ασυνείδητη ανάγκη του πρωταρχικού Όντος να εκδηλωθεί.
Η εκδήλωση αυτή προϋποθέτει ταυτόχρονη αλλαγή του χώρου υλοποίησης, από καθαρά πνευματικός μετάπτωση σε καθαρά υλικό χώρο. 


Η πρώτη αναγκαία διάσπαση του ορχικού όντος σε δύο. 
Έτσι άρχισε η Δημιουργία του κόσμου στο σύνολό του.

Η ασυνείδητη κατ'αρχήν Δημιουργία του όντος σε κόσμο, (στολίδι δηλαδή) έγινε λόγω ασυνείδητης επιθυμίας του αρχικού Όντος να εκδηλωθεί, γιατί αυτή ήταν η Φύση του και δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά.

Η όλη εκδήλωση  κατέληξε τέλος στην Δημιουργία της Ζωής και στην κορυφή αυτής στο
Ον Άνθρωπος.
Με το ζήτημα των αναγκών του όντος άνθρωπος, ως προέκταση της βασικής ανάγκης Δημιουργίας Ζωής, που είναι το τελευταίο στάδιο της Δημιουργίας του κόσμου, έχει ασχοληθεί  Αβραάμ Μάσλοου.

Ο εν λόγω κύριος  ήταν Αμερικανός ψυχολόγος, ο οποίος έμεινε γνωστός για τη θεωρία ιεράρχησης των αναγκών, που δεν είναι τίποτε άλλο, από μια οντολογική απεικόνιση της  αρχικής δημιουργίας.
Έτσι όπως αντιστοιχεί στα αναγκαία χαρακτηριστικά του όντος Άνθρωπος, που παρουσιάζονται παραστατικά στην κατωτέρω πυραμίδα. 
Η πυραμίδα φέρει στην κορυφή αυτής την έννοια Αυτοπραγμάτωση

Ιεράρχηση των αναγκών του όντος, όπως αυτές ετέθησαν από την αρχή της Δημιουργίας.
Σε πολλά κείμενα αυτού του ιστολογίου αναφέρεται ο όρος Αυτογνωσία  όπερ το αυτό, με την γνωστή παραίνεση του Σωκράτη "Γνώθι σ' Αυτόν". 
Η ανωτέρω εικόνα είναι μια μικρογραφία της αρχικής ιεράρχησης των αναγκών του όντος γενικά, όπως ετέθησαν στην αρχή της Δημιουργίας.

Συνεπώς ο άνθρωπος δύναται να φτάσει και να αποτελεί πλέον  την συνειδητή και αναγκαία εικόνα της Δημιουργίας του κόσμου. 

Η εικόνα αυτή είναι ένα σύνολο αντιθέσεων σε δυναμική ισορροπία.
Όταν ο Άνθρωπος καταφέρει με την αντίστοιχη εργασία Διαλογισμού και θέληση να ξεδιαλύνει και να καταχωρήσει αντιστοίχως  μέσα του τα αντίθετα και να τα συνειδητοποιήσει ο ίδιος και μέσω αυτού ασφαλώς η Φύση με την οποία ο ίδιος ταυτίζεται.

Τότε θα έχει επέλθει το ποθούμενο της Αυτοπραγμάτωσης ή όπερ το αυτό η λεγόμενη Αυτογνωσία. 

Στην κορυφή της πυραμίδας υπάρχει ο όρος ΑΥΤΟΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ.
Σε μια παλαιότερη ανάλυση αποδίδεται με  τον όρο Αυτοσυνείδηση ή ακριβέστερα Αυτογνωσία  
Με την Αυτογνωσία κλίνει ο κύκλος του ρόλου Άνθρωπος επί της Γης.
Η απόκτηση Αυτογνωσίας μεταβιβάζεται απ' ευθείας στο όλον στο οποίον συμμέτοχος είναι και ο Άνθρωπος.

Η Αυτογνωσία επιτυγχάνεται με την βοήθεια του εγκεφάλου με τον οποίο έχει εμπλουτίσει  η Φύση το ον Άνθρωπος, που στο τέλος του αναθέτει  τον ιερό ρόλο της γνώσης της δημιουργίας του κόσμου σε κάθε σημείο του χωροχρόνου.
Στην ιστορία εξέλιξης της εκδήλωσης του ΕΊΝΑΙ σε κόσμο παρατηρούμε ορισμένες αξιοσημείωτες ομοιότητες.

Ομοιότητες που καθορίζουν την Φύση και δυναμική του ΕΊΝΑΙ κατά την εκδήλωσή του σε κόσμο.
Κατ' αρχήν η διάσπαση της αρχικής μάζας του ΕΊΝΑΙ στα δυο, εισάγει φυσικές και ψυχολογικές έννοιες όπως:
-Χωροχρόνος  στην επιστήμη της Φυσικής. -Ψυχολογικές , που σχετίζονται με την ουσιαστική νοσταλγία  επανένωσης των δυο φύλων.
Ο κύκλος κλίνει με την λειτουργία του εγκεφάλου όταν συνειδητοποιήσει την κατάσταση 
-Αυτογνωσίας.

Είναι τότε που όλη η ύπαρξη συγκλονίζεται, αλλάζει η οπτική του κόσμου, διαλύονται όλες οι πλάνες και ο άνθρωπος βλέπει καθαρά την φυσική πραγματικότητα.

Η μετέπειτα εξέλιξη της εκδήλωσης σύμφωνα με τα ήδη ανωτέρω εκτεθέντα διαγράμματα, μέχρι  την εμφάνιση Ζωής και την κορωνίδα αυτής τον άνθρωπο, κουβαλούν τις αρχικές ιδιότητες αναλλοίωτες.
Τέλος μέχρι τμήματα την υλικής πλέον δομής άνθρωπος και συγκεκριμένα τμήματος αυτής που λέγεται  ανθρώπινος εγκέφαλος.  

Η πολυπλοκότητα της δομής του εγκεφάλου αποδεικνύει: 
Την σπουδαιότητα που αποδίδει η Φύση σ'αυτό το όργανο, απ' αυτό περιμένει τα πάντα και είναι ικανό να δώσει τα πάντα. 
Η πολυπλοκότητα του ανθρώπινου εγκέφαλου λέει απλά ότι είναι το πιο σπουδαίο επίτευγμα της Φύσης.
Παρά ταύτα η πολυπλοκότητα του εγκεφάλου του δίνει την πρόσθετη δυνατότητα, να χρησιμοποιεί την μοναδική λειτουργία. 
Που μόνο ο εγκέφαλος είναι δυνατόν να λειτουργήσει και να παρουσιάσει το πλέον πολύπλοκο ζήτημα ως το πλέον απλό.
Αυτή είναι μια κατανοητή λειτουργία γενίκευσης με εργαλεία αυτής απλά κατανοητά παραδείγματα Ζωής.

Σε κάθε σημείο του χωροχρόνου υπάρχει ο έλεγχος μιας υπέρτατης Νοημοσύνης. 

Την λειτουργία της οποίας δεν μπορεί να παρακολουθήσει ο Άνθρωπος.
Για τον απλούστατο λόγο, ότι ο ίδιος μετέχει στην διαδικασία της Υπέρτατης Νοημοσύνης, επειδή ταυτίζεται με την Φύση.  
Είναι το ίδιο σαν να επιχειρείς να παρακολουθήσεις βήμα προς βήμα, την διαδικασία του βηματισμού σου, ο Νους διασπάται και  ακολουθεί μοιραία η πτώση.  

Αυτή την υπέρτατη Νοημοσύνη υπάρχουν λαοί της Γης, που την αποδέχονται σαν Θρησκεία.
   

Παρασκευή, 10 Μαΐου 2019

H Παγκόσμια έλξη, η Βαρύτητα και ο Έρωτας είναι τρεις δυνάμεις με κοινή προέλευση την οντολογική αρχή του Κόσμου.



             Οι πρώτες στιγμές της Δημιουργίας του Σύμπαντος.           

Η εικόνα παρουσιάζει συμβολικά τις πρώτες στιγμές της Δημιουργίας. 
Ο χρόνος εδώ είναι συμβατικός διότι είναι γνωστό από την θεωρία της σχετικότητας του Einstein, ότι απόλυτος χρόνος δεν υπάρχει, μόνο χωροχρόνος λογίζεται.
Στην ανωτέρω εικόνα απλά συμβολίζεται με χρονικές μονάδες, για να ξεχωρίσουν τα γεγονότα.

Σε τρεις διακριτές φάσεις είναι δυνατόν να χωρισθεί η δημιουργία του κόσμου από οντολογική θεώρηση.
Με αφετηρία την έντονα φωτισμένη σαν Ήλιο περιοχή αριστερά  που παριστάνει την αρχική άμορφη μάζα-ενέργεια.
Συνεχίζουμε με την πολύχρωμη περιοχή που συμβολίζει  την δημιουργία ύλης.
Τέλος δεξιά συμβολίζεται η δημιουργία του σύμπαντος κόσμου συμπεριλαμβανομένης και της Ζωής. 
Αλλά τα γεγονότα στις τρεις αντίστοιχες φάσεις δημιουργίας συνέβησαν  μέσα στον  χώρο, συνεπώς αυτά τα στιγμιότυπα είναι συμβάντα στον χωροχρόνο. 

(Οντολογική) ερμηνεία της εικόνας.
Στην αρχή ήταν μια άμορφη (μάζα) σφύζουσα από ενέργεια.

Ακολούθησε η εκδήλωση με ένα πρώτο σπάσιμο της ενιαίας αχανούς μάζας σε δυο κομμάτια.


Εμφανίζεται τότε νοσταλγία της επανένωσης, η οποία στην Ελληνική γλώσσα  



η έννοια αποδίδεται με την φράση:
Αχ πότε!
Εισάγεται έτσι η έννοια του χωροχρόνου στην εσωτερική δομή της ύπαρξης και αναδεικνύεται η διατήρηση της Ενότητας στην ολοκληρωμένη  εκδήλωση.

Ο Ηράκλειτος παρατηρεί την Δημιουργία από την σκοπιά της απουσίας του απόλυτου χρόνου. 
Με άλλα λόγια Ηράκλειτος και  Einstein συμβαδίζουν στις απόψεις τους περί την ανυπαρξία  απόλυτου χρόνου. 
Γι αυτό η Φύση δεν έχει προβλέψει να εξοπλίσει τα ζώα και ιδίως τον άνθρωπο με ειδικό αισθητήριο όργανο, για τον χρόνο.
Τι να το κάνει αφού ο χρόνος είναι ενσωματωμένος μέσα στην ύπαρξη. 
  
Η σχετική ρήση του Ηράκλειτου είναι η εξής:
(Μετάφραση του αρχαίου κειμένου της παρακάτω εικόνας).
Αυτόν εδώ τον κόσμο που είναι ίδιος για όλες τις νοήμονες υπάρξεις, ούτε κάποιος Θεός ούτε άνθρωπος τον έπλασε, αλλ' ήταν από πάντα, είναι και θα είναι αιώνια φωτιά, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο:


Σ' αυτή την φράση περιέλαβε όλη την σύγχρονη κοσμολογία, συν τις απόψεις της θεωρίας της σχετικότητας περί χρόνου του Einstein.
Δεν μιλάει για καμία αρχή του κόσμου, αλλά καταργεί τον απόλυτο χρόνο με την λέξη, αεί, δηλαδή, πάντα.

Μια είναι η αιτία το κόσμου:
Γενεσιουργός αιτία είναι η ενέργεια που μεταστοιχειούται στις διάφορες μορφές της ύλης, στερεά-υγρή και αέρια, βάσει της γνωστής σχέσης του Einstein, περί ισοδυναμίας ενέργειας και ύλης:
Δεν μιλάει για καμία αρχή του κόσμου, αλλά καταργεί τον απόλυτο χρόνο με την λέξη, αεί, δηλαδή, πάντα.Στις σκέψεις του Ηράκλειτου σύμφωνα πάντα με την θεωρία της σχετικότητας, θα περιληφθεί εδώ και η δυναμική άποψη του κόσμου τούτου

Ήτοι οι δρώσες δυνάμεις που τον θέτουν σε κίνηση.
Αυτό ακριβώς, που επιχειρείται με την διατύπωση του τίτλου αυτής της ανάρτησης.  

Όμως προτού προχωρήσουμε στην καθαυτού παρουσίαση σύμφωνα με τον τίτλο της ανάρτησης: 
Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στο σχέδιο της δημιουργίας του σύμπαντος κόσμου, θα παρατηρήσουμε ότι όλη η ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑ  καταλήγει στον σχηματισμό των πλανητών.
Επάνω δε στους πλανήτες όπως γνωρίζουμε από τον πλανήτη Γη, γεννιέται η Ζωή μέσα σε χρόνο 4 δισεκκατομύρια χρόνια. 
Ο χρόνος εδώ θεωρείται συμβατικός, απόλυτος χρόνος δεν νοείται, μόνο χωροχρόνος είναι πραγματικό μέγεθος.
Οπότε όλη η Δημιουργία έγινε για να γεννηθεί η ΖΩΉ.  
Συμπέρασμα με ειδική βαρύτητα από φιλοσοφική άποψη, όπως θα δούμε στην συνέχεια.  
Συνεχίζουμε την ανάπτυξη ζητήματος του τίτλου της ανάρτησης.  

Παγκόσμια έλξη, η (δυναμική) του σύμπαντος που διέπει Γαλαξίες, μαύρες οπές, αστρική σκόνη τα πάντα μέσα στο Σύμπαν.
  
Βαρύτητα, η (δύναμη) με την οποία έλκονται, οι πλανήτες από τα άστρα,και τέλος και κυρίως αυτό, η έλξη που κρατάει τα τα σώματα επάνω στους πλανήτες.
Ήτοι η βαρύτητα είναι μια εξειδίκευση του νόμου της Παγκόσμιας Έλξης.
Δηλαδή ο νόμος της Παγκόσμιας Έλξης είναι ο μόνος νόμος, που ελέγχει ολόκληρο  το Σύμπαν. 

Έρωτας δυναμική της ζώσας ύλης.
Η δυναμική της ίδιας της Ζωής, βρίσκεται κάτω από τον έλεγχό της δυναμικής του Έρωτα.
Έρωτας εκδηλώνεται ως η ελκτική δύναμη μεταξύ δυο ζώντων όντων αντιθέτου φύλου. 
Ο Έρωτας με βάση τον ανωτέρω συλλογισμό για την Βαρύτητα είναι κι αυτός μια εξειδίκευση του γενικού νόμου της Παγκόσμιας Έλξης για την ζώσα ύλη. 


Ο Έρωτας θεωρείται το απόλυτο κίνητρο, στο οποίο ανάγονται τελικά όλα τα επί μέρους  κίνητρα.  
Η Αγάπη είναι κατ' ανάγκην η βάση του Έρωτα.
Όταν ο Έρωτας συνοδεύεται με οργασμική λειτουργία, είναι η μεγαλύτερη υπόδειξη της Φύσης για την αλήθεια στην Ζωή.

-Ο πλήρης Οργασμός είναι ένας 

Θάνατος.
  


-ο θάνατος  του   «εγώ»
-Ο πλήρης Οργασμός είναι μία Γέννηση.



-Η Γέννηση μιας νέας Ζωής.
-Ο πλήρης Οργασμός είναι Ζωή.
-Ο οργασμός, όπως και ο θάνατος, όπως και η γέννηση. 
-είναι το σπάσιμο του αυγού.
-Το αληθινό οργασμικό σεξ είναι πολύ παρόμοιο   με τον θάνατο του «εγώ».
-Την ίδια στιγμή τα άτομα βιώνουν την ίδια την έκσταση, εκείνην την  συνθήκη όπου:  
-Δεν υπάρχει το "εγώ", διότι έχει μεταπέσει στο "εμείς".

-Σκέτο Σεξ είναι κατάσταση ζωώδης, όταν όμως το Σεξ καλύπτεται από Αγάπη,  είναι ο ζητούμενος συνδυασμός για τον άνθρωπο.
Η σεξουαλική ή οργασμική απόκριση είναι μία από τις πιο ισχυρές δυνάμεις
 στον πλανήτη.

Η δύναμη της βαρύτητας δεν συμπεριλαμβάνεται στα κίνητρα της Ζωής. 
Διότι είναι πάντα παρούσα και συντελεί μόνο στην διαμόρφωση του μυικού ιστού του ανθρώπινου σώματος.

Όλες οι δραστηριότητες των ανθρώπων και των ζώων έχουν κατά βάθος ως μοναδικό κίνητρο των Έρωτα.  
Αλλά για να έχουν ελευθερία στις ερωτικές τους επιδόσεις προηγείται η επιβίωση.

Η επιβίωση είναι απαραίτητη προϋπόθεση της ερωτικής λειτουργίας,  κάθε ζωντανού όντος πάνω στον πλανήτη Γη.
Υποθέτω ότι, το αυτό ισχύει γα την Ζωή, όπου αυτή υφίσταται  μέσα σ' ολόκληρο  το σύμπαν .

Η αιτία ύπαρξης  όλων των  ανωτέρω δυνάμεων, που συνιστούν την γενικότερη δυναμική της Φύσης είναι κοινή.
Είναι η τάση επανάκαμψης στην πηγή των πάντων, που υπάρχει και διατηρείται πίσω από την όλη εκδήλωση, με την μορφή της Ενότητας των πάντων. 
Η Ενότητα είναι το υπόβαθρο του κόσμου και παρέμεινε ισχύουσα, όταν το ΟΝ αναγκάστηκε να εκδηλωθεί, γιατί αυτή ήταν η φύση του.

Η Φύση έχει καταλήξει στην ύπαρξη Ζωής και συγκεκριμένα της έλλογης με την μορφή του ανθρώπου για ένα και μόνο λόγο.
Την ανάδειξή και συνειδητοποίηση του μεγαλείου της μέσω αυτού τούτου του (ανθρώπου)
Ώστε τέλος δια του (ανθρώπου) επίσης να επιτευχθεί τελικά και συνειδητοποίηση της ίδιας της Φύσης.  
Η Αυτογνωσία του ανθρώπου οδηγεί  στην επίτευξη συνειδητότητας και από την  ίδια την Φύση επίσης.
Δεδομένου ότι ο άνθρωπος αναπαριστά την ίδια την Φύση.
Ο Σωκράτης που είχε αντιληφθεί, τι συμβαίνει σ' αυτόν τον κόσμο,  είχε μεταξύ άλλων συχνά αναφερθεί  στο περίφημο:
Γνώθι  σ' αυτόν, τουτέστιν γνώρισε τον αληθινό εαυτό σου.
Η Φύση δηλαδή αποφάσισε να δημιουργήσει τον άνθρωπο, ως υπεύθυνο εκπρόσωπο της ίδιας της Φύσης στην Ζωή.
Με σκοπό  να συνειδητοποιήσει τον λόγο της εκδήλωσής της σε κόσμο.

Ο λόγος αυτός  ήταν ένας και μοναδικός, η απόκτηση Αυτογνωσίας του ανθρώπου.

Με σκοπό να  μεταβιβάσει αυτή την εμπειρία, σε χρόνο μηδέν, κατ' ευθείαν στην ίδια την Φύση με την οποία ταυτίζεται.

Αν συνειδητοποίησει ο άνθρωπος τον μοναδικό ρόλο, που του αναθέτει η Φύση σ' αυτή την Ζωή, θα πάψουν αυτομάτως τα μίση και οι πόλεμοι μεταξύ λαών και ανθρώπων.
Θα σέβεται ο ένας τον άλλον, σαν να είναι ο ίδιος ο εαυτός του.
Θα συνεχίσει να εργάζεται με την δεξιότητα και το ταλέντο, που του χάρισε η Φύση,  πάντα σε αρμονική συνεργασία με τους άλλους, για το καλό των άλλων ανθρώπων.



Στην επόμενη ανάρτηση αναπτύσσεται διεξοδικά η αιτία Δημιουργίας της Ζωής και κατ' ακολουθία του Σύμπαντος κόσμου.



Τρίτη, 9 Απριλίου 2019

ΤΟ ΚΙΝΟΎΝ ΑΊΤΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΕΊΝΑΙ Ο ΕΡΩΣ!


                             (Ο κοσμικός έρωτας)

                         (Η αληθινή Φύση πίσω από τα φαινόμενα)

Το κινούν αίτιον του σύμπαντος είναι ο Έρως
(Πλάτων)
Ο Ηράκλειτος άνοιξε το δρόμο προς την αυτογνωσία με το γνωστό:
"Εδιζησάμην Εμεωυτόν" τουτέστιν:
Εισέδυσα (μέσα) μου. 
Τον κύκλο έκλεισε ο Σωκράτης ορίζοντας ταυτόχρονα και την έννοια της (αυτογνωσίας) με το περίφημο:
"Γνώθι σ' Αυτόν".
Πόσο απαραίτητη είναι μια τέτοια εισαγωγή στο θέμα του Έρωτα, θα φανεί αμέσως στα επόμενα.

Αν σκεφθεί κανείς πόσο θεμελιώδης είναι η γνώση που εισάγει ο Πλάτωνας, θα αντιληφθεί ότι, για να αντέξει ο νους  μια τέτοια αλήθεια, που δεν ζυγίζεται ούτε με όλο το χρυσάφι της Γης.
Πρέπει να έχει (περάσει) με επιτυχία την δοκιμασία της αυτογνωσίας και να έχει πάρει την οδό προς αυτήν.
Την δοκιμασία αυτή  περνάει κανείς πλέον ανώδυνα αν είναι γνώστης βασικών αρχών και ενήμερος των τελευταίων ερευνών στην επιστήμη της (Φυσικής).Προσοχή αυτή την παραπομπή συμβουλεύω να μην την αγνοήσετε γιατί, ανοίγει μια νέα προοπτική στην κατανόηση του κόσμου, που ζούμε.
Η ανάλυση των λέξεων στην Ελληνική γλώσσα αποκαλύπτει την (ουσία) των όντων.
Ο νόμος της παγκόσμιας έλξης είναι η ουσία του σύμπαντος.
Ήτοι από άκρη σε άκρη του σύμπαντος μεταξύ δυο μαζών m1  και  m2, που απέχουν μεταξύ τους απόσταση r, αναπτύσσεται ελκτική δύναμη F, της οποίας το μέτρο δίνεται από την σχέση του Newton:


Όπου G μια σταθερά με ορισμένη τιμή, που έχει καθορισθεί από την αρμόδια επιτροπή  καθορισμού φυσικών σταθερών για την Φυσική και χημεία.
Η κίνηση απαιτεί δύναμη και ο νόμος της παγκόσμιας έλξης παρέχει τα μέσα. 
Οπότε για το σύμπαν βρέθηκε το κινούν αίτιο της φράσης του Πλάτωνα στον τίτλο της ανάρτησης.
Επειδή δε ο νόμος προβλέπει ελκτικές δυνάμεις, που αιτιολογούνται από την Φύση της ύλης. Μπορεί να δεχθούμε, ότι το καθεστώς κίνησης των σωμάτων μέσα στο Σύμπαν, ομοιάζει σαν να γίνεται υπό την επήρεια   Ερωτικών έλξεων.

                                   

Στο ανωτέρω βίντεο δίδεται μια πρώτη ιδέα για την δομή του Ηλιακού μας συστήματος. 
Εκείνο που διαφαίνεται από την σύντομη αυτή περιγραφή είναι, ότι το σύνολο των πλανητών περιφέρονται περί τον Ήλιο. 
Κινούμενοι από κεντρομόλο δύναμη που προέρχεται  από το κέντρο του Ήλιου.
Φαίνεται ωσάν οι πλανήτες να έχουν ερωτευθεί τον άρχοντα Ήλιο.


Ανάλογα φαινόμενα παρατηρούνται και αν στραφούμε προς μεγαλύτερα αστρικά συστήματα όπως είναι οι Γαλαξίες.
Ολόκληροι γαλαξίες αποτελούμενοι από εκατομμύρια άστρα περιφέρονται γύρω από ένα κεντρικό σημείο, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες των τηλεσκοπίων.
Ένας παρόμοιος γαλαξίας είναι αυτός στον οποίο ανήκει και το Ηλιακό σύστημα.


Στην φωτογραφία φαίνεται ότι, τα άστρα κινούνται σε σπειροειδή μορφή περί ένα κέντρο, δηλαδή τον πυρήνα του Γαλαξία.
Η μορφή αυτή του (Γαλαξία) σημαίνει, ότι δρουν και στην περιοχή αυτή του σύμπαντος βαρυτικά πεδία, που υπάγονται στον γενικό νόμο της παγκόσμιας έλξης.

Το συμπέρασμα είναι ότι, κατεβαίνοντας την κλίμακα από τους αχανείς γαλαξίες στα πλανητικά συστήματα και τέλος στους πλανήτες, μοναδικό κινούν αίτιο είναι η παγκόσμια έλξη.
Αυτή η έλξη θα μπορούσε να ονομασθεί και Έρως μεταξύ των σωμάτων του Σύμπαντος.
Ο λόγος αυτής ομοιότητας είναι, ότι ο νόμος της παγκόσμιας έλξης και ο Έρωτας έχουν το κοινό χαρακτηριστικό ότι και τα δυο φαινόμενα διέπονται από ελκτική δύναμη.
Εξ άλλου σ' αυτό το ιστολόγιο έχει λεχθεί, ότι η παγκόσμια έλξη παίρνει την μορφή του Έρωτα στην Ζωή επάνω στον πλανήτη Γη.


Τέλος επάνω στους πλανήτες η παγκόσμια έλξη γίνεται βαρύτητα και εκφράζεται σαν βάρος σώματος στην επιφάνεια του πλανήτη.
Στην δε Έμβια ύλη, όπου υπάρχει έλξη μεταξύ τω ζώντων ατόμων.
Η έλξη αυτή ονομάζεται  Έρωτας.
Η ελκτική δύναμη του Έρωτα εκφράζει την τάση επανένωσης των στοιχείων της εκδήλωσης, προς αποκατάσταση  του αρχικά  ενιαίου συνόλου.
Το ενιαίο αυτό σύνολο ήταν η αρχή της 

εκδήλωσης του ΕΊΝΑΙ σε κόσμο.

Κατά την εκδήλωση όμως επήλθε αναγκαστικά διάσπαση της Ενότητας του ΕΊΝΑΙ, στον κόσμο της πολλαπλότητας και των φαινομένων. 
Αυτή  είναι μια Οντολογική ερμηνεία της  της επιθυμίας του ΕΊΝΑΙ, για εκδήλωση σε υλικό κόσμο, με τελικό στόχο την Ζωή.   


Δηλαδή νόμος παγκόσμιας έλξης στην έμβια ύλη παίρνει την μορφή της Ερωτικής Έλξης.
Γεγονός που παρατηρείται εύκολα σε όλη την κλίμακα ζώντων οργανισμών, που έχουν την ιδιότητα του πολλαπλασιασμού. 
Ο Άνθρωπος ως το τελειότερο έλλογο ον αυτής της δημιουργίας καταλαμβάνει ασφαλώς και την  κορυφή της πυραμίδας των ζώντων  οργανισμών. 
Από την ξεχωριστή αυτή  θέση η Φύση του έχει αναθέσει την υποχρέωση να συνειδητοποιήσει χάριν της Φύσης πάλι, τον αρχηγικό ρόλο που παίζει η παρουσία του μέσα στην Ζωή.

Ακόμα και μεταξύ ζωικού και φυτικού βασιλείου 
η ερωτική λειτουργία εκδηλώνεται μεγαλόπρεπα 
ιδίως την Άνοιξη.

Τότε που η φύση 
ολόκληρη 
βρίσκεται σε οργασμό δημιουργίας.


Βλέπουμε πεταλούδες να περιφέρονται χαρούμενες από άνθος σε άνθος, για να ρουφήξουν τον χυμό των λουλουδιών.

Την ίδια στιγμή όμως η γύρης που μεταφέρουν με τα πόδια τους, επιτελεί μια άλλη φάση της δημιουργίας, την γονιμοποίηση των ανθέων προς παραγωγή καρπών και συνέχιση της Ζωής.  


Πριν αρκετό καιρό μετείχα σε μια παρέα 

φιλοσοφικών ερευνών στην οποία κύριο 

μέλος ήταν ένας  πολύ δυνατός Φιλόσοφος, 

ο οποίος μάλιστα ηγείτο της ομάδος.
Αυτός είχε προτείνει ένα μοντέλο αρκετά πιστικό για τις δυνάμεις, που δρουν πάνω στον άνθρωπο κατά την διάρκεια της ζωής του.
Ο άνθρωπος έλεγε μοιάζει με έναν απλό σκύλο.
Ο σκύλος αυτός μπροστά του έχει κάποιον, που κρατάει  ένα λουκάνικο.
Ενώ πίσω του κάποιος άλλος τον απειλεί με ένα μαστίγιο. 
Βάλτε τώρα αντί της λέξης λουκάνικο, την φράση
ερωτική επιθυμία και αντί της λέξης μαστίγιο, την φράση φόβος θανάτου. 

Αποκαλύπτεται έτσι μια άλλη εικόνα
Η εικόνα του διπλού κινήτρου, για την πρακτική Ζωή του ανθρώπου μέσα στον κόσμο. 
Το αποτέλεσμα είναι αρκετά ρεαλιστικό, με μια διαφοροποίηση όμως, σχετική με τον φόβο του Θανάτου.


Απεδείχθη εξ άλλου σε προηγούμενη ανάρτηση:
https://nirav37.blogspot.com/2018/08/blog-post.html

Ότι ο (φόβος) είναι προϊόν αχαλίνωτης φαντασίας...
Άρα ανύπαρκτος για την ανθρώπινη φύση, οπότε απομένει μόνο η Ερωτική επιθυμία ως η μόνη κινητήρια δύναμη στην ζωή του ανθρώπου.

Δηλαδή όλες οι επιθυμίες ανάγονται στην Ερωτική Επιθυμία και όλοι οι φόβοι ανάγονται στον φανταστικό φόβο του Θανάτου. 

Τονίζεται όμως  ότι, ο φόβος του θανάτου, έστω και φανταστικός, στους περισσότερους των ανθρώπων.
Έχει ρίζα την συνήθεια, που εμφυτεύεται, καλλιεργείται και εμπεδώνεται στις τρεις βαθμίδες εκπαίδευσης του ανθρώπου.
Οικογένεια - Σχολείο - Κοινωνία.
Ο (φόβος) είναι προϊόν αχαλίνωτης φαντασίας...
Έκτοτε παραμένει  βαθιά ριζωμένη  μέσα τους.
 Ο φόβος του θανάτου δύσκολα ξεριζώνεται, παραμένει στην θέση του και δρα από εκεί σαν φάντασμα.

Με μια διευκρίνηση σχετικά με μια 

παραλλαγή του φόβου του θανάτου.
Αυτή που ονομάζεται ένστικτο της  αυτοσυντήρησης.
Το ένστικτο αυτό, όπως το λέει και ίδια η λέξη συνοδεύει τον άνθρωπο και κάθε έμβιο Ον σε όλη του την Ζωή, από την γέννησή του μέχρι να πεθάνει.
Ο σκοπός που η Φύση περιέλαβε αυτό το ένστικτο στα βασικά χαρακτηριστικά των έμβιων όντων, ήταν ακριβώς η προστασία της ίδιας της Ζωής.
Επαληθεύεται έτσι απόλυτα η ισχύς του τίτλου της ανάρτησης ότι: 

Το μόνο αληθινό κινούν παγκόσμιο αίτιο του σύμπαντος στην μεν ανόργανη ύλη, όπου κυριαρχεί η παγκόσμια έλξη, όπως και στην  οργανική - έμβια ύλη.
Και στις δυο αυτές περιπτώσεις, λόγω των ελκτικών δυνάμεων μεταξύ των σωμάτων, παίρνει την ίδια ονομασία και αποκαλείται ΈΡΩΣ.

Ο άνθρωπος άντρας ή γυναίκα, που δεν ερωτεύεται, θεωρείται εκτός νόμου και μάλιστα ενός νόμου συμπαντικής εμβέλειας και ισχύος.
Η διαφοροποίηση αυτή αποτυπώνεται στην κατά την γνώμη μου σκοτεινιασμένη μορφή αυτών, που δεν γεύτηκαν ποτέ έναν αληθινό  Έρωτα.

Από όλη την μέχρι τώρα ανάλυση προκύπτει  το

ακόλουθο συμπέρασμα: 

Το  εγωιστικό αυτό αμάρτημα  είναι  του 

αυτού μεγέθους με το προπατορικό 

αμάρτημα. 

Με τα ίδια μάλιστα αποτελέσματα που στέρησαν τον παράδεισο από τους
πρωτόπλαστους ανθρώπους Αδάμ και Εύα.

Διότι Έρωτας μεταξύ εγωιστών  

δεν είναι 
δυνατόν να υπάρξει. 

Αφού έρωτας σημαίνει Ενότητα, επικρατεί δηλαδή το εμείς, ενώ εγωισμός συνεπάγεται επιβολή του "εγώ", στην θέληση του άλλου. 

Ο Έρωτας είδαμε από τα ήδη λεχθέντα ότι,
είναι εφαρμογή του νόμου της παγκόσμιας
έλξης στην έμβια ύλη.
Ο δε νόμος της παγκόσμιας 
έλξης απορρέει  από τον:
Πρώτο νόμο της Δημιουργίας, ο οποίος  απλά καθορίζει ότι:
Η η ουσία της Δημιουργίας είναι 
η Ενότητα των Πάντων.
Η δε Ενότητα έχει ως υπόβαθρό την Αγάπη, χωρίς την Αγάπη καταρέει και η Ενότητα.
Συνεπώς ο Εγωιστής διαπράττει τριπλό αμάρτημα, διότι αναιρεί κατά σειράν.
Τον νόμο της παγκόσμιας έλξης,
τον νόμο της Ενότητας,  και τέλος τον 
κοσμικό νόμο του Έρωτα.


Η ποινή είναι ανάλογη με την βαρύτητα του αμαρτήματος ήτοι:
Έλλειψη της ικανοποίησης, που επέρχεται
από την γεύση του αληθινού Έρωτα.
Δεδομένου δε ότι εγωισμός διασπά  την Ενότητα στο σύμπαν.


Η τιμωρία ενός τέτοιου  ανθρώπου  είναι απλά, ότι δεν ολοκληρώνεται ποτέ, διότι απλά δεν ζει φυσιολογικά.

Δηλαδή ένας τέτοιος άνθρωπος θεωρείται το πλέον δυστυχισμένο ον της Δημιουργίας, διότι δεν απολαμβάνει τα οφέλη μιας αληθινής Ζωής. 
Εκλαμβάνεται σαν αποτυχία της δημιουργίας και το κυριότερο:

Δεν μπορεί να επιτελέσει τον ρόλο, που του έχει αναθέσει η Φύση.
Δηλαδή την απόκτηση Αυτογνωσίας για λογαριασμό της ίδιας της Φύσης.