Στοχασμοί πάνω στη σκέψη.

Ορισμοί:

Στοχασμός: Είναι υψηλή συγκέντρωση προσοχής σε μια ιδέα. 

(Αφή της ολυμπιακής φλόγας) 

Όπως η συγκέντρωση της ακτινοβολίας του Ήλιου, στην εστία ενός κοίλου σφαιρικού κατόπτρου, κατακαίει την καύσιμη ύλη, λόγω αύξησης της θερμοκρασίας στο σημείο συγκέντρωσης των ακτίνων.

Την μετουσιώνει σε πιο λεπτή μορφή, αλλάζοντας την σύστασή της. 

Ο στερεός άνθρακας μετουσιώνεται με την καύση σε αέριο διοξείδιο του άνθρακα.

Έτσι και η συγκέντρωση της προσοχής με την στόχευση πάνω σε μια ιδέα.

 Καίει την ιδέα και την μετουσιώνει  σε διαφορετική ποιότητα.

 Ευκολότερα αφομοιώσιμη από  

 περισσότερα μη ειδικά άτομα.

Σκέψη: Ιδέα που παράγεται κατ' εξοχήν τυχαία στον Νου.

  Συνήθως είναι ανεξέλεγκτος ο μηχανισμός παραγωγής της, όπως και το πλήθος των σκέψεων που παράγονται μέσα στον Νου. 

Η τυχαιότητα και το πλήθος εξαρτώνται από ψυχολογικές και βιολογικές συνθήκες του ατόμου.

(Αυθορμητισμός = Ελευθερία = Δράση μόνο από  ανάγκη)

Προτού προχωρήσω σε περαιτέρω στοχασμούς πάνω στην σκέψη, θεωρώ σκόπιμο εξ αρχής, να τονίσω μια υπαρκτή κατά την γνώμη μου αλήθεια:

Ελευθερία και μηχανικές σκέψεις είναι έννοιες ασύμβατες. 
Όπως ένα δωμάτιο κενό άπλετα φωτισμένο, σε σύγκριση με τον σκοτεινό χώρο μιας κυψέλης που φιλοξενεί ένα πολύβουο  (μελίσσι). 

Υπάρχει όμως και άλλη θεώρηση και δη στην οργάνωση και τους ρόλους των μελών του μελισσιού.
Οπότε ανέρχεται στις πρότυπες προς μίμηση από τον άνθρωπο φυσικές κοινωνίες όντων.  

Μια πρώτη προσέγγιση στο θέμα οδηγεί στον διαχωρισμό των σκέψεων σε δυο μεγάλες διακριτές κατηγορίες.
1) Τις  μηχανικές σκέψεις  που είναι σκέψεις αυτόματες. 
2) Στις ελεγχόμενες από την θέληση σκέψεις.

Οι πρώτες δεν ελέγχονται λειτουργούν αυτόνομα και προκαλούν προβλήματα στην συνείδηση.
Ένα σοβαρό πρόβλημα είναι η απώλεια της αίσθησης του Εδώ και Τώρα.
Η αίσθηση του (Εδώ και Τώρα) απουσιάζει ως επί το πλείστον από την συνείδηση των ανθρώπων.
Για τον λόγο αυτόν χάνουν τον εαυτό τους μέσα στο πέλαγος των αυτομάτων σκέψεων.
Η αίσθηση του (Εδώ και Τώρα) απαιτεί πλήρη απουσία σκέψεων.  

Ένα πρόβλημα που υπήρχε στην μετάδοση της πληροφορίας μέσω ενισχυτικών διατάξεων με λυχνίες προτού ανακαλυφθεί το τρανζίστορ.
Ήταν ο θερμικός θόρυβος που προκαλούσαν οι κάθοδοι των τριόδων ηλεκτρονικών λυχνιών. 

   (Σήμα το δόντι, θόρυβος το έγχρωμο τραπέζι) 

Ο θερμικός θόρυβος που προκαλούσαν οι κάθοδοι των ηλεκτρονικών λυχνιών ήταν το υπ' αριθμόν 1 πρόβλημα στην μετάδοση της πληροφορίας.
Ο λόγος απλός διότι το σήμα έπρεπε να υπερβεί την στάθμη θορύβου για να αναδειχθεί και να μεταδοθεί. 
Η ενίσχυση ενός σήματος που εξέχει ελάχιστα πάνω από τον θερμικό θόρυβο, ενισχύει ταυτόχρονα και τον θόρυβο.
Αποτέλεσμα:
Το τελικό προϊόν της ενίσχυσης περιέχει και θερμικό θόρυβο ενισχυμένο όσο και το σήμα.
Οπότε στο τέλος δεν φτάνει καθαρό το σήμα στους δέκτες διότι περιέχει και ενισχυμένο θόρυβο.
Δηλαδή δύσκολα ξεχωρίζει το σήμα ομιλίας από τον παράσιτο θερμικό θόρυβο.     

Το παράδειγμα από την τεχνολογία ταιριάζει απόλυτα, για να εξηγηθεί το αντίστοιχο φαινόμενο της αυτόματης σκέψης στην ανθρώπινη συνείδηση:
Θερμικός θόρυβος  ==> Ωφέλιμο σήμα . ---
(ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΊΑ) --- Αυτόματη σκέψη==> Αίσθηση  Εδώ και Τώρα.

Μεγάλος θερμικός θόρυβος στα κυκλώματα συνεπάγεται μικρό λόγο σήμα προς θόρυβο.
Δύσκολα αναδεικνύεται  δηλαδή το σήμα απέναντι στον θόρυβο.
Οπότε μετά την ενίσχυση του σήματος ενισχύεται μαζί και ο θόρυβος και στον δέκτη δεν ακούγεται τίποτα.

Αντιστοίχως οι πολλές ανεξέλεγκτες σκέψεις στον Νου εμποδίζουν την καθαρότητα στην συνείδηση, χάνει την διαύγεια της.
Οι πολλές ανεξέλεγκτες και τυχαίες σκέψεις εμποδίζουν την εμφάνιση της κατάστασης του Εδώ και Τώρα, που απαιτεί πλήρη απουσία σκέψεων.  

Εφαρμόζοντας εδώ την αρχή της (ομοιότητος) που ισχύει σε όλη την έκταση της Δημιουργίας.
Καταλήγουμε ότι η αυτόματη ανεξέλεγκτη σκέψη αντιστοιχεί στο θερμικό θόρυβο της καθόδου των ηλεκτρονικών λυχνιών και εν γένει των ηλεκτρικών κυκλωμάτων. 
Το δε σήμα που αντιστοιχεί στην Αίσθηση.
Αυτό πρέπει να υπερβαίνει την στάθμη θορύβου, που προκαλούν οι αυτόματες σκέψεις. 
Τότε μόνο θα μπορέσει, να διακριθεί πάνω από τον θόρυβο των (σκέψεων) και να καταστεί δυνατόν, να προκαλέσει στην συνείδηση το αίσθημα του Εδώ και Τώρα. 

Η τεχνολογία έχει αντιμετωπίσει το πρόβλημα του θερμικού θορύβου με την αντικατάσταση της λυχνίας με θερμαινόμενη κάθοδο με το τρανζίστορ. 
Δεν σταμάτησε όμως εκεί η έρευνα οδήγησε σε εξαρτήματα από ειδικούς κρυστάλλους που με ειδική τεχνική δι' εγχύσεως  περιέχουν μεγάλο πλήθος ηλεκτρονικών εξαρτημάτων.
Αποτέλεσμα: 

Η εντυπωσιακή ελάττωση όγκου των (ηλεκτρονικών) συσκευών ταυτόχρονα με τις ανάγκες συντήρησης των. 

Η αντίστοιχη εξέλιξη στην συνειδητότητα του ανθρώπου, ήτοι περιορισμός μέχρι εξαφάνιση του θορύβου των σκέψεων και ανάδειξη του Εδώ και Τώρα, μπορεί να επιτευχθεί:
Με (εσωτερική εργασία) Διαλογισμού.


Να τι συμβαίνει στην πράξη, όταν ο νους θολώνει από σκέψεις, που εγείρουν ενίοτε θυμό.
Οι σκέψεις διαδέχονται η μια την άλλη με τεράστια ταχύτητα και το νευρικό σύστημα βγαίνει εκτός ελέγχου.
Πως μπορεί να βιώσει σε τέτοιο καθεστώς το Εδώ και Τώρα, που αντιστοιχεί στο σήμα σύμφωνα με την θεωρία διάδοσης της πληροφορίας.
Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο χρειάζεται να προηγηθεί απόλυτη εσωτερική ηρεμία. 
Τότε μόνο είναι δυνατόν, να δράσει η συνείδηση σύμφωνα με την αναγκαιότητα της στιγμής.
Εν βρασμώ ψυχής αποκαλείται το φαινόμενο στην νομική ορολογία και αποτελεί ελαφρυντικό κατά την απονομή της δικαιοσύνης.

Όμως οι αυτόματες σκέψεις λειτουργούν συνεχώς και δεν αφήνουν περιθώρια νοήμονος συμπεριφοράς στα άτομα.
Οι αυτόματες σκέψεις όπως έχει ήδη λεχθεί,είναι μια παρασιτική λειτουργία του νου.

Είναι τέτοια η φύση του νου, ώστε να κινείται συνεχώς ακόμα και όταν δεν υπάρχει λόγος.
Οπότε λόγω της παρασιτικής αυτής λειτουργίας δεν μένει ελεύθερος χώρος, για την συναίσθηση του περιβάλλοντος, του (Εδώ  και Τώρα).
Εμποδίζεται επίσης και η ήρεμη λειτουργία του Νου, για επίλυση πραγματικών προβλημάτων ζωής.

Αυτή η λειτουργία του Νου αποτελεί αιτία άγχους. 
Προκαλεί σπατάλη ενέργειας και απώλειας χρόνου, δεν χρησιμεύει σε τίποτα.
Αντίθετα αυτή η παράσιτη λειτουργία προκαλεί ενίοτε κόπωση, εξασθένηση του οργανισμού και τελικώς μεγάλο αριθμό ασθενειών, όπως νευρώσεις, στομάχι, καρδιά και πολλές άλλες.   
   
Οι αυτόματες ανεξέλεγκτες  σκέψεις  είναι θόρυβος στο Νου, που εμποδίζει τους ανθρώπους να επικοινωνούν μεταξύ τους.

Οι ελεγχόμενες σκέψεις είναι εργαλείο κατευθυνόμενο από τον εγκέφαλο, για να επιλύει εμφανιζόμενα στην πορεία της ζωής προβλήματα.
Οι σκέψεις αυτές για τον καλλιτέχνη ή τον επιστήμονα, ιδίως όταν βρίσκονται σε καθεστώς (έμπνευσης), θεωρούνται και είναι το απαραίτητο εργαλείο για την υλοποίηση του έργου τους

Η σκέψη,  πειθήνια κάτω από τον έλεγχο του εγκεφάλου επιλύει, ότι πρακτικά προβλήματα παρουσιαστούν κατά την διάρκεια της εργασίας σε ατμόσφαιρα  έμπνευσης.
Αλλά και όποιος δήποτε άνθρωπος χρειάζεται την τις ελεγχόμενες σκέψεις, για συγκεκριμένα προβλήματα πραγματικής ζωής σε όλες του τις δραστηριότητες  σε πραγματικό χρόνο.  

Όταν η προσοχή δεσμεύεται  από την εμφάνιση αυτομάτων σκέψεων, χάνεται ο παρών χρόνος για την συνείδηση.
Με την απώλεια του παρόντος χρόνου, χάνεται αυτομάτως και η θέση του χώρου, που αυτή την στιγμή βρίσκεται η ύπαρξη.
Έχουμε με άλλα λόγια παντελή έλλειψη συνείδησης του Εδώ και Τώρα.

Οι όποιες σκέψεις σχετίζονται άμεσα με επιθυμίες.
Μόλις εγερθεί μια επιθυμία στο νου, αυτομάτως εμφανίζεται και η σκέψη για πιθανή υλοποίηση αυτής της επιθυμίας.
Για παράδειγμα όταν περνάμε έξω από μια βιτρίνα με προϊόντα ένδυσης, έστω μαγιό.
Όταν δούμε κάτι, που μας αρέσει ιδιαίτερα, η προσοχή προσανατολίζεται στην απόκτησή του. 
Στην συνέχεια ακολουθούν σκέψεις φαντασίας του εαυτού μας, να φοράει το συγκεκριμένο μαγιό στην παραλία και η εντύπωση, που θα προκαλεί ιδίως στο άλλο φύλο.
Η προσοχή περνάει στο στάδιο του αιχμαλωσίας.
Υπνωτισμένοι μπαίνουμε στο κατάστημα και αγοράζουμε το μαγιό.
Γυρίζοντας σπίτι περνάει ο υπνωτισμός, που προκάλεσε η λάμψη βιτρίνας και η φανταστικές ονειροπολήσεις που ακολούθησαν. Επανέρχεται νηφαλιότητα και αναρωτιόμαστε τότε πόσο αναγκαίο ήταν, να αγορασθεί καινούργιο μαγιό, την στιγμή που υπήρχαν άλλα πέντε στην ντουλάπα.
  
Εάν η επιθυμία είναι η αποφυγή κινδύνου ο οποίος είναι σε εξέλιξη, τότε κάνει την παρουσία της και η κοσμική λειτουργία της ανάδρασης.
Η ανάμειξη του μηχανισμού της θετικής (ανάδρασης) στην λειτουργία της σκέψης αποφυγής πραγματικού ή φανταστικού κινδύνου σε εξέλιξη, οδηγεί τάχιστα στην ενίσχυση του φόβου, που καταλήγει τελικά σε πανικό. 
Σε κατάσταση (πανικού) η λογική και ο αυτοέλεγχος απουσιάζουν παντελώς και οι συντελούμενες πράξεις δεν έχουν συνέπεια ούτε σχέση με το συγκεκριμένο άτομο, που δρα σε καθεστώς πανικού. 

Χαρακτηριστικό είναι το ανέκδοτο με τον Κερκυραίο ο οποίος βιαζόταν να πάει στο ραντεβού με το κορίτσι του και επειδή κατάλαβε ότι δεν τον έπαιρνε ο χρόνος. 
Άρχισε τις προσευχές και τα τάματα προς τον πολιούχο του νησιού τον άγιο Σπυρίδωνα. 
-Άγιε μου μου Σπυρίδωνα να φτάσω γρήγορα και θα σου ανάψω κερί στην εκκλησιά και επιτάχυνε εν τω μεταξύ το βήμα του. 
Αλλά ο προορισμός απείχε αρκετά ακόμα.
-Άγιε μου Σπυρίδωνα σε παρακαλώ κάνε να φτάσω και σου τάζω κερί ένα μέτρο.
Αλλά πάλι αργούσε.
-Άγιε μου Σπυρίδωνα κάνε να φτάσω και σου τάζω κερί σαν το μπόι μου.
'Εν τω μεταξύ πήρε να βραδιάζει και ο φουκαράς έτρεχε και μια στιγμή μέσα στον πανικό του δεν είδε καλά και πάτησε μια μπανανόφλουδα, γλίστρησε και πέφτοντας φώναξε:
Καλά ντε μην σπρώχνεις!  

(Θα πέσει άραγε αυτό το άτομο?)

Πόσες φορές τα βράδια δεν μας πιάνει το λεγόμενο κυκλοτό σκέψιμο εκείνο, που η μια σκέψη προκαλεί μια δεύτερη και κείνη μια τρίτη. Ο κύκλος αυτός μένει ανοιχτός, συνεχίζεται αυτή η διαδικασία και μεις πέφτουμε στην παγίδα του κυκλοτού και χάνουμε τον ύπνο μας.

Μια άλλη παγίδα που σχετίζεται κι αυτή με τις επιθυμίες μας, είναι οι ονειροπολήσεις. 
Σ' αυτό το είδος λειτουργίας του νου πρωτεύοντα ρόλο παίζει η φαντασία.
Η φαντασία όμως έχει και ένα άλλο πολύ θετικό ρόλο.

Είναι τότε που αναλαμβάνει  τον ρόλο της δημιουργικής φαντασίας.
Λειτουργία σπουδαία στην έρευνα ή στην καλλιτεχνική παραγωγή.

Σε κατάσταση δημιουργικής φαντασίας χρειάζεται να οραματισθεί τον στόχο του υλοποιημένο ο ερευνητής - επιστήμων ή ο δημιουργός - καλλιτέχνης.
Στη συνέχεια  προχωρώντας βήμα - βήμα με τον στόχο υλοποιημένο στο νου, καταφέρνει  να ολοκληρώσει το έργο του.  
Όταν πρόκειται για έρευνα στην Φυσική μπαίνει και μια άλλη παράμετρος στο παιχνίδι κι αυτή είναι η Διαίσθηση. 
Όταν ο φυσικός-ερευνητής καίγεται κυριολεκτικά για την αλήθεια στην εξέλιξη μιας ερευνητικής εργασίας, ανοίγει ξαφνικά ένα παράθυρο στο νου προς στιγμή και ορμάει απ'εκεί άπλετο το φως της αλήθειας.
Αυτό είναι η Διαίσθηση.

Η Διαίσθηση δεν κάνει την εμφάνισή της μόνο στην έρευνα της Φυσικής, αλλά και σε κάθε άλλη επιστήμη με σκοπό την ανέλιξη του ανθρώπου στην ηθική κλίμακα. 

  

   


   

Είναι πράγματι όλοι οι Έλληνες πολίτες ικανοί να κυβερνήσουν?

Καίριο και άξιο μελέτης το ερώτημα που τίθεται στο τίτλο αυτής της ανάρτησης.
         
Θέσεις του Πλάτωνα για την πολιτική.
Πρέπει να κυβερνούν οι άριστοι πολιτικοί άνδρες.
Όπως σε όλες τις τέχνες επιβάλλεται οι ασχολούμενοι υπεύθυνα να είναι οι άριστοι στο είδος τους και οι πλέον ειδικευμένοι.
Διότι στην περίπτωση που οι κυβερνώντες έχουν άγνοια των πολιτικών πραγμάτων ή ανεπάρκεια από την φύση τους.
Αποτελούν μέγα πλήγμα κατά της Δημοκρατίας.  
Άν η πολιτική είναι κορωνίδα των κοινωνικών δραστηριοτήτων τότε:
- Ο πολιτικός κατέχει κυρίαρχη θέση και παίζει κυρίαρχο ρόλο στην λειτουργία της κοινωνίας. 
 -Κατέχει την υπέρτατη πολιτική εξουσία και οι αποφάσεις του επηρεάζουν τις υπόλοιπες εξουσίες.
Για αυτόν τον λόγο άγνοια και ανεπάρκεια στους πολιτικούς αλλά και στους πολίτες που εκλέγουν  τους συγκεκριμένους πολιτικούς, είναι μέγα σφάλμα και απλά δεν συγχωρείται.


Μπορεί κάποιος να αντικρούσει την άποψη του Πλάτωνα για τις ικανότητες των πολιτικών λέγοντας:
Ότι καταργεί την ιδέα της άμεσης Δημοκρατίας.  
Που θεωρεί όλους τους νόμιμους πολίτες ικανούς, να κυβερνήσουν την πολιτεία.

Σε ένα τέτοιο σχόλιο υπάρχει η εξής απάντηση: 
Κατ' αρχήν η άμεση Δημοκρατία ήταν η πρώτη που καθιερώθηκε στην Αθήνα και είχε αρκετές ατέλειες.  
Για τον λόγο αυτόν αντικαταστάθηκε από την αντιπροσωπευτική (Δημοκρατία) με αναθεώρηση των νόμων της κλασικής-(άμεσης) Δημοκρατίας ανάμεσα στο 410 και 399π.χ

Τα εμφανέστερα χαρακτηριστικά  αυτού του πολιτεύματος ήταν:
-Η εκκλησία του (Δήμου)
Ήταν το σώμα εκείνο που είχαν δικαίωμα συμμετοχής.
Όλοι οι πολίτες της Αθήνας, που είχαν συμπληρώσει το 18ο έτος ηλικίας και είχαν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις προς την πατρίδα. 
Προϋπόθεση ήταν επίσης και οι δυο γονείς να

ήταν Αθηναίοι πολίτες. 

                                                     

-Η (Βουλή) των 500 αντιπροσώπων. 
Είναι προϊσταμένη αρχή διάρκειας ενός έτους στο τέλος του οποίου λογοδοτεί στην εκκλησία του Δήμου, η οποία είναι η μόνη, που ελέγχει την βουλή των 500.

Στο έργο «Αθηναίων Πολιτεία»  ο Αριστοτέλης αναλύει αρκετά στοιχεία αυτού του πολιτεύματος. 

Ως προς την κατάργηση ή μη της άμεσης Δημοκρατίας, από τον Πλάτωνα με τα λόγια ότι:
Πρέπει να κυβερνούν οι άριστοι. 

Η παρατήρηση του Πλάτωνος περί αρίστων πολιτικών αντρών, έχει την λογική ότι: Άριστους  πολιτικούς παρέχει μια υγιής και ισορροπημένη πολιτεία. 

Αντιμετωπίζει έτσι το πρόβλημα άμεσα στην ρίζα του.
Διότι τονίζει το γεγονός, ότι η κοινωνία και οι πολιτικοί είναι έννοιες, που τροφοδοτεί συνεχώς η μια την άλλη.
Είναι απόλυτα φυσικό μια ισορροπημένη πολιτεία που ζει με κανόνες ανθρωπισμού, να παρέχει αντίστοιχης ποιότητας, πολιτικούς που θα την κυβερνήσουν.

Υπάρχουν οι παρακάτω αξιόλογες παρατηρήσεις.
Κατ' αρχήν το ζήτημα της ικανότητος των κυβερνητών μιας χώρας, είναι απόλυτα συνυφασμένο με την παρεχόμενη παιδεία σ' αυτή την χώρα.

Εάν πρόκειται για πολίτες που έχουν περάσει όλοι  από την ίδια αξιόλογη παιδεία, ισχύει τότε και η αρχή της ισότητας των πολιτών στην Δημοκρατία.
Δεδομένου ότι μια σωστή παιδεία μπορεί εκτός από μόρφωση, να συντελέσει και στην καλλιέργεια του εσωτερικού του ανθρώπου.

Δηλαδή του πυρήνα της ύπαρξης που είναι η ψυχή του ανθρώπου. 
Οπότε μπορεί έτσι, να προσεγγίσει το άτομο περισσότερο την ιδέα Άνθρωπος. 

Θα έλεγα δηλαδή η ιδέα του Πλάτωνα περί αρίστων ότι πρέπει μόνο αυτοί, να κυβερνούν την πολιτεία. 
Αιτιολογείται αν στην φράση άριστοι προστεθεί η φράση.
Οι κατέχοντες υψηλό βαθμό παιδείας και εξειδίκευσης περί τους διάφορους  κλάδους της πολιτικής.

Η παιδεία αυτού του είδους, περιλαμβάνει δυο μέρη.
-Το ανθρωπιστικό που συνεπάγεται υψηλού βαθμού καλλιέργεια σαν συνέπεια της αποκτηθείσης παιδείας. 
-Το πρακτικό που συνεπάγεται  εξειδίκευση  σε τομείς δραστηριότητος της κοινωνίας, που απαιτούν ειδικές γνώσεις.

Αλλά στην Ελλάδα ειδικώς τα τελευταία 70 χρόνια η (παιδεία) νοσεί δραματικά. 
Αλλά όταν μια χώρα έχει παιδεία που νοσεί και όλη η η κοινωνία της χώρας αυτής νοσεί πολιτικά, ηθικά και οικονομικά. 
Οι δε πολιτικοί άντρες που προκύπτουν από μια τέτοια κοινωνία θα έχουν  ανάλογη ποιότητα.

Αποτέλεσμα της νοσηρής και μακροχρόνια μη βελτιούμενης παιδείας είναι το γεγονός, ότι η χώρα πάει από το κακό στο χειρότερο.
Δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι και πέφτει διαρκώς στην εκμετάλλευση ξένων δυνάμεων, από τις οποίες προσπαθεί, να πιαστεί για  να κρατηθεί εν ζωή.

Και η αιτία μεταφέρεται φυσιολογικά από την παιδεία στην κοινωνία και τέλος στους πολιτικούς άντρες.

Οι οποίοι δεν είναι οι άριστοι όπως προκύπτει από την μέχρι τούδε ανάλυση.
Διότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις της Πλατωνικής θεωρίας.  
Διαιωνίζουν δε την κακοδαιμονία της τηρουμένης (πολιτικής) με το να διορίζουν σε θέσεις κλειδιά ημετέρους. 
Εξ ίσου ανίκανους για να τους ελέγχουν άνετα.
Οπότε οι ίδιοι μπορούν να εκτελούν το παράνομο έργο τους ανεμπόδιστα.
Διότι όλος ο μηχανισμός της πολιτικής εξουσίας είναι προβληματικός.  

Αποτέλεσμα είναι να νοσεί η κοινωνία ολόκληρη.  
Εξ αιτίας της παρεχόμενης από την πολιτεία ακατάλληλης και ελλιπούς  π α ι δ ε ί ας.

Το σημερινό δυσθεώρητο δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ  και στη συνέχεια η συνεχής αύξηση του από το 1974 μέχρι σήμερα.
Κατέστησαν την αποπληρωμή του χρέους πρακτικά αδύνατη και την χώρα υποταγμένη στο ξένο κεφάλαιο. 

Σε ένα πολύ περιεκτικό άρθρο της εφημερίδας Ελευθεροτυπία, που αναφέρεται στο (χρέος) της Ελλάδας.  
Περιγράφεται η Ελληνική οικονομία από την εποχή της χούντας μέχρι τις μέρες μας, με γνήσια οικονομικά στοιχεία που παρέχονται από την ΕΕ. 


Από την πτώση της χούντας το 1974 μέχρι τις μέρες μας το χρέος αυξάνεται συνεχώς. 
Η χούντα έβαλε τον θεμέλιο λίθο με ένα χρέος αρκετά σεβαστό 20,8 ποσοστό του ΑΕΠ. 

Για την κακοδαιμονία της κοινωνικής και πολιτικής εικόνας της
Ελλάδας θεμελιωδώς υπεύθυνη είναι  η παρεχόμενη από την πολιτεία παιδεία.

Όλες οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις που έγιναν τις τελευταίες δεκαετίες απέτυχαν παταγωδώς.
Αιτία ήταν πάντα η ακαταλληλότητα των υπουργών (μεταρρυθμιστών). 
Αποτέλεσμα ήταν μια μεγάλη τρύπα στο νερό.

(το αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων)

Διότι ο κάθε μεταρρυθμιστής δεν είχε στο νου του, να επιβάλει κατάλληλες διορθώσεις στο υφιστάμενο σύστημα παιδείας.
Αλλά να το γκρεμίσει συθέμελα και να επιβάλλει εγωιστικά το δικό του, που το θεωρούσε αλάνθαστο.

Αλλά κανένας από τους επίδοξους σωτήρες της παιδείας δεν είχε υπ' όψιν του μια μεγάλη αλήθεια:
Του διέφευγε τελείως ποιο ήταν το υλικό, που αναλάμβανε να μεταρρυθμίσει. 
Γι' αυτόν τον ακριβώς τον λόγο όλες κατάληξαν σε παταγώδη αποτυχία.

Κατάλληλος μεταρρυθμιστής υπουργός παιδείας θεωρείται  εκείνος ο Άνθρωπος με τα εξής απλά, αλλά δυσεύρετα προσόντα. 

- Να έχει ζυμωθεί σε όλες τις βαθμίδες της παιδείας, να προέρχεται δηλαδή από τους κόλπους της.
-Να είναι πάνω απ' όλα Άνθρωπος, ηθικός και αμερόληπτος και να μην κατέχει Ακαδημαϊκούς τίτλους.
Που αυξάνουν το εγώ και η εκτίμηση για την πραγματικότητα παραμορφώνεται αντιστοίχως. 
-Μια ικανοποιητική μετεκπαίδευση στα ζητήματα της παιδείας θεωρείται απαραίτητη.
-Η καλύτερη εξειδίκευση τελικά αποκτάται με την πείρα.
Με απαραίτητη προϋπόθεση την αγάπη και το ενδιαφέρον που έχει για το αντικείμενο. 
-Να έχει φαντασία και όραμα για το πως βλέπει μια παιδεία Εθνική-Ελληνική και όχι ξενόφερτη. 
Συνδυάζοντας κατάλληλα το θεωρητικό με το πρακτικό μέρος της κάθε ειδικότητας.  

Θα πληρεί τότε τον όρο, που θέτει ο Πλάτωνας περί αρίστων, που πρέπει  να κυβερνήσουν  την πολιτεία.

Αν αριστοποιηθεί κάποτε η παιδεία, θα είναι μια μακροχρόνια επένδυση.
Με διάρκεια περίπου 18 χρόνια. 
Όσο διαρκούν οι τρεις βαθμίδες εκπαίδευσης, που  παρέχουν την βάση, για την ετοιμασία των αρίστων πολιτών στην χώρα μας.

Είναι τότε πολύ πιθανόν να ξεπεράσει η Ελληνική κοινωνία τα δεινά του παρελθόντος των περιόδων κατοχής από ξένες προς την Ελληνική παράδοση και νοοτροπία δυνάμεις.
Αυτές που την έχουν, φορτώσει με όλες τις κακές συνήθειες, που αμαυρώνουν την ποιότητα του Ελληνικού  λαού.
 Όλες οι νοοτροπίες που ουδεμίαν σχέσιν έχουν με το  πνεύμα του αυθεντικού Ελληνισμού, προέρχονται από ξένες επιρροές.

Συνήθειες που σε συζητήσεις μεταξύ ποτού και φαγητού εγωιστικά τις καταδικάζουμε, αλλά μόνο στα λόγια.
Διότι δεν έχουμε συνειδητοποιήσει πόσο κακό επιφέρουν στο σύνολο αλλά και στα άτομα μεμονωμένα.  

Πρέπει να αλλάξει η ιδέα, που πλανάται στην ατμόσφαιρα, ότι για όλα φταίνε οι άλλοι.
Αυτή η θέση είναι η ρίζα της ανθρώπινης ανευθυνότητας.

                                                (Ακαδημία του Πλάτωνος).

Αυτό μπορεί να καταστεί δυνατόν στην περίπτωση που οι κυβερνήτες τις χώρας επιλέγονται μεταξύ των αρίστων πολιτών.
Μεταξύ αυτών που έχουν πάρει την ανώτατη παιδεία στην πολιτική και έχουν άριστο ήθος. 
Αλλά για να συμβεί αυτό πρέπει να δημιουργηθεί κατάλληλη
μεταρρύθμιση στην παρεχόμενη παιδεία.  
Η τρίτη βαθμίδα εκπαίδευσης μπορεί να περιλαμβάνει σχολές, που να προετοιμάζουν τους άριστους για την διακυβέρνηση της χώρας. 
Κάτι που να προσομοιάζει με την (Ακαδημία) του Πλάτωνος, αλλά προσαρμοσμένο στα σημερινά δεδομένα.
Αλλά θα έχει όμως τις βάσεις της κλασικής Ελληνικής παιδείας, που ήταν το πνεύμα της Ακαδημίας.

Οικονομία και Παιδεία: 
Είναι δυο σταθερές της υγείας μιας χώρας, που η μία έχει άμεση επίδραση πάνω στην άλλη. 
Η αλληλεξάρτηση των εννοιών  παιδεία και οικονομία είναι του ίδιου τύπου.
Όπως η αλληλεξάρτηση των εννοιών πολιτικοί και κοινωνία που αναφέρθηκε στην αρχή του κειμένου. 
Η αλληλεπίδραση είναι μακροχρόνια αλλά σταθερή αξια και στις δυο περιπτώσεις.

Λόγω του τρίτου μνημονίου ακούγεται, ότι θα μειώσουν τις ήδη μειωμένες δαπάνες (4,1 % του  ΑΕΠ) για την παιδεία με μείωση των ωρών διδασκαλίας.
Παράλληλα δε  θα αυξήσουν τους φόρους, ενώ είναι πιθανόν ταυτόχρονα να  μειωθούν   μισθοί και συντάξεις.

Δεν ξέρω ποιος εγκέφαλος εμπνεόμενος από τι, παίρνει τέτοιες αλλοπρόσαλλες αποφάσεις. 
Τέτοιες μεγαλοφυείς σκέψεις δεν είναι δυνατόν να βγαίνουν από ανθρώπινο εγκέφαλο, όσο αδαής και να είναι.
Πόσο μάλλον όταν οι αποφάσεις αυτές αφορούν στην εύρυθμο λειτουργία μιας χώρας και ενός ολόκληρου λαού.
Αν ρωτήσεις και ένα μικρό παιδί που δεν έχει ιδέα από οικονομικά:
Πόσα λεφτά πρέπει να έχεις για να πάρεις το κουλουράκι, που τρως στο διάλειμμα?
Η απάντησή του θα είναι αποστομωτική, θα σου πει, έλα τώρα, δεν σε μάθανε απλή αριθμητική στο σχολείο?
Αν δεν έχεις λεφτά δεν τρως κουλούρι!  

Πως είναι δυνατόν σοφοί μου εγκέφαλοι να πληρωθούν επιπλέον φόροι με ταυτόχρονη μείωση των αποδοχών.
Αν πετύχουν κάτι τέτοιο οι Έλληνες πολίτες θα πρέπει να κληθεί επειγόντως ο μέγας θαυματοποιός 
ονόματι Κόπερφιλντ να του κάνουν επιμορφωτικό σεμινάριο. 
Τι είναι δηλαδή κύριε Κόπερφιλντ η εξαφάνιση ενός τραίνου μπροστά στην επίλυση του προβλήματος της διατήρησης εν ζωή χωρίς καθόλου διατροφή. 
Να μην τρως δηλαδή τίποτα και παρ' όλα ταύτα να διατηρείσαι εν ζωή και να πληρώνεις τους φόρους.
Πολύ σπουδαίο θαύμα η ανατροπή του θεμελιώδους νόμου της Φύσης, του νόμου της Διατήρησης της Ενέργειας. 

Η λύση έχει δοθεί μπορεί να είναι μακροπρόθεσμη αλλά είναι η μόνη λύση.
Σε  όλα τα στραβά που συμβαίνουν η αιτία είναι πάντοτε μια:
Η π α ι δ ε ί α. 
Ο μέγας Πλάτων  το επεσήμανε περίπου 2500 χρόνια πριν.  (427 π.χ - 347 π.χ).

Οι άριστοι μεταξύ των πολιτών πρέπει να κυβερνούν μια χώρα.

Οι δε  άριστοι θα προκύψουν μόνο μέσα από τους κόλπους μιας συγκροτημένης με γνώση παιδείας.
Οι σταθερές οικονομία και παιδεία πρέπει και αρκεί να αναπτύσσονται μέσα σε ένα περιβάλλον (ισονομίας) και (Δημοκρατίας).

Η ρητορική και η σχέση της με την πολιτική στην Αρχαία Ελλάδα και σήμερα.

Η ρητορική είναι η τέχνη του λόγου.
Το  εργαλείο που χρησιμοποιεί είναι η επιχειρηματολογία με ευγλωττία και πειθώ.
Η λέξη (ρητορική) παράγεται, αρχίζει με το γράμμα (ρω), με το οποίο αρχίζει και η λέξη ρήσις, που σημαίνει:
Τέχνη της σύνθεσης  λόγων. 
Η τέχνη της ρητορικής πρωτοεμφανίστηκε στην Αρχαία Ελλάδα.

Ο ρήτορας χρειάζεται να διαθέτει  τις ικανότητες της κρίσης, της  διάκρισης και της ορθής επιχειρηματολογίας.  
Η ρητορική εφαρμόστηκε στην πολιτική κατ' αρχήν από τους (σοφιστές) στην Αρχαία Ελλάδα.

Οι πρώτοι πολιτικοί ήταν οι σοφιστές.
Οι άνθρωποι αυτοί με την δύναμη της πειθούς κατάφερναν να αποδείξουν,  ότι το Α γεγονός συνεπάγεται το Β ως αποτέλεσμα.
Ύστερα από λίγο δε κατάφερναν να αποδείξουν το αντίθετο. 
Ισχυρίζονταν δηλαδή, ότι το Α συνεπάγεται το αποτέλεσμα όχι  Β.
Αυτός ο συλλογισμός αποκαλείται με τον όρο ("σόφισμα")  που σημαίνει παράλογο ή αμφίσημο.
Για παράδειγμα ο χρησμός του μαντείου των Δελφών στην ερώτηση αν θα γυρίσει ζωντανός από τον πόλεμο ήταν:
Ήξεις αφήξεις ουκ εν πολέμω  θνήξεις.
Ανάλογα την λέξη που αναφέρεται το ουκ αλλάζει τελείως το νόημα της φράσης. 
Η φράση θεωρείται παρόμοια ενός σοφίσματος.

Οι σοφιστές ήταν οι πρώτοι πολιτικοί και οι πρώτοι δικηγόροι, που παρίσταντο στις δίκες των πολιτών, για να τους υποστηρίξουν με την ικανότητα του λόγου που διέθεταν.

Η (σοφιστική) τέχνη που διδάσκεται από τους σοφιστές, εκλαμβάνει τον άνθρωπο ως κέντρο του κόσμου καλλιεργώντας έτσι τον ανθρωποκεντρισμό.
Σωκράτης και ο Πλάτων άσκησαν αρνητική κριτική εναντίον των σοφιστών.
Τους θεωρούσαν ως άθεους αμοραλιστές, (ατομικιστές)  και επαγγελματίες φιλοσόφους λόγω της αμοιβής που έπαιρναν για τα μαθήματα φιλοσοφίας.  

Η άποψη του σοφιστή (Πρωταγόρα) ότι:
Για όλα τα πράγματα μέτρο είναι ο άνθρωπος.
Θεωρείται δογματική και εισάγει ασυναίσθητα μια ανθρωπομορφική εικόνα για τον  Θεό. 
Ο  θεός δεν έχει μορφή.
Θεός είναι η (νομοτέλεια) της Φύσης.
Είναι αφέλεια να αποδίδουμε κάποια μορφή στην νομοτέλεια της Φύσης.

Ως επίσης αφέλεια είναι η αναζήτηση αρχής της Δημιουργίας.
Διότι:
Ο κόσμος αυτός ήταν, είναι και θα είναι πάντοτε μια ενέργεια, που εκδηλώνεται και εξαφανίζεται με νομοτέλεια. 
Η φράση έχει λεχθεί από τον μεγάλο φιλόσοφο και στοχαστή (Ηράκλειτο).

Την ανθρωπομορφική εικόνα του Θεού δικαιολογείται να την πιστεύει ασυναίσθητα ο άνθρωπος, διότι η κατασκευή του είναι κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού. (θρησκευτική αναφορά)
Ο εγκέφαλός του είναι μια μικρογραφία του σύμπαντος. 
Αλλά το σύμπαν δεν έχει μορφή.
Οπότε η απόδοση ανθρώπινης μορφής στον Θεό εισάγει άμεσα την λανθασμένη εικόνα που έχουν οι άνθρωποι, σήμερα αλλά και παλαιότερα για την ανθρώπινη μορφή του Θεού.

Η πίστη ότι ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος κατ' εικόνα και ομοίωση του Θεού, χάνεται πίσω στα βάθη των αιώνων. 
Αποδίδοντάς του ανθρώπινα χαρακτηριστικά και κατασκευάζοντας είδωλα και εικόνες, οι άνθρωποι πιστεύουν, ότι φέρνουν την θεότητα στους χώρους λατρείας και στις εκκλησίες. 
Διαιωνίζεται έτσι η πλάνη της εικόνας του Θεού με σοβαρές συνέπειες για την ακεραιότητα του χαρακτήρα του ίδιου του ανθρώπου.
Διότι θεωρεί συνυπεύθυνο τον Θεό στις πράξεις του, τα ρίχνει όλα στον θεό, αν κάτι δεν πάει καλά και γίνεται ο ίδιος δείγμα ανευθυνότητας.  

Η αίσθηση που έχουμε για τον υπέροχο αυτό κόσμο είναι μια (πλάνη) των αισθήσεων.
Η σημερινή άποψη της (κβαντομηχανικής) έχει τελείως διαφορετική θέση.

Οι ασκούντες την τέχνη της ρητορικής καταφέρνουν με την δύναμη των λογικών επιχειρημάτων, που χρησιμοποιεί η ρητορική.
Να αλλοιώσουν την συνείδηση των ακροατών και να την παρασύρουν την  γνώμη τους προς την άποψη, που θέλουν οι ρήτορες  να γίνει αποδεκτή. 
Αυτός είναι ένας λόγος που η πολιτική έβγαλε το όνομα της τέχνης του (εφικτού).

Πάντως τώρα τελευταία η πράξη έχει αποδείξει ότι το εφικτό επιδέχεται διάφορες ερμηνείες ανάλογα με την δύναμη των εμπλεκομένων.
Έτσι η προσπάθεια της Ελλάδας να αλλάξει τις τύχες της Ευρώπης με στόχο να ωφεληθεί πολλαπλώς και η ίδια. 
Συνάντησε όμως την ισχυρή αντίδραση του κατεστημένου της Ευρώπης και η προσπάθειά της έγινε Γολγοθάς. 

Η ρητορική στην σημερινή της μορφή στην πολιτική έχει, εκτραχυνθεί αναπτύσσοντας ατέλειωτα 
υβρεολόγια μεταξύ των αντιθέτων παρατάξεων.
Με μοναδικό στόχο εκ μέρους της αντιπολίτευσης τον ευτελισμό της κυβερνώσας παράταξης μέχρι τελικής της πτώσεως.
Ώστε να την διαδεχθούν  στην εξουσία.
Μοναδικό μέλημα η κατάληψη της εξουσίας με κάθε ηθική υποχώρηση.
Για την πατρίδα ούτε λόγος δεν γίνεται.

Η ρητορική έχει απολέσει την αξία της στο Ελληνικό κοινοβούλιο. 
Την αξία της ρητορικής έχει αντικαταστήσει  η μάχη των εκατέρωθεν κατηγοριών. 

Η αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση για ανικανότητα.
Η δε  κυβέρνηση κατηγορεί την αντιπολίτευση για ακαταλληλότητα να κυβερνήσει λόγω βεβαρημένου ηθικά προτέρου βίου.
Οι εκατέρωθεν κατηγορίες εκτοξεύονται χωρίς ίχνος ρητορικής επιχειρηματολογίας. 

Αυτό που πρέπει επιτέλους να πράξουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου ανεξάρτητα κομματικού δογματισμού.
Πρώτα και κύρια να νοιώσουν περισσότερο τον λαό που τους ανάθεσε την διακυβέρνηση  του τόπου.
Να μην ψηφίζουν νόμους που ενισχύουν την οικονομική ανισότητα μεταξύ των κυβερνώντων και του απλού λαού. 
Αυτό αντίκειται στο πνεύμα της Δικαιοσύνης που πρώτοι οι κυβερνώντες οφείλουν, να δίνουν το παράδειγμα στον λαό.

Δεύτερη μερίμνα είναι να ενωθούν μπροστά στην υγειονομική βόμβα, που αναπτύσσεται από την τελμάτωση του προσφυγικού-μεταναστευτικού ζητήματος. 

Κρούεται ο κώδωνας του κινδύνου για την υγεία των κατοίκων πλησίον των καταυλισμών.
Εκτός της ανεπανόρθωτης βλάβης στην οικονομία της χώρας λόγω επικείμενης μείωσης του τουριστικού ρεύματος.
Οι τραγικές εικόνες διαβίωσης των ανθρώπων αυτών με σκηνές στους αυτοσχέδιους καταυλισμούς, κάνουν ήδη τον γύρω του κόσμου. 

Προϊόντος δε του θέρους οι ήδη τραγικές συνθήκες επιδεινώνονται   συνεχώς.
Λόγω υψηλών θερμοκρασιών και έλλειψη σωστής διατροφής, στοιχειωδών μέσων καθαριότητας και υγιεινής των σωμάτων.  

Η κυβέρνηση απ' την άλλη μεριά έχει, προχωρήσει με ανάθεση στην δικαιοσύνη, να απονείμει τιμωρία σε άτομα της άλλης πλευράς κατά την διάρκεια που κυβερνούσαν. 
Με την ευκαιρία αυτή κρίνεται σκόπιμο να τονισθεί ο ρόλος της Δικαιοσύνης στην εδραίωση της Δημοκρατίας.

Η (δικαιοσύνη)  είναι πράγματι ένας από τους τρεις πυλώνες της Δημοκρατίας.
Ελευθερία-Δικαιοσύνη-Σοφία

Στηρίζει την δημοκρατία γιατί είναι συστατικό της εσωτερικής δομής της.
Το σύνθημα της Γαλλικής Επανάστασης το 1789 μ.χ ήταν παρόμοιο. 
Ελευθερία-Ισότητα-Αδερφοσύνη.



Αν λείψει η Δικαιοσύνη καταρρέει η Δημοκρατία.

Η Ελλάδα στερείται από πολιτικούς του μεγέθους του (Περικλή) που ήταν ρήτορας, πολιτικός και στρατηγός τον 5ον π.χ αιώνα στην αρχαία Αθήνα.
Ο 5ος π.χ αιώνας ονομάστηκε Χρυσός Αιώνας του Περικλέους και ήταν η περίοδος μεταξύ Περσικών πολέμων και Πελοποννησιακού πολέμου.

Η πολιτική στις μέρες μας δεν έχει σχέση με το εφικτό, αλλά σχετίζεται άμεσα με το ψέμα.
Η ρητορική που ήταν εργαλείο της πολιτικής στην αρχαία Ελλάδα και την υπηρετούσε άριστα.
Τα τελευταία 30 χρόνια χρησιμοποιείται από τους υποψήφιους πολιτικούς και κατά την θητεία τους επίσης, για να υποστηρίξουν ψεύδη, προκειμένου  να κρατηθούν  στην εξουσία.
Αυτή είναι σήμερα έκπτωση της ουσίας της ρητορικής τέχνης στην Ελλάδα. 
Στην Ελλάδα που γέννησε την ρητορική.


Σημείωση:
Με μεγάλα γράμματα και εντός παρενθέσεως επισημαίνονται  όλες οι παραπομπές του κειμένου.
Ένα κλικ επάνω στη λέξη με μεγάλα γράμματα οδηγεί κατ' ευθείαν στην παραπομπή.