Απόλυτος χρόνος δεν υπάρχει στην Εκδήλωση, δημιουργούνται μόνο γεγονότα στον χωροχρόνο. Στην Θερμοκρασία των 0 βαθμών Kelvin(-273 βαθμοί Κελσίου) θεωρητικά, αντιστοιχεί ανυπαρξία ύλης.

Εδώ ο Θείος Αλβέρτος παραλείπει φυσικά τον χαρακτηρισμό απόλυτος για τον χρόνο, ως αυτονόητο.  
Ο (χρόνος) που μετράμε εμείς οι άνθρωποι είναι συμβατικός, διότι βασίζεται στην κίνηση Γης και Σελήνης.
Υπάρχει σύμβαση μεταξύ των πολιτισμένων κρατών της Γης, να λαμβάνεται ως μια ημέρα, ο χρόνος μιας περιστροφής της γης περί τον εαυτό της, η ημέρα υποδιαιρείται σε 24 ώρες.
Μήνας έχει συμφωνηθεί να είναι ο χρόνος μιας πλήρους περιστροφής της Σελήνης περί την Γη.
Έτος πάλι συμβατικά αντιστοιχεί στην διάρκεια μιας πλήρους περιστροφής της Γης περί τον Ήλιον. 
Κατά συνέπεια ο χρόνος που χρησιμοποιούμε εμείς οι άνθρωποι είναι απόλυτα συμβατικός.
Χρησιμοποιείται δε μόνο για ρύθμιση των αναγκών της καθημερινότητας. 

Όπου υπάρχει κίνηση αναδύεται κατ ανάγκη η έννοια του (χρόνου).
Η επιλογή του συμβατικού χρόνου επιβεβαιώνει την σχέση του χρόνου με την κίνηση.
Τι άλλο θα μπορούσε να επιλέξει ο άνθρωπος για την καθιέρωση ενός χρόνου για την εξυπηρέτηση της καθημερινότητας.
Επέλεξε λοιπόν την κίνηση ορατών ουρανίων σωμάτων. 
Ο Χρόνος με άλλα λόγια είναι συνδεδεμένος άρρηκτα με την κίνηση.
Η δε κίνηση πραγματοποιείται απαραίτητα σε κάποιο χώρο.

Το ζευγάρι Κίνηση-Χρόνος είναι σταθερό και τα δυο στοιχεία άρρηκτα συνδεδεμένα, έτσι ώστε  η απουσία του ενός, να συνεπάγεται την μη ύπαρξη του άλλου.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει με τα συστατικά του νερού, το υδρογόνο (Η2) και το οξυγόνο (Ο2).
Η έλλειψη ενός εκ των δυο συνεπάγεται αδυναμία σύνθεσης  της χημικής ένωσης του ύδατος Η2Ο. 

Θα δούμε στην διαδρομή τι μπορούσε να συμβεί θεωρητικά στην θερμοκρασία του απόλυτου μηδενός.
Ήτοι στους  -273 βαθμούς Κελσίου, που αντιστοιχεί στο μηδέν της κλίμακας (Kelvin). 
Η κλίμακα Kelvin λέγεται κλίμακα απολύτου θερμοκρασίας Τ.
Δηλαδή:                  Τ= 273+ θ .
Όπου θ η θερμοκρασία σε βαθμούς Κελσίου.  

Στην Φυσική ο ορισμός της ταχύτητας περιλαμβάνει τόσο το μέγεθος  χρόνος όσο και το μέγεθος χώρος.
Η μαθηματική σχέση που ορίζει το μέγεθος ταχύτητα ενός κινητού είναι: 
                             υ= Δχ/Δt 
Όπου Δχ το διανυθέν από το κινητό διάστημα, ήτοι ο μονοδιάστατος χώρος, που κινήθηκε το κινητό και Δt ο απαιτηθείς γι' αυτή την κίνηση  χρόνος.
Ως εκ τούτου, η ύπαρξη ταχύτητας δηλώνει κίνηση.

Τα μεγέθη χώρος και χρόνος είναι απαραίτητα στοιχεία στον ορισμό της ταχύτητας κίνησης.

Συμπέρασμα ο χώρος και ο χρόνος δεν αποτελούν ξεχωριστές διαστάσεις, ανήκουν στην ίδια οντότητα, σύμφωνα με την θεωρία σχετικότητας,
που είναι ο γνωστός χωροχρόνος.
  

Ο χωροχρόνος σύμφωνα με την Θεωρία της Σχετικότητας μπορεί να παρασταθεί σαν ένα ελαστικό μέσο δυο διαστάσεων. 
Το οποίο παραμορφώνεται στις θέσεις που υπάρχουν υλικά σώματα.
Η ύλη όμως είναι συμπύκνωση ενέργειας σύμφωνα με την θεωρία της (σχετικότητας). 
Η σχέση Ε=mc2  παρουσιάζει την ισοδυναμία μάζης - ενέργειας.  
Συνεπώς η παραμόρφωση του χωροχρόνου παριστάνει γενικότερα την ύπαρξη ενέργειας.
Στην πραγματικότητα μόνο ενέργεια είναι τα πάντα:
Μια φωτιά που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο, είναι το μόνο συστατικό της εκδήλωσης του Είναι σε (κόσμο). Ηράκλειτος 6ος-5ος π.χ. 

Στην ανωτέρω εικόνα  παριστάνεται το μέγεθος χωροχρόνος σαν ελαστική μεμβράνη, που έχει παραμορφωθεί στις θέσεις παρουσίας των σωμάτων Γης και Σελήνης.

Παρατηρούμε στην εικόνα, ότι το βαθούλωμα που προκαλεί η Γη, είναι πιο μεγάλο από το αντίστοιχο της Σελήνης.
Επειδή ακριβώς η μάζα της Γης είναι μεγαλύτερη από την μάζα της Σελήνης.

Η υλική παρουσία των σωμάτων στην Θεωρία της Σχετικότητας ορίζεται ως, η παραμόρφωση που προκαλούν τα σώματα στο επίπεδο του χωροχρόνου.

Ένα ακίνητο υλικό σώμα δεν σημαίνει απαραίτητα και πλήρη εσωτερική ακινησία των ατόμων του. 
Αυτός είναι ο λόγος που η παρουσία του επισημαίνεται στην συνείδηση του ανθρώπου.

Διότι οι αισθήσεις του ανθρώπου είναι έτσι δομημένες, ώστε να αισθάνονται το περιβάλλον, που περιέχει σώματα κινούμενα ή ακίνητα.   
Η παρουσία των ακίνητων σωμάτων γίνεται αισθητή λόγω της εσωτερικής ενέργειας, που επιβάλει η θερμοκρασία.   
Διότι η θερμοκρασία ενός σώματος σημαίνει Εσωτερική Ενέργεια, δηλαδή κινητικότητα των στοιχείων του.
Κίνηση  έχουν τα μόρια ή άτομα του σώματος λόγω της Εσωτερικής Ενέργειας αυτού.
Σε κάθε θερμοκρασία τα άτομα της στερεάς μορφής ύλης ταλαντεύονται περί την θέση ισορροπίας τους, είτε πρόκειται για άμορφη ή κρυσταλλική δομή.

Στην υγρή και αέριο φάση της ύλης τα μόρια ή άτομα της ύλης εκτελούν άτακτη κίνηση Braun.

Τα δε ελεύθερα ηλεκτρόνια, όπως το λέει και η ίδια η λέξη "ελεύθερα",  κινούνται από άτομο σε άτομο ελεύθερα μέσα στο κρυσταλλικό πλέγμα του υλικού. 
Γενικό συμπέρασμα λοιπόν είναι: 
Ότι η ύλη σε οποιαδήποτε φάση και μορφή να βρίσκεται και σε θερμοκρασίες διάφορες του απολύτου μηδενός, περιέχει κάποιο είδος κίνησης. 

Συνεπώς υπάρχει εσωτερική κίνηση  των ατόμων και στην  ακίνητη ύλη.
Σε ένα σύστημα αναφοράς συνδεδεμένο με το κέντρο της Γης.
Το σύστημα αναφοράς που έχει ως κέντρο των αξόνων του, το κέντρο της Γης.
Είναι το γνωστό Ευκλείδειο σύστημα αναφοράς, στο οποίο λειτουργούν οι ανθρώπινες αισθήσεις και η Συνείδηση.

Άλλως δεν θα υπήρχε καν το σώμα χωρίς εσωτερική ενέργεια στην επικρατούσα θερμοκρασία.

Εν γένει χωρίς κίνηση και ενέργεια εξωτερική και εσωτερική δεν υπάρχει συνείδηση.
Ο λόγος είναι απλός διότι κάθε κίνηση προϋποθέτει την ύπαρξη χρόνου.
Ο δε χρόνος είναι θεμελιώδες συστατικό του χωροχρόνου.

Η εσωτερική ενέργεια είναι αποτέλεσμα της κίνησης των συστατικών ατόμων ή μορίων.

Σώματα που δεν εκδηλώνονται στον χωροχρόνο είναι ανύπαρκτα για την ανθρώπινη Συνείδηση.
Η ανθρώπινη συνείδηση είναι λειτουργία μέσα στον (χωροχρόνο). 
Ο Χωρόχρονος είναι Συνείδηση.

Όπως ήδη ελέχθη η ύπαρξη ύλης στην συνείδηση του ανθρώπου, είναι άμεση συνέπεια της ύπαρξης χρόνου.
Αφού ο χρόνος είναι άρρηκτα  συνδεδεμένος με την κίνηση. 
Στο ακίνητο σώμα υπάρχει Εσωτερική Ενέργεια λόγω κίνησης των ατόμων ή μορίων του σώματος.

Μέτρο της Εσωτερικής Ενέργειας των σωμάτων εξ ορισμού είναι η θερμοκρασία.
Η ύπαρξη Εσωτερικής Ενέργειας συνεπάγεται κίνηση των συστατικών του σώματος.
Η κίνηση συνυπάρχει με τον χρόνο, επομένως η κίνηση εξαρτάται από την θερμοκρασία των σωμάτων.
Σαν συνέπεια εξάρτησης της Εσωτερικής Ενέργειας από την θερμοκρασία της ύλης. 

Στο σημείο αυτό προκύπτει το απλό συμπέρασμα και ταυτόχρονα ένα ερώτημα.
Δηλαδή στο απόλυτο μηδέν που σταματάει κάθε είδους κίνησης, σταματάει και ο χρόνος?
Διότι αν μηδενισθεί ο χρόνος εξαφανίζεται και ο χωρόχρονος, ο οποίος είναι η ίδια η συνείδηση.

Κατάσταση απώλειας συνείδησης σημαίνει εξαφάνιση της ύλης από τις ανθρώπινες αισθήσεις.  

Είναι Φυσική συνέπεια, διότι η παρουσία μάζης οφείλεται στην δράση του σωματιδίου (Higs) με την τεράστια ενέργεια των 127Gev.
Σύμφωνα με την θεωρία τα διάφορα σωματίδια- συστατικά της ύλης, αλληλεπιδρούν με το σωματίδιο Higs και υλοποιούνται στον χώρο εμφανίζοντας υλική υπόσταση μάζας.
Όμως και αυτά τα σωματίδια Higs παρά την τεράστια ενέργεια που έχουν, ακινητοποιούνται και εξαφανίζονται από τις ανθρώπινες αισθήσεις στο απόλυτο μηδέν, -273 βαθμοί Κελσίου. 

Η απάντηση σ' αυτή την απορία έρχεται άμεσα από τον μεγάλο  Έλληνα μαθηματικό και φυσικό Καραθεοδωρή με την γνωστή αρχή (Καραθεοδωρή). 

 Αρχή Καραθεοδωρή
«Στην περιοχή κάθε κατάστασης ισορροπίας ενός συστήματος, υπάρχουν μερικές απείρως γειτονικές καταστάσεις στις οποίες δεν μπορούμε να φθάσουμε με αντιστρεπτές (αδιαβατικές) μεταβολές.

Η αρχή αυτή αν εφαρμοσθεί στην περίπτωση προσπάθειας επίτευξης θερμοκρασίας -273 βαθμών Κελσίου, με συνεχείς αδιαβατικές  μεταβολές.
Δηλαδή περεταίρω άντληση θερμίδων από την μάζα του σώματος.

Καταλήγει σε αδυναμία επίτευξης τιμών χαμηλότερων του ορίου των -273 βαθμών Κελσίου.

Η σοφία της Φύσης προνόησε και σ' αυτή την περίπτωση, να προφυλάξει την συνείδηση του ανθρώπου από κατάρρευση του χωροχρόνου, στην θερμοκρασία του απολύτου μηδενός.
Δεδομένου ότι, απλά δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί η θερμοκρασία -273 βαθμών Κελσίου, σύμφωνα και με την αρχή Καραθεοδωρή.

Μην ξεχνάμε δε ότι, η Φύση (κατοικεί) στον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Κάθε παρατήρηση του ανθρώπου είναι παρατήρηση και της ίδιας της Φύσης.

Η Θερμοκρασία του απολύτου μηδενός μπορεί να υπήρχε σε πολλά σημεία του σύμπαντος.
 Άν δεν την σταματούσε η πρόνοια της Φύσης σε γειτονικές τιμές του απολύτου μηδενός.( αρχή Καραθεοδωρή).  
Οπότε η εικόνα του σύμπαντος στα σημεία με θερμοκρασία -273 βαθμών Κελσίου, θα παρέμενε άφαντη για τις ανθρώπινες αισθήσεις.

Επομένως:
Κάθε μελέτη του διαστήματος και η διατύπωση θεωριών βασισμένων σε ψεύτικη εικόνα του σύμπαντος.
Θα ήταν ελλιπής και λανθασμένη. 
Θα είχαμε επομένως μια κοσμολογία θεμελιωμένη πάνω στην άμμο, κι αυτό χωρίς να το γνωρίζουμε.
Αυτό δεν σημαίνει πως κάθε θεωρία είναι και αληθινή, αν δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί  από το αντίστοιχο πείραμα. 

Α) Η έκφραση, ο Θεός υπάρχει, δεν ταιριάζει, με την φύση της Ανώτατης δύναμης σε όλη την εκδήλωση. Β) Τάσεις εξέλιξης της Ανθρωπότητας.

Α) Η φράση ο Θεός υπάρχει δεν συνάδει με την φύση της Ανωτάτης δύναμης σε όλη την εκδήλωση.

Στην πραγματικότητα, ο Θεός άρχει ως παντοδύναμη  Φύση. 

Παντοδυναμία που, δεν χωράει σε μια εικόνα ή σε όποιο δήποτε υλικό αντικείμενο.

Ο άνθρωπος ενστικτωδώς, ως δυνάμει Θεός, από την μ.χ εποχή και μετά παριστάνει τον Θεό σε εικόνες με ανθρώπινο πρόσωπο.

Τούτο πράττει για να υπηρετεί  τις λατρευτικές τελετές πίστεως σε χώρους διακοσμημένους με ανάλογες αναπαραστάσεις του Θεού.

Οπότε η  εικόνα ενός Θεού με ανθρωπόμορφη εμφάνιση έχει περάσει φυσιολογικά στην συνείδηση του απλού ανθρώπου. 

Ο άνθρωπος όταν προσεύχεται στην φαντασία του αναδεικνύεται το πρόσωπο Θεού, που έχει απομνημονεύσει από τις εικόνες. 

Στην πράξη βέβαια επικαλείται τον ίδιο του τον Εαυτό. 

Διότι όταν προσεύχεται, επιτυγχάνει ασυνείδητα, απόσπαση από την αλήθεια, αλλά δεν το αντιλαμβάνεται.

Δεδομένου ότι, ο αληθινός μας Εαυτός βρίσκεται σε εν δυνάμει διέγερση, στο βάθος της  συνείδησής. 

Στην αρχαία Ελλάδα, πολύ φυσιολογικά, η λατρεία του (δωδεκάθεου) προσωποποιούσε ακριβώς τις δυνάμεις της Φύσης. 

 Θεός είναι η ίδια η Φύση.

Μια αυθύπαρκτη ανώνυμη Φυσική ενέργεια, η οποία  αλλάζει διαρκώς μορφή και φάση κατά την εκδήλωση της σε κόσμο.

Η ενέργεια αυτή σε όλες τις εκδηλώσεις της υπακούει σε μια αυστηρή ενδογενή νομοτέλεια.

Η άποψη για τον κόσμο, που διατυπώνει   

 ο Μέγας Ηράκλειτος, φαίνεται από τα ίδια του τα λόγια στην κατωτέρω εικόνα:

Λέει ο Ηράκλειτος:

Αυτόν τον κόσμο τον ίδιο για όλους ούτε κανείς Θεός ούτε άνθρωπος τον έπλασε, αλλ' ήταν από πάντα, είναι και θα είναι αιώνια ζωντανή  φωτιά, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο. 

Με τον χαρακτηρισμό, πυρ αείζωον = φωτιά που μένει πάντα ζωντανή. 

                Εννοούσε  Ενέργεια - παντοτινή.

Ο σοφός αυτός άντρας που ονομάζεται Ηράκλειτος,  αν ζούσε στην Ινδία θα ήταν Βούδας.

 Με αυτά τα λόγια ένας άλλος σοφός ο Όσσο, αναφέρεται στις ικανότητες  του Ηράκλειτου, στο βιβλίο του "Κριμένη Αρμονία

Σ' αυτό το βιβλίο  αναλύει, κατά τέλειο τρόπο μια προς μία όλες τις ρήσεις του Ηρακλείτου, σαν γνήσιος αρχαίος Έλληνας. 

Β) Τάσεις εξέλιξης της Ανθρωπότητας.

 Αυτή την εποχή υπάρχει μια έξαρση  έντονων διεθνών γεγονότων.  

Πόλεμοι διεξάγονται σε ολόκληρο τον πλανήτη, παντός είδους πόλεμοι.

Πόλεμοι λόγω θρησκευτικών διαφορών, όταν αυτές εκτρέπονται  σε θρησκευτικό φανατισμό. 

Πόλεμοι οικονομικοί, πόλεμοι διεκδίκησης εδαφών και για άλλες αιτίες.

 Το πολεμικό μένος των λαών συνοδεύεται όμως από  πλήρη εξαφάνιση ηθικών αξιών. 

Το χρήμα είναι η μόνη αξία, που εξ ανάγκης, κυριαρχεί σαν επιδημία σε όλον τον πλανήτη. 

Αυτή είναι η μοναδική αξία της κοινωνίας του κεφαλαίου, που έχει καταφέρει, να την μεταδώσει λόγω ανάγκης για επιβίωση και στον άνθρωπο.

Η συμπεριφορά που εμπνέει αυτή η αξία είναι πέρα και έξω από κάθε ηθική. 

Ο απάνθρωπος νόμος της ζούγκλας "ο θάνατός σου η ζωή μου",  λειτουργεί σ' αυτές τις περιπτώσεις σε όλο του το μεγαλείο.  

Παράλληλα όμως έχουν πυκνώσει και τα παραδείγματα εμφάνισης παιδιών με εξαιρετικές ικανότητες στον χώρο της Φυσικής, των μαθηματικών και της σύγχρονης τεχνολογίας γενικότερα. 

Ένα απ' αυτά είναι το ακόλουθο:

Το ανωτέρω βίντεο παρουσιάζει νεαρό άτομο με ασυνήθιστες για την ηλικία του ιδιότητες.

Η άποψη ότι, (τίποτα) δεν είναι τυχαίο, αφού όλα τα γεγονότα στον κόσμο διέπονται από μια φανερή ή κριμένη αιτιοκρατία. 

Η τυχαιότητα στην εξέλιξη φυσικού τινός φαινομένου, οφείλεται στην αδυναμία προσδιορισμού των αρχικών συνθηκών.

Οπότε βιαστικά και κατά μεγίστη προσέγγιση, το χαρακτηρίζουμε ως τυχαίο.

Εντούτοις η έξαρση των πολεμικών συγκρούσεων και η γέννηση νέων ανθρώπων με εξαιρετικές ικανότητες επισημαίνουν επερχόμενες εξελίξεις. 

Κάτι δείχνουν όλα αυτά στην Ιστορία της ανθρωπότητας.

Επισημαίνουν την τάση προς κάποιου είδους εξέλιξη.

Ο Ηράκλειτος είχε πει πριν 2560 περίπου χρόνια τα ακόλουθα λόγια:

Ο άναξ ου το μαντείο εστί το εν Δελφοίς, ου λέγει ουδέ κρύπτει αλλά σημαίνει. 

Ο νόμος της ομοιότητος ισχύει σε μια κλίμακα, που περιλαμβάνει από  (φυσικά) φαινόμενα,  

μέχρι κοινωνικές εκδηλώσεις μεταξύ των ανθρώπων. 

Ένα πράγμα μου έκανε εντύπωση στο ανωτέρω βίντεο ήταν η αμεσότητα αυτού του παιδιού 

με το όνομα (Max Loughan).

 Οι ιδιότητες όπως του, Φυσικού-Εφευρέτη- Επιχειρηματία και δημιουργού αλλαγών στον κόσμο, σ' αυτήν την παιδική ηλικία.

Δύσκολα γίνονται πιστευτές, χωρίς καν σπουδές σε μεγάλα Πανεπιστήμια.

  Δείχνει ότι, εγγίζουν την σφαίρα της Επιστημονικής φαντασίας. 

Παρ' όλα αυτά ο λόγος του ήταν λόγος συνειδητοποιημένου ώριμου και Φιλοσοφικά εδραιωμένου όντος παρά την ηλικία του, αφού ήταν ακόμα ένα παιδί.

Εδώ στην Ελλάδα έχουμε επίσης πλείστα  όσα παρόμοια άτομα με εξέχουσες ικανότητες και ταλέντα, όπως το ακόλουθο:

Στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όπως φαίνεται στο You Tube, συναντάμε  πλήθος παραδείγματα παιδιών με ασυνήθιστες πνευματικές ικανότητες.

Έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με την (εκπαίδευση), γιατί μου αρέσει ο χώρος της μετάδοσης γνώσεων.

Ασχολία όχι μόνο επαγγελματική, για αρκετό μέρος του εργασιακού μου βίου.

Αλλά και κοινωνική με σκέψεις και προτάσεις βελτίωσης της υπάρχουσας στην Ελλάδα Εκπαίδευσης 

Σκέψεις ως προς την βαρύτητα του ρόλου της Παιδείας γενικότερα στην Ζωή αφ' ενός και την εξέλιξη της κοινωνίας αφ' ετέρου, με έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό. 

Στο ερώτημα είναι δυνατόν να προβλέψει κανείς το μέλλον της ανθρωπότητας?

Με άγνωστες τις πλήρης αρχικές συνθήκες του φαινομένου, η πρόβλεψη εξέλιξης της ανθρωπότητας μοιάζει καθαρή ουτοπία. 

Για παράδειγμα στην απλή περίπτωση ρίψης  ενός νομίσματος. 

Όταν πέσει στο έδαφος, με άγνωστες  τις αρχικές συνθήκες, η ακριβής πρόβλεψη της όψης την

οποία θα εμφανίσει στο έδαφος είναι αδύνατη.

 Το ίδιο συμβαίνει και με τις μακροχρόνιες μετεωρολογικές προβλέψεις.

Πως είναι δυνατόν λοιπόν, να γίνει πρόβλεψη για την εξέλιξη μιας ολόκληρης ανθρωπότητας με  ενδείξεις αρχικών συνθηκών μόνο?

  

Παρ' όλα αυτά οι απλές ενδείξεις σαν αυτές, που ήδη αναφέρθηκαν.

Προμηνύουν, ότι κάτι νέο υπάρχει στο κοσμικό σχέδιο της Φύσης, σχετικά με την εξέλιξη του όντος Άνθρωπος.

  Επισημαίνουν με άλλα λόγια την κατεύθυνση, που βαδίζει η εξέλιξη του είδους άνθρωπος.  

Κάτι παρόμοιο περιγράφεται 

στο βιβλίο , οι (Επικυρίαρχοι) του γνωστού συγγραφέα Άρθουρ (Κλαρκ).  

Άνθρωποι που διαθέτουν το χάρισμα της προφητείας σαν τον Ιούλιο Βερν που, προέβλεψε  το ταξίδι στην Σελήνη ή τον Άρθουρ Κλαρκ που, προέβλεψε την πνευματική εξέλιξη της ανθρωπότητας. 

Είναι οι ανυσματικοί δείκτες, που δίνουν κατεύθυνση, στο τι θα συμβεί στο μέλλον στο είδος άνθρωπος.

 Στο βιβλίο  Επικυρίαρχοι, όταν είχε, επέλθει πλήρης ισοπέδωση της ιδιαιτερότητας των λαών ως προς την Εθνική τους προέλευση.

Με αποτέλεσμα να σταματήσουν οι μεταξύ των λαών διεκδικητικοί πόλεμοι.

 Στις ανθρώπινες κοινωνίες συνέβη τότε  κάτι ανάλογο με ένα εκκρεμές, όταν λείψει η διέγερση. 

Οπότε καταλαμβάνει την κατώτερη θέση της τροχιάς, ήτοι την θέση ελάχιστης δυναμικής ενέργειας και ηρεμεί.

Οι εξωγήινοι αυτό ακριβώς πέτυχαν στην κοινωνία των ανθρώπων.  

 Όπως απεδείχθη στο τέλος της ιστορίας, διότι αυτό ήταν το σχέδιο τους.

Μέσα από τις εν ηρεμία διάγουσες κοινωνίες βρέθηκαν ανήσυχοι  καλλιτέχνες και φιλοσοφημένοι επιστήμονες, που αποφασίζουν, να ξεφύγουν από το τέλμα της ακινησίας.  

Ιδρύουν τότε μια διαφορετική πόλη, που την ονόμασαν Νέα Αθήνα.

Εκεί δημιουργούν από την αρχή τέχνη και Επιστήμη, ασχολίες που κρατάν τον νου διαρκώς σε διέγερση.

 Αφού χρησιμοποιούν ξανά όλο το δυναμικό, που διαθέτουν τα Εγκεφαλικά τους κύτταρα.

Στην νέα Αθήνα γεννιούνται μετά από καιρό, τα πρώτα παιδιά με εξαιρετικές ικανότητες,  πλούσια ενόραση  και  σχεδόν Θεϊκή συνείδητότητα.  

Αυτή η ανανεωμένη κοινωνία μια ωραία πρωία εγκαταλείπει την Γη, προς εξερεύνηση άλλων κόσμων σε άλλα επίπεδα ύπαρξης. 

Κανείς δεν είχε προβλέψει αυτή την εξέλιξη, εκτός από τους Επικυρίαρχους, οι οποίοι όπως ομολογούν, ήταν εντεταλμένοι από τον Υπερνού να εποπτεύσουν αυτή την διαδικασία. 

Δεδομένου ότι, στον (άνθρωπο) έχει, ανατεθεί ένα εξαιρετικά σπουδαίο έργο από την Φύση. 

Είναι το  έργο της Αυτογνωσίας, για λογαριασμό  του ιδίου του Ανθρώπου και ταυτόχρονα της Φύσης.

Ο άνθρωπος είναι ως εκ τούτου  το αγαπημένο Ον της Φύσης.

 Για αυτόν τον λόγο τον εφοδίασε επί πλέον με τον μηχανισμό εσωτερικής αυτοάμυνας στην επίθεση των μικροβίων. 

Ακόμη δε εξόπλισε όλα  τα έμβια όντα, κυρίως δε  τον άνθρωπο, με τον σοφό μηχανισμό (αυτοϊασης)  τουτ' έστιν αυτοθεραπεία.

 Η Φύση με την σιγουριά που προσφέρει η  ανωτέρω θωράκιση της υγείας, κατοικεί ασφαλής μέσα στον (εγκέφαλο) του Ανθρώπου.

Βλέπει, ακούει και αισθάνεται τα πάντα μέσα από τα δισεκκατομύρια των ανθρώπων της Γης.

Η εξής φράση ακουγόταν συχνά από έναν σοφό φίλο της παρέας: 

Το Άπειρο συμπιεζόμενο στο απειροστό αποκτά Συνειδητότητα.

Το δε απειροστό εκτεινόμενο στο Άπειρο αποκτά την Ελευθερία του. 

Παράδειγμα:

Η Φύση όταν περιορίζεται στον απειροστό χώρο   του ανθρώπινου Εγκεφάλου αποκτά Συνειδητότητα. 

Όταν δε εκτείνεται στο πλήθος των εγκεφάλων ολόκληρης της ανθρωπότητας αποκτά την Ελευθερία της.

Η παλινδρόμηση μεταξύ απειροστού και Απείρου είναι ίδιον της θεϊκής Φύσης του όντος. 

Η Αγάπη είναι η βάση του πρώτου νόμου της εκδήλωσης, του νόμου της Ενότητας.

 Ο νόμος παγκοσμίου έλξεως που, ισχύει σε όλο το σύμπαν, έχει ως υπόβαθρο και πηγή τον νόμο της Ενότητας.

 Η βάση του νόμου της Ενότητας είναι η Αγάπη. 

Η Αγάπη διαποτίζει όλη την Δημιουργία.

-Στο φυτικό βασίλειο η εκδήλωση Αγάπης εκ μέρους του φυτού προς τον άνθρωπο, δεν είναι εμφανής, εκτός αν ο άνθρωπος έχει αναπτύξει την έμφυτη  έκτη αίσθηση.

Ο άνθρωπος όμως αισθάνεται την ευγνωμοσύνη των φυτών, όταν τα καλλιεργεί και τα περιποιείται με αληθινό ενδιαφέρον. 

-Στο ζωικό βασίλειο οι εκδηλώσεις Αγάπης είναι φανερές σε πολλά είδη, κυρίως όμως στο είδος των θηλαστικών Άνθρωπος.

Αρκεί να μην παρεμβαίνει το ("εγώ") το οποίο συνυπάρχει με τον φόβο.

Φόβος και Αγάπη δεν είναι δυνατόν να συνυπάρξουν στην ίδια οντότητα.

Ο Παύλος είχε πει: Ουκ έστι φόβος εν τη Αγάπη, αλλ' η τελεία Αγάπη έξω βάλει τον φόβον. 

Η αληθινή Αγάπη υπερβαίνει τον φόβο.   

  

Η Παιδεία αποτελεί θεμέλιο και προϋπόθεση Αυτογνωσίας του Ανθρώπου. Η Εκπαίδευση είναι η βάση της Παιδείας και λειτουργεί σύμφωνα με την κοσμική νομοτέλεια.

 

Ακαδημία Πλάτωνος

Η παιδεία, καθάπερ ευδαίμων χώρα, πάντα τ’ αγαθά φέρει.

(Σωκράτης 469-399 π.χ.)

Ερμηνεία:H Παιδεία είναι η πηγή κάθε δράσης, με σκοπό την ευτυχία του κοινωνίας.

Στο αέτωμα του Ναού του Απόλλωνα στους Δελφούς τρία ήταν τα Δελφικά παραγγέλματα, που δέσποζαν, για να είναι ευδιάκριτα από κάθε επισκέπτη.  

Κάτω αριστερά το: ΓΝΏΘΙ ΣΑΥΤΟΝ (Γνώρισε τον Εαυτό σου).

Κάτω δεξιά το: ΜΗΔΈΝ ΆΓΑΝ (δράσεις στα πάντα με μέτρο).

(Ανάμεσά) τους στην κορυφή το: ΕΝ ΔΕΛΦΟΙΣ E.

ΠΑΙΔΕΊΑ είναι ένα σύστημα θεωρητικών γνώσεων, που εξελίσσονται με τον χρόνο σε εμπειρίες. 
Το θεωρητικό και εμπειρικό υπόβαθρο προσφέρεται από την πολιτεία στα προς τούτο εκπαιδευτικά ιδρύματα. 
Η εμπειρία ενισχύεται διαρκώς στην ζωή, μέσω οικογένειας φίλων και των πάσης φύσεως κοινωνικών σχέσεων. 

Οι γνώσεις που συνθέτουν ολόκληρο το σύστημα Παιδεία είναι θεμελιωμένες σε εμπειρία Ζωής.

Η Παιδεία  είναι απαραίτητη στην διαμόρφωση  ελευθέρων ολοκληρωμένων προσωπικοτήτων με την σφραγίδα της Αγάπης.

Προσωπικότητες  που δύνανται να πολεμήσουν και να προσπεράσουν τις όποιες δυσκολίες, που θα παρουσιασθούν στην  καθημερινότητα της Ζωής.

Η ολοκληρωμένη Παιδεία προϋποθέτει εμπειρική  συνειδητοποίηση του νόμου της Ενότητας των πάντων.

Τότε και μόνο τότε οι Άνθρωποι μπορούν να θεωρηθούν, ότι διαθέτουν την καλλιέργεια, που παρέχει μια ολοκληρωμένη Παιδεία.

Όπως ο καλός γεωργός οργώνει την  γη πριν ρίξει τον σπόρο.

 Έτσι και η ψυχή του ανθρώπου πρέπει να περάσει αρκετές δοκιμασίες, για να να ανοίξει και να δεχθεί την αλήθεια της Ενότητας των πάντων στην Ζωή. 

  

ΕΚΠΑΊΔΕΥΣΗ  είναι ο φορέας της πολιτείας που παρέχει συστηματικά και προγραμματισμένα την αγωγή σωματική και πνευματική στους νέους μέσα στα σχολεία.

Η Εκπαίδευση είναι η βάση της Παιδείας.

Ένα εργαλείο απαραίτητο στην θεμελίωση μιας ολοκληρωμένης παιδείας.

Οι γνώσεις θεωρητικές και πρακτικές που παρέχονται κατά την διάρκεια της Εκπαίδευσης, είναι  απαραίτητες για την ολοκλήρωση μιας ωφέλιμης για το σύνολο Παιδείας.

Είναι η βάση μιας σωστής και ενεργού Παιδείας, που δεν φοβάται πλέον να αντιμετωπίσει με θάρρος τα εμπόδια της Ζωής.

Αρκεί να έχουν εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις για την ολοκλήρωση της Αυτογνωσίας.

Θα αναλυθεί στην συνέχεια ο τρόπος καθώς και οι νόμοι που διέπουν την σωστή  διεξαγωγή της (Εκπαίδευσης). 

Δηλαδή η γνώση που παρέχεται στα σχολεία δεν είναι μια απλή διαδικασία.

Υπάρχουν νόμοι που πρέπει να ακολουθηθούν για να έχει η Εκπαίδευση το αναμενόμενο αποτέλεσμα.

Οι δε λειτουργοί πάροχοι της Εκπαίδευσης δεν αρκεί να είναι απλοί δημόσιοι υπάλληλοι.

Πρέπει όχι μόνο να κατέχουν το αντικείμενο διδασκαλίας, αλλά να διαθέτουν γενικότερα ευρύτητα πνεύματος με κοινωνική και συμπαντική  καλλιέργεια. 

Ώστε το μάθημα να γίνεται μια ιεροτελεστία με έμπνευση.

Ο πρώτος και κύριος νόμος είναι ο νόμος της (Ανάδρασης).

Στην διαδικασία λειτουργίας της Εκπαίδευσης, η Ανάδραση ασκείται εκ μέρους των μαθητών με τα ερωτήματα που θα υποβάλλουν προς τον καθηγητή βασισμένα στην προηγηθείσα διδασκαλία.

Τότε μόνο ζωντανεύει η τάξη ζωντανεύει και η εκπαίδευση εγγίζει την ουσία του διδασκόμενου αντικειμένου. 

Γιατί  τότε και μόνο τότε επιτυγχάνεται πλήρως ο στόχος της Εκπαίδευσης. 

Που είναι η αφομοίωση των γνώσεων, που διαβιβάζονται από τον πομπό-καθηγητή προς τους δέκτες-μαθητές.

Αυτό όμως απαιτεί ανυπερθέτως καθηγητές που να διαθέτουν την λεγόμενη (Παιδαγωγική) Αγάπη.

Όταν ο καθηγητής διαθέτει Παιδαγωγική Αγάπη και Ταλέντο, η τάξη στην οποία θα διδάξει σφύζει από ζωντάνια.

Εδώ όμως εμφανίζεται ένα μεγάλο πρόβλημα.

Ο έλεγχος της ικανότητας των καθηγητών.

Το πρόβλημα επιλύεται απλά με την επαναφορά σε ισχύ και εφαρμογή του θεσμού της επιθεώρησης.

Η επιθεώρηση ασκείται από πεπειραμένους εκπροσώπους της εκπαιδευτικής κοινότητας. 

Με εντολή τον  έλεγχο ικανότητας και απόδοσης των διδασκάλων του δημοτικού και καθηγητών της μέσης Εκπαίδευσης σε όλους τους τομείς.

    Με τον τρόπο αυτόν ασκείται διπλή εφαρμογή του κοσμικού νόμου της ανάδρασης στο ίδιο σύστημα. 
-Η πρώτη εφαρμογή είναι κατά την εκτέλεση του έργου της μετάδοσης της γνώσης από τους διδασκάλους προς τους μαθητές.
-Και η δεύτερη κατά τον έλεγχο των συντελεστών της εκπαίδευσης από τους επιθεωρητές.  
Οπότε εξασφαλίζεται μεγαλύτερη  αξιοπιστία του όλου συστήματος της Εκπαίδευσης.

Μετά τα όσα προηγήθηκαν προκύπτει άνετα το συμπέρασμα ότι:

Η Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση είναι αναγκαία  όσο ποτέ.

Και εδώ αρχίζει ο αγώνας για μια πρωτότυπη και ουσιαστική μεταρρύθμιση στην Εκπαίδευση.

Για να έχει επιτυχία η οποιαδήποτε μεταρρύθμιση, δεν πρέπει να γίνεται από κατ' επάγγελμα πολιτικούς. 

Διότι αυτοί δρουν από την  ανάγκη της ανατροπής όσων κατασκεύασαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Αλλά να γίνεται με πραγματικό ενδιαφέρον και Αγάπη από ανθρώπους με εμπειρική γνώση των προβλημάτων στην Εκπαίδευση.

Μια επιτροπή από Ακαδημαϊκούς διδασκάλους αμερόληπτους με ελεύθερη κρίση και εκπαιδευτική εμπειρία, θα ήταν η πλέον κατάλληλη κατά την ταπεινή μου γνώμη. 

Η επιτροπή θα μελετούσε το πρόβλημα της Εκπαίδευσης από μηδενική βάση.

Στόχος της επιτροπής πρέπει, να είναι η διάπλαση συνειδητών ανθρώπων, με γνώση της εσωτερικής  τους συγκρότησης και ταυτόχρονη γνώση του Εαυτού.

Οι ηθικές αξίες θα διδαχθούν έμπρακτα και με αναφορές  στην Αρχαία Ελληνική γραμματεία. 

Παράλληλα ο σχεδιασμός θα περιλαμβάνει την απόκτηση γνώσης Φυσικών Επιστημών και την σημασία των φυσικών νόμων στην λειτουργία της

ίδιας της Ζωής.

-Στο σημείο αυτό οφείλω να προσθέσω ένα δικό μου συμπέρασμα από την δεκαοχτάχρονη εμπειρία μου στο χώρο της τεχνικής Εκπαίδευσης.

Το μάθημα της Φυσικής δεν πρέπει, να περιορίζεται κατά κανένα τρόπο στα στενά όρια της θεωρητικής ανάπτυξης στον μαυροπίνακα.

-Πρέπει απαραιτήτως, να γίνεται μέσα σε εμπλουτισμένα με κατάλληλα όργανα και συσκευές εργαστήρια Φυσικής.

-Στα εργαστήρια αυτά πρέπει να υπάρχουν και ειδικά επιδιασκόπια και άλλα τεχνικά μέσα.

 Ώστε να προσφέρεται, ει δυνατόν από τον χώρο του εργαστηρίου  και η θεωρητική ανάπτυξη του αντικειμένου.

Με αυτόν τον τρόπο ο μαθητής αποκτά ο ίδιος εμπειρία κατά την εκτέλεση ενός πειράματος Φυσικής.

Η συνεργασία με τον καθηγητή είναι μια μορφή ανάδρασης και στην πρακτική Εκπαίδευση.

 Έτσι η γνώση του αντίστοιχου φυσικού νόμου περνάει κατ' ευθείαν στην συνείδησή του μαθητή.

Στα PTT Γαλλίας είχα παρακολουθήσει σειρά μαθημάτων θεωρητικών και πρακτικών με αντικείμενο "Εκπαίδευση εκπαιδευτών".

Το μοντέλο αυτό της συνδυασμένης θεωρητικής και πρακτικής εκπαίδευσης εφαρμόζεται και στην Γαλλία με μεγάλη επιτυχία, συγκεκριμένα στα PTT Γαλλίας, που είναι ο αντίστοιχος Ο.Τ.Ε εκεί.  

  

Οι φυσικοί νόμοι ελέγχουν το σύνολο της εκδήλωσης του ΕΊΝΑΙ σε κόσμο περιλαμβανομένης και της Ζωής.

Η ισχύς των νόμων της Φύσης εκτείνεται  ακόμα και στα κοινωνικά φαινόμενα και δομές των Ανθρώπων.

 Η Αρχαία Ελληνική σοφία είχε καταλήξει στο ακόλουθο συμπέρασμα:

 Ότι εργασία να κάνει ο Άνθρωπος στην Ζωή, θα πρέπει να πάρει μαθήματα σε τρεις γνωστικές περιοχές. 

Αριθμητική - Μουσική -Γυμναστική.

Δηλαδή θα πρέπει να καλλιεργηθούν τα τρία συστατικά της Ανθρώπινης Φύσης:

Νους-Ψυχή-Σώμα.

Αυτός ας είναι ο άξονας σχεδιασμού της επιτροπής για την Εκπαίδευση.

Είθε να πρυτανεύσει η

 Αγάπη για τους νέους οι οποίοι θα επωμισθούν το βάρος και την ευθύνη να προωθήσουν την κοινωνία προς την Αυτογνωσία και το  Μέλλον ολόκληρης της Ανθρωπότητας.

Από την στοιχειώδη κιόλας Εκπαιδευτική βαθμίδα πρέπει να αντιληφθεί το παιδί πόσο σοβαρή είναι η παρουσία του πάνω στην Γη.

Οπότε σκόπιμο είναι να γίνονται εντέχνως σχετικές νύξεις για την αποστολή του Ανθρώπου που δεν είναι μόνο τα υλικά αγαθά.

Αλλά κυρίως τα (πνευματικά) αγαθά και αξίες.

Να πάψει επιτέλους η αντικατάσταση κάθε ηθικής αξίας από το χρήμα.  

Να δοθούν στοιχειώδεις πληροφορίες με τέχνη από ειδικευμένους διδασκάλους για την Οντολογική Ανάγκη της Αυτογνωσίας.

Η σχέση της Παιδείας με την (Αυτογνωσία) είναι καίρια και πρέπει να διευκρινίζεται από την αρχή επιστρατεύοντας σχετικά απλά παραδείγματα.

Τα παραδείγματα είναι πολλά και ποικίλα, αρκεί να υπάρχει έμπνευση και Εκπαιδευτική Αγάπη από τους διδάσκοντες.

Εδώ αναδεικνύεται μια μεγάλη Ανάγκη, αν θέλουμε να γίνει σωστή θεμελίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Χρειάζονται ειδικά εκπαιδευτήρια Εκπαιδευτών.

Σ' αυτά θα φοιτούν επιλεγμένοι διδάσκαλοι που να διαθέτουν ήδη την απαραίτητη στοιχειώδη Παιδεία,  η δε διδασκαλία θα περιλαμβάνει δυο κατευθύνσεις:

Η  πρώτη θα αφορά στην ολοκλήρωση της Παιδείας των υποψηφίων διδασκάλων, με μαθήματα Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας και μαθήματα Εσωτερισμού, θεωρητικά και πρακτικά με υποχρεωτική εργασία.  

Η δεύτερη θα είναι μαθήματα ψυχολογικά και πρακτικά σχετικά με το έργο του διδασκάλου. 

Αντιλαμβάνεται κανείς από την πρώτη στιγμή την δυσκολία ενός τέτοιου εγχειρήματος.

Όλα απλοποιούνται όμως και παίρνουν τον δρόμο της δημιουργίας, αν το όλο εγχείρημα ανατεθεί:

 Σε Φιλοσόφους και Ανθρώπους (γνώστες) του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος ως και του σύγχρονου Ευρωπαϊκού πολιτισμού. 

Οι χώροι από τους οποίους μπορεί να αντλήσει Ανθρώπους γι' αυτή την οργάνωση είναι: 

Ο χώρος της Μουσικής, των Συγγραφέων, των καλών τεχνών, της Ιστορίας της τέχνης, των Φυσικών επιστημών, της Ιατρικής, του Αθλητισμού.

Στα εκπαιδευτήρια αυτά επιμόρφωσης των εκπαιδευτών μπορεί, να επιμορφώνονται και ήδη επιτυχημένοι διδάσκαλοι εφ όσον το επιθυμούν στο πνεύμα της δια βίου μάθησης.

Τέλος επισημαίνω την παρατήρηση ότι: 

Για να λειτουργήσει σωστά και απρόσκοπτα η Δημοκρατία στον λαό μιας χώρας. 

Πρέπει ο λαός αυτός να έχει αποκτήσει προηγουμένως μια ολοκληρωμένη Παιδεία.