ΕΔΏ και ΤΏΡΑ - Η ΑΠΟΛΥΤΉ ΑΛΉΘΕΙΑ.

Στην ανάπτυξη του ακόλουθου γραπτού βοήθησε αποτελεσματικά η γνώση των ιδεών του Έκχαρτ Τόλε από το βιβλίο του: 
Η Δύναμη του Τώρα.
Ακολούθως εκτίθεται ένα απόσπασμα σε βίντεο του ιδίου σχετικό με το θέμα της ανάρτησης.

(Σε περίπτωση σφάλματος, βάζετε το βέλος στο πάνω μέρος της οθόνης και πάτε κατ' ευθείαν στο You Tube.)

Γενική διαπίστωση.
Σήμερα οι άνθρωποι απανταχού στον πλανήτη Γη, βρίσκονται σε κατάσταση πλήρους ή μερικής σύγχυσης, εκτός ελαχίστων ευτυχώς εξαιρέσεων.

Οι δε πολιτικοί που καλούνται να υπερασπίσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και να ρυθμίσουν τα οικονομικά και την άμυνα των κρατών. 
Eίναι άκρως διεφθαρμένοι και εξαρτημένοι ή εν πολλοίς ακόμη και ανίκανοι για ηγέτες. 
Αφού ότι κάνουν, είναι μόνο προς εξυπηρέτηση των  προσωπικών τους συμφερόντων ή και αλλότριων, ουδεμίαν πάντως σχέσην έχοντα,  με τον λαό και την χώρα που εκπροσωπούν.

Αγνοούν το απλό λαό που τους έδωσε την εξουσία, γαντζώνονται στις καρέκλες τους, δεν μπορούν να δουν τίποτε άλλο, παρά μόνο, ότι θα τους αποδώσει το μεγαλύτερο ατομικό κέρδος. Χωρίς καμία ευαισθησία για τον πόνο και τις ανάγκες των απλών ανθρώπων, που τους έδωσε την εξουσία.

Αλήθεια είναι ότι χρειάζεται σθένος,για να αντισταθείς στην φθορά της εξουσίας. 
Το χαρακτηριστικό  γνώρισμα της μη φθοράς από την εξουσία, ανήκει αποκλειστικά στους μεγάλους ηγέτες.

Η διαπίστωση της σημερινής πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα, οδηγεί στις ακόλουθες σκέψεις. 
Στα μεγάλα αδιέξοδα καλείται η Φιλοσοφία, ως πλέον αρμόδια, να βρει απαντήσεις και να προτείνει λύσεις, για την αντιμετώπιση του προβλήματος. 
Η φιλοσοφική σκέψη όμως δεν δίνει λύσεις άμεσα εφαρμόσιμες και εκτελεστές. 
Ο ρόλος της Φιλοσοφίας αυτός είναι εξ άλλου να μην δίνει παυσίπονα, αλλά να βρίσκει τις αιτίες των προβλημάτων και να προσφέρει οριστικές λύσεις. 

Προαπαιτούμενο θεωρείται η ύπαρξη κατάλληλης ποιοτικής παιδείας και ήθους.
Η εφαρμογή των λύσεων που προσφέρει η φιλοσοφική εξερεύνηση του προβλήματος, επιφέρει το ποθητό αποτέλεσμα και οδηγεί την ζωή των ανθρώπων σε ηρεμία και αληθινή δημιουργική ευτυχία. 

Αντί να μας πιάνει κατάθλιψη και πανικός από την καθημερινή κατάρρευση των παλιών δομών και αξιών γύρω μας, θα έπρεπε να αποδεχτούμε το γεγονός ως μέρος της εξελικτικής διαδικασίας.
Οι παλιές δομές καταρρέουν, η ζωή μας μπαίνει σε ανεπιθύμητη τροχιά και επικρατεί αβεβαιότητα για το αύριο,επειδή όλα όσα μας περιβάλλουν στηρίζονται σε παλιά πρότυπα ζωής που πήγαζαν από τον εγωκεντρισμό.
Αντί λοιπόν να αντιστεκόμαστε στο καινούριο που έρχεται, είναι προτιμότερο να αγκαλιάσουμε την αβεβαιότητα, που έτσι κι αλλιώς έχει γίνει κομμάτι της ζωής μας. 

Συγκεκριμένα : 

Όλα τα κοινωνικά φαινόμενα και οι διαδικασίες που διαδραματίζονται στις ανθρώπινες κοινωνίες, ακολουθούν φυσικούς νόμους. 

Καθόσον πραγματοποιούνται μέσα στην παρούσα φυσική πραγματικότητα που υφίσταται στην υπάρχουσα εκδήλωση του κόσμου. 

Στη ζωή μας ο νους τεμπελιάζει και δημιουργεί νοητικά καταστάσεις που αναφέρονται στο παρελθόν ή στο μέλλον. Θα εξετάσουμε στη συνέχεια κατά πόσον οι δυο αυτές καταστάσεις είναι αληθινές. 

Μάλλον αν έχουν κάποια σχέση, με αυτό που συνήθως αποκαλούμε (πραγματικότητα) ή αποτελούν γενικότερα (ψευδαισθήσεις).

Σε αναδρομές στο παρελθόν ο νους παίζει περίεργα παιχνίδια ενοχής και θάρρους. 

Τέτοιες σκέψεις όμως παράγουν πάντοτε αντίστοιχα συναισθήματα λύπης και απογοήτευσης. 

Αυτά όμως δεν παύουν να είναι αρνητικά συναισθήματα, που αφαιρούν από την ενεργητικότητα του ατόμου, το καθιστούν δέσμιο και εξαρτημένο από περιττές σκέψεις. 

Αντλούν ενέργεια από την ύπαρξη και το ΠΑΡΌΝ.

Όποια σκέψη οδηγεί, στο παρελθόν, αν δεν είναι διορθωτική, όπως είδαμε παραπάνω, θα είναι νοσταλγική, συναισθήματα άχρηστα που προκαλούν, όπως το λέει και η ίδια η λέξη, άλγος δηλαδή πόνο και επιθυμία να το ξαναζήσεις.

Πέφτουμε έτσι στο μέλλον, επιδιώκοντας την ευτυχία με διάφορους ενίοτε παραβατικούς της νομιμότητας τρόπους. 

Ο πλέον συνήθης απ’ αυτούς, ο πλέον άμεσος, είναι η απόκτηση υλικών αγαθών με έννομα ή ενίοτε και άνομα μέσα. Που νομίζουμε ότι θα μας φέρουν την πολυπόθητη ευτυχία.

Αντίθετα μάλιστα το κυνήγι υλικών αγαθών οδηγεί με ασφάλεια στην πλεονεξία, ένα θανάσιμο αμάρτημα. 

Ο μεγάλος Ηράκλειτος είπε: "εισέδυσα μέσα μου". 

«Εδιζησάμην εμεωυτόν». 

Αυτός είναι ο μόνος δρόμος, που οδηγεί στην αληθινή ευτυχία, εκείνη την κατάσταση που σου χαρίζει μακαριότητα, θάρρος, δύναμη μοναδική, ηρεμία ακρίβεια στις δράσεις σου και απόλυτη αποτελεσματικότητα.

                                           

Θεωρούμε τώρα έναν ζυγό και ας αντιστοιχίσουμε το παρελθόν και το μέλλον, στους υποδοχείς των δυο βραχιόνων. Αν σε ένα από τα δυο τάσια, έχει μεγαλύτερο φορτίο, για παράδειγμα αν προτιμάμε την νοσταλγία, από το να σχεδιάζουμε διαρκώς το μέλλον, ο ζυγός δεν ισορροπεί. 

Η ισορροπία επέρχεται μόνο όταν αυτές οι δυο έννοιες αποκτήσουν την ίδια φόρτιση και την ίδια βαρύτητα, τότε ισορροπεί και όλη η πίεση μεταφέρεται στο σημείο στήριξης της οριζόντιας μπάρας του ζυγού.

Αυτό είναι και το ζητούμενο. 

Διότι όταν παρελθόν και μέλλον αποκτήσουν στον νου την ίδια βαρύτητα. 

Χάνουν το νόημά τους για την ύπαρξη και εξαφανίζονται από το προσκήνιο. 

Αλλά για να δούμε τη σημαίνει παρελθόν και μέλλον να αποκτήσουν την ίδια βαρύτητα, να έχουμε δηλαδή το ίδιο ενδιαφέρον τόσο για το παρελθόν όσο και για το μέλλον.

Το εγχείρημα αυτό είναι πραγματικά δύσκολο. Αν όμως καταφέρουμε κάποτε να ισχύσει, έστω κατά προσέγγιση, τότε: Ο νους ισορροπεί αναγκαστικά στο παρόν και αποσύρεται ελευθερώνοντας χώρο για δράση. 

Δράση που να ικανοποιεί μόνο ανάγκες του παρόντος. 

Την στιγμή της ισορροπίας η οντότητα του, θα νοιώσει τελείως διαφορετικά. Ο άνθρωπος θα νοιώσει ολόκληρος και όχι μοιρασμένος μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος. Θα ζει στο απόλυτο παρόν ελεύθερος πλήρης, με την καρδιά του γεμάτη αγάπη για τα πάντα. 

Τυχερός, όποιος έχει νοιώσει ανάλογες καταστάσεις, που είναι η αποκάλυψη της μόνης αλήθειας, στιγμές γεμάτες αγιοσύνη.

Τέτοια συναισθήματα νοιώθουν οι άνθρωποι όταν το μικρό "εγώ" γίνεται "εμείς" στα επιτυχημένα ζευγάρια των ανθρώπων. 

Σ' αυτά τα ζευγάρια ο συντονισμός των πράξεών τους είναι αυτόματος, όπως ακριβώς προβλέπεται από την  Φύση. 

Με άλλα λόγια, η κατάσταση εδώ και τώρα, είναι κατάσταση υπερβατική, υπερβαίνουσα δε κάθε ζεύγος αντιθέτων, μας οδηγεί κατ' ευθείαν στην αρχή της δημιουργίας. Από οντολογική άποψη αυτό συμβαίνει, πριν γίνει οποιοσδήποτε χωρισμός και διάσπαση της αρχέτυπης ουσίας. Όταν τα πάντα είναι ακόμα ΈΝΑ, πριν τη γέννηση και αυτού τούτου του Λόγου. 

Στο πανάρχαιο αρχέτυπο σύμβολο του (σταυρού), το σημείο που ενώνονται οι δύο ευθείες συμβολίζει την κατάσταση "εδώ και τώρα". Η οριζόντια ευθεία δημιουργείται με τα χέρια σε έκταση και η κατακόρυφη από την ορθή στάση του σώματος, καθώς συμπίπτει με την διεύθυνση του πεδίου βαρύτητας. 

Στο νοητό σημείο συνάντησης των δυο ευθειών. 
Το μεν ΕΔΏ γίνεται απεραντοσύνη και συμβολίζεται με την έκταση των χεριών, σαν να τείνει να αγκαλιάσει ο άνθρωπος ολόκληρο το σύμπαν.
Το δε  ΤΏΡΑ γίνεται αιωνιότητα και συμβολίζεται με την όρθια στάση του σώματος, καθώς συμπίπτει με την κατεύθυνση του πεδίου βαρύτητας, που είναι κάτι αιώνιο.
Δεδομένου ότι το πεδίο βαρύτητας  είναι ο αιώνιος νόμος παγκόσμιας έλξης στην παρούσα εκδήλωση, προσαρμοσμένος στην περίπτωση του πλανήτη Γη.

Αυτή είναι η μεταφυσική ερμηνεία του συμβόλου σταυρός. 

Ο άνθρωπος χωρίς να το συνειδητοποιεί λόγω της μεταφυσικής αξίας του συμβόλου του (σταυρού).
Σαν σύμβολο δεμένο άρρηκτα με την ίδια του την ύπαρξη.
Κυριαρχεί μέσα στον νου του και τον χρησιμοποιεί συμβολικά σε μια σειρά από γεγονότα και έννοιες, από την ίδια την ζωή. 
Λόγω αυτής της προϊστορίας του συμβόλου η χριστιανική θρησκεία καθιέρωσε εύκολα τον σταυρό ως σύμβολο πίστης.  
Φαινομενικά βέβαια  λόγω της σταύρωσης του Ιησού.

Προτείνω συνεπώς μια απλή πρακτική. Να αποφεύγουμε ήρεμα και όχι να αντιμαχόμαστε εν γένει τις σκέψεις, που μας οδηγούν στο παρελθόν ή στο μέλλον. 

Αφήνοντας την ήρεμη παρατήρηση να λειτουργεί ελεύθερα. 

Τότε και μόνο οι δράσεις μας θα ικανοποιούν με ακρίβεια, μόνο ανάγκες την παρούσης στιγμής. 

Τότε και μόνο η ύπαρξη επιτελεί σωστά τον ρόλο της, απουσία του νου.

Κάθε άλλη κατάσταση παραμονής της σκέψης στο παρελθόν ή στο μέλλον συνεπάγεται απώλεια ενέργειας. 

Η οντότητα παρασύρεται από την σκέψη και απέχει από την αλήθεια του ΕΔΏ και ΤΏΡΑ. 

Όταν πετύχουμε την υπέρβαση του νου, ολάκερη η ύπαρξη θα ζει μονίμως στο ΕΔΏ και ΤΏΡΑ. 

Θα έχουμε υπερνικήσει τότε κι αυτόν τον φόβο του θανάτου, που είναι το μοναδικό φρένο στην ολοκληρωτική απελευθέρωση και ευτυχία.

Κατάσταση ισοδύναμη με θέοση. 

Στην κατάσταση αυτή ανήκουν εκείνες οι οντότητες που ρυθμίζουν τις τύχες των ανθρώπων που ζουν στον πλανήτη Γη.

Οντότητες που ταυτίζονται ακριβώς με την αλήθεια της ύπαρξης. 

Είθε αυτοί οι Άνθρωποι – Θεοί, όπου υπάρχουν, να ενώσουν την θέλησή τους ενάντια στην λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης. 

Της εκμετάλλευσης των λαών, από τους οικονομικά ισχυρούς.

Ο θεός Απόλλων είναι το σύμβολο αρμονίας και πλήρους ισορροπίας όλων των δυνάμεων σε όλη την εκδήλωση και κυρίως μέσα μας. 

Αυτό είναι το αποτέλεσμα που επιτυγχάνεται στην κατάσταση του απόλυτου ΤΏΡΑ. 

Τελειώνει αυτή η μελέτη με την παρουσίαση ενός μεγάλου μύστη του Όσσο που μας δίνει Δέκα μη Εντολές δικής του έμπνευσης. 

Όταν τελειώνει το βίντεο αναγράφονται κάποιες επιλογές άλλων.

Όλα αυτά τα στιγμιότυπα βίντεο παρουσιάζουν πνευματικό ενδιαφέρον. 

Είναι τέτοια η μέθεξη που συνεχίζεις να ρουφάς την γνώση, που προσφέρουν, χωρίς να το συνειδητοποιείς άμεσα.     

ΕΊΝΑΙ και Κόσμος - Χάος και Τάξη.

Τα δυο ζεύγη  του τίτλου ακουμπάνε το ένα στο άλλο, με την εφαρμογή του νόμου της (ομοιότητας) των πάντων.
Ανάλυση της ουσίας του πρώτου και του δεύτερου ζεύγους έχει γίνει εδώ σε αναρτήσεις με τους αντίστοιχους τίτλους. 

Σχετικά με το ζεύγος, Χάος και Τάξη έχει γίνει ικανοποιητική αναφορά στην (ανάρτηση),
"Ο ρόλος της Ζωής στην δημιουργία του Κόσμου".
Στο ζεύγος ΕΊΝΑΙ και Κόσμος αναφέρομαι στο γεγονός της (εκδήλωσης) συνολικά του Άδηλου σε Δήλο, Κόσμο.

Εδώ σ' αυτή την ανάρτηση επιχειρείται να φωτιστεί το όλο θέμα της εκδήλωσης υπό το φως του νόμου της ομοιότητας. 
Ο νόμος αυτός είναι κοσμικής ισχύος και υπεισέρχεται σε όλη την έκταση της δημιουργίας από φαινόμενα γαλαξιακής κλίμακας μέχρι γήινα.

Στον Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς υπείρχε η εξής επιγραφή: 
Ο Άναξ ου το μαντείο έστι το εν Δελφοίς, ου λέγει, ουδέ κρύπτει αλλά σημαίνει. 
Μετάφραση: Ο θεός Απόλλων το οποίου το μαντείο βρίσκεται στους Δελφούς, δεν λέει ούτε κρύβει, μόνο επισημαίνει την αλήθεια δείχνοντας σημεία.

Δηλαδή η Φύση είναι ανοιχτό βιβλίο μάθετε να το διαβάζετε και να αποκαλύπτετε την αλήθεια για την δομή της και για την λειτουργία των νόμων εντός αυτής.

Εάν εφαρμόσουμε τον νόμο της ομοιότητος των φαινομένων στα δυο ζεύγη που αναφέρθηκαν στον τίτλο.
Θα διαπιστώσουμε ότι η αλήθεια του ενός συνεπάγεται την αλήθεια του άλλου.

Θα εξετάσουμε κατ' αρχήν κατά πόσον είναι ομοειδή τα σκέλη των δυο ζευγών.
ΕΊΝΑΙ-Χάος.
Το ΕΊΝΑΙ το απαρέμφατον, το αναλλοίωτο, το αμετάβλητο, ομοιάζει με το Χάος, ως προς την μη ύπαρξη νόμων.
Δεν υπάρχουν νόμοι  παρά μόνο αβεβαιότητα. 
Μόνο όταν εκδηλωθεί το ΕΊΝΑΙ, εμφανίζονται οι νόμοι που διέπουν την ύλη.
Όλες οι δυνάμεις βρίσκονται σε σπερματική μορφή εντός του ΕΊΝΑΙ, έτοιμες να εκδηλωθούν.

Οι δυο έννοιες ΕΙΝΑΙ και (Χάος) είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος όμοιες, με μόνη διαφορά ότι το Χάος έχει εκδηλωθεί ήδη, ως αντίθετο της Τάξης μέσα στα πλαίσια των αντιθέτων της εκδήλωσης.

Τάξη-Κόσμος.
Τάξη σημαίνει παρουσία νόμων αλλά και Κόσμος σημαίνει το ίδιο, εξ ου και το όνομα Κόσμος που σημαίνει στολίδι=ομορφιά= αρμονία= ύπαρξη νόμων.

Αν τώρα συγκρίνουμε τα δύο ζεύγη υπό  τον νόμο της ομοιότητας των πάντων, θα αναδειχθεί ο οντολογικός ρόλος και η αξία τους. 
Πρώτα θα αναδειχθεί  η ακολουθητέα σειρά, δεδομένου ότι,  από το ζεύγος ΕΊΝΑΙ και Κόσμος προέρχεται το άλλο ζευγάρι Χάος και Τάξη.  

Ταυτόχρονα με την εκδήλωση του ΕΙΝΑΙ σε Κόσμο δημιουργούνται ο χώρος και ο χρόνος τα οποία είναι συστατικά της συνείδησης.

Μεμονωμένα τα δυο στοιχεία χώρος και χρόνος δεν υπάρχουν μέσα στην εκδήλωση παρά μόνο ως (Χωροχρόνος). 
Η επιστήμη της Φυσικής εκλαμβάνει τα στοιχεία Χώρου και Χρόνου φαινομενικά μεμονωμένα για την μελέτη της κίνησης. 
Αλλά και σ' αυτή την περίπτωση είναι φαινομενικά χωρισμένα , καθ'όσον:
Στον βασικό τύπο για παράδειγμα που υπολογίζεται η ταχύτητα ενός κινητού στην ομαλή κίνηση (ταχύτητα, υ=Διάστημα,S/χρόνος,t), υπεισέρχονται και τα δυο μεγέθη χώρου και χρόνου. 

Στην ανάρτηση Χωρόχρονος και (Συνείδηση) αποδεικνύεται ότι ο Χωρόχρονος και η Συνείδηση συμπίπτουν σαν έννοιες.

Οι ήχοι ξεπηδούν μέσα από την σιωπή και σ' αυτήν ξανασβήνουν.
Τα γεγονότα διεξάγονται μέσα στον χώρο και εκεί απορροφούνται πίσω ξανά.
 Καντ διετύπωσε την πρόταση ότι ο χώρος και ο χώρος είναι τύποι της νόησης.
Στην Κβαντομηχανική αποδεικνύεται ο κόσμος είναι ένα (ολόγραμμα) κατασκεύασμα του Νου.

Ο κόσμος ολόκληρος οφείλεται στην παρατήρηση από τον άνθρωπο και χωρίς αυτόν δεν υπάρχει.
Φαίνεται λοιπόν ότι ο κόσμος έγινε χάριν του ανθρώπου, αυτό υποστηρίζει  και η (Ανθρωπική Αρχή).  

Στην εκδήλωση του ΕΙΝΑΙ σε Κόσμο εμφανίζονται οι μορφές.
Ο άνθρωπος νομίζει ότι γνωρίζει τον κόσμο επειδή  θεωρεί ότι ο κόσμος είναι οι μορφές.
Ταυτίζεται ψυχολογικά με τις μορφές και χάνει την ουσία του κόσμου.
Επειδή δε οι μορφές συνεχώς μεταβάλλονται εισέρχεται μέσα του ο φόβος  για την δική του μορφή.
Ο φόβος αυτός αργά ή γρήγορα γίνεται φόβος Θανάτου και προκαλεί διαστρέβλωση στην θέαση του κόσμου. 

Ο φόβος δεν έχει λόγο ύπαρξης στον άνθρωπο που ο πυρήνας σύνθεσής του είναι η Αγάπη.
Ο φόβος είναι φανταστικό είδος και σαν τέτοιο πρέπει, να εκληφθεί από τον άνθρωπο, για να σταματήσει, να τον επηρεάζει.  
Ο φόβος Θανάτου μαζί με την ερωτική επιθυμία κατευθύνουν την πορεία του ανθρώπου μέσα στην ζωή 
   
     

Ο Ρόλος της Ζωής στην δημιουργία του κόσμου.

Προκειμένου να ασχοληθεί κανείς με την  μελέτη του ρόλου της Ζωής στην δημιουργία του κόσμου, θα πρέπει πρώτα, να ορισθεί τι είναι Ζωή.
Σαν πρόλογο λέω:
Απλά Ζωή είναι ότι κινείται, αλλάζει θέση στον χώρο, με δαπάνη δικής του ενέργειας, υπό τον έλεγχο της Φυσικής νομοτέλειας.

Στην βιολογία στο σχολείο είχαμε, μάθει τον ορισμό ζωής ως ένα σύνολο βιολογικών λειτουργιών.

Παράδειγμα η αμοιβάδα.
Μονοκύτταρος ζων οργανισμός που κατέχει τις εξής λειτουργίες Ζωής.
Αφομοίωση λήψη τροφής  -Ανομοίωση αποβολή περιττωμάτων-Πολλαπλασιασμός με διχοτόμηση- Αντίδραση στους ερεθισμούς του περιβάλλοντος-Κίνηση με ψευδοπόδια.

Εδώ θα μας απασχολήσει κυρίως ο άνθρωπος, διότι βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας των ζώντων οργανισμών.
Έχει προικισθεί με το τελειότερο όργανο της δημιουργίας που λέγεται εγκέφαλος.
Επομένως η Φύση έχει εξαντλήσει στην δομή του, κατά προσέγγιση,  όλο το σχέδιο δημιουργίας ζωής.

Στην ακόλουθη φωτογραφία ένας άντρας και μια γυναίκα πίνουν νερό από την ίδια πηγή την ίδια στιγμή.
Η αίσθηση του νερού και της επαφής σωμάτων είναι συμβολική και άκρως αισθησιακή και πρωταρχική.
Το θέμα στην φωτογραφία συμβολίζει:
Την εκδήλωση του Όντος σε αντίθετα.
Την Ενότητα των πάντων.
Με την παρουσία της συνδετικής δύναμης του νερού.
Συμβολίζει τον αισθησιασμό της επιστροφής στην πηγή της Δημιουργίας.  

                 

Ο αισθησιασμός μιας γυναίκας είναι η πηγή απ' όπου αναζωογονείται το πνεύμα του άντρα. 

Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος από το υλικό που λέγεται Αγάπη. 
Σαν υλικό σώμα ο άνθρωπος κατέχει όλες τις ιδιότητες και νόμους που διέπουν την ύπαρξη ύλης.
Ο υλικός κόσμος όμως διέπεται από τον 1ο Νόμο της εκδήλωσης,  που είναι η Ενότητα.
Αλλά η ενότητα πηγάζει από την Αγάπη.

Να γιατί λέμε ότι το υλικό με το οποίο έχει χτιστεί ο άνθρωπος είναι η Αγάπη. 

Αφού το υλικό μέρος του ανθρώπου υπακούει στον γενικό νόμο της Ενότητας, που διέπει την υλική δημιουργία.
Η δε Ενότητα πηγάζει από την Αγάπη.
Έπεται ότι ο άνθρωπος σαν υλικό σώμα, πηγάζει κι αυτός από την ίδια ουσία.


Από την Φυσική και συγκεκριμένα από τον κλάδο που λέγεται θερμοδυναμική προκύπτει ότι:
Ζωή είναι η δημιουργία τάξης μέσα στο χάος.
Υπάρχουν δυο καταστάσεις μέσα στο εκδηλωμένο ΕΊΝΑΙ.
Η Τάξη και το χάος.
Τάξη καλείται η κατάσταση της ύλης στην οποία ισχύουν μόνο νόμοι της Φυσικής.
Χάος καλείται η περιοχή εκείνη της δημιουργίας όπου δεν ισχύει κανένας άλλος νόμος εκτός από τον νόμο των πιθανοτήτων.
Ισχύει μόνο η πιθανότητα να συμβεί κάτι.
Ενώ στην περιοχή της Τάξης ισχύει η αρχή αιτιότητας, που σημαίνει.
Αίτιο και αποτέλεσμα συνδέονται  άρρηκτα μέσω ενός φυσικού νόμου.  
Εξαρτάται δε από το είδος του φαινομένου και την κατάσταση της ύλης,  η μορφή του νόμου που θα διέπει  την σχέση αιτίου -αποτελέσματος.

Στην ομαλή κίνηση για παράδειγμα ισχύουν οι νόμοι της κινητικής που συνδέουν τα μεγέθη, ταχύτητα(v)-διάστημα(S) - χρόνος(t). 
Νόμος (S=v.t).
Διάστημα=ταχύτητα.επί χρόνο.
Επιταχυνόμενη κίνηση.
Ή επιτάχυνση(γ)-δύναμη(F)- μάζα σώματος(m). 
Nόμος (F=m.γ).
Δύναμη=μάζα επί επιτάχυνση.

Ενώ στο χάος ισχύει  η αρχή της αβεβαιότητας του Heisenberg.
Σύμφωνα με την οποία το σφάλμα που γίνεται στην μέτρηση της  θέσεως ενός ηλεκτρονίου, σε σχέση με το σφάλμα που γίνεται κατά την ταυτόχρονη μέτρηση της ορμής του ηλεκτρονίου. 
Ισχύει η ανισότητα: 
Δχ.Δp (μεγαλύτερο ή ίσον του)  h/2π.
Όπου Δχ το σφάλμα στην μέτρηση της θέσης και Δp το σφάλμα στην μέτρηση της ορμής του ηλεκτρονίου, h = σταθερά δράσεως του Plank και π=3,14, η ημιπεριφέρεια ενός κύκλου. 

Με άλλα λόγια εφ' όσον το γινόμενο των δυο σφαλμάτων πρέπει να μένει μεγαλύτερο ή ίσον μιας σταθεράς τιμής, εν προκειμένω του h/2π.
Οι δυο όροι του γινομένου θα μεταβάλλονται αντίστροφα.
Συνεπώς ότι κερδίζουμε σε ακρίβεια στην θέση, το χάνουμε στην ακρίβεια προσδιορισμού της ορμής και αντιστρόφως. 

Η ζωή επιφέρει Τάξη μέσα στο χάος.
Διότι συγκεντρώνει υλικά από το περιβάλλον που βρίσκονται σε πλήρη αταξία, δηλαδή χάος. 
Χτίζει ένα σώμα, στο οποίο τα δομικά στοιχεία βρίσκονται  σε πλήρη τάξη. 
Στην Θερμοδυναμική  η Τάξη αντιστοιχεί στην λεγόμενη "αρνητική εντροπία" η δε Αταξία αντιστοιχεί στην "θετική εντροπία".
Μια οβίδα για παράδειγμα αποτελείται από κράμα μετάλλων και πυρίτιδα σε πλήρη τάξη.  
Μετά την έκρηξη όλα αυτά τα υλικά διασκορπίζονται στο περιβάλλον σε τυχαίες θέσεις, δηλαδή σε πλήρη αταξία και χάος.
Το ίδιο συμβαίνει με έναν ζώντα οργανισμό.

Εν όσο ζει διατηρεί και αποκαθιστά εν μέρει κάποια τάξη στα μόριά του.
Ο βαθμός αναπλήρωσης των κυττάρων  εξαρτάται άμεσα από την ηλικία του ανθρώπου.
Όταν όμως πεθάνει,  τα υλικά επανέρχονται στο περιβάλλον σε τυχαίες θέσεις.  
Ήτοι με όρους θερμοδυναμικής:
Ζωή--->Αρνητική Εντροπία, 
Θάνατος--->Θετική Εντροπία.   

Χωρίς Ζωή δεν υπάρχει κίνηση, χωρίς κίνηση δεν λειτουργεί το Γίγνεσθαι.
Χωρίς Γίγνεσθαι απουσιάζει τελείως και η πληροφορία και χωρίς πληροφορία δεν υπάρχει Συνειδέναι.
Δεν υπάρχει αποδέκτης αυτού, που γίνεται, γιατί δεν γίνεται τίποτα.
Δηλαδή απουσία ολοκληρωτική κίνησης και συνεπώς απουσία (συνείδησης). 

Η Συνείδηση όμως συνδέεται άμεσα με τον χωρόχρονο.
Χωρίς (χωρόχρονο) ανατρέπεται όλη η εκδήλωση.

Συνεπώς η Ζωή σχετίζεται άμεσα με τον χωρόχρονο, άρα  σχετίζεται με την ίδια την εκδήλωση.

Η Ζωή με άλλα λόγια είναι απαραίτητη προϋπόθεση και σκοπός, για να υπάρξει ο κόσμος. 

Δεδομένου δε ότι φορέας της συνείδησης είναι κυρίως ο (άνθρωπος).
Ο άνθρωπος μέσω των αισθήσεων κατόπιν επεξεργασίας από τον εγκέφαλο, προσφέρει στο ΟΝ  την δυνατότητα να απόκτησης αυτοσυνείδησης του ίδιου του Όντος.
Θα λέγαμε ότι η εκδήλωση ολόκληρη έγινε χάριν του Ανθρώπου. (Ανθρωπική Αρχή) .

Σε μια άλλη ανάρτηση με τίτλο ("ΌΡΑΜΑ) για μια αυθεντική Παγκοσμιοποίηση", δίνω την αυθεντική κατά το βίωμα μου φύση του ανθρώπου.
Η νέα αυτή οπτική της δημιουργίας του κόσμου ανασύρει από την θεωρία ακόμα μια φορά την ιδέα της Ανθρωπικής Αρχής.

Βούληση είναι η τάση επιστροφής στην Πηγή των πάντων.

Ελεύθερη  βούληση δεν υπάρχει.
Υπάρχει μόνο  βούληση εντός της φυσικής νομοτέλειας.
Η ελευθερία βούλησης είναι ψευδαίσθηση ελευθερίας και τιμωρείται άμεσα από  την Φύση με  έγερση της φυσικής νομοτέλειας.  
Η  τιμωρία της ψευδαίσθησης ελευθερίας από την Φύση και τους νόμους είναι σίγουρα μια βεβαιότητα. 

Η φαντασία βέβαια μπορεί να μας πάει ανά πάσα στιγμή ακόμα και στο φεγγάρι.
Όταν όμως θελήσει ο άνθρωπος να κουβαλήσει και το βαρύ σώμα του μέχρις εκεί, παρεμβαίνει η φυσική νομοτέλεια και του υπενθυμίζει ότι πρέπει να την σέβεται και να την ακολουθεί.
Μια άλλη δύναμη που παρασύρει την βούληση είναι το συναίσθημα.
Όμως στην οποιαδήποτε  δράση που υποδεικνύει το συναίσθημα.
Ο άνθρωπος οφείλει να λαμβάνει σοβαρά υπ' όψιν του την αμείλικτη φυσική νομοτέλεια, που καθορίζει την δράση του μέσα στον χωροχρόνο. 

Δεν μπορείς για παράδειγμα να αποπειραθείς, να πετάξεις από τον 4ο όροφο μιας πολυκατοικίας. 
Ο νόμος της βαρύτητας είναι εκεί έτοιμος να επιβάλει την άμεση τιμωρία. 
Μόνο  ο γάτος μου το επιχείρησε παίζοντας  με μια πεταλούδα, αλλά παρασύρθηκε από το παιχνίδι και βούτηξε από τον 4ο όροφο.
Αλλά οι εφτάψυχες γάτες δύσκολα σκοτώνονται.
Την έβγαλε μόνο με ένα κάταγμα  στο μπροστινό του πόδι και με σπασμένο σαγόνι.
Οι  κτηνίατροι εξ άλλου άνθρωποι είναι κι αυτοί και  πρέπει  να ζήσουν. 

                                                   
                                                  (Πέταγμα στον χώρο)
Η κίνηση στον χώρο πάντα συγκινούσε τον άνθρωπο.
Ένοιωθε ότι έπρεπε να δαμάσει τον θεμελιώδη νόμο της βαρύτητας,  για να νοιώσει την ευτυχία της ελευθερίας, που προσφέρει η κίνηση στις τρεις διαστάσεις του χώρου.
Η αίσθηση ελευθερίας είναι τότε πιο έντονη και ο ίδιος βρίσκεται πιο κοντά στην φύση της ύπαρξής του. 
Καθώς αυξάνει το πεδίο όρασης και  διευρύνεται ο ορίζοντάς του από ψηλά. 

Η κίνησή του μέσα στο νερό κατά την κολύμβηση είναι μια άλλη ευκαιρία εξισορρόπησης της δυνάμεως της βαρύτητας.

Απολαμβάνει την αίσθηση απώλειας βαρύτητας λόγω άνωσης του ύδατος, που έχει στην θάλασσα καθώς κολυμπάει.
Η διαφορά με την κίνηση στον αέρα είναι ότι, στο νερό δεν χρειάζεται μηχανές για να επιπλεύσει.
Αφού τα μέσα του τα παρέχει η ίδια η Φύση, με την ιδιότητα της (άνωσης), που ισορροπεί την βαρύτητα. 

Οι αδερφοί (Ράιτ) εργάστηκαν σκληρά και πέτυχαν να κατασκευάσουν την πρώτη ιπτάμενη μηχανή στον κόσμο.
Η πρώτη αεροπορική  πτήση της ανθρωπότητας έγινε στις 17 Δεκεμβρίου του 1903.
Η πρώτη κατασκευή αεροπλάνου οδήγησε
σε  ραγδαία εξέλιξη αυτού του μέσου και σήμερα οι περισσότερες μετακινήσεις επάνω στον πλανήτη πραγματοποιούνται με αεροπλάνο.

Εκτός από το πιο ασφαλές το πλέον γρήγορο και σύγχρονο συγκοινωνιακό μέσο.
Το οποίο συμβάλει στην άμεση επικοινωνία των ανθρώπων έως τα πέρατα του πλανήτη. Αναδεικνύοντας έτσι εμμέσως την ενότητα των του κόσμου των ανθρώπων. 
Εμμέσως δε αναδεικνύει την αλήθεια  του νόμου της Ενότητας των πάντων.

Υπενθυμίζω απαραίτητα εδώ ότι, αιτία του νόμου της της Ενότητας των πάντων είναι η Αγάπη. 
Μέσα σε όλα τα υλικά όντα ο καμβάς, το βασικό πλέγμα πάνω στο οποίο χτίζεται η ύλη, είναι η Αγάπη. 
Αυτό τον ρόλο παίζει το σωματίδιο Higs, που θα δούμε στην συνέχεια και γι' αυτόν τον λόγο ονομάσθηκε "σωματίδιο του Θεού".  

Τέλος λόγω ακριβώς των ειδικού χαρακτήρα του μέσου έχει, πάρει και την μορφή πολεμικής μηχανής, ως ήταν επόμενο λόγω των δυνατοτήτων που έχει.
Δεδομένου ότι κινείται με μεγάλες ταχύτητες και μπορεί  να φέρει όπλα άκρως αποτελεσματικά για την έκβαση του πολέμου. 

Αλλά η πιο εντυπωσιακή εφαρμογή αυτής της μηχανής είναι εκείνη που οδηγεί στην εξερεύνηση του διαστήματος. 
Εκτός των άλλων ερευνητικών εργασιών που διεξάγει ο άνθρωπος στις διάφορες επιστήμες.
Στην έρευνα του διαστήματος αποδεικνύει την βαθύτερη βούλησή του για ανακάλυψη της πηγής από την οποία προήλθε. 
Ξεχύνεται ως εκ τούτου στο αχανές διάστημα αναζητώντας την αρχή του κόσμου.
Το ίδιο κάνει μέσα στα τεράστια εργαστήρια του CERN αναζητώντας την φύση της ύλης,(σωματίδιο Higs) .
Η βαθύτερη αιτία πίσω απ' τα φαινόμενα είναι η τάση επιστροφής στην Πηγή των πάντων.

Ο άνθρωπος σε όλη την διάρκεια της ζωής του ποτέ δεν παύει να αναζητά την ευτυχία.
Δεδομένου ότι η θεμελιώδης δομή του είναι χτισμένη με το υλικό που λέγεται Αγάπη.
Η ανάγκη αυτή είναι συνυφασμένη με την ίδια του την ύπαρξη. 
Όλες του οι δραστηριότητες εκεί κατατείνουν.
Αλλά ευτυχία δεν σημαίνει απαραίτητα απόκτηση υλικών αγαθών.
Αυτό είναι τελείως δευτερεύουσα επιδίωξη.
Παρ' όλα αυτά ο άνθρωπος ταυτίζεται με την προσωρινή ευχαρίστηση, που του προσφέρει η υλική πραγματικότητα και παραβλέπει την ουσία.

Η αληθινή ολοκλήρωση και  ουσιαστική ευτυχία επέρχεται μόνο με την γνώση του (Εαυτού).
Το Γνώθι σ' Αυτόν γραμμένο στον Ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς, αποτελεί την κεντρική ιδέα της Διδασκαλίας του  Σωκράτη.
Είναι ο μόνος τρόπος εδραίωσης της πραγματικής ευτυχίας. 

                                   (Άνθρωπος και Φύση)
Όταν ο άνθρωπος βρεθεί  μόνος σε υψηλό σημείο απέναντι στην έρημη και απέραντη Φύση.
Διαισθητικά τουλάχιστον είναι σαν να βλέπει τον εαυτό του μέσα σε έναν απέραντο καθρέφτη.
Εάν μείνει ήρεμος και αδειάσει από  σκέψεις και συναισθήματα, θεωρείται η πλέον κατάλληλη συνθήκη, για να αναγνωρίσει τον εαυτό του.
Είναι η συνθήκη μύησης στην αλήθεια:  
Ότι Άνθρωπος και Φύση ταυτίζονται. 

Αυτός είναι ένας ισχυρός λόγος, που επεδίωξε, να πετάξει, να δαμάσει την βαρύτητα, να μοιάσει με τα πουλιά, να έχει τον πιο πλατύ ορίζοντα που υπάρχει στην Γη.
Όσοι  άνθρωποι ταξιδεύουν με αεροπλάνο και καταφέρουν να ελέγξουν την αίσθηση του φόβου που συνοδεύει την μη επαφή με την μητέρα Γη.
Είναι πιο κοντά στην ιδέα της μύησης στα μυστικά της Φύσης.       
Το ίδιο μπορεί να συμβεί αν έχει μάθει την τέχνη του (στοχασμού). 

Ο στοχασμός είναι συγκέντρωση της δύναμης του Νου σε ένα ζήτημα. 
Όπως η συγκέντρωση- εστίαση φωτεινής δέσμης σε ένα στόχο προκαλεί υπερθέρμανση του στόχου, καύση και εξαΰλωση της ύλης αυτού.
Έτσι και ο στοχασμός προκαλεί καύση- κατανόηση του ζητήματος, που συγκεντρώνεται ο Νους και αλλαγή πεδίου οράσεως του υπό εξέταση ζητήματος και πληρέστερη κατανόηση.
Μια διαφορετική οπτική, ένα βήμα πιο κοντά στην Αλήθεια. 


Η βούληση και έρωτας σχετίζονται άμεσα.
Ο Έρωτας είναι ο νόμος της παγκόσμιας έλξης τροποποιημένος κατάλληλα για να ισχύει και στην ζώσα ύλη.
Όταν έχει προηγηθεί η εκδήλωση με την μορφή των αντιθέτων σε κάθε είδος και ύπαρξη μέσα στον κόσμο.
Η πολυμήχανη Φύση δημιούργησε έτσι  τον κόσμο.
Ως ένα σύνολο αντιθέτων. 
Αλλά επειδή δεν ήταν δυνατό να εξαιρέσει την ζώσα ύλη από την παγκόσμια νομοτέλεια.
Τροποποίησε  τον νόμο της Παγκόσμιας Έλξης πάνω στα αντίθετα της ζώσας ύλης εισάγοντας την ιδέα του (Έρωτα).

Ο έρωτας προκαλεί την δύναμη έλξης των αντιθέτων στα ζωντανά όντα. 
Η δύναμη αυτή ωθεί τα αντίθετα στην ερωτική ένωση.
Στο αποκορύφωμα της ένωσης έρχεται ο οργασμός. 


                         ( Ενότητα=ΈΝΑ)
Αίσθηση απόλυτης γαλήνης συνοδεύει την φάση του οργασμού στα ανθρώπινα όντα στο ζενίθ της ερωτικής πράξης.
Είναι η αίσθηση της άφιξης στον παράδεισο.
 Αίσθηση της Ενότητας και  οργασμός είναι ΈΝΑ.
Επακόλουθο φυσικό είναι ότι, το θηλυκό στοιχείο του άντρα και το αρσενικό κομμάτι της γυναίκας συντονίζονται μέσα τους και τα άτομα αισθάνονται ολοκληρωμένα.
Επανέρχονται έτσι στην φάση προ της εκδήλωσης, εκεί όπου τα πάντα ήταν ΈΝΑ.   

Η έννοια του οργασμού επεκτείνεται και σε άλλες πράξεις.
Λέγεται για παράδειγμα οργασμός εργασίας.
Δηλαδή τα άτομα που διεκπεραιώνουν  κάποια συγκεκριμένη εργασία, έχουν εγκαταλείψει το "εγώ" το οποίο  έχει αντικατασταθεί από το εμείς. 
Καθόσον όλοι δρουν με μοναδικό  στόχο το πέρας της εργασίας.
Αυτό είναι η αποθέωση της συνεργασίας.
Οι άνθρωποι ενεργούν σαν ερωτευμένοι με το αντικείμενο της εργασίας.
Η ολοκλήρωση του έργου οδηγεί σε ικανοποίηση αντίστοιχη με την ερωτική.
Να πως σχετίζεται η Βούληση με τον (Έρωτα).

Όλες οι δυνάμεις που ενεργούν στην ζωή του ανθρώπου ανάγονται σε δυο θεμελιώδεις:
Την ερωτική έλξη και τον φόβο του θανάτου.
Αν παρομοιάσουμε τον άνθρωπο με ένα σκύλο, που κάποιος του δείχνει μπροστά ένα λουκάνικο και ένας άλλος πίσω του, τον απειλεί με ένα μαστίγιο.
Αν δε ονομάσουμε το λουκάνικο ερωτική επιθυμία και το μαστίγιο φόβο θανάτου, αναδεικνύονται πιο απλά οι θεμελιώδεις δυνάμεις που κυριαρχούν στην ζωή του ανθρώπου.
Οι δυο αυτές κατηγορίες δυνάμεων καθορίζουν απόλυτα την βούληση του ανθρώπου.

Στην δε αποκλειστικά πνευματική του θεώρηση ο Έρωτας, γίνεται Θείος Έρωτας κατά τον Πλάτωνα. 
Και δεν είναι τίποτε άλλο από την Βούληση επιστροφής στην πηγή των πάντων το αναλλοίωτο ΕΊΝΑΙ.

Ο δε (φόβος) θανάτου είναι φανταστικός όπως και κάθε φόβος, διότι αυτό που φοβάται, είναι επίσης ένα ανύπαρκτο φανταστικό "εγώ". 
Γενικότερα ο φόβος δεν  είναι στοιχείο της αληθινής ουσίας του ανθρώπου.