Ανθρωπική Αρχή.

                                (Ηλιακό σύστημα)
Ο μικρός γαλάζιος πλανήτης τρίτος κατά σειράν μετά τον Ερμή είναι πλανήτης προνομιούχος  σε σύγκριση με τους άλλους πλανήτες του Ηλιακού συστήματος. 
Το προνόμιό του είναι ότι επελέγη από την Φύση, σ' αυτό το σημείο του σύμπαντος για την ανάπτυξη Ζωής.

Επειδή το θέμα του τίτλου Ανθρωπική Αρχή,  που θα αναπτυχθεί  παρακάτω απαιτεί καθαρό νου, απαλλαγμένο από ήδη υπάρχουσες  ιδέες.
Απαιτεί καθαρό  έδαφος από την αρχή,  γιατί οι ιδέες που θα εκτεθούν, απαιτούν εύφορο έδαφος απελευθερωμένο από ζιζάνια.
Η θεωρία της δημιουργίας του κόσμο από την Μεγάλη Έκρηξη του Αβά Λεμαίτρ είναι ένα ζιζάνιο στον νου, που καταναλίσκει ωφέλιμη  ενέργεια. 
Γιατί η ίδια η θεωρία μπάζει από παντού.
Μιλάει για ηλικία του σύμπαντος από την γέννησή του, ίση προς 14 δισεκκατομύρια χρόνια.

Μιλάει για ένα κοσμικό γεγονός και χρησιμοποιεί παρά ταύτα γήινη μονάδα μέτρησης συμβατικού χρόνου, που ισχύει μόνο στην Γη.
Μα χρόνος δεν νοείται ούτως ή άλλως εντός του σύμπαντος στο σύνολό του, αυτό μας βεβαιώνει η Θεωρία της Σχετικότητας του θείου Αλβέρτου.
Σύμφωνα μ' αυτήν την Θεωρία μια γήινη ώρα στον Ήλιο διαρκεί πολλαπλάσιο χρόνο λόγω σύγκρισης των μαζών Γης και Ηλίου.
Δεδομένου ότι η  μάζα του Ήλιου αποτελεί τα 99,86 της μάζας ολοκλήρου του ηλιακού συστήματος. 

Επειδή σε ολόκληρο το σύμπαν η μάζα είναι άπειρη είτε βρίσκεται συγκεντρωμένη στο "πρωταρχικό αυγό" της θεωρίας της "μεγάλης έκρηξης", είτε μετά απ' αυτήν στο διαστελλόμενο σύμπαν.
Σημαίνει πάντα σύμφωνα με την θεωρία της Σχετικότητας ότι και ο χρόνος του σύμπαντος είναι άπειρος.
Η έννοια χρόνος μέσα στο άπειρο σύμπαν δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.

Στο ίδιο (συμπέρασμα) είχε καταλήξει και  ο Ηράκλειτος 2600 χρόνια πριν, όπως θα δούμε παρακάτω.
Έτσι επαληθεύεται στην πράξη η πρόταση, που λέει ότι, τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται εκεί, που βρίσκεται η απόλυτη αλήθεια.

                
Πιο αληθινό και πιο πραγματικό είναι το ιστορικό του προπατορικού  αμαρτήματος  της Παλαιάς Διαθήκης, απ' ότι είναι η θεωρία της "μεγάλης έκρηξης".

Στο προπατορικό (αμάρτημα) καθορίζονται οι ρόλοι των δυο φύλων, του αρσενικού και θηλυκού καθώς  και η πονηρή περιέργεια όχι ενδιαφέρον, για  μυστική γνώση.
Αυτήν που υπέβαλε στον νου της Εύας ο όφις, με την παρότρυνση να δοκιμάσει τον καρπό από το δέντρο της γνώσης, με σκοπό να την επιβάλει και στον άντρα της, τον Αδάμ.
Στόχος να τα βάλουν με τον Θεό και να τον νικήσουν.
Αυτό προκάλεσε την οργή του Θεού, τους έδιωξε από τον Παράδεισο και τους υπέβαλε να ζουν στην Γη και να αγωνίζονται για την επιβίωσή τους.
Φιλοσοφική και συμβολική αναφορά σε γεγονότα και αξίες ανθρώπινες που έχουν κάποια σχέση και με την Ανθρωπική Αρχή. 

Η σχέση υπολογισμού της αδρανειακής μάζας από την Θεωρία της σχετικότητας είναι:

Ένα κοσμικό όχημα κινείται με ταχύτητα v. 
Όταν η ταχύτητα v πλησιάζει την ταχύτητα του φωτός c, o παρονομαστής του κλάσματος τείνει προς το 0 και η μάζα mv τείνει στο άπειρο (∞).
Ο αδρανειακός χρόνος (tv) μέσα σ' αυτό το όχημα γίνεται  επίσης άπειρος και υπολογίζεται από την ίδια σχέση που υπολογίζεται το μέγεθος (mv).
Άν όπου (mv) θέσουμε (tv) και όπου (mo) θέσουμε (to).
(to ο χρόνος ακίνητου συστήματος αναφοράς).
Εάν γίνουν οι ίδιοι συλλογισμοί που οδήγησαν στο συμπέρασμα, ότι στην ταχύτητα του φωτός  c η αδρανειακή μάζα γίνεται (∞), και ο χρόνος tv θα γίνεται κι αυτός (∞).

Με τον όρο αδρανειακή μάζα εννοούμε μια ισοδύναμη κινούμενη μάζα , η οποία θα έχει ορισμένη κινητική ενέργεια, λόγω ταχύτητας.
^{Αυτή η σκέψη είναι αυταπόδεικτη λόγω της} σχέσεως  Ε=mc² ισοδυναμίας μάζης - ενέργειας.


Η άπειρη μάζα του σύμπαντος για να αλλάξει κινητική κατάσταση, απαιτείται άπειρη δύναμη.
Ο χρόνος που απαιτείται ώστε ολόκληρο το άπειρο σύμπαν, να αλλάξει  κινητική κατάσταση είναι άπειρος.
Σ' αυτή την περίπτωση ο χρόνος δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.

Την μονάδα χρόνος που χρησιμοποιεί η ανθρωπότητα την ορίζει κατά διεθνή σύμβαση και την δανείζεται από το φυσικό φαινόμενο μιας περιστροφής της Γης περί τον Ήλιο.
Οι υποδιαιρέσεις του χρόνου σε μήνες, ημέρες και ώρες, είναι βασισμένες κατά συμφωνία αντιστοίχως στις φάσεις της Σελήνης και την περιστροφή της Γης  περί τον εαυτό της,
Οι μονάδες αυτές χρησιμοποιούνται συμβατικά, για να ρυθμίζει  ο άνθρωπος τις  κοινωνικές του υποχρεώσεις και για την μελέτη της κίνησης στην Φυσική επιστήμη.

Χρόνος σαν απόλυτο φυσικό μέγεθος δεν υπάρχει, μόνο σε συνδυασμό με τον χώρο υπάρχει στο μέγεθος χωροχρόνος.  
Σε αντίθεση με την θεωρία της  Μεγάλης Έκρηξης ( Big Bang) έρχεται η διαπίστωση του Ηράκλειτου με την εξής φράση:

Αυτόν τον Κόσμο, τον ίδιο για όλους ούτε κανείς Θεός, ούτε άνθρωπος τον κατασκεύασε, αλλά ήταν, είναι και θα είναι πάντα μια φωτιά, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο.
Με την λέξη φωτιά εννοεί την ενέργεια, μια παγκόσμια ουσία ως κεντρικό συστατικό της δημιουργίας. 
Ανάβει με μέτρο  και σβήνει με μέτρο, εννοεί εκδηλώνεται αρμονικά και αποσύρεται αρμονικά επίσης. 

Αυτή η φράση του Ηράκλειτου βάζει τα πράγματα στην σωστή τους θέση.
Διότι μας συμβουλεύει απλά να μην ασχολούμαστε να ανακαλύψουμε την αρχή του σύμπαντος, διότι δεν θα προσθέσει τίποτα στην γνώση, που ήδη έχουμε για την ύπαρξη του σύμπαντος.  

Αυτό έρχεται σε πλήρη συμφωνία με τα τελευταία συμπεράσματα της κβαντομηχανικής.
Τα οποία συμποσούνται στην εξής φράση ότι, ο κόσμος αυτός, έτσι όπως τον αντικρίζουμε δεν είναι τίποτε άλλο από ένα (είδωλο) , που παράγεται από τις ανθρώπινες αισθήσεις. 

Πιο συγκεκριμένα ο ανθρώπινος εγκέφαλος επιλέγει ορισμένες πληροφορίες μέσα από τον ενεργειακό χυλό της εκδήλωσης  και κατασκευάζει μ' αυτές ένα ολόγραμμα.
Αυτό το ολόγραμμα προβάλει εν συνεχεία στον ευκλείδειο χώρο των τριών διαστάσεων και το αποκαλεί πραγματικό  κόσμο.  
Αυτά είναι πορίσματα της Κβαντομηχανικής κλάδου της Φυσικής επιστήμης.

Δεν υπάρχει λοιπόν τίποτε άλλο από ένα είδωλο τι να αναζητήσεις περισσότερο απ' αυτό.
Η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης είναι μια επιστημονική  παρανόηση χάριν της θρησκείας.
Έχει δε παρασύρει ένα αριθμό Φυσικών, να ασχολούνται μέσα σε πανάκριβα εργαστήρια με τις φαντασίες ενός ιερωμένου "επιστήμονα". 
Η καλή εκδοχή αυτής της έρευνας είναι ότι, με αφορμή  την αναζήτηση της αρχής του σύμπαντος προκύπτουν αξιόλογα συμπεράσματα και εφαρμογές, σε παράπλευρες έρευνες.

Ως πλέον πιθανή φαίνεται και είναι η απλή εκδοχή του Ηράκλειτου, για ένα αέναο σύμπαν. Συμπέρασμα σύμφωνο και με την θεωρία της Σχετικότητας.
Συμπλήρωμα δε αυτής η (Ανθρωπική Αρχή).
Η οποία φαίνεται και είναι αιτία δημιουργίας του κόσμου από την παντοδύναμη Φύση.
Η ίδια η Ζωή και τέλος η κορωνίδα αυτής ο (Άνθρωπος) είναι η αιτία δημιουργίας του κόσμου.
Παραθέτω στην συνέχεια επιχειρήματα, που είναι αυταπόδεικτα για την ισχύ της Ανθρωπικής Αρχής. 

1) Η Κβαντομηχανική θέση για ολογραφία που δημιουργεί ο ανθρώπινος (εγκέφαλος), την οποία προβάλει στον Ευκλείδειο χώρο και την θεωρεί πραγματικότητα. 
Μέσα σ' αυτήν την κατασκευασμένη πραγματικότητα σαν στημένο σκηνικό θεάτρου.
Δρα ο άνθρωπος, χαίρεται την Ζωή με τις ακραίες εμφανίσεις του Ανθρώπου ή του αδηφάγου ζώου.
Του δίνεται όμως η ευκαιρία, να αποκτήσει συνειδητότητα λόγω των αντιθέσεων της εκδήλωσης.
Αυτή την συνειδητότητα απολαμβάνει η Φύση.
Αυτός είναι και λόγος που κατασκεύασε τον άνθρωπο.  

2) Όταν ένας  άνθρωπος χάσει τις αισθήσεις του σε κάποιο ατύχημα, χάνεται και ο κόσμος ολόκληρος. 
Ο δε θάνατός του σφραγίζει και το τέλος της δημιουργίας γι' αυτόν τον άνθρωπο.
Άν υποθέσουμε παντελή  εξαφάνιση της ανθρωπότητας εξαφανίζεται άμεσα μαζί της και το πρόβλημα της αρχής του κόσμου.
Διότι μόνο ο άνθρωπος ενδιαφέρεται για το πως δημιουργήθηκε και πώς λειτουργεί αυτός ο κόσμος κι τον άνθρωπο αφορά.
Αυτό είναι ένα επιχείρημα που καταδικάζει την θεωρία της "μεγάλης έκρηξης", η οποία αναφέρεται στην αρχή δημιουργίας του κόσμου, ανεξάρτητα από την δημιουργία ζωής και ανθρώπου.
Μένει μόνο το πως λειτουργεί ο κόσμος.
Αυτό ενδιαφέρει μόνο τον άνθρωπο, γιατί ζει μέσα σ' αυτόν τον κόσμο. 
Ο προβληματισμός δηλαδή είναι ανθρωποκεντρικός, για το πως λειτουργεί αυτός ο (κόσμος) και όχι πως δημιουργήθηκε.
Αυτό αυξάνει την σπουδαιότητα της ανωτέρω ρήσης του Ηράκλειτου.
Ο έχων νουν νοείτο. 
Γι' αυτό ο Μεγάλος Einstein αντελήφθη τα δυο γεγονότα, που είναι άπειρα μέσα στο σύμπαν, όπως αναφέρει ο ίδιος στην παραπάνω φωτογραφία.

3) Η ύπαρξη του κόσμου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον βαθμό συνειδητότητας του ανθρώπου.
Πόσο λειτουργικές είναι οι 5 αισθήσεις του και πόσο καθαρή χωρίς παρεμβολές είναι η εικόνα, που σχηματίζει απ'αυτές ο εγκέφαλός του.
Δεν μπορεί η Φύση να έδωσε στον άνθρωπο τέτοια ατέλεια στις αισθήσεις του και από την ατέλεια αυτή να προκύπτει η τέλεια ομορφιά της Φύσης.

4) Οι φυσικοί νόμοι που ισχύουν στον ανθρώπινο οργανισμό, είναι όλοι υπέρ της προστασίας της Ζωής.
Αναπνοή, ανοσοποιητικό σύστημα, αυτόνομες λειτουργίες, πέψης, κυκλοφορίας αίματος, αυτόνομη ίαση.
Όλες οι αυτόνομες λειτουργίες που δρουν μέσα στον οργανισμό του ανθρώπου, ελέγχονται με τον κοσμικό μηχανισμό της ανάδρασης μέσω  του εγκεφάλου. 
Αυτό δείχνει μια συμπεριφορά μητέρας προς το αγαπημένο της παιδί, που είναι η Ζωή και ειδικότερα ο Άνθρωπος.

5) Η μητέρα Γη προσφέρει άφθονα ότι χρειάζεται για να διατραφεί ο άνθρωπος και κάθε Ζωή.
Υποχρεούται όμως  ο Άνθρωπος να εργαστεί προς τούτο.
Η δε επαφή του με την πραγματικότητα, κατά την διάρκεια της εργασίας προς απόκτηση τροφής, του δίνει την ευκαιρία, να αποκτήσει συνειδητότητα.

6) Αν δεχτούμε την ύπαρξη κοσμικής νοημοσύνης και είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε, από την ύπαρξη κοσμικής τάξης κατά την λειτουργία του παρατηρούμενου σύμπαντος. 
Αυτή που διαπιστώνεται, να υπάρχει από την πιο μικρή μονάδα ύλης, που είναι το άτομο, μέχρι την κίνηση των πλανητών περί τους Ήλιους και γενικότερα από παρατηρήσεις των γαλαξιών στα πέρατα του σύμπαντος κόσμου. 
Θα πρέπει να αναζητήσουμε και έναν λόγο μιαν αιτία δημιουργίας του σύμπαντος, που να σχετίζεται μ' αυτή την νοημοσύνη.
Μια αρκετά συνεπής με την νοημοσύνη του σύμπαντος αιτία φαίνεται, να είναι η συνειδητή Ζωή και μαζί της ο τέλειος φορέας συνειδητότητας ο Άνθρωπος.
Οποιαδήποτε αντίθετη άποψη θα οφείλεται στην στενοκεφαλιά εγωιστών ανθρώπων, που θέλουν να εντυπωσιάσουν με τις δήθεν γνώσεις τους.
Γνώσεις θεμελιωμένες στην άμμο, σαν αυτή της μεγάλης έκρηξης! 

7) Δεν αποκλείεται η εκδοχή ότι, αυτή η ανθρωπότητα της οποίας είμαστε μέτοχοι, να βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα ή να είναι μια πειραματική  μορφή ανθρωπότητας για να προκύψουν κάποια συμπεράσματα.
Ενώ άλλες ανθρωπότητες σε άλλους πλανήτες που πληρούν τις προϋποθέσεις δημιουργίας Ζωής, να είναι σε τέτοιο βαθμό εξέλιξης που να έχουν ξεπεραστεί τα εμπόδια ταύτισης με την ύλη.
Να έχουν αντικατασταθεί τα "εγώ" από ένα συνολικό "εμείς".
Οι άνθρωποι εκεί θα ολοκληρώσουν την θεϊκή αποστολή τους ως προς την συνειδητότητα του Όντος.
Ενώ άλλες δοκιμαστικές (ανθρωπότητες) ενδέχεται να καταστραφούν, όπως έχει συμβεί  για την ζωή επάνω στον πλανήτη Γη, σύμφωνα με την παλαιοντολογία.

Δεν θεωρείται ανθρωποκεντρική η θέση περί την Ανθρωπική Αρχή, αυτό αποδείχτηκε ήδη από τα παραπάνω 7 επιχειρήματα. 
Πολύ πιθανόν να υπάρχουν άλλα τόσα και ακόμα περισσότερα.
Όμως αυτά τα 7 δεν καταρρίπτονται με καμία λογική και αποτελούν ένα στέρεο υπόβαθρο για τις θέσεις της Ανθρωπικής Αρχής.
Το σκηνικό του σύμπαντος το στήνει ο ίδιος ο άνθρωπος σαν είδωλο.
Μέσα σ'αυτό πασχίζει να αποκτήσει την συνειδητότητα, το Δελφικό "Γνώθι σ' Αυτόν",  χάριν του Όντος.
Αυτό απέδειξε η Κβαντομηχανική με τον χαρακτηρισμό του ειδώλου ως ολόγραμμα.

Δεν υπήρχε άλλος λόγος-αιτία, να στηθεί όλο αυτό το σκηνικό από τον άνθρωπο, εκτός εάν επρόκειτο να αποκτήσει αυτογνωσία χάριν του Όντος.  
Τον κόσμο όλον κατασκευάζει ο άνθρωπος και ο άνθρωπος τον καταργεί φυσιολογικά στον ύπνο και τον Θάνατό.
Η Φύση κατοικεί στον ανθρώπινο εγκέφαλο.
Ο ανθρωπινός εγκέφαλος είναι ακριβές αντίγραφο του σύμπαντος.
Καθώς επίσης προσωρινή κατοικία της ίδιας της Φύσης.   

Ο κόσμος ολόκληρος είναι ένα εντυπωσιακό Φαινόμενο, απόλυτα υποκειμενικό.

(Το 1/10 πάγου εκτός  και τα 9/10 είναι βυθισμένα)

Αυτός ο  κόσμος που παρουσιάζεται σαν ένα εντυπωσιακό φαινόμενο, είναι απλά αποτέλεσμα "ατέλειας" των αισθήσεων του ανθρώπου.

Αυτή η "ατέλεια"όμως οδηγεί στην πιο εντυπωσιακή μαγεία της Φύσης, όπως θα αναλυθεί κατωτέρω.

Την εμφάνιση της μαγείας του κόσμου.

Το αντίστοιχο ρήμα του ουσιαστικού φαινόμενο είναι το ρήμα φαίνομαι.

Υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ των εννοιών Είναι και Φαίνεσθαι, σε όλη την έκταση της δημιουργίας. 
Ο λαός από διαίσθηση και μόνο συνηθίζει, να λέει:
Η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να φαίνεται τίμια, πρέπει και να είναι.

Στην ανωτέρω φωτογραφία βλέπουμε  έναν όγκο πάγου, που επιπλέει μέσα στην θάλασσα.
Αυτό το φαινόμενο οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η πυκνότητα του πάγου πρέπει να είναι μικρότερη από αυτή του νερού,  γι' αυτό ο πάγος επιπλέει.

Εδώ εγείρεται στον νου μια εύλογη απορία.
Ο πάγος δεν γίνεται από νερό κι αυτός, γιατί να έχει διαφορετική πυκνότητα?
Η εξήγηση δίνεται από την ίδια την Φύση:

Στην εξέλιξη του φαινομένου της ψύξης του νερού παρεμβαίνει η σοφία της Φύσης και στους 4 βαθμούς Κελσίου προσδίδει στο νερό την λεγόμενη "φαινομενική ανωμαλία"της συστολής του ύδατος.

Δηλαδή ενώ όλα τα σώματα όταν ψύχονται, συστέλλονται.
Στο νερό συμβαίνει το ίδιο αλλά μέχρι τους 4 βαθμούς Κελσίου.
Από κει κάτω μέχρι τους 0 βαθμούς αλλάζει Ρότα και ενώ όλα τα σώματα συστέλλονται, αυτό κάνει το ανάποδο και διαστέλλεται. 
Μετά το 0 Κελσίου προς χαμηλότερες θερμοκρασίες μετατρέπεται σε πάγο, ο ήδη διευρυμένος όγκος ύδατος.
Έτσι στο 0 Κελσίου έχουμε συνύπαρξη νερού και πάγου, ενώ στους 4 βαθμούς Κελσίου το νερό παραμένει στην ρευστή φάση.

Οπότε η πυκνότητα του πάγου γίνεται μικρότερη από την πυκνότητα του ύδατος.
Αυτή η φαινομενική ανωμαλία του νερού είναι η πρόνοια της Φύσης, για την προστασία της υποθαλάσσιας ζωής.
Διότι το νερό δεν αρχίζει, να παγώνει από τον πυθμένα, αλλά από την επιφάνεια της θάλασσας.
Στον πυθμένα των θαλασσών και λιμνών εύλογο είναι η θερμοκρασία, να διατηρείται σταθερά στους 4 Βαθμούς Κελσίου. 
Έτσι δεν τίθεται σε κίνδυνο η ζωή των ψαριών και των φυτών να ακινητοποιηθούν μέσα σε στρώμα πάγου.
Όταν δημιουργηθεί ένα ικανό  στρώμα πάγου στην επιφάνεια.
Σταματά και η απώλεια περαιτέρω θερμότητας από το νερό προς το ψυχρότερο περιβάλλον.
Με αποτέλεσμα να σταματά και η αύξηση του στρώματος πάγου στην επιφάνεια.   

Οι έμπειροι ναυτικοί που γνωρίζουν καλά τις βόρειες θάλασσες και τον τρόπο που παγώνουν τα νερά. 
Προσέχουν, πως θα κατευθύνουν το πλοίο, όταν διέρχονται από περιοχή, που υπάρχουν παγόβουνα.  

Εδώ έχουμε επιβεβαίωση για μια ακόμη φορά της αρχής, ότι πίσω από κάθε φαινόμενο λειτουργεί ένας φυσικός νόμος. 
Ένα ακόμα σοβαρό συμπέρασμα εξάγεται,
για την πρόνοια της Φύσης, να προστατεύσει κάθε είδους ζωή μέσα στον κόσμο.
Αναλογικά και βάσει του νόμου της ομοιότητας των δημιουργημάτων,
η Μητέρα όπου δήποτε επί της Γης φροντίζει και προστατεύει εξ ίσου τα παιδιά της, όπως η Φύση προστατεύει την ζωή, την οποία δημιουργεί.  
Και αντιστρόφως:
Η Ζωή είναι γέννημα θρέμμα της Φύσης και γι' αυτό την φροντίζει και την προστατεύει σιωπηρά σαν μάνα. 

Για τον ίδιο λόγο έχει προικίσει όλα τα έμβια όντα με  το ένστικτο αυτοσυντήρησης.
Από τον απλό μονοκύτταρο οργανισμό που είναι η αμοιβάδα μέχρι τον πολύπλοκο οργανισμό του ανθρώπου.
Στους πιο εξελιγμένους πολυκύτταρους οργανισμούς εμφανίζονται δυο ακόμη αυτόνομες λειτουργίες, ως πρόνοια της Φύσης για την προστασία της Ζωής.  
Η αυτόματη ίαση και ο μηχανισμός αυτοάμυνας στην είσοδο των μικροβίων.  
Η Φύση προστατεύει την ζωή, γιατί η ζωή είναι η αιτία, που έγινε αυτός ο κόσμος.
Στο ίδιο συμπέρασμα καταλήγει και η (Ανθρωπική Αρχή). 
Στην κλίμακα νοημοσύνης των έμβιων όντων, η οποία αρχίζει από την πιο στοιχειώδη μονάδα, που είναι το άτομο ύλης, ο άνθρωπος βρίσκεται στην κορυφή.
Για την ισχύ της Ανθρωπικής Αρχής υπάρχουν ακράδαντα επιχειρήματα νομικού τύπου, σε ένα κοσμικό δικαστήριο, που δεν επιδέχονται την παραμικρή αμφισβήτηση.

Ο  τρισδιάστατος Κόσμος που ζούμε, γίνεται αισθητός από τις πληροφορίες, που μας προσφέρουν οι 5 αισθήσεις που διαθέτουμε.
Ο κόσμος αυτός όμως είναι (4 διαστάσεων).
Οπότε αυτό που φτάνει στις αισθήσεις μας δεν είναι πλήρες, αλλά κάτι που έχει σχέση με το πραγματικό σύμπαν.
Είναι η προβολή του κόσμου των 4 διαστάσεων πάνω στον (Ευκλείδειο) χώρο των τριών, που ζούμε και αντιλαμβανόμαστε το ακατανόητο σύμπαν ως κόσμο. (Συνώνυμο:  Κόσμημα, στολίδι, ευ-μορφία, ωραία μορφή)

Η έννοια του (ολογράμματος) μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση της ιδέας του φαινομένου, που είναι ο τίτλος της ανάρτησης.




(Στερεοσκοπική προβολή αντικειμένου)

Η φωτογραφική διαφάνεια που φαίνεται στο ανωτέρω σχήμα έχει ληφθεί με την βοήθεια δυο πηγών φωτός Laser.
Επάνω στην πλάκα δεν εικονίζεται το αντικείμενο αλλά ένα πλήθος γραμμών συμβολής.
Το τρισδιάστατο είδωλο του αρχαίου αγγείου όμως απεικονίζεται με κάθε λεπτομέρεια, σαν να είναι το αληθινό, όταν η φωτογραφική πλάκα φωτισθεί με κατάλληλη πηγή φωτός Laser.


Η Φύση έκανε το ίδιο στην δομή του κόσμου.
Εφοδίασε  όμως τον άνθρωπο με τις  πέντε αισθήσεις.
Μέσω των οποίων το ακατανόητο από την φύση του σύμπαν, με την παρέμβαση του εγκεφάλου, μετατρέπεται σε μια απέραντη εντυπωσιακή ομορφιά, στον κόσμο που ζούμε.
Γιατί αν του δινόταν δυνατότητα να αντιληφθεί την εκδήλωση του κόσμου όπως είναι στην πραγματικότητα.
Η εικόνα που θα είχε σαν εμπειρία, θα του ήταν   άκρως ακατανόητη.
Δεν θα προκαλούσε κανένα απολύτως συναίσθημα, το κυρίαρχο συναίσθημα θα ήταν το κενό. 
Μια ολοκληρωτική απουσία της χαράς να ζεις. 
Γιατί απλά θα ένοιωθε, ότι πλέει μέσα σε μια ατέλειωτη σούπα από κβάντα ενέργειας  και πιθανότητες.  

Ενώ τώρα μπροστά στην ομορφιά του κόσμου των "ατελών" αισθήσεων, προβάλει αυθόρμητα από μέσα του η ανάγκη, να τον απεικονίσει με τις τέχνες και να τον ερευνήσει με τις επιστήμες.
Υπάρχει εξ άλλου έμφυτος μέσα του ο ίδιος ο Έρωτας, που πηγάζει από τον νόμο παγκόσμιας έλξης. 
Αυτό είναι το κύριο κίνητρο ζωής.

Κίνητρο επίσης είναι οι καλές τέχνες με τις οποίες ο άνθρωπος επιχειρεί να απεικονίσει τον Έρωτα όσο το δυνατόν πιο ζωντανά.
Μεταξύ των τεχνών τον πρώτο ρόλο κατέχει η ποίηση.
Η ζωή του ανθρώπου  γεμίζει με όλα αυτά τα αισθητικά  όμορφα πράγματα, που καταφέρνουν να απορροφούν κυριολεκτικά την κάθε στιγμή της ζωής του, που αφιερώνει σ' αυτά. 
Η ενασχόληση με τις τέχνες είναι ένα είδος διαλογισμού.

Τις μεν τέχνες τις καλλιεργεί με την αγάπη της καρδιάς του, τις δε επιστήμες αναπτύσσει με την βοήθεια του νου.  
Και οι δυο αυτές δραστηριότητες είναι εκείνες, που συμβάλλουν το μέγιστο στην ανάπτυξη της πολυπόθητης σεινηδητότητας, που είναι και το ζητούμενο.
Γιατί ένας ήταν  ο σκοπός του Όντος κατά την δημιουργία του σύμπαντος:
Η Αυτογνωσία μέσω ενός αυθεντικού εκπροσώπου Του  στον κόσμο, τον Άνθρωπο.  
Αυτό  έχει ήδη καταστεί γνωστό σε (προηγούμενη) ανάρτηση. 

Στο βίντεο που ακολουθεί αναπτύσσεται με λεπτομέρεια  η τεχνική του ολογράμματος από τον αστροφυσικό και Πανεπιστημιακό διδάσκαλο Στράτο Θεοδοσίου.

Η παρουσίαση της τεχνολογίας του ολογράμματος είναι ένα εφαλτήριο για επιβεβαίωση του σκεπτικού: 
Ότι όντως ο κόσμος  όλος  είναι ένα φαινόμενο, ένα ολόγραμμα  και δεν είναι η αληθινή πραγματικότητα. 

Και πράγματι έτσι είναι: 
Ολόκληρη η εικόνα του κόσμου των αισθήσεων είναι ένα ολόγραμμα που  το προβάλλει ο νους στον Ευκλείδειο  χώρο και το αποκαλεί πραγματικότητα.

Στο σημείο αυτό κρίνεται απαραίτητο να δοθούν ορισμένες διευκρινήσεις:
Όταν αναφέρουμε ολόγραμμα, ο νους πηγαίνει στο φαινόμενο που περιέγραψε ήδη ο Καθηγητής Θεοδοσίου, το οποίο είναι  άυλη στερεοσκοπική προβολή ενός αντικειμένου. 
Το οποίο  έχει φωτογραφηθεί με δυο πηγές Laser και προβάλλεται επίσης με την χρήση φωτεινών πηγών Laser.

Στον αισθητό κόσμο όμως τα αντικείμενα είναι από υλικά της ίδιας φύσης με το ανθρώπινο  σώμα.
Αναφύεται λογικά ένα ερώτημα.
Πως ταιριάζει ο χαρακτηρισμός "ολογραφικός", αφού  στη μια περίπτωση έχουμε φως και στην άλλη ύλη.

Μια πρόχειρη απάντηση είναι ότι, σύμφωνα με την αρχή ισοδυναμίας ύλης και ενέργειας του Einstein,  Ε=mc² φως και ύλη είναι και τα δυο μορφές ενέργειας.

Αυτή η ερμηνεία όμως είναι θεωρητική και δεν επιβεβαιώνεται χειροπιαστά στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Θα επιχειρήσω  να δώσω μια διαφορετική απάντηση, στηριζόμενος στα όσα μέχρι τώρα έχουν αναφερθεί για την ανατομία του (εγκεφάλου).
Η επιλογή της ολογραφικής προβολής με υλικό που ο ίδιος  ο εγκέφαλος επιλέγει μέσα από τον ενεργειακό χυλό της πραγματικότητας, είναι εκείνη που παρέχει στερεά υφή στον κόσμο που μας περιβάλει.
Με άλλα λόγια:
Ο άνθρωπος χρειάζεται την  ύλη, γιατί μόνο μέσα από την τριβή μαζί της μπορεί, να αποκτήσει την πολυπόθητη συνειδητότητα.
Χρειάζεται δηλαδή ο κόσμος να είναι στέρεος.
Αυτό που χρειάζεται, το δημιουργεί ασυναίσθητα με τις ικανότητες του εγκεφάλου και έτσι ολοκληρώνεται το θαύμα, που επιτελείται. 
Το θαύμα είναι ανεξήγητο, δεν ξέρουμε εμείς οι κοινοί θνητοί, πως γίνεται απλώς το θαυμάζουμε, κι αυτό μας αρκεί. 
Μόνο ο Ηράκλειτος έδωσε μιαν (απάντηση), που ικανοποιεί μεν, αλλά θεωρεί την όποια δήποτε περαιτέρω έρευνα άσκοπη. 
Η άποψή του ότι δεν οδηγεί σε κανένα αποτέλεσμα η έρευνα σχετικά με την προέλευση του κόσμου, επιβεβαιώνει ακράδαντα τον χαρακτηρισμό του κόσμου, ως ένα Θαύμα της Φύσης. 

Αυτό είναι όντως  πράξη δημιουργίας.
Αυτό είναι αληθινό  θαύμα, που επιτελεί ο θεϊκός εγκέφαλος του ανθρώπου. 
Η πολύπλοκη  δομή αυτού του απίθανου και τέλειου οργάνου, που λέγεται εγκέφαλος, είναι σίγουρο πλέον, ότι κρύβει ατόφια την  ίδια  την Φύση-Θεό. 

Ο οποίος καθιστά ολόκληρο το σύμπαν υποκειμενικό, δηλαδή εσωσυμπαντικό. 
Ο κόσμος όλος παράγεται από το ένα υποκείμενο τον Άνθρωπο, που δημιουργεί ανά πάσα στιγμή τον κόσμο ολόκληρο.

Αυτό σημαίνει ότι, ο εγκέφαλος είναι ανά πάσα στιγμή και διαρκώς ο δημιουργός αυτού του κόσμου.

Τόσο σπουδαίο όργανο κουβαλάμε ανάμεσα στους ώμους μας.
Αυτό είναι  όντως αληθινή μαγεία.
Μαγεία που οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην πολυπλοκότητα του εγκεφάλου. 
Αυτό αποδεικνύει ότι η ίδια η Φύση-Θεός κατοικεί μέσα στον εγκέφαλο του ανθρώπου. 

Στο βίντεο που ακολουθεί παρουσιάζεται αυτή η άποψη από διακεκριμένους Φυσικούς και στοχαστές.

Όλα καλά αν εξαιρεθεί η ιδέα δημιουργίας του σύμπαντος, από έναν κόκκο ύλης.

 Αυτό υποστηρίζει η θεωρία της μεγάλης έκρηξης του Αβά Λεμέτρ, που ο ίδιος εμπνεύστηκε για δικούς του θρησκευτικούς λόγους.

Η θεωρία αυτή μπάζει από παντού, διότι κατ' αρχήν θέτει το γεγονός χρονολογικά.

Μέγα λάθος σύμφωνα με την θεωρία της σχετικότητας, χρόνος δεν υπάρχει στην Φύση σαν μετρήσιμο μέγεθος. 

Από την ανάλυση που έγινε μέχρι τώρα ένα είναι το συμπέρασμα: 
Ότι ο άνθρωπος είναι η ίδια η Φύση.
Γεγονός που τον καθιστά άμεσα υπεύθυνο και αλληλέγγυο για την ζωή και για τον κόσμο ολόκληρο, που ίδιος συνεχώς δημιουργεί.

Δυστυχώς όμως, ως ένα ον, που μετέχει της εκδήλωσης, δεν μπορεί να αποφύγει συμμετοχή, στον τρόπο εκδήλωσης του Είναι σε κόσμο, ως ένα συνδυασμό αντιθέτων στοιχείων. 
Έχει κι αυτός λοιπόν όλες τις αδυναμίες της δυσκίνητης ύλης στην οποία βρίσκεται ενσαρκωμένος.
Αυτές τις αδυναμίες καλείται κατ' αρχήν να υπερνικήσει προκειμένου να ξεκολλήσει από τα δεσμά της ύλης.
 Αλλά πρέπει πρώτα να συνειδητοποίησει την θεϊκή του Φύση και με την δύναμή της να κατανοήσει την ύλη.

Στον ιερό αυτόν πόλεμο θα παρουσιάζεται μπροστά του με διάφορους τρόπους το "εγώ" 
Για να του δημιουργεί εμπόδια. 
Ένα σύνηθες εμπόδιο που προβάλει το "εγώ", είναι η υποκρισία και ο εντυπωσιασμός που επιφέρει στους άλλους.
Όταν όμως το "εγώ" αντικατασταθεί μέσα μας από το {εμείς} το μονοπάτι της ζωής, γίνεται μια ορθάνοιχτη Λεωφόρος.

Η πολιτική από τέχνη του εφικτού έχει εκφυλισθεί σε τέχνη του ψέματος και εκμετάλλευσης των ανθρώπων.  
Αυτό γίνεται γιατί οι πολιτικοί δεν εμφανίζουν τις πραγματικές τους προθέσεις, προκειμένου
να πετύχουν τον σκοπό τους, παραπλανούν συνεχώς τους ψηφοφόρους με ψεύτικες συνήθως υποσχέσεις. 

Θα αργήσει λίγο η κοινωνία των ανθρώπων αυτού του πλανήτη να βαδίσει τον δρόμο της αλήθειας.
Χρειάζεται ριζικές αλλαγές και  πρώτα στις αρχές θρησκείας και παιδείας, οπωσδήποτε σαν 
θεμελιωδώς απαραίτητο  μέτρο. 

Ας ελπίσουμε ότι τα πράγματα θα βρουν κάποτε τον  δρόμο τους και θα δοθεί στον άνθρωπο η δυνατότητα, να παίξει τον ρόλο, που ταιριάζει στην Θεϊκή του Φύση.

Η γνώση των νόμων της Φύσης ανοίγει τον δρόμο της μύησης στην απόλυτη αλήθεια.

                 (Η μεγαλειώδης παντοδύναμη Φύση εν δράσει.)
Οι νόμοι της Φύσης ελέγχουν την ζωή όλων των όντων μέσα στην Δημιουργία.
Η ισχύς των φυσικών νόμων επεκτείνεται μέχρι τον ψυχικό κόσμο των έμβιων όντων και ιδίως του ανθρώπου. 
Στον άνθρωπο ειδικά οι φυσικοί νόμοι κατευθύνουν τα ψυχικά του φαινόμενα και διαθέσεις. 
Αυτό είναι εμφανές στο επιφαινόμενο "εγώ" κάτι, που δεν έχει αφ' εαυτού ύπαρξη.
Παρά την ανυπαρξία του όμως η παρουσία του φαντάσματος "εγώ"και ο τρόπος (επίδρασης) στην ζωή του ανθρώπου, δημιουργεί τεράστια προβλήματα.
Τόσο στα άτομα όσο και σε ολόκληρες κοινωνίες. 
Μπορούμε χάριν καλύτερης κατανόησης να παρουσιάσουμε το "εγώ", ως μια μάζα εντός του εγκεφάλου, που προκαλεί εκτροπή των σκέψεων, σύμφωνα με  νόμο της παγκόσμιας έλξης. 

Εξ άλλου ο ίδιος ο (εγκέφαλος) του ανθρώπου είναι μια μικρογραφία του σύμπαντος, σύμφωνα με τον κοσμικό νόμο της ομοιότητας των δομών σε όλη την εκδήλωση.
Επειδή όλες οι λειτουργίες της ζωής του ανθρώπου οδηγούνται απ' αυτό το καταπληκτικό όργανο που λέγεται ανθρώπινος εγκέφαλος.
Ο οποίος είναι η πολυπλοκότερη κατασκευή της Φύσης στον παρόντα κόσμο.
Μια κατασκευή που ελέγχεται πλήρως από τους φυσικούς νόμους.
  
Εξυπακούεται έτσι ότι, όλες οι λειτουργίες της ζωής του ανθρώπου συμπεριλαμβανομένης και της συμπεριφοράς αυτού, θα διέπονται από τους ίδιους φυσικούς νόμους λειτουργίας του κόσμου.

Ο άνθρωπος όμως είναι εντεταλμένος από την Φύση να της χαρίσει την αυτογνωσία.
Γι' αυτόν τον λόγο η Φύση τον έστειλε στον κόσμο, εφοδιασμένο με ένα βαρύ πυροβολικό,  το οποίο η Φύση προετοίμαζε πολλές χιλιάδες γήινες χιλιετίες.

Αυτό το όπλο που λέγεται εγκέφαλος θεωρείται ικανό να κάνει τον άνθρωπο ικανό, να υπερβεί δυσθεώρητα εμπόδια. 
Η Φύση προχώρησε βήμα-βήμα στην εξέλιξη της δομής του εγκεφάλου, από την φάση του αυστραλοπίθηκου μέχρι την τελική φάση του σοφού ανθρώπου.

Οι έρευνες των ανθρωπολόγων καταλήγουν σε διάφορα συμπεράσματα, μερικές φορές αντικρουόμενα μεταξύ τους.
Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι, η μάζα του εγκεφάλου του αυστραλοπίθηκου  ήταν το 1/3 της μάζας του σημερινού ανθρώπου. 
Μέσα σε 6 εκατομμύρια γήινα χρόνια η εξέλιξη αυτή θεωρείται φυσιολογική, δεδομένου ότι ο χρόνος είναι σχετικός σύμφωνα με τις θέσεις της (θεωρίας) της σχετικότητας.

Αλλά μαζί με την μάζα του εγκεφάλου εξελίχθηκε ταυτόχρονα και η ικανότητα συνειδητοποίησης του εσωτερικού εαυτού του ανθρώπου.
Αυτό (υποστηρίζει) και ο Ηράκλειτος με την φράση "Εδηζησάμην Εμεωυτόν".
Το ίδιο ζητά από τον άνθρωπο και ο Σωκράτης λέγοντας "Γνώθι σ' Αυτόν". 

Αυτό αιτιολογεί πλήρως την παρουσία της Φύσης πίσω από την εξέλιξη του ανθρώπινου εγκεφάλου.
Το γεγονός  ότι η Φύση μετέβαλε συνεχώς τις συνθήκες διαβίωσης του πρώτου (ανθρωποειδούς). 
Αυτήν την ευκαιρία εκμεταλεύτηκε το ανθρώπινο ον για μια περαιτέρω βελτιστοποίηση της δομής του, να αναπροσαρμόζει συνεχώς τον εγκέφαλό του στο νέο περιβάλλον.  
Δεδομένου ότι  η Φύση επέλεξε το ανθρώπινο {ον} να του αναθέσει την αποστολή της αυτογνωσίας για λογαριασμό της. 
Δεν τον έφτιαξε από την αρχή τέλειο, γιατί ήθελε, να του προσδώσει την σπουδαία ιδιότητα της προσαρμοστικότητας στο περιβάλλον.

Το κοσμικό σχέδιο ήταν τέτοιο ώστε, οι περιβαντολογικές συνθήκες να μεταβάλλονται συνεχώς.
Η προσαρμοστικότητα σχετίζεται άμεσα με την εξέλιξη του εγκεφάλου και την συνειδητότητα.
Γι' αυτόν τον λόγο ανέθεσε στον άνθρωπο αυτό το καθήκον, να αποκτήσει αυτοσυνείδηση, αφού εξελιχθεί ο εγκέφαλός του, προσαρμοζόμενος συνεχώς.   
Ώστε να Της χαρίσει τελικά πλήρη αυτογνωσία.

Υπενθυμίζεται ότι πίσω από την Φύση υπάρχει το ΕΊΝΑΙ .
ΑΥΤΌ όταν εκδηλώνεται, το κάνει γιατί αυτή είναι η φύση του και δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά, από του να εκδηλώσει αυτό που είναι.  
Η Φύση είναι υποχρεωμένη με την σειρά της, να αποκτήσει αυτογνωσία, για να αισθανθεί το νόημα της εκδήλωσης
Η αγωνία  της Φύσης ήταν να τελειοποιήσει  το αγαπημένο της ον, τον άνθρωπο, για να του αναθέσει αυτό το καθήκον.
Οπότε ο άνθρωπος ως τελικός αποδέκτης της ευθύνης απόκτησης αυτογνωσίας χάριν της Φύσης. 
Αναλαμβάνει αυτό το τεράστιο ηθικό χρέος στους ώμους του.
Αυτό οφείλει κατ' αρχήν να συνειδητοποιήσει.   

Προϋπόθεση για την αυτογνωσία είναι, να αποκτήσει γνώση των νόμων της Φύσης.
Για την πιο εύκολη κατανόηση  της λειτουργίας της.
Μέσα στην φύση του ανθρώπου, στο DNA του, η Φύση προνόησε.
Να εφοδιάσει τον εγκέφαλό του, με έντονο το στοιχείο της αναζήτησης και της έρευνας της Φυσικής πραγματικότητας.

Αυτό το χαρακτηριστικό δηλώνει ρητά στον άνθρωπο ότι:
Η πορεία σου είναι μια ώ άνθρωπε:
Να επιστρέψεις πίσω στην πηγή των πάντων, έχοντας στις αποσκευές σου όλη την εμπειρία που απέκτησες στην ζωή.
Γι' αυτό οφείλεις εσύ, να ψάξεις αναζητώντας τον κατάλληλο δρόμο. 

Αυτό το έμφυτο ερευνητικό πνεύμα τον οδήγησε, να αναπτύξει  επιστήμες σε διάφορους τομείς.
Την Φυσική, τα μαθηματικά, την χημεία, την βιολογία, την ιατρική, την λογοτεχνία, την ψυχολογία και όλες τις ανθρωπιστικές και επιστημονικές δραστηριότητες. 

Σ'αυτή την δραστηριότητα τον μοναδικό και βασικό ρόλο θα έπαιζε ο ήδη εξελιγμένος εγκέφαλός του. 
Σημειωτέον δε ότι η εξέλιξη του εγκεφάλου συνεχίζεται.
Όσο το περιβάλλον τροποποιείται, λόγω της Φύσης του να εξελίσσεται αφ' εαυτού, αλλά και από επεμβάσεις του  ίδιου του ανθρώπου.


Το περιβάλλον τροποποιείται διαρκώς, προσαρμοζόμενο στις αλόγιστες επεμβάσεις του ανθρώπου αφενός, και λόγω  της φύσης της ίδιας της ύλης.
Η προσαρμογή γίνεται από τον κοσμικό μηχανισμό της (ανάδρασης).
Η ύλη ούσα ζωντανή, υφίσταται τις συνέπειες της θετικής (εντροπίας) φθείρεται, γερνάει, πεθαίνει, ανανεώνεται.    
Εξ άλλου ο άνθρωπος εξελισσόμενος τείνει, να γίνεται όλο και περισσότερο κατ' εικόνα και (ομοίωση) της Φύσης. 
Αυτό το πρόγραμμα έχει μέσα στο αίμα του, έτσι θα εξελιχθεί και θα γράψει την ιστορία του.   

Η Φυσική το λέει η ίδια η λέξη, είναι η επιστήμη, που μελετάει, ερευνά και ανακαλύπτει τους νόμους της Φύσης.
Στην έρευνά της χρησιμοποιεί δυο εργαλεία, την Θεωρία και το Πείραμα.  
Η συνειδητοποίηση  των νόμων της Φύσης γίνεται κατά δυο τρόπους.
Είτε Διαισθητικά, βλέπε Χριστός, Βούδας και λοιποί δάσκαλοι, είτε με πληρότητα μέσα από μελέτη και πειραματική διαδικασία στα Πανεπιστήμια. 

Η Φυσική προετοιμάζει τον άνθρωπο για την μύηση στην αλήθεια της Φύσης καθεαυτής. 
Προσεγγίζοντας την απόλυτη αλήθεια απέχει ελάχιστα από την αυτογνωσία, που είναι και το ζητούμενο.

Το σύνολο των νόμων που ρυθμίζουν την λειτουργία της Φύσης καλείται φυσική Νομοτέλεια.

Η αλήθεια φιλείν κρύπτεσθαι.

Η νομοτέλεια κρύβεται πίσω από τα φαινόμενα. Αυτό λέει ο ποιητής με κατάλληλη φράση στην διπλανή εικόνα. 

Εδώ φυσιολογικά αναφύεται το εξής ερώτημα:
Αυτή η περίφημη (νομοτέλεια)   έχει κάποια ηθική βάση?

Η ηθική είναι ένα σύνολο κανόνων, που οφείλει να ακολουθεί ο άνθρωπος.
Για να ζει αρμονικά με τους συνανθρώπους του μέσα στις κοινωνίες, χωρίς να βλάπτει κανένα. 
Οι κανόνες της ηθικής βασίζονται σε εφαρμογή νόμων της Φύσης, για να γίνουμε οι άνθρωποι ένα με την Φύση. 
Με αποτέλεσμα να συνειδητοποιούμε αυτόματα τον πρώτο νόμο της Δημιουργίας.
Που είναι η Ενότητα.
Ταυτόχρονα περνάει μέσα μας και η ουσία της Ενότητας. 
Που είναι η Αγάπη. 
Συμπορευόμαστε έτσι με την Φύση.
Το αντίθετο είναι απώλεια ενέργειας και οδηγεί σε συγκρούσεις και δυστυχία. 

Ο Χρηστός στην επί του (όρους ομιλία) , που ήταν ένας ύμνος στην Αγάπη, έθεσε τις βάσεις μιας ηθικής συμπεριφοράς για τον άνθρωπο.
Ώστε να διάγει αρμονικά μέσα στην κοινωνία των ανθρώπων. 

Εάν σήμερα στις προτροπές του, στην επί του όρους ομιλία για Αγάπη και πίστη προς τον Θεό. Αντικαταστήσουμε μέσα στο κείμενο  την λέξη Θεός με την λέξη Φύση, χωρίς φόβο και πάθος. 
Το πνεύμα της ομιλίας παίρνει τελείως άλλη μορφή και νόημα.
Στην πραγματικότητα μιλάει για μια ακατανίκητη δύναμη, που είναι η Φύση.

Ενώ η έννοια Θεός είναι αόριστη και άπιαστη για την συνείδηση του απλού ανθρώπου.
Στην αόριστη ιδέα περί την ύπαρξη Θεού γίνονται πλήθος παρανοήσεις. 
Αντί να οδηγούν οι θεωρίες των διδασκάλων σε πράξεις Αγάπης, προκαλούν πολέμους και αγριότητες.
Αντίθετα την ισχύ της Φύσης την έχουν νοιώσει στο πετσί τους όλοι οι λαοί της Γης. 

Διότι με καλές και άγιες προθέσεις, με ηθικό περιεχόμενο ξεκινούν όλοι οι εισηγητές Διδάσκαλοι την οποιαδήποτε θρησκεία.
Η απήχηση όμως στις μάζες των ανθρώπων δεν είναι πάντα η πρέπουσα.
Διότι πόσοι από τα πλήθοι των πιστών που παρακολουθούν. 
Συνειδητοποιούν το αληθινό πνεύμα και μήνυμα της διδασκαλίας?
Ο Χριστός είπε στους μαθητές του όταν ξεκίνησαν να διδάξουν την νέα θρησκεία στους λαούς. 
Μη δώτε το Άγιον τοις κυσί, μη δε βάλετε τους μαργαρίτας ημών έμπροσθεν των χοίρων...
Η απόδοση  ολόκληρου του χωρίου έχει ως εξής:

Προσέχετε πως θα μιλάτε στους ανθρώπους μέσα στον κόσμο, διότι αν είναι άξεστοι δεν θα καταλάβουν τίποτε απ' αυτά, που θα τους λέτε.
Θα νομίσουν, ότι τους κοροϊδεύετε, θα θυμώσουν και θα σας πάρουν με τις πέτρες.
Οι οπαδοί της χριστιανικής θρησκείας για παράδειγμα υπέστησαν φρικτούς  διωγμούς.
Και στο όνομα του Ιδρυτή της θρησκείας Αγάπης, χύθηκε άφθονο αίμα, αντί εκδηλώσεων Αγάπης.  Όπως οι αγριότητες των τζιχαντιστών και σωρεία ανάλογων παραδειγμάτων στην ιστορία των θρησκειών.

Ιδού ένας άλλος λόγος η σοβαρότητα του οποίου δεν φαίνεται εύκολα αν δεν δει κάποιος την εικόνα των θρησκειών που επικρατούν σε όλο τον πλανήτη Γη, σφαιρικά. 
Μια τέτοια θεώρηση δίνει απάντηση στην ποικιλία των αλλοθρήσκων, που μισούνται μεταξύ τους και καταλήγουν σε πόλεμο με αγριότητες.
Προκειμένου να επιβάλουν στους αλλόθρησκους με την βία, αυτό που εκείνοι πιστεύουν ως αληθές, για την ύπαρξη του Θεού.
Μια παγκόσμια θρησκεία σε πραγματική βάση, που να την βιώνουν καθημερινά οι πάντες, θα ήταν η μοναδική λύση στο πρόβλημα των αλλοθρήσκων.


Η έννοια της Αγάπης έχει εκφυλισθεί τελείως στην σημερινή κοινωνία.
Χρησιμοποιείται χωρίς σεβασμό με δόση ασύδοτης υποκρισίας από δήθεν πιστούς, που ενώ κάνουν προσευχή και σταυρούς με μετάνοιες μέσα στις εκκλησίες.
Όταν όμως απομακρυνθούν σε απόσταση από τον χώρο, παρανομούν ασυστόλως. 
Οι αξίες που έχουν επικρατήσει είναι υλικές με βάση το χρήμα.

Η δύναμη της Φύσης φαίνεται καθαρά στις εκδηλώσεις των φυσικών φαινομένων. 
Του κεραυνού, της βροχής, του σεισμού, της πλημμύρας, του κρύου ή της ζέστας και κάθε φυσικού φαινομένου, που στην ουσία του κρύβεται ένας φυσικός νόμος.
Ο αρχαίος ποιητής Πίνδαρος διατύπωσε τον θαυμασμό του προς την παντοδυναμία της Φύσης λέγοντας "Φυά άπαν κράτιστον". 

Το ερώτημα: 
Υπάρχει Θεός?
Είναι λάθος φιλοσοφικά, γραμματικά, συντακτικά και όπως αλλιώς να το δει κανείς. 
Αφού ο Θεός είναι παντοδύναμος.
Πως είναι δυνατόν να υπάρχει, γεγονός που του αφαιρεί την ιδιότητα της παντοδυναμίας, αφού κάποια άλλη οντότητα  άρχει.

Την παντοδυναμία της Φύσης όμως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει.
Διότι η παρουσία των φυσικών νόμων αμέσως θα τον διαψεύσει.