Το Χαμόγελο, θεμελιώδες στοιχείο έκφρασης του συναισθηματικού κόσμου του ανθρώπου. Ο ρόλος του Χαμόγελου στην επικοινωνία με τους άλλους.

Η Κα Μέρκελ έχει έκφραση απορίας-Ο Κος Τράμπ έχει έκφραση συγκέντρωσης στον εαυτό του.

Χαμόγελο απορίας η Κα Μέρκελ, έκφρασι συγκέντρωσης στον εαυτό του με ένα αδιάορατο χαμόγελο ηρωνίας ο Κος Τράμπ.
Το συμπέρασμα που βγαίνει για την συνάντηση των δυο αυτών ηγετών κατά συνέπεια είναι: 

Πλήρης έλλειψη επικοινωνίας την δεδομένη στιγμή, εκείνης της συνάντησης.

Εμείς οι Ευρωπαίοι πολίτες λοιπόν τι πρέπει να περιμένουμε, από την έκβαση των συζητήσεων των δύο αυτών ηγετών. 

Δεδομένης της έλλειψης διαύλου αληθινής επικοινωνίας, μεταξύ των δύο αυτών ηγετών των υπερδύναμεων USA και Γερμανίας?

Η σοφία του λαού έχει την εξής απάντηση.

Η καλή μέρα απ'το πρωί φαίνεται. 

Η σύγχρονη ψυχολογία αποδίδει κύριο ρόλο στην έκφραση του προσώπου για τα έλλογα όντα με κύριο χαρακτηριστικό την έκφραση των χειλιών. 

Το λεγόμενο χαμόγελο.

Αυτό αποτελεί το κύριο στοιχείο ανοίγματος του ατόμου στον συνομιλητή του και γενικότερα στον κόσμο. 

 ο "Γελαστός"  αριστερά.- Ο "Κατσούφης" με ένο αδιόρατο με το ζόρι χαμόγελο δεξιά. 

Είναι παρατηρημένο γενικότερα, ότι ο ανοιχτόκαρδος άνθρωπος είναι σαφώς ο πλέον επικοινωνήσιμος, από οιονδήποτε άλλον.
Με την προϋπόθεση, ότι η ανοιχτόκαρδη έκφραση του προσώπου, αντανακλά όντως τα αληθινά αισθήματα του φέροντος.
Αυτό είναι πολύ δύσκολο να το διακρινεις όταν πρόκειται ιδίως για πολιτικούς, στους οποίουης η ικανότητα υποκρσίας είναι ιδιαίτερα υψηλή.
Η τέχνη του λόγου παρασύρει τον ομιλούντα, ώστε να πείθεται και ο ίδιος, σ' αυτά που λέει. 
Γενικότερα η έκφραση του προσώπου έχει τον κύριο λόγο, σαν στοιχείο που εξασφαλίζει την διάθεση επικοινωνίας των ατόμων.
Ιδιαίτερο ρόλο στην έκφραση του προσώπου παίζει το σχήμα των χιλιών, το λεγόμενο χαμόγελο. 

Εάν το χαμόγελο είναι αφθόρμητο, θα είναι και γνήσιο.
Οι εκφράσεις του προσώπου εν γένει είναι ο καθρέφτης της ψυχολογικής κατάστασης του ανθρώπου.
Απεικονίζουν αφθόρμητα και με μεγάλη ακρίβεια την ψυχολογία της στιγμής.
Ο Πολ Έκμαν ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φραντσίσκο έχει ασχοληθεί επι 40 χρόνια με την μελέτη του γνήσιου χαμόγελου. 

Ο Πολ Εκμαν επιδεικνύει ένα χαμόγελο για λόγους ευγένειας(αριστερά) και ένα πραγματικό χαμόγελο (δεξιά)

Περισσότερα στην ανωτέρω παραπομπή  με την  λέξη αφθόρμητο.

Κατωτέρω θα αναφέρω μερικές αξιόλογες εφαρμογές  θεραπείας, από την σελίδα medlook με μέσον το χαμόγελο.

1.Μειώνει το στρες: 
Όταν αισθανθείτε στρεσαρισμένοι, χαμογελάστε.

Το χαμόγελο μειώνει το στρες και κάνει το πρόσωπο πιο όμορφο, με λιγότερη κούραση.  

2. Βελτιώνει την ψυχική διάθεση:

Το χαμόγελο απελευθερώνει στον εγκέφαλο        ενδορφίνες και σεροτονίνη, που μας κάνουν να νιώθουμε καλά. 
Χαμογελάτε για καλύτερη διάθεση.

3. Κάνει τους ανθρώπους πιο ελκυστικούς: 
Το χαμόγελο προσελκύει τους ανθρώπους.

Η συνοφρύωση και το κατσούφιασμα τους απωθεί.

4. Προσφέρει νεότητα στο πρόσωπο: 
Οι μυς που δημιουργούν το χαμόγελο κάνουν το πρόσωπο να φαίνεται νεότερο.

Χαμογελάτε, για να νιώθετε καλύτερα και να γίνεστε νεότεροι, στοιχείο που εμπνέει εμπιστοσύνη στον συνομιλητή μας.

5. Ισχυροποιεί την άμυνα του οργανισμού:

Το χαμόγελο ενισχύει τον οργανισμό για ένα αποτελεσματικότερο ανοσοποιητικό σύστημα. 
Ενισχύει την άμυνά μας εναντίον των μολύνσεων.

6. Ελαττώνει την ψηλή πίεση:

Σε ανθρώπους που χαμογελούν η αρτηριακή τους πίεση μειώνεται.

7. Βοηθά και άλλους, διότι είναι μεταδοτικό:

Το άτομο που χαμογελά φέρνει μαζί του ευτυχία. Εμπνέει εμπιστοσύνη για το αμερόλυπτο των ενεργειών του. 

Χαμογελάτε και κάνετε και άλλους να νιώθουν πιο καλά. 
Η διάθεση που εκπέμπετε είναι μεταδοτική.
Όλες οι ανωτέρω συμπεριφορές με βάση το χαμόγελο, εξασφαλίζουν την αποτελεσματική επικοινωνία των ανθρώπων με τους άλλους.

Το γνήσιο χαμόγελο αντανακλά στιγμιαία τον αληθινό πυρήνα του γνήσιου ανθρώπου.

Ο αληθινός εσωτερικός άνθρωπος στον πυρήνα του,  είναι μια ουσία γεμάτη Αγάπη και Γαλήνη.

Αυτή η ουσία καλύπτεται κατά την διάρκεια παραμονής στην Ζωή, από ένα κέλυφος με λεπτά  μέχρι αδιαπέραστα τοιχώματα.

Τα τοιχώματα του γνήσιου πυρήνα αποκτώνται κατά την διάρκεια της ζωής του ανθρώπου και δη κατά τις τρεις φάσεις, οικογένεια-σχολείο-κοινωνία.

Τα τοιχώματα αυτά περιγράφουν μια ξένη ιδιότητα  προς τον άνθρωπο την ιδιότητα του "εγώ".

Το "εγώ" δεν έχει καμιά σχέση με την αληθινή Φύση του ανθρώπου, είναι μια παραλαγή του αληθινού ενστίκτου αυτοσυντήρησης.  
Το "εγώ" και η συνέπεια αυτού, η ιδιοκτησία δεν έχει σχέση με τον γνήσιο άνθρωπο. 
Είναι μια ιδιότητα επίκτητη. 
Την οποία φορτώνεται ο άνθρωπος κατα΄την διάρκεια της ζωής του, όταν του δημιουργηθεί για πρώτη φορά η ψεύτικη ανάγκη της ιδιοκτησίας.

Που νομίζει ότι του προσφέρει περισσότερη ασφάλεια, μέσα στην αβεβαιότητα της Ζωής. 

Η σκέψη αυτό είναι δικό μου, παράγει και την αναζήτηση υποκειμένου, έτσι δημιουργείται το περίφημο "εγώ". 
Με αποτέλεσμα η κυριότερη μέριμνα των ανθρώπων να είναι, έκτοτε η απόκτηση  περιουσίας. 
Αίσθηση που στηρίζει και ενισύχει κατα κάποιον τρόπο το ψεύτικο "εγώ".
Έκτοτε αυτή η ανάγκη στήριξης και εδραίωσης του "εγώ" κάνει  ως επί το πλείστον κουμάντο στην ζωή μας. 
Αντί της πραγματικής ανάγκης της ανθρξώπινης ύπαρξης, που είναι η έμπρακτη ικανοποιηση, με Αγάπη πάντα, των βασικών αναγκών των άλλων ανθρώπων.

Αγνή φιλία - Η Υπέρτατη σχέση.

Η αγνή φιλία είναι σπάνια, όπως όλα τα ακριβά αγαθά στην Ζωή.

Γεννιόμαστε και πεθαίνουμε, μόνοι μας…

Άραγε πόσο αληθινό είναι αυτό;

Τι συμβαίνει στη μέση της διαδρομής μας;

Μερικοί έχουν την τύχη να έχουν αδέρφια και κάποιοι άλλοι, όχι…

Όλοι όμως έχουν φίλους… Ή μήπως όχι?

Τι είναι τελικά η φιλία?

Και ποιοι είναι οι φίλοι μας.

Με κάποιους δεν έχουμε χημεία, εξ’ αρχής.

Ενώ κάποιους άλλους τους πληγώνουμε και μας πληγώνουν…

Για να καταλάβουμε όμως ακριβώς τα λάθη μας θα πρέπει κάπως να ορίσουμε τι συνιστά την φιλία…

Η αγνή Φιλία, είναι η άνευ όρων παράδοση των φίλων στον βωμό της Αγάπης.

Δίνουμε από την ψυχή μας στον άλλο τα πιο όμορφα κομμάτια μας και του ζητάμε απλά να μην τα σπάσει…

Η φιλία είναι δύσκολη υπόθεση και για να χαρούμε τα δώρα της, θα πρέπει πρώτα, να κοπιάσουμε πολύ.

Οι φίλοι νοιάζονται πραγματικά για  τα πιο απλά.
Όπως αν έχεις φάει, έως τα πιο σύνθετα προβλήματα, που μας επηρεάζουν.

Όσο μεγαλώνω, τόσο καταλαβαίνω πως οι οι πραγματικοί μας φίλοι... 
Ας το επισημάνω αυτό:

Είναι ελάχιστοι και σπάνιοι. 
Γι'αυτό όταν τους βρούμε, θα πρέπει να τους εκτιμάμε και να τους σεβόμαστε.

Και κάτι ακόμη κατά την γνώμη μου καίριο! 
Να είμαστε και εμείς ικανοί, για να αποκτήσουμε πραγματικούς φίλους.

Ο σεβασμός είναι η πεμπτουσία της Αγάπης.

Ο πραγματικός φίλος δεν θα σου χρυσώσει το χάπι, ούτε θα σου κόψει τα φτερά, για να πραγματοποίησης, όλα όσα ονειρεύεσαι.

Η φιλία κατά τον Αριστοτέλη έχει τρεις εκφάνσεις:
Όμως μόνο η μια αξίζει πραγματικά, όπως θα αναφερθεί στην συνέχεια.

Ο Αριστοτέλης γράφτηκε στην ακαδημία του Πλάτωνα από την ηλικία των 17 ετών, στην οποία έμεινε για 20 χρόνια.
Κατά την παραμονή του στην σχολή υπήρξε ο καλύτερος μαθητής.

Η χρονολογία που έφυγε από την ακαδημία, δεν είναι με ακρίβεια γνωστή, πιστεύεται όμως,, ότι αποχώρησε  μετά τον θάνατο του ιδρυτή της και δασκάλου του, του μεγάλου φιλοσόφου  Πλάτωνα.  
Ο Αριστοτέλης υπήρξε σπουδαίος στοχαστής και μελετητής των διαφόρων επιστημονικών πεδίων. 
Όπως, θέματα έχοντα άμεση σχέση με την ίδια την Ζωή, μαθηματικά, Φυσική και άλλα επιστημονικά πεδία.  

 Όλα τα πεδία, επιστημονικά και μη, από την αστρονομία και τη φυσική, μέχρι την ηθική και τα οικονομικά, έχουν επηρεαστεί από τα γραπτά του Αριστοτέλη. 
Εκεί αναδύονται και οι ιδέες του, σε όλα τα επιστημονικά πεδία. 
Για παραπάνω από 2.000 χρόνια μετά τον θάνατό του, έχει κατορθώσει να παραμείνει ένας από τους πιο γνωστούς στοχαστές της ιστορίας.
Αλλά ας αναφέρουμε τους τύπους φιλίας, που έχει μελετήσει ο στοχαστής Αριστοτέλης.

1)Φιλία Ωφελιμότητας.
Σε αυτό το είδος φιλίας, τα δύο μέρη δεν τρέφουν αληθινά φιλικά συναισθήματα, αλλά διατηρούν τη σχέση τους γιατί αποκομίζουν οφέλη.
2)Φιλία Απόλαυσης

Η πηγή της φιλίας είναι πιο συναισθηματική, αλλά ταυτόχρονα, είναι το είδος της φιλίας που συνήθως κρατάει λιγότερο. 

Μόλις τα ενδιαφέροντα των φίλων πάψουν να είναι κοινά, σταματάει η απόλαυση και κατ' επέκταση η φιλία.

Συνήθως, αυτό συμβαίνει, επειδή μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε και αλλάζουμε.

Τα δύο είδη φιλίας που ήδη αναφέρθησαν είναι συμπτωματικά, δηλαδή κρατούν όσο υπάρχει το κοινό ενδιαφέρον και ύστερα διαλύονται.

3)Η Φιλία της αρετής και του αγαθού.

Η τελευταία μορφή φιλίας όμως που κατέγραψε ο Αριστοτέλης είναι η καλύτερη από όλες, η πλέον

ποιοτική πραγματικά αναντικατάστατη. 
Αντί να βασίζεται στο συμφέρον ή στην απόλαυση, το τρίτο είδος φιλίας, βασίζεται στην κοινή εκτίμηση των αρετών και των ιδανικών, που χαρακτηρίζουν τα δύο μέρη της σχέσης.

Στο σημείο αυτό θεωρώ απαραίτητο να προσθέσω και ένα ακόμη είδος φιλικής σχέσης.
Αυτή που θα αναπτυχθεί κατά την διάρκεια  του ζευγαρώματος  μεταξύ αρσενικού και θηλυκού ανθρώπινου όντος. 

Έτσι συν τοις άλλοις  αποτελούν ένα ακόμη υγιές δομικό στοιχείο μέσα στο κοινωνικό σύνολο.
Σε σχέση πάντα με την θετική συμβολή τους μέσα σε μια αναπτυσσόμενη σε υγιείς βάσεις ανθρώπινη κοινωνία.  
Αυτό που είναι το απολύτως απαραίτητο, είναι η ύπαρξη αληθινής Αγάπης, ως βάση ύπαρξης του ζεύγους, προκειμένου να αποτελούν όντως, ένα υγιές κύτταρο, υπόδειγμα στην κοινωνία των ανθρώπων. 

Διότι στις δύσκολες στιγμές της Ζωής μια επιπόλαια σχέση, που δεν βασίζεται στην αγνή φιλία, θα διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη. 
Αντίθετα αν έχει αναπτυχθεί με την πάροδο του χρόνου η κατά τον Αριστοτέλη σωστή ποιοτικά φιλία στα μέλη του ζευγαριού.
Γιατί αυτή μόνο θα αποτελέσει έναν γερό και  σίγουρο κρίκο στις μελλοντικές δύσκολες μέρες.
Που θα εμποδίσει το σπάσιμο του δεσμού του ζεύγους σε δύσκολες φάσεις της Ζωής. 
Που σίγουρα θα έρθουν, ως είναι φυσικό κατά την διάρκεια συμβίωσης ενός νέου ζεύγους. 

Στην ζωή των ανθρώπων υπάρχουν οι χαρούμενες  και οι σκωτινές  φάσεις. 
Έτσι όταν στα δυο μέλη του ζεύγους  έχει αναπτυχθεί η σωστή ειλικρινής φιλία. 
Θα χαίρονται μαζί  στις καλές στιγμές της Ζωής, ενώ θα προσφέρουν την αναγκαία αλληλοβοήθεια, όταν έρχονται οι δύσκολες  μέρες.

Τέλος θέλω να αναφερθώ σε ένα ακόμη είδος φιλίας, που αναπτύσσεται, μην απορείτε, μεταξύ  του Ομιλητού και ενός ακροατή.
Πιο ακριβής χαρακτηρισμός θα ήταν, μεταξύ Ομιλητού και ακροατών, σε μια σειρά διαλέξεων Φιλοσοφίας.

Όταν βρέθηκα για παράδειγμα σε κάποιο χώρο, που εγένοντο διαλέξεις φιλοσοφίας αισθάνθηκα την ζεστασιά μιας αληθινά πνευματικής ατμόσφαιρας.
Τελικά για να μην μακρηγορώ η έλξη που ένοιωσα ήταν τόσο δυνατή, ώστε έγινα κυριολεκτικά τακτικός θαμώνας  σ' αυτόν τον χώρο, όταν εγένοντο διαλέξεις.
Σε κατ' ιδίαν δε συζητήσεις, που είχα με τον Δάσκαλο, βγήκε το συμπέρασμα και από τους δυο μας ότι, η συνάντηση μας δεν ήταν καθόλου τυχαία.   
Αναπτύχθηκε φιλία του τρίτου Αριστοτελικού τύπου, που κρατάει 30 χρόνια τώρα και είναι βέβαιο, ότι θα είναι παντοτινή.

Υπάρχουν Είδη αγνής Φιλίας που εμφανίζονται διαρκώς στην πορεία της Ζωής.
Στον στρατό για παράδειγμα ιδίως, όταν υπάρχουν εμπόλεμες καταστάσεις, ενώπιον του κινδύνου απώλειας της ζωής συντρόφων τελούνται πράξεις πραγματικής αυτοθυσίας.
Οι οποίες συνήθως καταλήγουν σε αληθινές  φιλίες.
Στο σχολείο καθώς και στο Πανεπιστήμιο αναπτύσσονται επίσης λόγω ανάδειξης και των αληθινών στοιχείων και κλίσεων των ανθρώπων ισχυροί δεσμοί φιλίας.

Προετοιμασία του αναζητητού της αλήθειας μέσω του Διαλογισμού, για την ανακάλυψη του αληθινού Εαυτού.- Τι είναι το Γνώθι σαυτόν.

Μπορείς να αγαπήσεις κάποιον, που δεν τον γνωρίζεις?
Ασφαλώς όχι, διότι τότε αυτό που νιώθεις για τον κόσμο γενικά, δεν θα είναι η γνήσια αληθινή Αγάπη.
Η Αγάπη είναι παντού, επομένως υπάρχει και μέσα μας, δώρο από την ίδια την Φύση προς όλα τα ζώντα και μη όντα.
Απλώς έχει σκεπαστεί από άλλες επίκτητες ιδιότητες.
Η Αγάπη είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίζεται και ο Εαυτός.
Δηλαδή ο Εαυτός συνυπάρχει μαζί με την Αγάπη.
Ο Εαυτός είναι το ζητούμενο το οποίο  επιθυμούμε να συναντήσουμε και να γνωρίσουμε.
Όταν όμως συμβεί αυτό, το κέρδος θα είναι διπλό.
Καθόσον μαζί με τον Εαυτό θα έχουμε κερδίσει και την βαθύτερη αίσθηση της Αγάπης, αφού η Αγάπη είναι η βάση στήριξης του Εαυτού.  

Δυνατό συμπέρασμα το τελευταίο.
Συνεπώς πρέπει να συγκεντρωθούμε στην κατάκτηση αυτού του ιερού σκοπού. 
Τον σκοπό της γνώσης του Εαυτού.
Ας αναζητήσουμε λοιπόν να βρούμε, μήπως υπάρχει κάποια συγκεκριμένη μεθοδολογία, που η εφαρμογή της, θα οδηγήσει στην επιτυχία αυτού του σκοπού.
Ώστε να στέφεται με επιτυχία ο σκοπός της αναζήτησης του Εαυτού, ανεξάρτητα από την διάρκεια εφαρμογής της μεθόδου. 
Εξαρτάται βέβαια από την Φύση και τον χαρακτήρα του αναζητητή καθώς και ο τρόπος εφαρμογής της μεθόδου.


Ευτυχώς κάποιοι φωτισμένοι έχουν δουλέψει σκληρά για τον ίδιο σκοπό και έχουν καταλήξει σε  ορισμένη μέθοδο.
Με την μέθοδο αυτή στέφεται με σίγουρη επιτυχία ο σκοπός της αναζήτησης του Εαυτού.
Η μέθοδος αυτή είναι η μέθοδος του Διαλογισμού.
 Ως προς την συστηματικότητα της μεθόδου από δική μου πείρα, βάσει της συγκρότησης των σχολών Φιλοσοφίας. 
Ο Διαλογισμός πρέπει να γίνεται δυο φορές την ημέρα.
Μισή ώρα το πρωί κατά την ανατολή του Ήλιου και μισή ώρα το απόγευμα κατά την δύση του Ήλιου.

Διαλογισμός συνοπτικά συνεπάγεται άδειασμα του Νου από κάθε σκέψη- Καθαρότητα -Αγνότητα - Γαλήνη - Παρατήρηση - Συνειδητότητα - έκλαμψη - Φώτιση - Ενότητα - Αγάπη - Ευτυχία.

Μπορούμε να πούμε πως ο Διαλογισμός οδηγεί με ασφάλεια - και συχνά με ατελείωτη χαρά έως και σε έκσταση - σε μια αιωνιότητα ευτυχίας και πληρότητας. Που παραδόξως βιώνεται σε μια και μόνο στιγμή! Υπερβατική εμπειρία τόσο όμορφη και ουσιαστική που αξίζει να βιώσει κάθε άνθρωπος! έστω και για μια στιγμή!

Αξίζει όσο τίποτα άλλο στον κόσμο!

Βασική μέριμνα λοιπόν του αναζητητού της  αλήθειας είναι η επιλογή μιας κατάλληλης  για την ιδιοσυγκρασία του, σχολής Φιλοσοφίας.
 Όπου θα διδαχθεί από αρμόδιους δασκάλους την τέχνη του Διαλογισμού στην θεωρία αλλά και στην πράξη. 

Μετά δε το πέρας της παρακολούθησης η οποία σημειωτέον δεν τελειώνει ποτέ, καθόσον υπάρχει και κάποια ιεραρχία, μεταξύ των μελών της σχολής.
Απλά κάποιος μπορεί να διακόψει με δική του πρωτοβουλία. 
Θα έχει όμως αναπτύξει τέτοιους δεσμούς με την σχολή, που αυτομάτως η εφαρμογή της μεθόδου του Διαλογισμού τον ακολουθεί εφ' όρου ζωής.

Το σύνθημα "Γνώθι σαυτόν" γνωστό  από τους αρχαίος Έλληνες φιλοσόφους, αναδεικνύεται πάλι εδώ σε όλη του την μεγαλοπρέπρεια. 

Ναός του Απόλλωνα στους Δελφούς

Η (φράση) «γνώθι σαυτόν» αποδίδεται στον Χίλωνα αλλά και στον Πλάτωνα και σημαίνει «γνώρισε τον εαυτό σου»

Ο ενδιαφερόμενος δηλαδή να αποκτήσει την επίγνωση του ποιος είναι στην πραγματικότητα και όχι ποιος νομίζει, ή θέλει να πιστεύει ότι είναι...
Η γνώση του Εαυτού είναι ανεξάντλητη.

Πίνακας του Ζακ-Λουί Νταβίντ (1787) Ο Θάνατος του Σωκράτη

Η φράση "Γνώθι σαυτόν" είναι χαραγμένη στο μαντείο των Δελφών, και μάλιστα την χρησιμοποιούσε τακτικά ο (Σωκράτης). στις ομιλίες του.

Το 399 π.Χ. ο φιλόσοφος Σωκράτης βρέθηκε αντιμέτωπος με το Δικαστήριο της Ηλιαίας. Εκεί, σε μία δίκη η οποία έχει χαρακτηριστεί από πολλούς μελετητές ως παρωδία, διατυπώθηκαν εναντίον του κατηγορίες για ασέβεια προς τους θεούς και για διαφθορά των νέων. 
Ο φιλόσοφος καταδικάστηκε, με βάση αυτήν την κατηγορία, σε θάνατο. 

Ο ανωτέρω πίνακας αναφέρεται στην αναμονή του Σωκράτη, να πάρει το δηλητήριο  κώνειο για την εκτέλεση την απόφασης του δικαστηρίου περί καταδίκης εις θάνατον.
Ο πίνακας εμφανίζει τον αποχαιρετισμό του Σωκράτη από φίλους και μαθητές του. 

Μετά απ' αυτή την αναγκαία παρένθεση επανέρχομαι στο θέμα της κατάκτησης της Αυτογνωσίας με την αναφερθείσα ήδη μέθοδο του (Διαλογισμού). 
Γεγονός είναι ότι υπάρχουν πολλά ήδη  Διαλογισμού για τα οποία ενημερώνεται ο υποψήφιος αναζητητής της αποκάλυψης του Εαυτού, που ενυπάρχει μέσα σε όλα τα Όντα.
Στην συνέχεια έχει όλα τα δεδομένα και αποφασίζει για το είδος, που ταιριάζει καλύτερα στην ιδιοσυγκρασία του 

Κατά την πορεία εργασίας με την συγκεκριμένη μέθοδο διαλογισμού, καλλιεργούνται και αναπτύσσονται κάποιες αρετές, τέτοιες είναι η υπομονή και η επιμονή.
Εκτός από τις δυο ως άνω αρετές το κύριο τελικό κέρδος είναι η συνεχής γνώση του
 Εαυτού και ή αίσθηση της Αγάπης για τα πάντα μέσα στην Δημιουργία.
Η αίσθηση αυτή κυριαρχεί σε όλο το βάθος και πλάτος της ύπαρξης του διαλογιζόμενου ατόμου.

Ο ζωοδότης Ήλιος, βασική αιτία διατήρησης της Ζωής στον πλανήτη Γη.

Ο άνθρωπος αισθάνεται την  εξάρτηση της ζωής του από τον Ήλιο

Το φωτεινό (άστρο) που συναντάμε καθημερινά στον ουρανό, είναι το μοναδικό άστρο - αιτία ζωής και είναι: 
Ο Ζωοδότης Ήλιος, όπως  αποκαλείται λόγω του σκοπού που υπηρετεί αυτό το άστρο της ημέρας. 
Για να δούμε, αν ισχύει και πως αιτιολογείται ο χαρακτηρισμός Ζωοδότης.

Το ανωτέρω σχήμα αποδεικνύει τον χαρακτηρισμό Ζωοδότης

Ο χαρακτηρισμός Ζωοδότης αποδίδει πλήρως την σχέση του Ήλιου με την Ζωή γενικά, όχι μόνο του ανθρώπου, αλλά και κάθε μορφής Ζωή πάνω στην Γη.

Στον άνθρωπο ειδικά, εκτός της συνήθους δράσεως, που ο Ήλιος προσφέρει σε κάθε μορφή ζωής,  αποφασιστικό ρόλο παίζει και η δράση του Ήλιου στον Χαρακτήρα του.
Οι νότιοι λαοί της Ευρώπης είναι πιο ανοιχτόκαρδοι και πιο φιλόξενοι σε σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους. 
Είναι παρατηρημένο εξ άλλου, ότι ο άνθρωπος γενικότερα επιδιώκει να βρίσκεται όσον το δυνατόν περισσότερο σε χώρους, που φωτίζονται άπλετα με ηλιακό Φως. 
Είναι γνωστή η φράση του Γκαίτε.
Φως περισσότερο φως, γερμανικά  (mehr licht).
Εννοούσε βέβαια περισσότερο ανοιχτοί στον Νου και στις νέες ιδέες.  

Από αυτήν την σκοπιά η Ελλάδα είναι προνομιούχος (χώρα) μια και έχει την υψηλότερη ηλιοφάνεια μεταξύ όλων των χορών της Ευρώπης και  ίσως όλου του κόσμου.
Ηλιοφάνεια 336 ημέρες τον χρόνο, δύσκολα θα βρεθούν κάποιες χώρες να την υπερβαίνουν. 
Αυτός είναι ο λόγος που όλοι οι βόρειοι λαοί, που τους λείπει ο Ήλιος,  σπεύδουν να μετακινούνται κατά τον  χρόνο των διακοπών τους προς το νότο και ιδιαίτερα στην Ελλάδα.
Για να εκμεταλλευτούν και να απολαύσουν το φως του Ήλιου.   
   
Η ύπαρξη του Ζωικού αλλά και του (Φυτικού) βασιλείου εξαρτάται άμεσα από την ηλιακή ακτινοβολία.

Οπότε ή ίδια η Ζωή είναι αποτέλεσμα  ύπαρξης της ηλιακής ακτινοβολίας.

"Βασιλιά του Ελέους και της Ομορφιάς. 
Τρύπωσε στην ψυχή μου, όπως μπαίνει κανείς σε ανθισμένο κήπο. Με ένα σου βλέμμα οι πέτρες μεταμορφώνονται σε ρουμπίνια.Αν αυτός ο Βασιλιάς δεν κυβερνούσε τον κόσμο, σκοτάδι και χαλασμός παντού.Κάθισε στην θέση της ψυχής μου εσύ που είσαι οι χιλιάδες ψυχές" (Τζελαλλαντίν Ρουμί)

Θα επιχειρήσω τώρα,  να επισημάνω την απαραίτητη ομοιότητα, που προκύπτει μεταξύ του ανθρώπινου Εγκεφάλου και του Ηλίου, κατά την εφαρμογή του νόμου ομοιότητος των δομών, που ισχύει μέσα σε όλη την Δημιουργία. 
Βάσει αυτού του νόμου λοιπόν, ο Εγκέφαλος του ανθρώπου έχει το όμοιό του στον Ήλιο. 
Όπως ο Ήλιος ελέγχει την Ζωή στο πλανητικό σύστημα έτσι και ο ανθρώπινος  Εγκέφαλος ελέγχει την λειτουργία του σώματος και τις πράξεις του ανθρώπου. 
Αυτός είναι ο κύριος λόγος, που η Ζωή εγκαταλείπει τον άνθρωπο, όταν σταματήσει να λειτουργεί ο Εγκέφαλός του.   

Από την αρχαιότητα ακόμη ο Ήλιος κατείχε ην πρώτη θέση στις ψυχές των ανθρώπων, όλα τα εντυπωσιακά έργα τα αφιέρωναν οι καλλιτέχνες στον θεό Ήλιο. 

Όλα τα Αρχαία μυστήρια ήταν αφιερωμένα στον ΘΕΟ Ήλιο.

Από την πορεία του Ηλίου συμβολικά έδιναν τον κύκλο της Γέννησης, του Θανάτου και της Ανάστασης.

Ο Ήλιος λατρευόταν από όλες τις Θρησκείες σαν την υπέρτατη αρχή του σύμπαντος.

Τον 3 αιώνα π.χ. ο Χάρης ο Λίνδιος Ανέγειρε ένα τεράστιο άγαλμα όπου έγινε γνωστό ως κολοσσός της Ρόδου και θεωρείτε ως ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Ο Πλίνιος έλεγε πως ήταν 105 πόδια ψηλός (33 μέτρα). Δυστυχώς 66 χρόνια μετά από ένα μεγάλο σεισμό το άγαλμα κατέρρευσε. 

Το άγαλμα αυτό αφιερώθηκε στον Ήλιο.

Στην αρχαία Αίγυπτο αναπτύχθηκαν (Ηλιακές) θεότητες  σε μεγάλο βαθμό.

Οι δε σύγχρονες αστρολογικές θεωρίες συμβάλλουν στον μέγιστο βαθμό υπέρ της αναγκαίας παρουσίας  του Ήλιου, για την ύπαρξη της οποιασδήποτε μορφής ζωής στο ηλιακό πλανητικό σύστημα.
Οι έρευνες της Φυσικής Αστρονομίας ως προς τον μηχανισμό παραγωγής της ηλιακής ακτινοβολίας, καταλήγουν στο ακόλουθο συμπέρασμα.  

Κάθε δευτερόλεπτο ηλιακής Ζωής, είναι ένα δευτερόλεπτο θανάτου,για τον ίδιο τον Ήλιο.
Κάθε δευτερόλεπτο Ζωής του  Ήλιου συμβαίνουν πυρηνικές αντιδράσεις σύντηξης ατόμων υδρογόνου προς ένα άλλο στοιχείο το (ήλιο), με σύμβολο το αρχικό γράμμα της λέξης στην Αγγλική γλώσσα (He) 

Διάγραμμα δομής του ατόμου ηλίου

Το άτομο του αερίου  ήλιον αποτελείται από πυρήνα με 2 πρωτόνια και 2 νετρόνια, μαζικός αριθμός (4). 

Περί δε τον πυρήνα περιφέρονται 2 ηλεκτρόνια, αντίστοιχα των 2 πρωτονίων του πυρήνα άρα, ατομικός αριθμός (2).

Τελική φάση παραγωγής (Ηε)

Μία σειρά πυρηνικών αντιδράσεων που αρχίζει με την σύντηξη δυο υδρογόνων προς παραγωγή του ισοτόπου του (Η), δευτέριο.
Η σειρά συνεχίζεται  με την περαιτέρω σύντηξη του δευτερίου με ένα ακόμη (Η) προς παραγωγή του ισοτόπου του (Η), το τρίτιο.
Στην ανωτέρω εικόνα παριστάνεται η τελευταία πράξη της δημιουργίας του αερίου ήλιον (Ηe), που είναι και το τέλος της διαδικασίας με ταυτόχρονη απελευθέρωση ενέργειας 14,1 Mev + ένα νετρόνιο και 3,5Mev + σωμάτιο α.
Συνολική ενέργεια που απελευθερώνεται 17,6 Mev για κάθε παραγόμενο άτομο του στοιχείου ήλιον (He).

Εντός του Ηλίου βέβαια όλη αυτή η σειρά πυρηνικών συντήξεων,  πραγματοποιείται αυτομάτως αφεαυτής, κάτω από εδικές συνθήκες τεράστιας πιέσεως και θερμοκρασίας.

Ο (Ήλιος) μας εκπέμπει ενέργεια ίση με 386 δισεκατομμύρια Μegawatts και κάθε δευτερόλεπτο 700.000.000 τόνοι υδρογόνου μετατρέπονται σε 695.000.000 τόνους ηλίου και 5.000.000 τόνους σε ενέργεια με τη μορφή ακτίνων γάμμα.

Καθώς ταξιδεύει προς την επιφάνεια η ακτινοβολία, συνεχώς απορροφάται και επανεκπέμπεται σε ολοένα μικρότερη θερμοκρασία, έτσι ώστε όταν φτάσει στην επιφάνεια, να γίνει κυρίως ορατή ακτινοβολία. 

Η ηλικία του Ηλίου εκτιμάται στα 5 δισεκατομμύρια έτη.

Ως τότε όμως και στις ενδιάμεσες φάσεις της ζωής του Ήλιου, η ακτινοβολία όλο και εξασθενεί, αφού το (Η) μετατρέπεται σε ήλιο (He) και ενέργεια.
Με άλλα λόγια ο Ήλιος αργοπεθαίνει κατά την διάρκεια των χιλιετηρίδων.

Συνέπεια αυτού του γεγονότος είναι η ευεργετική δράση του ως προς την ζωή, να γίνεται με την πάροδο του χωροχρόνου, όλο και πιο ασθενέστερη.

Δηλαδή πεθαίνει και την ίδια στιγμή προσφέρει  Ζωή στην Γη και στους υπόλοιπους πλανήτες του ηλιακού συστήματος.

Ο Ήλιος πεθαίνει προσφέροντας την Ζωή στην Γη και όπου αλλού υφίσταται μέσα στο υπόλοιπο πλανητικό σύστημα.

Η δράση του Ήλιου μέσα στο πλανητικό σύστημα, αποτελεί υπέρτατο παράδειγμα θυσίας με απώλεια της ίδιας του της Ζωής.
Αυτό και μόνο το γεγονός ας αφήσουμε να επικρατήσει στην συνείδησή μας, για  να έχουμε σεβασμό στο περιβάλλον,  τον  συνάνθρωπό μας και σε κάθε μορφή ζωής γύρω μας.

ΕΔΏ και ΤΏΡΑ, κατάσταση του ΌΝΤΟΣ πριν αρχίσει η Δημιουργία. Ο Χωρόχρονος ταυτίζεται με την Δημιουργία. Η Αυτογνωσία είναι η συμμετοχή του ανθρώπου στα δρώμενα της Φύσης.

Διαλογισμός οδηγεί άμεσα στο  ΕΔΏ και ΤΏΡΑ.

Ο σωστός διαλογισμός, ως προς την ακολουθητέα  μέθοδο, την  στάση του σώματος και την διάρκεια,  είναι ένα μέσον, που  οδηγεί με σχετική ασφάλεια στην αίσθηση του ΕΔΏ και ΤΏΡΑ.
Αυτή η αίσθηση συνεπάγεται αποταύτιση από το "εγώ".

Με άλλα λόγια "εγώ" και αίσθηση του ΕΔΏ και ΤΏΡΑ είναι αδύνατον να συνυπάρξουν ταυτόχρονα στην ίδια ύπαρξη. 

Στην κατάσταση αυτή, το Εδώ γίνεται Παντού, και το Τώρα γίνεται Αιωνιότητα.

Συνεπώς χάνουν το νόημά τους ο Χρόνος και ο Χώρος.
Ήτοι Χώρος σημαίνει: 
Οπουδήποτε, παντού.
Και Χρόνος:

Οποτεδήποτε, πάντα.
Δηλαδή αυτά τα δυο φυσικά μεγέθη δεν επηρεάζουν καθόλου την (φυσική) πραγματικότητα.

Δεδομένου τώρα ότι: 
Φυσική Πραγματικότητα  σημαίνει: 
Ότι έχει προηγηθεί εκδήλωση του Όντος.  
Ακόμη δε: 
Ότι, η Φυσική Πραγματικότητα  βρίσκεται υπό το καθεστώς του Χωροχρόνου.

Το όλο σκεπτικό οδηγεί με ασφάλεια στο συμπέρασμα ότι, στην κατάσταση του ΕΔΏ και ΤΏΡΑ, έχει μηδενισθεί ο Χωροχρόνος.

Δηλαδή δεν έχει ακόμη αρχίσει τίποτα.
Δεν υπάρχει καν Δημιουργία.

Το ανωτέρω συμπέρασμα σημαίνει τέλος: 
Ότι ο Χωρόχρονος ταυτίζεται με την εκδήλωση, την Δημιουργία.

Αυτογνωσία είναι η (συμμετοχή) του  ανθρώπου στα δρώμενα της Φύσης. 
Ήτοι ταύτιση του ανθρώπου με την ίδια την Φύση.

Εγκέφαλος του Ανθρώπου ως μια μικρογραφία του σύμπαντος κόσμου.

                                       
Η ανωτέρω παραπομπή θεωρείται απαραίτητη για την εμπέδωση της έννοιας Αυτογνωσία.
Πράγματι το ΟΝ πριν εκδηλωθεί  ήταν μια ουσία από καθαρή ενέργεια, με ενσωματωμένη την 
εντολή της αυτόματης εκδήλωσης σε Κόσμο.
Όταν λοιπόν το Ον εκδηλώθηκε σε Κόσμο, το έκανε γιατί δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά, αφού αυτή ήταν η Φύση του.
Εκτελούσε με άλλα λόγια, αυτόματα την εντολή της ίδιας του της ενδότερης δομής.

Όταν όμως αντίκρισε το θαύμα, που έγινε, του γεννήθηκε η επιθυμία, να γνωρίσει την Φύση του. 
Αυτό το θαύμα, που προέκυψε αυτόματα από την ενδότερη Φύση του Όντος.
Να γνωρίσει δηλαδή το εαυτό του.
Να αποκτήσει  με άλλα λόγια την Αυτογνωσία. 
Ήταν όμως τόσο έντονη αυτή του η επιθυμία, που αναζήτησε επειγόντως μέσο να την πραγματοποιήσει.  
Το μέσον βρέθηκε τελικώς και ήταν το τελειότερο ΟΝ της Δημιουργίας ο Άνθρωπος.
Σ'  αυτόν και ανέθεσε το σπουδαίο αυτό (καθήκον) της απόκτησης της Αυτογνωσίας. 
Η προτροπή Γνώθι σ' Αυτόν που αποδίδεται στον Σωκράτη.
Πρέπει να είναι έκτοτε ο κεντρικός άξονας ηθικής συμπεριφοράς για όλο  το ανθρώπινο είδος.