ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ-ΧΩΡΟΧΡΟΝΟΣ -ΣΥΝΕΊΔΗΣΗ.

Μεμονωμένος χρόνος δεν υπάρχει.
Χρόνος σημαίνει κίνηση, άρα συνοδεύεται πάντοτε από γεγονότα.
Συνεπώς δεν έχει νόημα η ξεχωριστή ύπαρξη του.
Αυτό εννοεί ο Einstein με την γνωστή φράση:
Χρόνος δεν υπάρχει είναι μια ανθρώπινη επινόηση και εξυπηρετεί ανθρώπινες ανάγκες. 

Εννοεί τον συμβατικό χρόνο που σχετίζεται με τις κινήσεις ορισμένων ουρανίων σωμάτων. 
Για την μέτρηση του συμβατικού (χρόνου) λαμβάνεται κατά σύμβαση η κίνηση της γης (ημερονύκτιο), της σελήνης (μήνας) και η περιφορά της γης γύρω από την Ήλιο (έτος).
Ο χρόνος δηλαδή που μας δείχνουν τα ρολόγια δεν έχει καμία σχέση με πραγματικό χρόνο.
Είναι ένας χρόνος διεθνούς σύμβασης που καθιερώθηκε  για τις κοινωνικές ανάγκες των ανθρώπων. 
Αντίστοιχες ανάγκες εξυπηρετεί και θέσπιση ξεχωριστού χρόνου στην Φυσική για την μελέτη της κίνησης. 

Επίσης χώρος μόνος του δεν έχει νόημα.
Κάθε σημείο του χώρου  πληρούται πάντοτε με ένα ποσό ενέργειας.
Η ενέργεια αυτή θέτει σε κίνηση την ύλη που καταλαμβάνει τον συγκεκριμένο χώρο.
Χώρος χωρίς ενέργεια, η οποία προκαλεί με την σειρά της γεγονότα, δεν υφίσταται.

Η μόνη πραγματικότητα που απομένει είναι η πολυπλεξία του χώρου με  τον χρόνο.
Σε αυτό που ονομάζεται (Χωρόχρονος).
O H.Minkowski στην εργασία του Raum und Zeit 1908 γράφει:
(Στο εξής ο χώρος και ο χρόνος, ξεχωριστά ο ένας από τον άλλον, είναι καταδικασμένοι να καταντήσουν απλές σκιές.
Μόνο ένα είδος συνένωσης των δυο θα διατηρήσει μιαν ανεξάρτητη οντότητα).

Ο χωρόχρονος είναι ένα σύστημα 3+1 (τρεις χώρου και μία χρόνου) διαστάσεων οι  οποίες δεν παριστάνουν θέσεις αλλά γεγονότα.

Σ' αυτό το επίπεδο κατ' αρχήν πλέγμα σύμφωνα με την θεωρία της σχετικότητας κάθε μάζα προκαλεί καμπύλωση του πλέγματος στην θέση που βρίσκεται.
Το γεγονός της καμπύλωσης του πλέγματος του χωροχρόνου με την παρουσία μάζης οφείλεται:

Στην παρουσία μεγάλης ενέργειας που αντιστοιχεί στην συγκεκριμένη μάζα ( Ε=mc2)
Ισοδυναμία μάζης και ενέργειας.

Δηλαδή στην συγκεκριμένη θέση του χωροχρόνου η συγκέντρωση ενέργειας θα προκαλέσει μεγαλύτερα γεγονότα.
Αυτό αναπαρίσταται με ανάλογη του μεγέθους της μάζας καμπύλωση του πλέγματος στην θέση παρουσίας της  μάζας. 

Η παρουσία μεγάλης μάζας στο σύμπαν προκαλεί έλξη στα σωματίδια των φωτονίων.
Τα σωματίδια είναι κβάντα ενέργειας, αλλά η ενέργεια αυτή έχει μια ισοδύναμη μάζα.
Η ελάχιστη αυτή μάζα υφίσταται έλξη από την παρουσία μιας άλλης μάζας σύμφωνα με τον νόμο παγκόσμιας έλξης.
Σε γήινα φαινόμενα δεν παρατηρείται  κάμψη των φωτεινών ακτίνων, λόγω μη παρουσίας μεγάλων μαζών στην διαδρομή του φωτός.

Στο εξωτερικό διάστημα όμως η παρουσία του Ήλιου μπορεί να προκαλέσει εκτροπή των ακτίνων που προέρχονται από κάποιο άστρο.

Αποτέλεσμα είναι η εκτροπή της θέσης που παρατηρείται από έναν άνθρωπο στην γη.
Η εκτροπή οφείλεται στην ιδιότητα της ευθειορίας,  λόγω της φυσιολογίας του ανθρώπινου οφθαλμού.  

Ο χωρόχρονος καλύπτει τα πάντα όπου υπάρχει ύλη . 
Όλη η εκδήλωση είναι χωρόχρονος.
Οι μικρότερες μάζες προκαλούν αντιστοίχως μικρότερες καμπυλώσεις στον χωρόχρονο.
Ο άνθρωπος σαν μάζα είναι και αυτός μια καμπύλωση του χωροχρόνου. 

Ο χωροχρόνος παριστά γεγονότα.
Τα γεγονότα συνιστούν αυτό που λέγεται Γίγνεσθαι.
Άρα γίγνεσθαι και  χωροχρόνος είναι ένα και το αυτό.   

Η λέξη (συνείδηση) προέρχεται από το απαρέμφατο συν-ειδέναι.
Το  οίδα είναι το ρήμα του οποίου απαρέμφατο είναι το συνειδέναι.
Αυτό το ρήμα που σημαίνει  γνωρίζω και συν- οίδα γνωρίζω ο ίδιος. 
Το συνειδέναι επομένως σημαίνει ιδίαν γνώση, γνωρίζει ο εαυτός μου η ύπαρξή μου.

Συνείδηση επομένως σημαίνει γνωρίζω καλώς ότι με πληροφορούν οι αισθήσεις για τον περιβάλλοντα χώρο, για τον κόσμο που με περιβάλλει και τον εσωτερικό μου κόσμο.
Αλλά εφόσον βρίσκομαι μέσα στον χωροχρόνο, αυτό σημαίνει  ότι:
Συνείδηση και χωροχρόνος είναι μια άλλη ταυτότητα.
Τέλος από τα προηγηθέντα βγαίνει η ακόλουθη τριπλή ταυτότητα:
Γίγνεσθαι= Χωροχρόνος=Συνείδηση. 

Εδώ όμως είναι και η ουσία των ιδεών που προηγήθηκαν.
Η θέση του ανθρώπου μέσα στο σύμπαν είναι κοσμικής σημασίας.
Η  Συνείδηση του ανθρώπου είναι ο Χωρόχρονος και τέλος  το ίδιο το  Γίγνεσθαι.
Αυτή η αμεσότητα αλληλεπίδρασης της Συνείδησης με το Γίγνεσθαι μέσω μηχανισμών (ανάδρασης).
Ρίχνει νέο φως σε πολλά θέματα εκδήλωσης της Φύσης σε κόσμο.

Συγκεκριμένα.
Ο άνθρωπος απέχει κατά πολύ από του να είναι απόλυτα συνειδητός.
Η απώλεια συνειδήσεως  σε υγιεί κατά τα άλλα άτομα οφείλεται σε κέντρα παρ' έλξεως που ονομάζονται "εγώ".
Αν λάβουμε ως ενδεικτική κλίμακα συνειδητότητας την κλίμακα του 10.
Ελάχιστος αριθμός ανθρώπων μπορεί να βαθμολογηθεί με 10 σε ολόκληρο τον πλανήτη Γη. 
Ο υπόλοιπος πληθυσμός καταλαμβάνει τις υπόλοιπες βαθμίδες μεταξύ 10 και 0.
Από απόλυτη συνειδητότητα, θεϊκή κατάσταση  μέχρι απόλυτη ασυνειδησία ζωώδης κατάσταση.

Συμπέρασμα: 
Η φώτιση εναπόκειται πλέον στον άνθρωπο μετά τα ανωτέρω προεκτεθέντα.  
Ήτοι εφόσον διαπιστώθηκε η αλήθεια της τριπλής ταυτότητας μεταξύ των εννοιών Συνείδηση, Χωροχρόνος, Γίγνεσθαι. 
Η ευκαιρία που δίνεται στον άνθρωπο είναι ολοφάνερη.
Ο δρόμος είναι καθαρισμένος από την τριπλή ταυτότητα.
Μια απόφαση μένει να ληφθεί από τον άνθρωπο να πηδήξει μέσα στο πηγάδι της Συνείδησης και βαδίζοντας πάνω στον Χωροχρόνο να γίνει συνεργός της Φύσης στο Γίγνεσθαι. 
Δύσκολος και επίπονος δρόμος αλλά βατός από τον κάθε άνθρωπο.
Ο άνθρωπος εκ φύσεως είναι δυνάμει Θεός.

  

Πραγματικότητα και Γίγνεσθαι.

                                     
Η πραγματικότητα είναι ένα στιγμιότυπο του γίγνεσθαι.
Συμβαίνει μέσα σε απειροστό χρόνο dt.

Το γίγνεσθαι είναι σύνολο στιγμών Πραγματικότητας.
Ήτοι το ιστορικό αποτύπωμα της πραγματικότητας.


Το γίγνεσθαι είναι ιστορία της πραγματικότητας, άρα εισάγει τον χρόνο στην ουσία του.
H πραγματικότητα αναφέρεται στο παρόν, μηδενίζει τον χρόνο.

Χρόνος δεν υπάρχει είναι μια ανθρώπινη επινόηση και εξυπηρετεί ανθρώπινες ανάγκες. (Einstein) 
O χρόνος σαν φυσικό μέγεθος, είναι μια επινόηση των φυσικών για την μελέτη των νόμων της Φυσικής πραγματικότητας.
Η χρήση του εξυπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες των ανθρώπων.
Χρόνος σαν φυσικό μέγεθος δεν υπάρχει.

Προηγουμένως επισημάναμε την αλήθεια:  
Ότι η πραγματικότητα μηδενίζει τον χρόνο.

Ένα συμπέρασμα μπορεί να προκύψει έτσι:
Ότι το γίγνεσθαι είναι ανύπαρκτο μόνο το (παρόν) υπάρχει.
Στο ίδιο συμπέρασμα  οδηγεί και ο παρακάτω συλλογισμός: 
Αφού το γίγνεσθαι είναι χρόνος, συνδέεται άμεσα με τον χρόνο, εξαρτάται από τον χρόνο.
Αλλά ο χρόνος είναι ανύπαρκτος, άρα και το γίγνεσθαι είναι ανύπαρκτο.

Δηλαδή το γίγνεσθαι αποκτά νόημα.
Μόνο σαν μια πρακτική  έννοια Ζωής.
Στην δε Φιλοσοφία έχει απλά θεωρητική,  αλλά ταυτόχρονα και πρακτική σημασία.
Όλο το μπέρδεμα οφείλεται στην αίσθηση που έχει ο άνθρωπος για τον χρόνο. 
Δεν μπορεί να πεισθεί ότι ο χρόνος είναι ανύπαρκτος. 
Αυτό αντίκειται προς την εμπειρία του.

Οι αισθήσεις του όμως είναι τέτοιας φυσιολογίας, που του παρέχουν πληροφορίες μόνο για ένα (τρισδιάστατο) σύμπαν.
Δεν υπάρχει αισθητήριο χρόνου.
Ο χρόνος δημιουργείται από τον νου του ανθρώπου για να απεμπλέξει τα γεγονότα. 

Η κίνηση ενός αυτοκινήτου για παράδειγμα γίνεται στο χώρο των τριών διαστάσεων για τον άνθρωπο.
Ενώ στην πραγματικότητα ο χώρος είναι τεσσάρων διαστάσεων.
Προκειμένου να αντιρροπίσει αυτό το γεγονός ο Νους του ανθρώπου εφευρίσκει τον χρόνο.
Έτσι ο χρόνος γίνεται σύνολο σημείων χώρου.
Ο χρόνος είναι τύπος της νόησης γράφει ο 
Κάντ.

Συμπέρασμα: 
Το γίγνεσθαι είναι χωρικό κατ' ουσίαν.
Ο Νους του ανθρώπου επιβάλει τον χρόνο πάνω στα χωρικά γεγονότα, για να τα απεμπλέξει λογικά μεταξύ τους.
Αυτό οδηγεί στην συγκρότηση θεωριών φυσικής πραγματικότητας, που αιτιολογούν  τα φαινόμενα. 

Στα μαθηματικά θα χαρακτηρίζαμε το γίγνεσθαι σαν το ολοκλήρωμα της πραγματικότητας.  
Συμβολίζουμε το γίγνεσθαι με G και την πραγματικότητα με p.
Οπότε συμβολικά η  μαθηματική έκφραση που αντιστοιχεί στην ανωτέρω πρόταση είναι:
                             G=∫pdt  
                     <><><><><><><>

Σκέψεις πάνω σε επίκαιρα πολιτικά γεγονότα.
Βάσει των μέχρι τούδε εκτεθέντων.
Εξετάζουμε το πολιτικό γίγνεσθαι και την πολιτική πραγματικότητα. 
Το πρώτο αναφέρεται στο πρόγραμμα μιας κυβέρνησης σε βάθος τετραετίας τουλάχιστον.
Το δε δεύτερο η πολιτική πραγματικότητα στην πολιτική κατάσταση μέσα σε κάποια χρονικά όρια.

Σύμφωνα με τα προηγηθέντα συμπεράσματα το πολιτικό γίγνεσθαι είναι ανύπαρκτο.
Γιατί το γίγνεσθαι εξαρτάται από τον χρόνο. 
Ο Χρόνος είναι ανύπαρκτος, αρά και το πολιτικό γίγνεσθαι χάνει το νόημά του.  

Στην πράξη όμως και στην πολιτική πιο συγκεκριμένα.
Οι έννοιες πολιτική πραγματικότητα και πολιτικό γίγνεσθαι διαφέρουν σημαντικά σε σχέση με τις καθαρά φιλοσοφικές έννοιες. 

Πολιτικό γίγνεσθαι:
Κατ' αρχήν δεν μπορεί να εκληφθεί σε άπειρο χρόνο όπως προβλέπει η αντίστοιχη έννοια της φιλοσοφίας.
Μπορεί οι κυβερνήσεις να συντάσσουν προγράμματα τετραετίας.
Αλλά αυτά λειτουργούν σαν δείκτες, με αρκετή πιθανότητα να πραγματοποιηθούν.

Η δε πολιτική πραγματικότητα δεν έχει νόημα να είναι ανεξάρτητη του χρόνου.
Η πολιτική κατάσταση μιας χώρας είναι πολύ ρευστή.
Μεταβάλλεται συνεχώς σε πολύ μικρά χρονικά διαστήματα.
Συνεπώς στην πράξη δεν έχει νήμα να την θεωρούμε σαν ένα στιγμιότυπο, γιατί δεν θα έχει καμία πρακτική αξία.

Ένα συλλαλητήριο για παράδειγμα δεν μπορεί να το ξεχωρίσεις από τον συμβατό χρόνο.
Είναι ένα κοινωνικό συμβάν. 
Η λειτουργία της κοινωνίας διεξάγεται μέσα στον συμβατό χρόνο.
Είναι η ίδια η ζωή.
Δεν θα είχε νόημα  να θεωρήσουμε ότι γίνεται σε μηδενικό χρόνο. 
Στα σχέδια της κυβέρνησης μπορεί να παίζει ρόλο, γιατί εκεί εκπροσωπεί μια σκέψη και η σκέψη είναι (χρόνος).

Η σωστή θεώρηση του θέματος είναι:
Να πλησιάζει η πολιτική πραγματικότητα όσο είναι δυνατόν στην Φυσική πραγματικότητα.
Έτσι θα έχει ως καμβά την φυσική νομοτέλεια.
Και το πολιτικό γίγνεσθαι κατ' ακολουθίαν θα έχει νομοτελειακή συγκρότηση και δομή. 

Ο σχεδιασμός τότε του πολιτικού γίγνεσθαι μπορεί να είναι όντως μακροχρόνιος και να πλησιάζει περισσότερο την θεωρητική ιδέα.  

Στο βίντεο που ακολουθεί αναπτύσσεται μια εικόνα της πολιτικής πραγματικότητας στην Ελλάδα. 
Ακολουθούν  προτάσεις αποδεκτές κατ' αρχήν λόγω της φυσικής νομοτέλειας και συνέπειας με τους φυσικούς νόμους. 
Οι προτάσεις αποσκοπούν στην βελτιστοποίηση αυτής της πολιτικής πραγματικότητας, κατά την άποψη του ομιλητή.

Σας καταλάβαμε...!

                                    

Μπουχτίσαμε απ' τα λόγια σας. 

Ψεύτικα όλα όσα μας τάζατε και πλάνα... 

Χορτάσαμε!

 Δεν θέλουμε άλλα.

Σας καταλάβαμε όλους επιτέλους καθαρά.

Αλλά θα σταθούμε στα πόδια μας χωρίς εσάς. 

Θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε χορεύοντας με ζωντάνια και δύναμη, γιατί έτσι το θέλει η ζωή.

Όσο για σας.

 Η φύση σας επιφυλάσσει την μοιραία θέση.

 Περνάτε στην αφάνεια... της σκιάς της Σελήνης. 

Για τον χρόνο που διαρκεί μια έκλειψη.

Η Δημοκρατία και ο παντοδύναμος λαός που σας ανέβασε στην εξουσία, αργά ή γρήγορα θα μιλήσει ξανά. 

Γεμάτο συμβολισμούς  αυτό το βίντεο.

             Όλη η ιστορία της παλιάς και                  

         πρόσφατης Ελλάδας αποκαλύπτεται 

        με τέχνη, μέσα στα λίγα λεπτά που διαρκεί.

Αυτό ήταν το πνεύμα του  

βίντεο που παρακολουθήσαμε.

Εδώ που τα λέμε βγαίνει και ένα άλλο δυσάρεστο συμπέρασμα για την ιδέα της πολιτικής. 

Αυτό προκύπτει από την επικρατούσα μακρόχρονη πολιτική ιστορία της χώρας μας.

 Αλλά και από τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις.

 Οι μορφές που μπορεί να πάρει η  πολιτική ενός λαού.

 Είναι  ανάλογες με την επικρατούσα νοοτροπία και την φύση του λαού, που την "υπηρετεί" και την "εφαρμόζει". 

Πολιτική λέει είναι: 

Η τέχνη του εφικτού!

Σε τέχνη κοροϊδίας και απάτης νομίζω έχει, μεταμορφωθεί, εδώ στην δική μας χώρα την Ελλάδα.

 Η τέχνη των τεχνών, της μάσας και της μίζας.

 Ιδιαίτερα ανεπτυγμένη και επιτυχώς εφαρμοσμένη εν Ελλάδι.

Όμως θα πρέπει να σοβαρευτούμε και να πάρουμε θέση για να προστατέψουμε  ως οφείλουμε την Δημοκρατία στην Ελλάδα.

Αυτό το γνήσιο γέννημα, που βγήκε μέσα από το πνεύμα των Ελλήνων.

Ήδη από τον 5ο π.χ αιώνα  που γεννήθηκε,  σ' αυτήν εδώ την χώρα.

Έκτοτε δείχνει ακατάπαυστα την πορεία που πρέπει να χαράξουν οι χώρες της οικουμένης, που έχουν αποδεχθεί την αξία των αρχών της. 

Δημοκρατία λέγεται και έχει πατρίδα την Ελλάδα.

Θα ήταν τουλάχιστον  αστείο τραγικό , να ποδοπατηθεί εδώ ακόμα μια φορά. 

Εδώ στον τόπο που την γέννησε.

Μια  μόνη κατεύθυνση για την οριστική  λύση  φαίνεται να υπάρχει:

Όταν ο Έλληνας βρεθεί για "πολλοστή" φορά μπροστά στην κάλπη.

 Σε καθεστώς απόλυτης σύνεσης κι ανάγκης.

Οφείλει να σκεφθεί με ένα και μόνο απλό κριτήριο. 

Το συμφέρον της πολύπαθης πατρίδας.

  Μόνον αυτό πρέπει να πρυτανεύσει και καμία άλλη πολιτική ή κομματική επιρροή!

 Όπως, για τον καθένα από μας είναι σωστό και πρέπον!

Και πάντα με το χέρι στην καρδιά

Με αγωνία τελικά θα περιμένουμε όλοι την επόμενη μέρα των εκλογών.

Η εικόνα των ψηφοφόρων ρευστή και ασαφής με πολλούς αναποφάσιστους ακόμη.

Την Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου  θα φανερωθεί αν οι Θεοί της Ελλάδος έχουν αποφασίσει να σταθεί στα πόδια της ή την συνέχιση του ξεπεσμού της.

Μεταναστευτικό

Είναι να απορεί κανείς με το γεγονός του τρόπου σκέψης των ανθρώπων, που διαχειρίζονται τις τύχες του κόσμου.

Παραβαίνουν μια απλή αρχή που ακόμα και ο πλέον ανίδεος χωριάτης την ξέρει και την εφαρμόζει.

Θα το πω απλά όπως το λένε στα χωριά της Ελλάδας.

Κάλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογήρευε.

Τουτέστιν η πρόληψη είναι καλύτερη από την θεραπεία. 

Δηλαδή αντί να επιχειρείς να αντιμετωπίσεις τις χιλιάδες μεταναστών.

Είναι προτιμότερο να εξετάσεις γιατί μεταναστεύουν.

Οι μετανάστες είναι δυο ειδών εν γένει οι οικονομικοί και οι πρόσφυγες.

Οι πρώτοι φεύγουν από την πατρίδα τους για να βρουν μια καλύτερη τύχη.

Οι δεύτεροι φεύγουν για να σώσουν την ζωή τους από τον πόλεμο που μαίνεται στην χώρα τους.

Ωραία και ο υπόλοιπος κόσμος στον πλανήτη που πρέπει, να απορροφήσει αυτόν τον τεράστιο πληθυσμό, τι φταίει?

Δεν θα ασχοληθώ περισσότερο με τα προβλήματα.

 Που θα χρειαστεί, να επιλύσουν τα κράτη υποδοχής μετά την είσοδο των μεταναστών σ' αυτά.

Εδώ είναι που προσπαθούμε να θεραπεύσουμε το σύμπτωμα και όχι την αιτία.

Μια απλή σκέψη θα ήταν να θεραπευθούν οι αιτίες που προκαλούν αυτό το τεράστιο μεταναστευτικό κύμα.

Οι αιτίες εν γένει είναι δυο ειδών, ανάλογες και με το είδος των μεταναστών.

Αιτίες οικονομικές και εμπόλεμες. 

Ο Ο.Η.Ε είναι αρμόδιος φορέας να επιλύσει και τις δυο αυτές αιτίες.

Τις μεν οικονομικές με οικονομική βοήθεια και καλύτερη δημοσιονομική οργάνωση της κάθε μιας χώρας, που αναλαμβάνει την βοήθεια. 

Τις δε εμπόλεμες με αποστολή ειρηνευτικών δυνάμεων μέσα στα κράτη που έχουν την ανάγκη.

Παράλληλα με τις ειρηνευτικές δυνάμεις να εξετασθεί από τον Ο.Η.Ε η αιτία της διαμάχης.

Αν είναι εσωτερική και άδικη να σταλούν στρατιωτικά αγήματα να επαναφέρουν την τάξη.

Και να οδηγηθούν οι υπαίτιοι στα δικαστήρια για να τιμωρηθούν  καταλλήλως.

Αν πρόκειται για επίλυση διαφορών μεταξύ γειτονικών κρατών. 

Να οδηγηθούν οι αντίδικοι στα διεθνή δικαστήρια για επίλυση των διαφορών τους.

  

Η Αμαρτία επιφέρει απώλεια της πραγματικότητας.

                     

   Η εικόνα δυο νέων που         φιλιούνται σε ένα παγκάκι πάρκου, είναι πολύ συνηθισμένο θέαμα στα μεγάλα αστικά κέντρα σήμερα. 

Η αμαρτία είναι μια έννοια  άκρως παρεξηγημένη  και με λάθος νόημα δοσμένη στον Νου του μεγαλύτερου  μέρους των ανθρώπων στις μεγαλουπόλεις και  ιδιαίτερα  στην επαρχία.    

Έτσι η φάση των δυο παιδιών που φιλιούνται στο παγκάκι του πάρκου, εκλαμβάνεται σαν σοβαρή αμαρτία,  που προσβάλει το δημόσιο αίσθημα.   

Οι άνθρωποι που καταδικάζουν αυτή την συμπεριφορά των νέων, είναι οι γνωστοί για τις ιδέες τους   

άκρως συντηρητικοί συμπολίτες μας.

Είναι αυτοί  που θα προτιμούσαν να μείνουν οι     κοινωνίες κολλημένες στην παλαιολιθική  εποχή.  

Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που αν τους καλέσεις να αντιληφθούν την πραγματική ερμηνεία της λέξεως αμαρτία, θα σε κοιτούν σαν εξωγήινο.            

Ο (έρωτας)  ας το χωνέψουν όλοι οι άνθρωποι, δεν είναι αμαρτία.

Κάθε άλλο μάλιστα είναι μια έννοια με κοσμική σημασία.

Ο έρωτας δεν είναι αμαρτία.

Αντιθέτως  οι ερωτευμένοι απολαμβάνουν τον έρωτά τους στο απόλυτο Παρόν στο απόλυτο  Τώρα. 

Αυτό θα πει αληθινή ερωτική συνουσία.

Η αμαρτία σαν έννοια δεν έχει καμιά σχέση με αυτό που λανθασμένα της αποδίδεται συνήθως από τον περισσότερο κόσμο.

Ετοιμολογία της λέξης αμαρτία:

                       Α - στερητικό + μαρτυρία.

Ετοιμολογία της λέξεως απουσία:
Α-στερητικό + ουσία, αποχή από την ουσία.

Πιο αναλυτικά  αμαρτία διαπράττει κάποιος όταν δεν υπάρχει μάρτυρας των πράξεών του.
Αλλά ποιος μπορεί να είναι μάρτυς των πράξεών μας.
Ο πλησιέστερος μάρτυς των πράξεών μας είναι ο ίδιος ο εαυτός μας.
Αυτό σημαίνει ότι, όταν ενεργούμε χωρίς την μαρτυρία του ίδιου του εαυτού μας, είμαστε απόντες.
Είμαστε αμέτοχοι των πράξεών μας.  
Ενεργούμε ασυνείδητα.

Αμαρτία δεν σημαίνει παράβαση ηθικών κανόνων όπως διδάσκουν στις εκκλησίες οι ιερωμένοι.
Πως είναι δυνατόν οι αμαρτωλοί να παραβαίνουν ηθικούς κανόνες και νόμους, αφού δεν δρουν συνειδητά, όταν αμαρτάνουν.
Ο εαυτός ο μόνος αυθεντικός μάρτυρας απουσιάζει.
Αμαρτία σημαίνει ασυνειδησία καθ' ολοκληρίαν είναι ολοφάνερο.

Αυτά τα λένε δυστυχώς αρκετοί παπάδες, για να σκορπούν τον (φόβο) της τιμωρίας από τον καλό Θεό.
Δηλαδή πλήρης διαστρέβλωση της αλήθειας και συσκότιση του Νου. 
Η θρησκεία δεν επιβάλλεται με τον φόβο, 
αλλά με το παράδειγμα και την ορθή ανάλυση των ιερών κειμένων.
Η Χριστιανική θρησκεία είναι θρησκεία Αγάπης και όχι εκφοβισμού και τιμωρίας. 


Η απουσία του εαυτού είναι μάλλον μόνιμη παρέα στην ζωή μας.
Η αντικατάσταση του από τα διάφορα "εγώ"είναι η πλέον συνηθισμένη κατάληξη.
Η προσπάθεια επίτευξης του απόλυτου Τώρα  με εκδίωξη των σκέψεων μηχανικού χαρακτήρα από τον Νου είναι έργο προσωπικό για τον καθ' ένα.
Η εργασία αυτή απαιτεί σκούπισμα  του Νου από κάθε σκέψη. 
Η μέχρι σήμερα (παιδεία)  δεν ευνοεί κάτι τέτοιο και συχνά αποτυγχάνουμε.
Δεν πρέπει όμως ποτέ να απογοητευόμαστε.
Κάθε νέα προσπάθεια μετακινεί λίγο το σημείο λειτουργίας σε ευνοϊκότερες θέσεις.

Η μέθοδος διαλογισμού "μάντρα γιόγκα" επιτυγχάνει αρκετά καλό αποτέλεσμα ως προς την αναστολή των σκέψεων. 

Έρχομαι τώρα στο άλλο σκέλος του θέματος την απουσία.
Απουσία σημαίνει αποχή από την ουσία.
Ποια θα όφειλε να είναι η ουσία της δράσης μας?
Η απάντηση είναι απλή.
Η ίδια η η Φύση των πραγμάτων, η φυσική ροή των γεγονότων.
Αυτό που ορίζουν οι νόμοι της Φύσης.

Όταν δεν ακολουθούμε την Φυσική νομοτέλεια και πραγματικότητα είμαστε παράνομοι. 

Διαπράττουμε λάθη, ενεργούμε εκτός νόμου.
Οι συνέπειες αυτών την λαθών μπορεί να στρέφονται κατά του εαυτού μας ή ενός συνόλου ανθρώπων ή πραγμάτων.
Η δράση μας δηλαδή είναι αντίθετη με την φυσική ροή των γεγονότων.   

Καμία παρανομία δεν θα συνέβαινε αν την ώρα της δράσης είμαστε παρόντες. 
Το (παρόν) απαλλαγμένο από σκέψεις και χρόνο είναι η αρχή και το τέλος της απόκτησης συνειδητότητας.

Καμία πιθανότητα να διάπραξης λάθη, όταν βρίσκεσαι στο παρόν, στο απόλυτο τώρα.
Γιατί όταν βρίσκεσαι στο παρόν ενεργείς όπως θα ενεργούσε η ίδια η Φύση.

Είσαι η Φύση.

Είσαι Θεότητα.

Ενεργείς με  απόλυτη συνειδητότητα.

Ζεις αγκαλιά  με την ηρεμία.

Ζεις ολοκληρωμένα. 

Δεν έχεις ανάγκες ούτε επιθυμίες γιατί υπηρετείς τις ανάγκες της στιγμής που είναι και δικές σου ενσυνείδητες επιθυμίες. 
Έχεις εξασφαλίσει μόνιμα την μαρτυρία του εαυτού σου.
Ζεις στο παρόν, την μόνη (πραγματικότητα). 

Ο χρόνος είναι ο κόσμος.
Η αιωνιότητα ο θεός.
Ο κόσμος είναι οριζόντιος, ο Θεός είναι κάθετος.
Οι δυο κάθετες μεταξύ τους έννοιες τέμνονται σε ένα σημείο. 
Είναι το κέντρο του σταυρού.
Αυτό το σημείο είναι το σημείο του Εδώ και Τώρα.
Σε αυτό το σημείο το Εδώ γίνεται Απεραντοσύνη και το Τώρα Αιωνιότητα.

Η κατάσταση του Εδώ και Τώρα δεν αποκτιέται με την σκέψη.
Η σκέψη είναι χρόνος, 
ενώ το Εδώ και Τώρα είναι άχρονο.

Ο μόνος τρόπος να φτάσεις είναι το βύθισμα προς τα ενδότερα του εαυτού σου.
Εδηζησάμην εμεωυτόν δίδασκε  ο (Ηράκλειτος).
Εισέδυσα μέσα μου για να αποκτήσω συνειδητότητα.
Να γνωρίσω τον εαυτό μου.

Κάθε αποτυχημένη προσπάθεια κατάκτησης της αίσθησης του Εδώ και Τώρα εγείρει συναισθήματα ενοχής και έντασης. 
Κατανόησε το αμάρτημα φυγής προς το παρελθόν ή το μέλλον.
Οι σκέψεις που οδηγούν προς αυτές τις δυο κατευθύνσεις είναι αυτόματες και ασυνείδητες.
Αυτό που πρέπει να κατανοηθεί είναι ο μηχανισμός της αυτόματης σκέψης.
Μετά απ' αυτό όλα οδηγούνται κατ' ευχήν. 

Αλλά μη νοιώσεις ποτέ ενοχή που δεν κατανοείς αυτόν τον μηχανισμό της απώλειας ισορροπίας στο παρόν.

Χρειάζεται συνεχή άσκηση ακροβάτη.
Η ενοχή είναι αρνητικό συναίσθημα και μπλοκάρει την πρόοδο. 
Μην ανησυχείς όμως, συνέχισε την προσπάθεια.
Ο Θεός δεν βιάζεται.
Η αιωνιότητα έχει αιώνια υπομονή. 

Λίγη γραμματική δεν βλάπτει.
Αναφέρομαι στην Ελληνική γλώσσα, παρ' όλο που δεν είναι η ειδικότητά μου,
Η γλώσσα ενός λαού είναι οι ρίζες του.
Αρχή μεν Σοφίας εστί ονομάτων επίσκεψις (Αντισθένης).

Ο ΩΝ  είναι ο Θεός, άχρονος και πανταχού ΠΑΡΏΝ.
Το ΟΝ είναι κάθε τι υπαρκτόν αυτή την στιγμή.

Στο σχολείο όταν ο δάσκαλος εκφωνούσε το πρωί τον κατάλογο των μαθητών, κάθε μαθητής που άκουγε το όνομά του απαντούσε με την μετοχή του ρήματος πάρειμι,  ΠΑΡΏΝ  (Παρίσταμαι εδώ αυτή τη στιγμή).
Το Παρών σημαίνει αμετάκλητα είμαι εδώ αυτή την στιγμή. 
Καταχρηστικά βέβαια  χρησιμοποιείται η λέξη ΠΑΡΏΝ από τον άνθρωπο, διότι αυτή η λέξη είναι ιερή και αναφέρεται μόνο στην παρουσία του Θεού.  
Επιτρέπεται όμως διότι ο άνθρωπος θεωρείται εκπρόσωπος  του θεού επί της γης. 

Το Παρόν, συμβαίνει την παρούσα στιγμή,  σε χρόνο μηδέν.
Μηδενίζει τον χρόνο, αφ' ενός αλλά ορίζει και κάθε τι το επιστητόν σε χρόνο μηδέν.
Η Παρουσία παρά την ουσία, δηλώνει μια εμφάνιση που παρέχει φως στην ουσία του όντος. 

Μετά την προηγηθείσα ανάλυση η αλήθεια της φράσης "Αμαρτία είναι απουσία της πραγματικότητας"είναι προφανής.

Σε καθεστώς αμαρτίας όταν απουσιάζει ο μάρτυς, ένα "εγώ" αναλαμβάνει τον έλεγχο των πράξεών μας. 
Τότε η απουσία ή της πραγματικότητας είναι γεγονός. 
Διότι ο Νους κατά την ώρα της δράσης θα είναι γεμάτος από σκέψεις, δεδομένου ότι βρίσκεται υπό την κατοχή  του "εγώ". 
Σκέψεις και παρόν είναι ασύμβατες έννοιες.
Μόνο στο παρόν παραδίδεται η πραγματικότητα.  
Αλλά το παρόν είναι άφαντο μπροστά στις σκέψεις.
Επομένως άφαντη γίνεται και η πραγματικότητα. 

Συνοψίζω: Όταν ο άνθρωπος είναι παρών, σε ότι κάνει, είναι βέβαιον ότι το αποτέλεσμα θα είναι θεϊκό.   
Αυτό επιτυγχάνεται   μόνο με την απουσία σκέψεων την ώρα της δράσης.
Ένα εύλογο ερώτημα που αναφύεται είναι:
Δηλαδή δεν πρέπει  ποτέ να σκεφτόμαστε?
Ιδανικό θα ήταν αλλά πρακτικά ακατόρθωτο.
Εξαίρεση παρουσιάζει ή εργασία με έμπνευση (εν πνεύματι).
Σ'αυτή την περίπτωση δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια να μείνεις στο παρόν, διότι λειτουργείς σε καθεστώς υπέρβασης της υλικής πραγματικότητας. 
Οι καλλιτέχνες και οι επιστήμονες ερευνητές λόγω υπερβολικής συγκέντρωσης στο αντικείμενό τους, πέφτουν συχνά στην τρύπα του παρόντος και  ο χρόνος γι' αυτούς μηδενίζεται.