Η πλάνη των ανθρώπων.

 (Το πέπλο της πλάνης)

Όταν ανασηκωθεί το πέπλο της πλάνης που καλύπτει την συνείδησή μας.

 Θα αντικρίσουμε τότε την απίστευτης ομορφιάς πραγματικότητα του εδώ και τώρα.

Αυτό το πέπλο αποτελείται από  δυο τμήματα, το βιολογικό και το ψυχολογικό. 

Το βιολογικό σχετίζεται με την λειτουργία  των αισθητηρίων οργάνων.

Με την σημερινή εξέλιξη της ιατρικής οι ατέλειες,

όποιες και να είναι αυτές, διορθώνονται σχετικά εύκολα με πολύ καλά έως άριστα αποτελέσματα.

Το ψυχολογικό μέρος της πλάνης όμως είναι αρκετά πιο περίπλοκο. 

Έχει τον κύριο λόγο στην πλάνη που προκαλεί στην συνείδηση του ανθρώπου και μ'αυτό θα ασχοληθούμε στην συνέχεια. 

Θεωρώ ότι, θα  βοηθήσει ιδιαίτερα, αν δούμε το ζήτημα όχι από την σκοπιά των αποτελεσμάτων αλλά από την πλευρά των αιτίων.

Είναι γνωστό εξ άλλου ότι η γνώση των αιτίων συντελεί στην πλέον ριζική και αποτελεσματική θεραπεία.

                                        ΑΙΤΙΕΣ 

Που συνθέτουν το ψυχολογικό μέρος της πλάνης στην συνείδηση του ανθρώπου.

Η Συνήθεια μια πρώτη αιτία.

Οφείλεται στο τεμπέλιασμα του νου να ερμηνεύσει τα φαινόμενα με διαφορετικό τρόπο από αυτόν που έχει συνηθίσει σε παρόμοιες

συνθήκες.

Για παράδειγμα όταν σηκωνόμαστε το πρωί από τον ύπνο κάνουμε πάντα τις ίδιες κινήσεις. 

Το αποτέλεσμα είναι, να μας διαφεύγει κάθε τι το νέο, στους ανθρώπους γύρω μας και στις λοιπές συνθήκες και δραστηριότητες στον χώρο.

Αν όμως κάνουμε τις ίδιες κινήσεις αλλά σαν να γίνονται για πρώτη φορά.

Όλα αποκτούν ένα καινούργιο φως.

Η σημασία τους γίνεται άλλη, αποκτά την αξία εκείνης της στιγμής, που είναι μοναδική.

Αυτή η σημασία είναι τελείως διαφορετική από ότι είχαμε νομίσει στην αρχή από συνήθεια.

Η νέα οπτική  επιβάλει  και έναν άλλο τρόπο δράσεως. 

Χιλιάδες παρόμοια παραδείγματα  στην καθημερινότητά μας περιέχουν τον μανδύα της συνήθειας.

Αυτά και μόνο αρκούν για να κάνουν το πέπλο της πλάνης βαρύ κι ασήκωτο. 

Η Έλλειψη εγρήγορσης.

Όταν λείπει η εγρήγορση χάνεται και η ουσία της ζωής.  

Γιατί κατ' αρχήν δεν μπορείς να  διακρίνεις τις ανάγκες της παρούσης στιγμής.

Δεν μπορεί ποτέ ο νους να συλλάβει  το μεγαλείο του Εδώ Και Τώρα.

Ο Θυμός. Υπό την επίδραση θυμού τίποτε δεν φαίνεται όπως στην αλήθεια είναι.  

Το αντικείμενο του θυμού συσκοτίζει κάθε τι άλλο στον χώρο και  αλλοιώνει έντονα την πραγματικότητα. 

Προκαλεί καυγάδες, τραυματισμούς, καταστροφές περιουσιών, μίση που διαρκούν, χωρισμούς ζυγαριών, ακόμη και πολέμους εθνών.  

Παραθέτω κατωτέρω δυο χαρακτηριστικές εικόνες θυμού για να γίνει αντιληπτό πόσο καταστρεπτικό συναίσθημα είναι  ο θυμός.

Τα άτομα και στις δυο εικόνες δείχνουν εκτός εαυτού


Γυναικείος θυμός.
Η ταραχή της θέτει σε κίνδυνο την ισορροπία ολόκληρης της οικογένειας.



Παιδικός θυμός παράγει ψυχικά τραύματα, απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα. 

Η Τηλεόραση έχει δυο στοιχεία που συσκοτίζουν τον νου του ανθρώπου.

Το ένα είναι η παραπληροφόρηση και το δεύτερο τα σίριαλ σαπουνόπερες.   

Η παραπληροφόρηση σταθερό παράπτωμα των τηλεοπτικών σταθμών να παρουσιάζουν τα γεγονότα όπως τους συμφέρει.

Η διαφοροποίηση στην παρουσίαση οφείλεται στην κομματική τοποθέτηση των σταθμών. 

Οι σαπουνόπερες βελτιώνουν σημαντικά την τηλεθέαση και δίνουν την ευκαιρία στους καναλάρχες, να κερδίζουν από της διαφημίσεις.

Θρησκευτικός φανατισμός αρκετά σοβαρή αιτία αλλοίωσης της πραγματικότητας.
Ο φανατικός τύπος είναι σαν να φοράει παρωπίδες.
Παρωπίδες  όμως βάζουν μόνο στα άλογα.
Στα άλογα η χρήση παρωπίδων εξασφαλίζει  την μη παρέκκλιση από την πορεία, που  καθορίζει ο αμαξάς.
Ο άνθρωπος υποτίθεται ότι διαφέρει ουσιαστικά από τα άλογα!

Οι παρωπίδες υποχρεώνουν τον άνθρωπο να βλέπει πάντα  προς την ίδια κατεύθυνση 

αφαιρώντας του κάθε άλλη πρωτοβουλία.
Ο θρησκευτικός φανατισμός οδηγεί πολλές φορές ακόμη και σε πολέμους. 
Οι λεγόμενοι θρησκευτικοί πόλεμοι είναι γνωστοί από τους αρχαίους χρόνους μέχρι σήμερα.
Ο πόλεμος στην Συρία γίνεται χάριν θρησκευτικών διαφορών μεταξύ μουσουλμάνων και πιστούς άλλων θρησκειών.
Οι μουσουλμάνοι (τζιχαντιστές)   αποκεφαλίζουν αλλόθρησκους  μπροστά στην τηλεόραση, για να εκφοβίσουν και να προσηλυτίσουν όσους ανήκουν σε άλλες θρησκείες.  

Σκεφθείτε τώρα πως είναι δυνατόν να μας κυβερνούν άνθρωποι με κομματικές ή προσωπικές παρωπίδες.

Εδώ στην Ελλάδα το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα έντονο.
Αυτός είναι ο κύριος λόγος που δεν πάει καλά η χώρα τα τελευταία χρόνια. 



Ή θα υπάρχει κόντρα μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης ή ακόμα και μέσα στο ίδιο το κόμμα. 

"Η ισχύς εν τη ενώσει" είναι κάτι αδύνατο να συμβεί στο Ελληνικό κοινοβούλιο.

Υπάρχουν και άλλες πηγές που επισύρουν την πλάνη στην συνείδηση των ανθρώπων ανέφερα 5 πλέον αξιόλογες απ' αυτές. 

Ήρθε η στιγμή όμως, να ασχοληθούμε με τον πρύτανη των συνειδησιακών παραμορφώσεων, που είναι τι άλλο από το γνωστό "εγώ".

Το ("εγώ") δικαίως θεωρείται ως κύρια πηγή πλάνης στον νου των ανθρώπων, διότι είναι μόνιμα εκεί στον κάθε άνθρωπο με διαφορετική μορφή για τον καθένα.

Το ("εγώ") περιέχει στοιχεία και των 5 πηγών που αναφέρθηκαν προηγουμένως.
Δηλαδή κάτω από κάθε ιδιότητα από τις 5 που αναφέρθηκαν  κρύβεται ο πρύτανης των παραμορφώσεων της συνείδησης το περίφημο "εγώ".

Οι άνθρωποι ζούμε όλοι μέσα σε ένα όνειρο.
Ο καθένας από μας βλέπει το δικό του.
Εξ ου και τα πολλαπλά ("εγώ") που είναι όλα φανταστικά και ανύπαρκτα για ολόκληρο το πλήθος των ανθρώπων της γης.
Για τον άνθρωπο αυτό που αποκαλείται πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο από την προβολή ενός (ολογράμματος).
Το ολόγραμμα  κατασκευάζει ο νους από πληροφορίες που συλλέγει μέσω των αισθήσεων και το προβάλει στον χώρο, που ο ίδιος κατασκευάζει. 
Ο χώρος και ο χρόνος είναι επινοήσεις του νου για να δώσει νόημα και ουσία  στα δρώμενα.
Ο χώρος και ο χρόνος είναι τύποι της νόησης κατά τον Καντ

Την αλήθεια αυτή περί την πραγματικότητα είχε αντιληφθεί ο Πλάτωνας και κατασκεύασε τον μύθο του περίφημου Σπηλαίου.

(Το Σπήλαιο του Πλάτωνα)

 Ο μύθος περιγράφει τους ανθρώπους να στέκονται ακίνητοι μπροστά σε έναν τοίχο και πίσω τους ακριβώς καίει μια φωτιά.

Οι άνθρωποι κοιτάζουν μόνο μπροστά σαν να φοράνε παρωπίδες.

Αυτό εξηγεί την παρουσία του "εγώ" των ανθρώπων και την έλλειψη αλληλεγγύης μεταξύ τους.   

Ανάμεσα στην φωτιά και τους ανθρώπους που δεν μπορούν να κοιτάξουν καν ο ένας τον άλλον παίζεται το δράμα της καθημερινότητας.

Οι σκιές από αυτό το θέατρο προβάλλονται στον τοίχο με την δράση της φωτιάς που καίει πίσω από το διεξαγόμενο θέατρο.

Οι σκιές παρουσιάζουν μόνο σύμβολα.

Αυτό σημαίνει ότι ο κόσμος μας είναι κόσμος (συμβόλων) και όχι λογικής και  σκέψεων.

Πολύ βαθιά γνώση αυτή.

Ο άναξ ου το μαντείο εστί το εν Δελφοίς  ου λέγει ουδέ κρύπτει αλλά σημαίνει (Ηράκλειτος).

Με την διαφορά ότι δεν ακολουθούμε τυφλά τα σημάδια στον δρόμο της ζωής μας.

Αλλά προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε το μήνυμα που κρύβουν ειδικώς για μας. 

Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της φράσης του Ηράκλειτου.

Αυτές τις σκιές μόνο βλέπουν οι άνθρωποι, αυτές θεωρούν, ότι αποτελούν την  πραγματικότητα.

Επιφανειακή ερμηνεία χωρίς βαθύτερη αντίληψη της ουσίας του κόσμου.

Μια σήραγγα ξεκινάει από το σπήλαιο της πλάνης, που οδηγεί στην επιφάνεια δηλαδή στην αλήθεια και στο φως.

Αυτόν τον δρόμο παίρνουν όσοι από τους ανθρώπους θεωρηθούν έτοιμοι να αντικρίσουν την αλήθεια. 

Ένας μόνο άνθρωπος διακρίνεται να έχει περάσει την σήραγγα. 

Τούτο σημαίνει ότι η αναλογία των εκλεκτών σε    σχέση με τους πολλούς είναι μικρή. 

Ας προσπαθήσουμε να συμπεριληφθούμε σ' αυτή την ελάχιστη μειονότητα των εκλεκτών.

Δύσκολη η επιτυχία αλλά αξίζει η προσπάθεια.

Τίποτε δεν χάνεται, όπως επιτάσσει ο κοσμικός             νόμος της αφθαρσίας της ενέργειας.                                                                                       

                                 

                   

                                                         

Κριμένη Αρμονία!

Πίσω από τα φαινόμενα κρύβονται οι νόμοι της Φύσης που τα κατευθύνουν.
Η  διπλανή εικόνα Γιν και Γιανγκ εκφράζει την αρμονία του κόσμου των αντιθέσεων. (Περισσότερα)...  

Όταν πέσει ένα σώμα από τον 4ο όροφο της πολυκατοικίας, θα φτάσει με ορμή στο έδαφος του ισογείου.
Έχω μια εμπειρία  των αποτελεσμάτων της πτώσεως ζώντος οργανισμού από αρκετό ύψος. 

Προ καιρού έπεσε ο γάτος μου από το μπαλκόνι του  4ου ορόφου.
Πιθανόν από  ερωτική απογοήτευση θέλησε  να βάλει τέρμα στην γατίσια ζωή του, ή πήδηξε για να πιάσει μια πεταλούδα.
Ευτυχώς την γλύτωσε, εφτάψυχες οι γάτες ως συνηθίζεται να λέγεται. 
Αλλά μετά τον έτρεχα στους γιατρούς για να τον επισκευάσουν.
Ακολούθησε μια σειρά από συνέπειες σε γήινη κλίμακα, οι οποίες βασίζονταν όλες σε φυσικούς νόμους.

Απλό και συνηθισμένο  φαινόμενο η πτώση εντός του πεδίου βαρύτητας, αλλά πίσω απ' αυτό κρύβεται ένας κοσμικός νόμος.

Ο νόμος της παγκόσμιας έλξης που ρυθμίζει την εύρυθμη λειτουργία ολοκλήρου του σύμπαντος. 
Στο περιβάλλον της γης ο νόμος παίρνει την ισχύ του πεδίου βαρύτητας, που ελέγχει την πτώση των σωμάτων.

Η πτώση των σωμάτων εντός του πεδίου βαρύτητας βάζει σε εφαρμογή και έναν άλλο νόμο.
Τον νόμο διατήρησης της ενέργειας σε  κάθε μεταβολή μέσα στον κόσμο.
Όταν το σώμα βρίσκεται μέσα στο πεδίο βαρύτητας, έχει μια δυναμική (ενέργεια), μπορεί δηλαδή να παράξει ίσης ποσότητας έργο.
Η ενέργεια βρίσκεται αποθηκευμένη μέσα στο σώμα υπό μορφή δυναμικής ενέργειας και μπορεί να παράξει ισόποσο έργο όταν αλλάξει θέση εντός του πεδίου.
Η αλληλουχία μετατροπών συνεχίζεται επ' άπειρον. 

Ένα αντικείμενο σε κάποια θέση μέσα στο πεδίο βαρύτητας έχει μια δυναμική ενέργεια.
Δυναμική ενέργεια μηδέν αντιστοιχεί στην επιφάνεια της θάλασσας. 
Επομένως στον 4ο όροφο της πολυκατοικίας η τιμή της δυναμικής ενέργειας είναι διάφορη του μηδενός. 
Η τιμή της υπολογίζεται από τον εξής τύπο:
E=Bxh
{Ε (δυναμική) = Β (βάρος) επί το h (ύψος) από την επιφάνεια της θάλασσας ή από άλλη θέση διάφορη της μηδενικής}.
Όταν φτάσει στο έδαφος όλη η δυναμική ενέργεια έχει μετατραπεί σε κινητική λόγω της ταχύτητας. 
Οι ενέργειες δυναμική και κινητική είναι ίσες.
Επαληθεύεται δηλαδή ο νόμος διατήρησης της ενέργειας.

Τι γίνεται αυτή η κινητική ενέργεια που έχει αποκτήσει όταν φτάσει στο έδαφος.
Η απάντηση είναι:
Παραμόρφωση και θερμότητα μετά την κρούση.
Με βάση τον νόμο διατήρησης της ενέργειας οι δυο ενέργειες δυναμική και κινητική στο τέλος της διαδρομής είναι ίσες.   
Και η ιστορία συνεχίζεται. 
Η παραγόμενη ενέργεια στην οποία μετετράπη η κινητική ενέργεια κρούσης με το έδαφος, απορροφάται από το έδαφος εν μέρει και από το αντικείμενο η υπόλοιπη. 

Στη συνέχεια: 
Η ενέργεια που απορροφήθηκε από το αντικείμενο έγινε θερμότητα.
Αυτή η θερμότητα προκάλεσε με την σειρά της παραμόρφωση το αντικειμένου.
Έγινε δηλαδή ενέργεια  παραμόρφωσης του αντικειμένου και παραμένει αποθηκευμένη εκεί. 
Θα απορροφηθεί από μια εξωτερική αιτία που θα επαναφέρει το αντικείμενο στην αρχική του μορφή. 
Αυτή η εξωτερική αιτία δαπανά ενέργεια επαναφοράς του αντικειμένου στην αρχική του μορφή.
Και συνεχίζεται αυτή η ανταλλαγή των ενεργειών επ' άπειρον.

Το ίδιο  συμβαίνει και με το ποσοστό ενέργειας που απορρόφησε το έδαφος.
Εκεί αρχίζει ένας άλλος κύκλος μετατροπών της ενέργειας σε διάφορες μορφές.
Σε όλες αυτές τις μετατροπές ισχύει πάντα ο νόμος διατήρησης της ενέργειας  

Συμπέρασμα:
Μια απλή πτώση αντικειμένου εντός του πεδίου βαρύτητας κρύβει μέσα της δυο παγκόσμιους νόμους και μια σειρά άλλων νόμων, που διέπουν την κίνηση των σωμάτων.
Οι νόμοι που ρυθμίζουν την κίνηση   των σωμάτων έχουν καθιερωθεί από μελέτες του Φυσικού Newton. 
Οι δυο παγκόσμιοι νόμοι είναι:  
Ο νόμος παγκόσμιας έλξης και ο νόμος διατήρησης της ενέργειας.  

Ο Ηράκλειτος είχε δώσει μιαν γενικότερη έκφραση του ενεργειακού ζητήματος στην εκδήλωση με την κατωτέρω διατύπωση:

Κόσμον τόνδε τον αυτόν απάντων, ούτε τις Θεών ενοποίησεν ούτε  ανθρώπων, αλλ΄ ήν αεί και εστίν και έστε πυρ αείζωον απτόμενον μέτρα και αποσβενύμενον μέτρα.  
Η ακριβής μετάφραση της ρήσης του Ηράκλειτου εμφανίζεται στην ως άνω εικόνα.
Εν ολίγοις αυτός ο κόσμος δεν περιέχει  τίποτε άλλο από ενέργεια.
Η ενέργεια αυτή  βρίσκεται σε έναν διαρκή κύκλο μετατροπών στις διάφορες μορφές της ύλης.
Οι μετατροπές αυτές πραγματοποιούνται υπό την αυστηρή τήρηση Φυσικών νόμων.
Εξετάζω την φράση:
Απτόμενον μέτρα και αποσβενύμενον μέτρα.
Κατά τις μεταβολές της ενέργειας διατηρείται πάντοτε το μέτρο.
Το μέτρο συνεπάγεται  Αρμονία. 

Την ισοδυναμία μάζας και ενέργειας έδωσε ο Einstein με την απλή σχέση:
^{E=mc2 
{ Η ενέργεια (Ε) ισούται με την μάζα (m) επί την ταχύτητα του φωτός (c) στο τετράγωνο (2) }}

H αλήθεια της πρότασης περί ισοδυναμίας μάζης και ενέργειας του Einstein έρχεται να επιβεβαιώσει  πλήρως τον Ηράκλειτο.
Όλος ο υλικός κόσμος δεν είναι τίποτε άλλο από ενέργεια η οποία μεταλλάσσεται σε διάφορες μορφές ύλης.

Με την ευκαιρία αναφοράς της φράσης του Ηράκλειτου προσθέτω την εξής παρατήρηση.
Η φράση της εικόνας επιλύει μια και έξω το ερώτημα της προέλευσης του κόσμου.
Μην αναζητάτε αρχή του κόσμου, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο.

Ο κόσμος ήταν, είναι και θα είναι μια ενέργεια που μετατρέπεται συνεχώς σε διάφορες μορφές ύλης υπό την δράση κοσμικών νόμων. 

Όλες οι ενεργειακές μετατροπές  εντός του κόσμου γίνονται με την αυστηρή τήρηση Φυσικών νόμων.
Οι νόμοι τίθενται σε εφαρμογή κατά την διάρκεια μετατροπών της ύλης. 
Τα πάντα ρει και ουδέν μένει (Ηράκλειτος).
Συνεπώς ο κόσμος βρίσκεται σε διαρκή μετατροπή σύμφωνα πάντα με την Φυσική νομοτέλεια.
Αυτή είναι η Κριμένη Αρμονία πίσω από την
φαινόμενη αλλαγή του κόσμου.

Στην νομοτέλεια αυτή υπόκειται το σώμα και η ζωή του ανθρώπου και όλων των έμβιων όντων.
Η λειτουργία του εγκεφάλου δεν είναι τίποτε άλλο από μια σειρά ηλεκτροχημικών αντιδράσεων.
Αυτές οι αντιδράσεις μεταφέρουν τις πληροφορίες που δυναμοποιούν  το έργο του εγκεφάλου. 

Ο (έρωτας) που κατευθύνει τις τύχες των ανθρώπων είναι μια παραλλαγή του νόμου της παγκόσμιας έλξης στην έμβια ύλη.
Ακόμα και οι δράσεις των ανθρώπων στις κοινωνικές του σχέσεις υπακούν στους ίδιους νόμους.
Από οντολογική άποψη ο έρωτας συνενώνει τα κατακερματισμένα τμήματα του όντος που επήλθαν κατά την εκδήλωση του όντος σε κόσμο. 
Επαναφέρει δηλαδή την κατακερματισμένη ενότητα του όντος.

Το κείμενο αυτό γράφτηκε για να τονιστεί η αξία και ο ρόλος των φυσικών νόμων στην εκδήλωση του κόσμου. 
Η λειτουργία των φυσικών νόμων πίσω από τα φαινόμενα δημιουργεί την Κριμένη  Αρμονία του κόσμου.

Στο βιβλίο του Όσσο "Κριμένη Αρμονία"ο Όσσο αναλύει τις ρήσεις του Ηράκλειτου διεξοδικά και καταλήγει  σε ανάλογο αποτέλεσμα με βάση ένα αξιακό σύστημα ηθικών αρχών. 
Η ίδια κατάληξη
μπορεί να επιτευχθεί επίσης  με βάση  χρήση την Φυσική νομοτέλεια της εκδήλωσης. 
Υπάρχει μια σαφής διαφορά μεταξύ των δυο οπτικών γωνιών.

Η μεν χρήση της φυσικής νομοτέλειας λαμβάνεται ως αιτία της κριμένης αρμονίας στην εκδήλωση του Είναι σε κόσμο.  
Η οπτική γωνία που Όσσο βλέπει την Κριμένη Αρμονία από (ηθική) άποψη.

Χωρίς να θέλω να υποβαθμίσω την πρώτη άποψη, νομίζω όμως ότι η οπτική γωνία του Όσσο έχει πολύ πιο πρακτικό χαρακτήρα.
Γιατί δεν ασχολείται με τις φυσικές αιτίες, αλλά μπαίνει κατ' ευθείαν στον άνθρωπο.
Και εξετάζει τις αιτίες, που συνθέτουν την δυνατότητα που του προσφέρεται από την Φύση για συνειδητοποίηση και τελική θέοση.     

Επίσης ο Όσσο χρησιμοποιεί συχνά την έννοια του ("εγώ"), στις διάφορες σκέψεις του πάνω στις ρήσεις του Ηράκλειτου.

Συμπληρώνω εδώ πως βλέπω το "εγώ" σαν συνέπεια λειτουργίας των Φυσικών νόμων.
Το "εγώ"είναι μια δυναμική ενέργεια.
Αυτή η δυναμική ενέργεια είναι η ελάχιστη μεταξύ όλων των τιμών που μπορεί να καταλάβει ο Νους του ανθρώπου.
Αντίστοιχη ενέργεια καταλαμβάνει το εκκρεμές στην κατώτατη θέση ισορροπίας. 
Ο Νους στην θέση ισορροπίας παραμένει αδρανής, αισθάνεται ασφάλεια.
Κάνει όμως ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για να διατηρήσει αυτή την ασφάλεια.

Αντίθετα όταν έχει εξωτερικές διεγέρσεις πρέπει να εργάζεται να αποδίδει ωφέλιμο έργο. 
Να γιατί προτιμάει ο Νους να λειτουργεί ως επί το πλείστον στην ψεύτικη ενεργειακή στάθμη που λέγεται "εγώ".
Είναι ψεύτικη διότι δεν υπάρχει στην πραγματικότητα.
Είναι μια επινόηση του Νου, ένα καταφύγιο στο οποίο νοιώθει ασφάλεια.

Στο βιβλίο του Όσσο Κριμένη Αρμονία ο συγγραφέας εκθέτει τις σκέψεις του βασισμένες στις ρήσεις του Ηράκλειτου.

Το βιβλίο κατά τα άλλα είναι μαγευτικό.
Ιδιαίτερα δε χρήσιμο, γιατί μπαίνει στα ίσια στο κύριο πρόβλημα της ανθρωπότητας που είναι καθαρά ηθικό.

Το έχω στην πρώτη θέση στην βιβλιοθήκη  μου και συχνά το συμβουλεύομαι. 
Το συνιστώ  ανεπιφύλακτα σε κάθε άνθρωπο, που θέλει να συνειδητοποίηση την αλήθεια της ζωής, να χαράξει τον δρόμο προς την τελειοποίησή του.  

Ζω αυθεντικά = ζω χωρίς σκέψεις.

-Ζω χωρίς σκέψεις, σημαίνει...
-Υπάρχω στο παρόν, σημαίνει...
-Ζω αληθινά!

Μερικές αληθινές καταστάσεις ζωής αναφέρονται στη συνέχεια

Σ' έναν αγώνα δρόμου δεν σκέφτεσαι καθόλου, σε οδηγεί ο ίδιος ο αγώνας πως να συνεχίσεις.



Έρευνα στο εργαστήριο.
Ζητάς απάντηση με όλη σου την ύπαρξη σε ένα σοβαρό πρόβλημα, που θα έχει εφαρμογή στην υγεία των ανθρώπων.

Κατά την πειραματική εργασία στο εργαστήριο δεν προλαβαίνεις να σκεφθείς.
Το ίδιο το πνεύμα της έρευνας σου δείχνει τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσεις.

Η γυναίκα όταν γεννά δεν σκέφτεται πως θα γεννήσει.

Η φύση την οδηγεί πως να υποφέρει με κατανόηση το μεγαλείο της γέννας. 

Ένας μεγάλος συγγραφέας όπως ο Νίκος Καζαντζάκης όταν έγραφε, βρισκόταν πάντοτε σε καθεστώς έμπνευσης.

                                 (Νίκος Καζαντζάκης)
Ένας τέτοιος τεχνίτης του λόγου δεν σκέφτεται τι να γράψει, όλο το έργο έρχεται μέσα του σαν από θαύμα. 
Η σκέψη απλά του παρέχει τα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσει.


Ένας αναγνωρισμένος ζωγράφος δεν σκέφτεται, πως να ζωγραφίζει, τον καθοδηγεί η έμπνευση πως να δημιουργεί. 

Το χέρι του ζωγράφου οδηγεί το πνεύμα της τέχνης και τίποτε άλλο.

                   Ο ζωγράφος είναι απλά παρόν!

Όλοι οι άνθρωποι έχουν στιγμές αληθινής ζωής χωρίς να το ξέρουν.
Είναι τότε που κάνουν κάτι αυθόρμητα από αληθινή ανάγκη.
Όταν αγκαλιάζουν έναν φίλο που επιστρέφει από ένα μεγάλο ταξίδι.
Όταν  διηγούνται σε ένα κύκλο φίλων ένα έντονο βίωμα, που άλλαξε κάτι οριστικά μέσα τους.
Όταν διασκεδάζουν με την καρδία τους ανάμεσα σε παρέα αληθινών φίλων. 

Αλλά τον περισσότερο χρόνο της ζωής τους ζουν μέσα στις σκέψεις τους.
Όμως, τι ωφελεί να σκέπτεσαι, αν δεν τολμάς να πράξεις, έλεγε μια φίλη ποιήτρια.
Αλίμονο αν πρέπει να σκεφθώ για να ζήσω.

Ποιος είναι ο χώρος που γεννιούνται και αναπτύσσονται  οι σκέψεις?
Ο νους φυσικά.
Που ανήκει ο νους και από ποια ανάγκη ορμώμενος δημιουργεί σκέψεις?

Ο νους δεν ανήκει στην ύπαρξη, ζει παράλληλα με την ύπαρξη.
Τρέφεται από την ύπαρξη.
Οι σκέψεις γεννιούνται μέσα στον νου από ανάγκη του παράσιτου "(εγώ)".
Το "εγώ"έχει για κατοικία τον νου, ζει και τρέφεται από τον νου και πεθαίνει μέσα στον νου.

Ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη να σκεφθεί για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του.
Οι ανάγκες του τον οδηγούν τι να πράξει για να τις ικανοποιήσει. 
Ο ανθρώπινος (εγκέφαλος) είναι το τελειότερο όργανο που έχει δημιουργήσει η Φύση.

Θεωρείται ως εκ τούτου εγκληματική απαξίωση ενός τέλειου εργαλείου.
Όταν  ασχολείται με άσχετες των πραγματικών αναγκών  σκέψεις.
Είναι σαν βάζεις ένα διαστημικό όχημα να κουβαλάει πέτρες.

Πέρα από την λάθος χρήση του εργαλείου για άσχετες σκέψεις, είναι και απώλεια πολύτιμης ενέργειας.

Αυτή η απώλεια προκαλεί σοβαρές παρενέργειες. 
Μερικές απ' αυτές είναι:

-Αϋπνία και εκνευρισμός από το  κυκλωτό σκέψιμο, κατά την κατάκλιση για ύπνο. -Καθ'όσον ο Νους ξεκινάει μια σκέψη, αυτή φέρνει μια άλλη και μια τρίτη, έτσι που το όλο παιγνίδι προκαλεί  απλώς μεγάλη απώλεια ενέργειας ως και απώλεια ύπνου. 
-Ατυχήματα λόγω δέσμευσης της προσοχής σε άσχετες με την παρούσα στιγμή σκέψεις.
-Μη αρμόζουσα συμπεριφορά σε συναναστροφές για την ίδια ως άνω αιτία.   

Σύμφωνα με ερμηνεία ρήσης του  (Ηράκλειτου) η οποία λέει:

ΣΩΦΡΟΝΕΙΝ ΑΡΕΤΉ ΜΕΓΊΣΤΗ.
Η σωφροσύνη είναι η πιο μεγάλη αρετή.

Σωφροσύνη συνεπάγεται ισορροπία.
Το ("εγώ") δεν αντέχει αυτή την συνθήκη και εξαφανίζεται.
Το ("εγώ") τρέφεται από τα άκρα, στο μέσο χάνεται.

Μια ιδιότητα του νου είναι να βρίσκεται συνέχεια σε δράση.
Γι' αυτό επινοεί καταστάσεις που οδηγούν στα άκρα, στην δυστυχία.
Καταστάσεις ακραίες εκεί που χρειάζεται σκέψη για να ξεπεραστούν.
Εκεί το ("εγώ") πρυτανεύει, από τα άκρα τρέφεται και γιγαντώνει. 
Σε ισορροπία χάνεται, στην μέση οδό του (Βούδα) δεν αντέχει, πνίγεται από απραξία, ατονεί και σβήνει.

Η μέση οδός είναι η κατάσταση ισορροπίας. Εκεί που επικρατεί η σωφροσύνη, εκεί που το ("εγώ") δεν έχει λόγο ύπαρξης. 
Στην κατάσταση ισορροπίας οδηγός είναι η ανάγκη της παρούσης στιγμής.
Δεν χρειάζεται σκέψη για να ικανοποιηθεί αυτή η ανάγκη απλώς δράση και δαπάνη ενέργειας χρειάζεται. 
Την δράση αυτή προσφέρει ο άνθρωπος όντας παρόν και σε πνευματική ισορροπία. 
Η δράση διεξάγεται από την ίδια την ανάγκη, ο άνθρωπος δεν κάνει τίποτα άλλο από το να διαθέτει ενέργεια σιωπηλός.

Η ιδέα του "εγώ" δρω δεν έχει χώρο εδώ, όπου τον πρώτο λόγο έχει  η ανάγκη.
Απλά η πράξη γίνεται και τελειώνει από ανάγκη. 

Στην συνεχή ροή των γεγονότων του γίγνεσθαι εγείρονται εμπόδια, ως επιτάσσει ο κοσμικός νόμος δράσης-αντίδρασης. 
Τα εμπόδια δημιουργούν την ανάγκη υπέρβασης τους.
Ο συνειδητός άνθρωπος καλείται να θεραπεύσει αυτές τις ανάγκες με την παρέμβασή του. 
Αυτός είναι ο κύριος ρόλος του κατά την παρουσία του στον κόσμο.
Να διευκολύνει ως μέτοχος την εξέλιξη του γίγνεσθαι σύμφωνα με το θείο σχέδιο.

Η ασκητική του να μένεις ήρεμος μπροστά  στο καινούργιο είναι επικρατέστερη κάθε είδους διαλογισμού.
Ο διαλογισμός είναι απαραίτητος γιατί σε προετοιμάζει και σου δείχνει τον δρόμο.
Η θεραπεία των αναγκών με σύνεση είναι η αληθινή ζωή.