H ΖΩΉ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΒΡΊΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΩΝ ΝΌΜΩΝ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ-Η διδασκαλία και βίωση των φυσικών νόμων, εμπνέει στον άνθρωπο ήθος και πίστη στην τήρηση των νόμων της πολιτείας.

ΣΩΚΡΆΤΗ Σ: Τί τηνικάδε ἀφῖξαι, ὦ Κρίτων; ἢ οὐ πρῲ ἔτι ἐστίν;

Μετάφραση: Γιατί έχεις έρθει τέτοια ώρα, Κρίτων; Μήπως δεν είναι πια πολύ πρωί;

Η σοφία του Σωκράτη δεν του επέτρεψε να δεχθεί την (απόδραση), που του προσέφεραν οι φίλοι του.

Προκειμένου να αποφύγει την ποινή του θανάτου που τον είχε καταδικάσει η πολιτεία.
Η αιτία της καταδίκης ήταν: 
Ότι διέφθειρε με τους λόγους του, τα χρηστά ήθη των νέων. 

Αυτά ως προς την υπόθεση καταδίκης εις θάνατον του φιλόσοφου Σωκράτη από τη Αθηναϊκή Πολιτεία.

Με αφορμή την καταδίκη του Σωκράτη, ο οποίος δίδασκε τους νέους την νομοταγή συμπεριφορά, χρησιμοποιώντας εν πολλοίς  την  δική του ιδιάζουσα μέθοδο της μαιευτικής.
Αναφύεται ένα ανάλογο ερώτημα:
Διδάσκεται η νομοταγής συμπεριφορά των πολιτών, ώστε να συνυπάρχουν αρμονικά εντός της αυτής  πολιτείας? 

Πιστεύω πως Ναι.

Με κατάλληλη προεργασία ήδη από την στοιχειώδη εκπαίδευση, μπορεί να προετοιμάζονται οι άνθρωποι προς αυτήν την κατεύθυνση, με την ακόλουθη μεθοδολογία και στόχο.

Ο στόχος είναι η βίωση των νόμων της Φύσης. 

Η ακολουθητέα μέθοδος προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο στόχος είναι, η όσον το δυνατόν πιο πλήρης αφομοίωση των Φυσικών νόμων. 
Αυτό είναι δυνατόν να επιτευχθεί μόνο μέσω  πειραματικής διδασκαλίας των Φυσικών νόμων.
Το θεωρητικό υπόβαθρο θα φορτωθεί σταδιακά. 
Έτσι οι άνθρωποι μπορεί να ενσωματώσουν τους νόμους της Φύσης.
Από κει και ύστερα μπορεί, να δρουν πλέον μηχανικά, χωρίς καθόλου σκέψη.
Ακριβώς όπως συμβαίνει και με την λειτουργία των Φυσικών νόμων. 

Η πειραματική διδασκαλία των Φυσικών νόμων, από την τρυφερή ηλικία των (7) ετών, συντελεί κυρίως λόγω εμπειρικού εντυπωσιασμού, στην άμεση αφομοίωση των νόμων. 

Στην αρχή μόνο  εντυπωσιακά πειράματα, με όσο το δυνατόν πιο απλοποιημένη θεωρία των νόμων, κάτι σαν παιχνίδι θα έλεγα.

Στην συνέχεια σε μεγαλύτερες τάξεις, σιγά σταδιακά να συνοδεύονται όλο και με πιο λεπτομερή θεωρητική ανάλυση των Νόμων.

Ο νόμος έτσι περνάει κατ' ευθείαν στην συνείδηση του παιδιού και γίνεται ένα με την οντότητά του, εφ' όρου Ζωής.

Η όλη διαδικασία προϋποθέτει διδασκάλους με έμπνευση και Αγάπη για τα παιδιά, που χτίζουν έτσι μια πλέρια ανθρώπινη συνείδηση.

Η βίωση των Φυσικών νόμων,  μ' αυτόν τον τρόπο, εγγίζει εσωτερικά, θρησκευτικά,  θα έλεγα τον πυρήνα της ύπαρξης και έκτοτε αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτής.

Δηλαδή το παιδί ως ενήλικας, έχει αφομοιώσει πλέον  τον ρόλο, που ασκούν οι Φυσικοί νόμοι στην Ζωή των ανθρώπων.

Η διαπίστωση που προκύπτει, όταν έχει κατανοηθεί ο ρόλος των Φυσικών Νόμων, είναι:

Ζωή δεν υπάρχει χωρίς τους νόμους της Φύσης.

Επομένως:

                 Είναι εκ ταυτότητος ίση

     ΖΩΉ<====>ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ.

                                       

  Η ζωή είναι σαν το ποδήλατο.

   Για να μην χάσεις ισορροπία σου...

     Πρέπει πάντα να κινείσαι προς τα μπρος...

(Αλβέρτος Αϊνστάιν)

Πάνω σ' αυτά τα λόγια του Θείου Αλβέρτου, σαν έμπνευση  μπορεί, να γραφτεί ολόκληρο βιβλίο Ηθικής με ένα νέο όνομα, άγνωστο μέχρι τώρα.

Αυτό το βιβλίο θα μπορούσε να λέγεται : 

"Ηθική των Φυσικών νόμων".

Σαν παράδειγμα ας προσπαθήσουμε να ερευνήσουμε τι θέλει να μας διδάξει ο Θείος Αλβέρτος με τα παραπάνω λόγια.

Υπήρξαν διάφορες προσπάθειες καταξιωμένων φυσικών να ερμηνεύσουν την ισορροπία του ποδηλάτου.

Μια θεωρητική μελέτη που εισηγήθηκε από δυο Γερμανούς Φυσικούς τους Ζόμερφελντ και Κλάιν.

Στηρίχτηκε στο γυροσκοπικό φαινόμενο και έγινε αποδεκτή για περίπου μισόν αιώνα.

Τελικά κατασκευάστηκε ένα πολύπλοκο ποδήλατο χωρίς γυροσκοπικό φαινόμενο και χωρίς (ίχνος).

Αλλά δεν λειτούργησε άμεσα σαν (πειραματικό) μοντέλο.   

Ανεξάρτητα από την απόδειξη η μη της θεωρητικής βάσης  λειτουργίας του ποδηλάτου. 

Με αφετηρία μόνο την εμπειρία του Αϊνστάιν έχουμε ένα πρώτο δίδαγμα Ζωής. 

Άν σταματήσεις να κινείς τις ρόδες του ποδηλάτου με τα υπάρχοντα ποδοστήρια, μοιραία ακολουθεί η πτώση.

Κατ' αναλογίαν, αν σταματήσεις, να έχεις ενδιαφέροντα στην Ζωή, η Ζωή σε εγκαταλείπει.

  

Το ίδιο αποτέλεσμα θα προκύψει, αν εφαρμοσθεί ο κοσμικός (νόμος) των παράλληλων δομών στην Φύση.

Ένα δεύτερο ηθικό δίδαγμα, που προκύπτει από την μελέτη της ισορροπίας του ποδηλάτου, είναι εκείνο, που παρατηρείται κατά την εκμάθηση της ισορροπίας επάνω σε ποδήλατο.

Όταν μαθαίνομε να ισορροπούμε πάνω στο 

 ποδήλατο, στρίβουμε ασυναίσθητα το τιμόνι προς το μέρος, που χάνεται η ισορροπία και κινδυνεύουμε, να πέσουμε. 

Εδώ η Φύση μας λέει καθαρά.

 Προσοχή δώσε βάρος στην βελτίωση της αδύναμης πλευράς του εαυτού σου.

 Η ΖΩΉ ΟΛΌΚΛΗΡΗ  ΒΡΊΣΚΕΤΑΙ  ΣΤΟ             ΕΛΕΟΣ TΩΝ ΦΥΣΙΚΏΝ ΝΌΜΩΝ.

Ο τίτλος της ανάρτησης αναφέρεται σε μια διδασκαλία των φυσικών νόμων, τέτοια ώστε, στα νεαρά άτομα να μην μείνει μια απλή πληροφόρηση, αλλά να βιώσουν όσο γίνεται πληρέστερα τους Φυσικούς νόμους.

Σχετική μ' αυτό το ζήτημα είναι η παρακάτω προσωπική εμπειρία.

Η εμπειρία μου αυτή αναφέρεται στην περίοδο κατά την οποία ο μικρότερος  γιος μου, ήταν μαθητής δημοτικού σχολείου.

Συχνά πυκνά επισκεπτόμουν αυτό το σχολείο, για να παρακολουθώ  και την πρόοδο του μικρού. 

Ο διευθυντής του σχολείου ήταν ένας εγκάρδιος και φιλικός άνθρωπος, είχαμε γίνει και φίλοι!

Στον διάδρομο, που ήταν το γραφείο του Διευθυντού, υπείρχε μια  πόρτα μονίμως κλειστή με την επιγραφή: 

Εργαστήριο Φυσικής.

Η περιέργειά μου με οδήγησε, να ρωτήσω τον φίλο  Διευθυντή, ποία ήταν η σκοπιμότητα αυτού του χώρου.     

Η απάντηση του ήταν, να μου δώσει το κλειδί της αίθουσας, να διαπιστώσω ο ίδιος την σκοπιμότητα.

Αυτό που είδαν τα μάτια όταν μπήκα στον εν λόγω χώρο, μου προκάλεσε χαρά και απογοήτευση συγχρόνως.

 Διότι το περιεχόμενο της αίθουσας ήταν αποθήκη οργάνων εργαστηρίου Φυσικής, μέσα στην σκόνη, παρ' όλο που ήταν φυλαγμένα μέσα σε βιτρίνες.  Η σκόνη είχε συσσωρευτεί, λόγω μη χρήσης αυτών των οργάνων.

Ένοιωσα προδομένος σαν άνθρωπος με γνώση των φυσικών νόμων, γνωρίζοντας τον ρόλο, που ασκεί  το πείραμα, στην βίωση των φυσικών νόμων.

Σκέφτηκα να αξιοποιήσω αυτόν τον εργαστηριακό εξοπλισμό για  μια φορά, έτσι για να διαπιστώσω την αποτελεσματικότητα της εργαστηριακής εμπειρίας, στους μαθητές και δασκάλες του Σχολείου. 

Αυτό προϋπέθετε βέβαια κάποια προετοιμασία, ως προς την επιλογή και έλεγχο λειτουργίας των οργάνων, ώστε να είναι λειτουργικά κατά την ώρα του μαθήματος.

  Έτσι και έγινε, προηγήθηκε η επιλογή των οργάνων κατόπιν συνεννόησης με τις δασκάλες του σχολείου.

 Όσον αφορά τα θέματα, που είχαν ήδη διδαχθεί τα παιδιά.

 Πληροφορία που θα διευκόλυνε την επιλογή και στήσιμο των κατάλληλων συσκευών, για την λειτουργία των πειραμάτων. 

Ακολούθησε μια εβδομάδα δικής μου εργασίας, για να συγκεντρώσω και να δοκιμάσω τις ασκήσεις, που θεώρησα κατάλληλες για την περίπτωση.

Το αποτέλεσμα στέφθηκε από πλήρη επιτυχία.

Καθ' όσον τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν και έδειξαν φοβερό ενδιαφέρον, με ερωτήσεις εμπέδωσης της θεωρίας κατά την χρήση των οργάνων από τους ίδιους, με την δική μου ασφαλώς εποπτεία και υποδείξεις.

Στο τέλος ως ήταν φυσικό, κάλεσα τα παιδιά να αξιολογήσουν την χρησιμότητα του εργαστηρίου φυσικής, για την βίωση των νόμων της Φύσης, σε σχέση με μια απλή παρουσίαση στον πίνακα.

Προσωπικά δικαιώθηκα απόλυτα και ένοιωσα ικανοποίηση για την δουλειά, που προσέφερα προκειμένου, να δείξω έμπρακτα στα παιδιά και στους εκπαιδευτές την λειτουργία και βίωση των νόμων της Φύσης.  

Εύχομαι ολόψυχα να έχει ήδη αξιοποιηθεί ο υπάρχων εργαστηριακός εξοπλισμός και να έχει εμπλουτισθεί μάλιστα με νέα όργανα από το Υπουργείο Παιδείας. 

Το δε εκπαιδευτικό προσωπικό όχι μόνο του εν λόγω σχολείου αλλά και Πανελλαδικά να έχει ασχοληθεί σοβαρά, με την εργαστηριακή διδασκαλία των νόμων της Φύσης σε όλες τις βαθμίδες της παιδείας.

Από την ώρα, που ανοίγει τα μάτια στο φως της Ζωής, σαν νεογέννητο μωρό ο άνθρωπος.

Μέχρι την ώρα τα κλείνει οριστικά και αμετάκλητα, κατά τον θάνατο του φυσικού σώματος. 

Βρίσκεται αδιάκοπα κάτω από την επήρεια και έλεγχο των Φυσικών νόμων, καθόσον:

α)Το (Φως) που αντικρίζει το νεογέννητο, όταν γεννιέται είναι προϊόν φυσικής διεργασίας μέσα στο σώμα του ίδιου του Ήλιου. 

Η  (πρωτογενής κραυγή) που βγαίνει από το στήθος του νεογέννητου καθώς έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με τον κόσμο.

Αποτελεί την βάση θεραπείας ψυχολογικών ασθενειών του ενήλικα στην μετέπειτα Ζωή του.

Η θεωρητική βάση της μεθόδου είναι επιστροφή στην αγνή ύπαρξη, που βγήκε από την μήτρα, από την οποία γεννήθηκε το ΟΝ.

Το Φως που εκπέμπεται από τον ζωοδότη Ήλιο, οφείλεται σε γιγάντιες  πυρηνικές αντιδράσεις σύντηξης του Υδρογόνου προς ήλιον (Ηe).

Ο Ήλιος είναι εκείνο το ουράνιο σώμα, που αλλάζει συνεχώς σύσταση του σώματός του, προσφέροντας Ζωή στην Γη και στους άλλους πλανήτες.

Γιγάντιο υπόδειγμα θυσίας, ο Ήλιος πεθαίνει συνεχώς  αλλάζοντας σύσταση του σώματός του από (Η) Υδρογόνο,  σε αέριο Ήλιο (He).

Πεθαίνει με άλλα λόγια:

 Προσφέροντας την ίδια στιγμή Ζωή, στους πλανήτες που τον περιβάλουν.

Η αιτία είναι απλή διότι:

Το Φως αποτελεί βασική  προϋπόθεση λειτουργίας των βιοχημικών αντιδράσεων Ζωής. 

Εξίσου σπουδαίο γεγονός είναι και η ευεργετική επίδραση που ασκεί το Φως στην ψυχολογία των έμβιων όντων.

 Το έντονο Φως του Ήλιου διεγείρει την διάθεση του ανθρώπου, για έργα υψηλού ήθους.   

Ένα απλό συμπέρασμα, σύμφωνα και με τον κοσμικό νόμο της (αναλογίας) των δομών.

 Είναι η φωτογράφηση αντικειμένου.

Χωρίς φως η φωτογράφηση είναι αδύνατη. 

Το Φως επομένως είναι η ύψιστη ευλογία της Φύσης, δικαίως ο Γκαίτε αναφώνησε: Mehr Licht, τουτ' έστιν, περισσότερο Φως.  

Αυτό είναι το συμπέρασμα, στο οποίο καταλήγει η εφαρμογή του κοσμικού νόμου αναλογίας των δομών. 

-Η αναμφισβήτητη αξία του Ηλιακού φωτός έγκειται στο ότι: 

Χωρίς φως δεν λειτουργεί η (Φωτοσύνθεση), χωρίς φωτοσύνθεση δε εξαφανίζεται το πράσινο από προσώπου Γης.       

Στην ιστορία της Ανθρωπότητας φαίνεται η αυθόρμητη χωρίς επιστημονικές επιβεβαιώσεις, αλλά αυθεντική (λατρεία) του Ήλιου, σαν κοσμικού ΘΕΟΎ

β) Η πρώτη εισπνοή Οξυγόνου από το νεογέννητο βρέφος πραγματοποιείται με την βοήθεια ενός άλλου Φυσικού νόμου και η βοήθεια συνεχίζεται εφ' όρου Ζωής. 

-Του νόμου ροής αερίου λόγω διαφοράς πίεσης, μεταξύ δυο θέσεων του χώρου.

Η ατμοσφαιρική πίεση ασκεί πίεση 1033gr./cm2

σε κάθε εκατοστό της επιφάνειας της Γης, στο ύψος της επιφάνειας της θαλάσσης, επομένως και στο ανθρώπινο σώμα.
Όταν αδειάσει ο πνεύμονας, με την χρήση του μυικού ιστού του στήθους, η υπάρχουσα ατμοσφαιρική πίεση, ωθεί τον αέρα να εισέλθει στον κενό χώρο των πνευμόνων.

γ) Η είσοδος του Οξυγόνου στους πνεύμονες του ανθρώπου συντελεί στην καύση του άνθρακα που έχει συγκεντρωθεί στους πνεύμονες.
Με την γνωστή εξώθερμη αντίδραση καύσης: 
C+ O2--->CO2 +θερμότητα. 
Ο μηχανισμός που επιβάλει την σταθερότητα της θερμοκρασίας, είναι εγκατεστημένος στον εγκέφαλο του  ανθρώπου και δρα με την φιλοσοφία της (ανάδρασης).

δ) Ο θηλασμός του βρέφους γίνεται πάλι με την βοήθεια του ίδιου Φυσικού νόμου.
Το βρέφος δημιουργεί κενό με το στόμα του στο στήθος της μητέρας και το γάλα εξέρχεται από τις θηλές  του στήθους της μητέρας, προς απορρόφηση  και διατροφή του νεογνού.

ε) Όταν το μωρό αρχίζει να κινείται και να διαμορφώνει το μυικό του σύστημα.
Εδώ πρωταρχικό ρόλο παίζει το πεδίο βαρύτητος με επιτάχυνση g=9,81 gr/cm2. 
Το βάρος των σωμάτων μάζης m δίνεται από την σχέση Β=m.g.
Με άλλα λόγια το μυικό σύστημα του βρέφους και του ενήλικα στην συνέχεια έχει, διαμορφωθεί έτσι ώστε να κινείται και να ισορροπεί, μέσα στο πεδίο βαρύτητας της Γης.

Αλλά και όλη η Ζωή υλοποιείται μέσα στο καθεστώς των Φυσικών Νόμων.
Φυσικοί Νόμοι που άλλοτε δρουν βοηθητικά και  άλλοτε πάλι ανασταλτικά.
Και αιτιολογώ τα ανωτέρω με ορισμένες συνηθισμένες  ενέργειες:

α) Μόλις σηκωθούμε από το κρεβάτι, ενστικτωδώς κατευθυνόμαστε προς την τουαλέτα.
Εκεί επικαλούμεθα την βοήθεια του πεδίου βαρύτητος και αφηνόμαστε στην δράση του.
Προς αποβολή των περιττών υλικών, που προέκυψαν κατά την αφομοίωση των τροφών που απολαύσαμε.
Για σκεφθείτε αν δεν υπήρχε η βαρύτης, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε την λειτουργικότητα της τουαλέτας?
Συμπέρασμα γενικό: Όλες οι τουαλέτες πανταχού επί της Γης, έχουν φυσικό κινητήρα, το πεδίο βαρύτητος της Γης.

Μετά την τουαλέτα κατευθυνόμαστε στον νιπτήρα που υπάρχει μέσα στον ίδιο χώρο. 
Ανοίγουμε την βρύση και ω! του θαύματος, το νερό δεν έρχεται στα μούτρα μας, αλλά πειθήνιο στην δύναμη της βαρύτητας, ρέει προς την αποχέτευση και μας διευκολύνει, στο πλύσιμο χεριών και προσώπου.

β) Ετοιμασία και λήψη πρωινού.
Ανάβουμε την μηχανή του γαλλικού καφέ.
Εδώ τον λόγο έχει ο ηλεκτρισμός. 
Η τεχνολογία εφαρμόζοντας τις αρχές της Φυσικής κατάφερε να παράξει στο εργοστάσιο το ηλεκτρικό ρεύμα, να το μεταφέρει με ενσύρματο δίκτυο μέχρι το σπίτι μου.
Τέλος συνδέοντας την καφετιέρα στην πρίζα φτιάχνω ζεστό γαλλικό καφέ. 
Εκμεταλλευόμενος την θερμότητα που παράγουν οι συγκρούσεις των ηλεκτρονίων του ρεύματος.
Με τα άτομα του κρυσταλλικού πλέγματος στην  αντίσταση της καφετιέρας, μεταδίδοντας τους ενέργεια υπό μορφή θερμότητας.
Δηλαδή πάλι αυτή η Φυσική με τους νόμους της δεν λέει να με εγκαταλείψει.

γ)Συνεχίζω να ετοιμάζω το πρωινό μου.

Βάζω  βούτυρο και μέλι σε μια φέτα ψωμί.
Η συγκράτηση οποιουδήποτε επιστρώματος επάνω στο ψωμί, είναι θέμα δυνάμεων συνοχής. 
Οι Φυσικοί νόμοι και εδώ παρόντες.
Το δε μέλι προστίθεται με το ειδικό δοχείο, που ρέει ακολουθώντας την διεύθυνση των γραμμών του πεδίου βαρύτητας.
Ευχαριστούμεν σε ω! πεδίο βαρύτητας, που ακόμα και το πρωινό μας φροντίζεις! 
  
δ)Έτοιμος για την εργασία που είναι εν γένει εκτός σπιτιού, μπαίνω στο ασανσέρ, άλλο μηχάνημα βασισμένο στους νόμους της Φύσης, ως προς την κατασκευή και λειτουργία του.
Οι μηχανισμοί συρματόσχοινα τροχαλίες, είναι όλα εφαρμογές αρχών  της Φυσικής.
Το δε (μοτέρ), που κινεί την καμπίνα του ασανσέρ  λειτουργεί με ηλεκτρομαγνητισμό και μόνο.
Η λειτουργία του βασίζεται ως προς την παραμικρή λεπτομέρεια, που αλλού? 
Μα σίγουρα στους Φυσικούς Νόμους!  

ε) Για την μετακίνηση στους χώρους δουλειάς στα μεγάλα αστικά κέντρα οι  άνθρωποι χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς (ΜΜΜ). 
Αν ρωτήσεις τυχαία κάποιους απ'  αυτούς τους ανθρώπους,  την εξής απλή ερώτηση:

Τι ρόλο παίζουν οι Φυσικοί Νόμοι στην μεταφορά σας στους χώρους εργασίας?
Η πιο σίγουρη απάντηση θα ήταν: 

Άσε μας άνθρωπε μου μ' αυτά, θα ασχολούμεθα τώρα.
Ασυναίσθητα θεωρούν δεδομένη την παρουσία της Φύσης ως αιτία Ζωής και από συνήθεια απλά την  προσπερνούν.
Μόνο αν τους λείψουν ως μέσα, μπορεί να τους απασχολήσουν οι αιτίες απουσίας τους. 

Να μην τα πολυλογώ αντιλαμβάνεται κανείς άνετα ότι:
Όλες οι δραστηριότητες της ζωής μας, από την ώρα που, θα σηκωθούμε από το κρεβάτι, μέχρι να ξαναπέσουμε σ'αυτό, γίνονται υπό την επήρεια Φυσικών νόμων.
Άσε που και οι ώρες του ύπνου μας γίνονται κάτω από την αυστηρή εποπτεία μηχανισμών του (εγκεφάλου) με βάση τους Φυσικούς Νόμους.

Οι συνήθειες της Ζωής,  έχουν διαμορφωθεί κατά τέτοιο τρόπο, ώστε οι νόμοι της Φύσης να καθίστανται αρωγοί σε όλες ανεξαιρέτως τις δραστηριότητες της ζωής μας.
Με αποτέλεσμα να  θεωρούμε τους Φυσικούς νόμους δεδομένους και να προσπερνούμε τον ρόλο, που παίζουν στην Ζωή μας. 
Ποιος θα κάτσει να σκεφθεί ότι, η ίδια η αναπνοή, που μας κρατάει στην ζωή, οφείλεται στην λειτουργία ενός Φυσικού νόμου.  
Απλώς αναπνέουμε...και συνεχίζουμε να Ζούμε. 

Υπάρχει τέλος μια συμπεριφορά της Φύσης ανερμήνευτη για τον πολύ κόσμο.
Και είναι οι περιπτώσεις φυσικών καταστροφών από σεισμούς ή έκρηξη Ηφαιστίων.  
Μπορεί να είναι κι αυτές αποτέλεσμα λειτουργίας κάποιου Φυσικού (νόμου) 
Ο οποίος δρα συσσωρευτικά και όταν έρθει η στιγμή πληρότητος των συνθηκών, απλώς εκδηλώνεται.
Ένας τέτοιος μηχανισμός που λέγεται στην Σεισμολογία συσσώρευση ελαστικών τάσεων είναι ένας μηχανισμός παραγωγής των (τεκτονικών) σεισμών.

Τέλος θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα είδος επανεκκίνησης λειτουργίας της Φύσης, προς βελτίωση της λειτουργίας της ανθρωπότητας.
(Φυά άπαν κράτιστον, πανίσχυρη η Σοφία της Φύσεως, Πίνδαρος) 

Εκτός εάν η εξέλιξη της επιστήμης, έχει προβλέψει ειδικό μηχανισμό ειδοποίησης των ανθρώπων, για την επερχόμενη καταστροφή.     
Η Φυσική σε συνεργασία με την τεχνολογία έχει και εδώ τον κύριο λόγο. 

Υπάρχει τέλος ένας γενικός νόμος, που διέπει ένα σύνολο φυσικών λειτουργιών, πρόκειται για τον:
Θερμοδυναμικό νόμο της Εντροπίας.
Ο νόμος αυτός έχει δυο εφαρμογές που σχετίζονται άμεσα με την Ζωή.
-Αρνητική Εντροπία, που εφαρμόζεται, όταν δημιουργείται η Ζωή και συνεπάγεται δημιουργία τάξεως στις δομές Ζωής.
Είναι τότε, που ο συγκεκριμένος νόμος συντελεί, στο να δημιουργούνται οι μορφές, με υλικά ευρισκόμενα σε τυχαίες θέσεις στο περιβάλλον και:
-Θετική Εντροπία, που ρυθμίζει την αποσύνθεση και σκόρπισμα των υλικών στο περιβάλλον από το οποίο προήλθαν στην φάση της Δημιουργίας.
Με άλλα λόγια: 
Αρνητική Εντροπία = Ζωή, δημιουργία δομών και μορφών Ζωής, τάξη, αρμονία, ομορφιά.
Θετική Εντροπία = Θάνατος και αποσύνθεση των υλικών δομών, αταξία, χάος.

Η ανθρώπινη φύση λειτουργεί ανθρωποκεντρικά.
Δηλαδή στα οικιακά ζώα μας αποδίδουμε ανθρώπινες ιδιότητες, σε φυσικά φαινόμενα επίσης. 
Ο κεραυνός για παράδειγμα στην αρχαιότητα εκπροσωπείτε από τον πατέρα των Θεών Δία, η δύναμη της θάλασσας από τον Ποσειδώνα.
Στο πάνθεο του Ολύμπου όλοι οι Θεοί εκπροσωπούσαν Φυσικές δυνάμεις ή ηθικές αξίες.
  
Αυτά όμως είναι συναισθηματισμοί λόγω άγνοιας της Φυσικής πραγματικότητας.

Ας σταματήσουμε επιτέλους να θεωρούμε τον Θεό με ανθρώπινο πρόσωπο και μάλιστα να τον λατρεύουμε σαν τέτοιο.

Από όσα εξετέθησαν στα ανωτέρω θεωρώ ότι δεν πρέπει να μένει καμιά αμφιβολία  πλέον ότι:

Θεός δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από την απρόσωπη νομοτέλεια της Φύσης.

Ένα και Κύριο είναι  το συμπέρασμα από την δράση των Φυσικών νόμων στην Ζωή των ανθρώπων:

Οι φυσικοί νόμοι όχι μόνο είναι απαραίτητοι στην δημιουργία και διατήρηση της Ζωής.

Αλλά η παρουσία τους μας διδάσκει ενδόμυχα επίσης τρόπους συμπεριφοράς προς τους άλλους ανθρώπους μέσα στην κοινωνία, που ζούμε.

Το κέρδος μας αν ακολουθήσουμε το πνεύμα των Φυσικών νόμων θα είναι ανυπολόγιστο.

Διότι ακολουθώντας την νομοτέλεια της Φύσης, είναι δεδομένο ότι:

Βαδίζουμε με σίγουρα βήματα μέσα σε μια αρμονική κοινωνία, προς τον κύριο σκοπό της Ζωής, που είναι η Αυτογνωσία.


 

Η συσσώρευση σκέψεων στον εγκέφαλο αποτρέπει την μετάβαση στην τελική φάση ανάπτυξης της ύπαρξης, το ΕΔΏ και ΤΏΡΑ, που είναι η μόνη Αλήθεια!

                          (Αριστερά εγκέφαλος κενός, δεξιά πλήρης με ποικίλες σκέψεις).

Ο εγκέφαλος είναι δυνατόν να δημιουργήσει  καινοτόμες  ιδέες, τότε και μόνο τότε, όταν είναι απόλυτα κενός.
Ήτοι, όταν ο εγκέφαλος είναι κενός από άσχετες παράσιτες σκέψεις, βρίσκεται σε πλήρη ετοιμότητα.
Για άμεση δράση, όταν το καλέσει η Ανάγκη  της στιγμής.

Όταν όμως γεμίσει, δεν του μένει πλέον χώρος για κάτι νέο, για μια νέα δημιουργία και τότε υπολειτουργεί, με τις δυνάμεις που του απομένουν. 
Όπως μια έγκυος γυναίκα δεν μπορεί, να συλλάβει εκ νέου κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης της.
Ένα άλλο παράδειγμα σε Γήινη κλίμακα, είναι το ακόλουθο: 
Κατά την διάρκεια του θέρους, που είναι εποχή καρποφορίας της Γης, δεν έχει θέσιν η ύπαρξη της άνοιξης.
Η παρουσία της Άνοιξης θα μπορούσε να προκαλέσει μια νέα  δημιουργία, όταν έρθει φυσιολογικά η σειρά της.
Δηλαδή μετά έναν βαρύ χειμώνα.

Η σημασία της λέξης Ύπαρξη πηγάζει από το απαρέμφατο ΕΙΝΑΙ του ρήματος ειμί και αντικατοπτρίζει, ό,τι δήποτε υπάρχει στην εκδήλωση.
Τίποτα δεν περισσεύει από την έννοια του ρήματος  (ΕΊΝΑΙ), εκφράζει τα πάντα.
Κάθε αντικείμενο ή γεγονός, ως επίσης την ανώτατη θεότητα, το αιώνιο, την ουσία, το σύμπαν ολόκληρο. 

Η βίωση της ουσίας  της έννοιας "Ύπαρξη", είναι άκρως εμποδισμένη, εξ αιτίας του γεμάτου με σκέψεις εγκεφάλου.
Αν ο εγκέφαλος ήταν κενός, δεν θα υπήρχε παρεμπόδιση της εν λόγω βίωσης. 
Αυτή θα ήταν:
Η αγνή αίσθηση του ΕΔΏ και ΤΏΡΑ, που αντιστοιχεί με ακρίβεια, στο βίωμα της ουσίας της Ύπαρξης. 

Μεταξύ των  δυο εννοιών Ύπαρξη και βίωμα της Ύπαρξης, παρεμβάλεται:

Ένα τεράστιο εμπόδιο, που αποκλείει σχεδόν μόνιμα την άμεση βίωση της Ύπαρξης.

Αιτία είναι η ταύτιση του όντος με τον γεμάτο σκέψεις νου, που κάνει το βίωμα της Ύπαρξης σχεδόν αδύνατο.

Ταύτιση, που καλλιεργείται και ενισχύεται  στις τρεις βαθμίδες του κοινωνικού γίγνεσθαι.
Ήτοι οικογένεια, εκπαίδευση, κοινωνία. 
Πρόκειται για ταύτιση, που είναι προαιώνια και και γερά ριζωμένη μέσα στον νου του ανθρώπου.
Αυτό είναι, που δημιουργεί την μεγάλη δυσκολία αποταύτισης και απελευθέρωσης του Νου, από τα δεσμά των σκέψεων.

Το να μην μπορείς να σταματήσεις να σκέφτεσαι είναι ένα φριχτό βάσανο.
Αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε, καθώς όλοι υποφέρουμε από την ίδια αδυναμία.

Που στο τέλος την θεωρούμε, ως κάτι 
φυσιολογικό.

Δηλαδή αποδεχόμαστε κάτι ανώμαλο και το βαφτίζουμε φυσιολογικό, από συνήθεια και μόνο.

Έτσι, από την λέξη "Ύπαρξη" μέχρι το βίωμα της έννοιας Ύπαρξη καθ' αυτής.
Η απόσταση είναι τεράστια και όχι ένα απλά 
μεγάλο βήμα.
Το αποτέλεσμα είναι ότι,  σχεδόν όλοι ζούμε εικονικά και ασυνείδητα.
Διότι είναι σαν να περνάμε την βαριά αρρώστια της ασυνειδησίας. 
Αρρώστια, που δρα ύπουλα χωρίς  καθόλου συνειδητή διάγνωση.
Ως εκ τούτου παραμένει μόνιμα άγνωστη.
Οπότε δεν υπάρχουν και τα γνωστά αντίδοτα για την θεραπεία της.

Ο φιλόσοφος Καρτέσιος πίστευε ότι είχε ανακαλύψει την πιο θεμελιώδη αλήθεια, όταν δήλωνε: 

"Σκέφτομαι, άρα υπάρχω". 
Στην πραγματικότητα, είχε δώσει έμφαση στο πιο τεράστιο και  θεμελιώδες λάθος: 

Δηλαδή την εξίσωση της σκέψης με τηνΎπαρξη 
και αντίστροφα την ταυτότητας της Ύπαρξης με 
τη σκέψη.

Ο χωρίς συγκεκριμένη ανάγκη σκεπτόμενος άνθρωπος, με άλλα λόγια.

Ζει σε μια κατάσταση φαινομενικού διαχωρισμού από τους πάντες και τα πάντα. 
Ζει σ' έναν παράλογα πολύπλοκο κόσμο συνεχών προβλημάτων και σύγκρουσης.
Σ' έναν κόσμο, που αντανακλά τον ολοένα αυξανόμενο κατακερματισμό του νου.

Πρώτα απ' όλα, αυτός ο αδιάκοπος νοητικός θόρυβος εμποδίζει τον εντοπισμό του χώρου εκείνου, που επικρατεί πλήρης εσωτερική ησυχία.
Ησυχία και γαλήνη, που είναι αδιαχώριστη με την παρουσία  της Ύπαρξης. 

Από παρανόηση αυτή η κατάσταση  προκαλεί την δημιουργία  ενός ψεύτικου εαυτού.
Ένα ψεύτικο "εγώ"με άλλα λόγια, που σχεδόν όλοι ασυνείδητα αποδεχόμαστε. 
Είναι αυτό που  κατασκευάζεται ατόφιο από τον νου, όταν προσπαθεί να εντοπίσει την αληθή Ύπαρξη.
Αυτός ο εαυτός είναι υπαίτιος για την σκιά φόβου και πόνου, που αισθάνεται συχνά ο άνθρωπος.

Η αθάνατη Φύση παρ' όλα αυτά έχει να μας υποδείξει την απλούστερη λύση που μπορούσε να φανταστεί κανείς.
Το μοντέλο της λύσης έχει δοθεί στην αρχαία μυθολογία με τον μύθο του 2ου (άθλου) του ήρωα Ηρακλή.
Τον μύθο του άθλου της εξόντωσης της Λερναίας Ύδρας.
Το όλο αφήγημα αποτελεί πιστή εφαρμογή του κοσμικού νόμου των ομοίων δομών στην εκδήλωση της Φύσης σε κόσμο.

                    Ο Ηρακλής καίει ένα-ένα τα κεφάλια της Ύδρας- Αντιστοίχως ο άνθρωπος ρίχνει το                                                                                    φως της Συνειδητότητας  στις σκέψεις του Νου.

  Οι παράλληλες δομές εν προκειμένω είναι:
α)Από την πλευρά του πραγματικού.
 -Το ατέλειωτο κυκλωτό σκέψιμο στο οποίο πέφτει ο νους του ανθρώπου.
-Φως συνειδητότητας στις σκέψεις του Νου.
-Η παρεμπόδιση προσέγγισης του καθεστώτος Φώτισης, για την Ύπαρξη του ανθρώπου. 
-Το ΕΔΏ και ΤΏΡΑ. 
-Το φως της Συνειδητότητας, που διεισδύει παντού.
β) Από την πλευρά του μύθου.
-Το τέρας Λερναία Ύδρα.
-Κάψιμο των πληγών, που αφήνει το κόψιμο των κεφαλών της Λερναίας Ύδρας.
-Η καταστροφή της περιουσίας των ανθρώπων.  
-Η παρεμπόδιση μιας ήρεμης και ευτυχισμένης ζωής. 
-Η απόλαυση των αγαθών της εργασίας τους.
-Η Φωτιά που έκαιγε ο Ηρακλής τις πληγές της Λερναίας Ύδρας. 

Η λύση ήταν αυτή που, έδωσε ο Ηρακλής με την χρήση της Φωτιάς.
Που έκαιγε την πληγή, που δημιουργούσε το κόψιμο κάθε κεφαλής του τέρατος.

Συμπέρασμα:

Η αντίστοιχη δράση, που έχει να κάνει ο άνθρωπος είναι, να βγάλει στο φως της συνειδητότητας, τις σκέψεις του Νου.

Σε κατάσταση  γαλήνης και Διαλογισμού.

Να αντικρίσει με θάρος την πληθώρα σκέψεων, που κουβαλαέι ο Νους.
Στο Φως της συνειδητότητας δεν αντέχει καμία αναλήθεια, καίγονται τα πάντα.

Όπως έκανε ο Ηρακλής, όταν έκαιγε μια-μια τις πληγές από τα κομμένα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας.

Οπότε ως εκ θαύματος θα εξαφανισθεί το φοβερό εμπόδιο, που προβάλει ο Νους με το κυκλωτό σκέψιμο.

Και ελεύθερος πλέον θα μπορέσει να δει όλη την αλήθεια της Ύπαρξης.
Να γευτεί ελεύθερα την γαλήνη και ευτυχία, που προσφέρει η κατάσταση του ΕΔΏ και ΤΏΡΑ. 

Πράγματι η Φώτιση είναι μια κατάσταση ολότητας, ενοποιημένης ύπαρξης και, επομένως, απόλυτης γαλήνης. 

Σ' αυτή την κατάσταση είσαι ένα με τη ζωή στην φανερή της όψη, ένα με τον κόσμο. 

Ένα με το ΕΔΏ και ΤΏΡΑ.

Καθώς και με το βαθύτερο εαυτό και την άδηλη ζωή - ένα με την Ύπαρξη.

 Η φώτιση δεν είναι μόνο το τέλος του πόνου και 

της αδιάκοπης σύγκρουσης μέσα κι έξω, αλλά 

και το τέλος της φριχτής υποδούλωσης στην 

ατέρμονη σκέψη. 

Απίστευτη ΛΎΤΡΩΣΗ παρά ταύτα, είναι πλέον γεγονός.

Από την (ανάρτηση):

ΕΔΏ ΚΑΙ ΤΏΡΑ-Η ΑΠΟΛΥΤΉ ΑΛΉΘΕΙΑ,

ανάρτηση, που υπάρχει σ' αυτό το ιστολόγιο, δανείζομαι ένα αξιοσημείωτο βίντεο.

 Που βάζει την υπογραφή και κλείνει με επιτυχία την παρούσα ανάρτηση.  

Έτσι ολοκληρώνεται με πρωτότυπο τρόπο, 

με το παρακάτω βίντεο, που φέρει τον τίτλο:

 Οι δέκα μη εντολές του Όσσο.

Η αναζήτηση της αλήθειας της ύπαρξης κόσμου, με την χρήση μόνο του Νου, προσεγγίζεται μετά από άπειρο χρόνο, αισθαντικά όμως με την καρδιά, συμβαίνει αυτόματα μετά από φώτιση της ανθρώπινης ύπαρξης.

                                               Σχέση ανθρώπων που κυριαρχεί η Αγάπη. 

Ο Αληθινός έρωτας μεταξύ δυο ανθρώπων είναι μια πόρτα, που όταν ανοίγει,  δείχνει τον δρόμο, που οδηγεί πίσω στην αρχή της Ενότητας στην αρχή των πάντων.
Με το δεδομένο ότι, το όλον πριν την εκδήλωση ήταν ενιαίο και αδιάσπαστο.
Η πληροφορία της αρχικής Ενότητας παραμένει μέσα στα μέρη, στα οποία  διασπάσθηκε το όλον προκειμένου να εκδηλωθεί.
Όταν το αρσενικό συναντήσει το θηλυκό ταίρι του, εξ αιτίας της ερωτικής (έλξης), κοσμικής προέλευσης.
Οι δυο ερωτευμένοι γεύονται την πληρότητα, που  πηγάζει από την αληθινή ευτυχία.
Αυτή την αστραπή ευτυχίας μεταφέρουν άμεσα στην Φύση, που κατοικεί μέσα μας.

Η Φύση είναι το μέρος και ταυτόχρονα το όλον της ύπαρξής μας, είναι εκείνο, που 
χαίρεται και λυπάται μαζί μας.
Μια γεύση ολοκληρωτικής ευτυχίας και απόλυτης ικανοποίησης της ύπαρξης, κυριαρχεί λόγω της στιγμιαίας επιστροφής στην Ενότητα, κατά την ερωτική επαφή δυο ερωτευμένων.   
Διότι η Φύση τους δίνει μια γεύση της αρχικής κατάστασης πριν την εκδήλωση, τότε που επικρατούσε η απόλυτη Ενότητα. 
Είναι ένα δείγμα για το τι θα συμβεί κατά την πλήρη  φώτιση.

Το  ΕΊΝΑΙ προκειμένου να εκδηλωθεί σε κόσμο, όφειλε προηγουμένως, να διασπασθεί σε ζεύγη αντιθέτων.
Αυτό επιτάσσει η οντολογία δημιουργίας του κόσμου.
Ο άνθρωπος όμως στον οποίο τελικά κατέληξε η εκδήλωση, προικίσθηκε με την ιδιότητα της αναζήτησης.
Έτσι είναι δυνατόν, να εκπληρώσει τον ρόλο του μέσα στον κόσμο.
Ο ρόλος του Ανθρώπου σ'αυτόν τον κόσμο είναι ένας και μοναδικός.
Μέσω του Ανθρώπου μόνο είναι δυνατόν να επιτελεσθεί η μετάβαση από την άγνοια στην Αυτογνωσία.
Ταυτόχρονα όμως η Αυτογνωσία του ανθρώπου  μεταδίδεται  απ' ευθείας και στην Φύση, που κατοικεί μόνιμα μέσα μας.  

Η ανάπτυξη της μεγάλης ποικιλίας επιστημών,  προέκυψε από την ιδιότητα της αναζήτησης, που είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη του ανθρώπου. 
Η ανάγκη αυτή στην αρχή της προσαρμογής του ανθρώπου με το περιβάλλον,  εκδηλώνεται ως ένστικτο επιβίωσης.
Στην συνέχεια όταν έχει ήδη εξασφαλίσει τα προς το ζειν, το ένστικτο αυτό, που είναι πάντα παρόν, όταν χρειαστεί, μετασχηματίζεται όμως σε έρευνα και αναζήτηση της δομής και λειτουργίας  του κόσμου. 

Κοντολογίς η αναζήτηση εκτός των άλλων είναι και ένα στοιχείο που δεν επιδέχεται εφησυχασμό.
Προτρέπει συνέχεια σε (κίνηση), βλέπε σε προηγούμενη ανάρτηση το παράδειγμα του Αϊνστάιν.
Αυτό είναι το το αίτιο δημιουργίας  της ποικιλίας των διαφόρων επιστημών.

Στην ανάπτυξη των επιστημών συνέβαλαν αποφασιστικά δυο παράγοντες.
-Πρώτος είναι η ανάγκη επιβίωσης, η οποία εκδηλώνεται στην πράξη Ζωής με την εφευρετικότητα.
-Δεύτερος παράγοντας είναι η θεωρητική μελέτη του ρόλου ενός εκάστου των δεδομένων,  οπότε εδώ χρειάστηκε η παρέμβαση  του Νου. 
Συνέπεια μιας τέτοιου είδους έρευνας ήταν η ανάπτυξη της επιστήμης των επιστημών, αυτή που ακούει στο όνομα (Φιλοσοφία).  

Μεταξύ των αντικειμένων της Φιλοσοφίας είναι και έρευνα δημιουργίας του κόσμου.
Μέθοδος της νέας επιστήμης είναι να οδηγεί την σκέψη στα εφικτά όρια, με έναν όμως περιορισμό.
Ότι δεν μπορεί να ξεπεραστεί μια Αρχή. 
Αυτή η Αρχή-Νόμος λέει ότι:
Η βίωση της αλήθειας δεν είναι δυνατόν να πραγματωθεί μόνο με υλικά μέσα. 

Η μικτή χρήση πνευματικών και υλικών μέσων, είναι πιθανόν, να οδηγήσει κατά περίπτωση στο ποθητό αποτέλεσμα.
Μια είναι η διέξοδος στο πρόβλημα της άμεσης βίωσης της Αλήθειας του κόσμου.
Η χρήση αμιγώς πνευματικής μεθόδου.

Η Φυσική επιστήμη είναι η μόνη αρμόδια για την μελέτη του κόσμου, ως προς την έρευνα και ανακάλυψη των νόμων, που διέπουν την φυσική πραγματικότητα.
Η επιστήμη της Φυσικής λειτουργεί με δυο τρόπους άμεσα εξαρτώμενους μεταξύ των:
Αυτοί είναι: Η θεωρία και το πείραμα.
Η μεν θεωρία λειτουργεί με την δράση του υλικού στοιχείου, που είναι ο Εγκέφαλος. 
Ο Νους ως λειτουργία του Εγκεφάλου με την χρήση των μαθηματικών,  επεξεργάζεται την θεωρητική μελέτη των νόμων της Φύσης.
Αλλά αν δεν επιβεβαιωθεί το θεωρητικό συμπέρασμα από το υλικό πείραμα, σημαίνει ότι, κάτι δεν πήγε καλά κατά την διεκπεραίωση της θεωρητικής εργασίας. 

Η  (αναζήτηση) της θεωρίας των πάντων, για παράδειγμα έχει μακρά ιστορία και ατέλειωτη προσπάθεια στην έρευνα.
Για την καλύτερη κατανόηση του ζητήματος της θεωρίας των πάντων, ελάχιστη προσφορά θα ήταν και το νόημα του όρου (κβαντικός αφρός). 
Η προσπάθεια των φυσικών να κατασκευάσουν μια θεωρία, που να περιλαμβάνει όλους τους (νόμους) της Φύσης.

Η χρήση της μαθηματικής επιστήμης άρχισε τότε, που οι Φυσικοί αντελήφθησαν, πόσο απαραίτητα ήταν τα μαθηματικά στην έρευνα και διατύπωση των φυσικών νόμων. 

Ο Τζέιμς Κλαρκ Μάξγουελ Σκοτσέζος Φυσικός το έτος 1865 δημοσίευσε την Δυναμική Θεωρία του Ηλεκτρομαγνητικού πεδίου.
Η θεωρία αυτή θεμελίωσε την σχέση μεταξύ Ηλεκτρικού και μαγνητικού πεδίου στην (θεωρία) του Ηλεκτρομαγνητισμού. 
Ο Μάξγουελ αναζητούσε όπως και οι μετέπειτα Φυσικοί, το Άγιο Δισκοπότηρο της Φυσικής, μια θεωρία δηλαδή που να περιλαμβάνει τα πάντα γύρω από την Φυσική.  
Ο Έρβιν Σρέντινγκερ, 1887-1961 (Erwin Schroedinger) με την περίφημη εξίσωση της κυματομηχανικής επεδίωξε κι αυτός να περιλάβει όλο και περισσότερους  (φυσικούς) νόμους σε μια εξίσωση.

Συμπέρασμα όλων των ανωτέρω εκτεθέντων είναι ότι:
Η προσέγγιση της αλήθειας για την Φύση του κόσμου με θεωρητικά-υλικά μέσα απαιτεί άπειρο χρόνο.
Δηλαδή η πλήρης αλήθεια θα παρέμενε άγνωστη στο διηνεκές. 
Σ΄αυτό το σημείο  θα επικαλεσθώ την χρήση του κοσμικού νόμου ομοιότητος των δομών. 
Και με την βοήθεια ενός κατάλληλου παραδείγματος , βασισμένου στις διαθέσιμες  γνώσεις από την τεχνολογία. 
Θα οδηγήσει με βεβαιότητα, στο πολύ σπουδαίο συμπέρασμα της αδυναμίας προσέγγισης της αλήθειας του κόσμου μόνο με θεωρητικά-υλικά μέσα.

Το παράδειγμα δανείζομαι από την ηλεκτροτεχνία και είναι η φόρτιση πυκνωτού (C) μέσω αντιστάσεως (R).
Η πλήρης φόρτιση επιτυγχάνεται στην πράξη μετά άπειρο χρόνο, δηλαδή ποτέ.

Τα προς σύγκριση μέρη κατά την εφαρμογή του νόμου ομοιότητας των δομών στην Φύση θα είναι:
1) Η προσέγγιση της αλήθειας του κόσμου με θεωρητικά- υλικά μέσα.
Αυτό θα είναι το πρώτο μέρος προς σύγκριση.
2) Η πλήρης φόρτιση πυκνωτού (C) μέσω αντιστάσεως (R) θα είναι το δεύτερο μέλος προς σύγκριση, κατά την εφαρμογή του νόμου ομοιότητος των δομών στην φύση.

Κατ' αρχήν ας δούμε αν το  κύκλωμα φόρτισης πυκνωτού μέσω αντιστάσεως αποτελεί φυσική δομή.
Πράγματι αποτελεί φυσική δομή, καθ' όσον περιλαμβάνει φυσικά μέσα σε μια αληθή συνδεσμολογία, που λειτουργεί άψογα στην πράξη.
Από την εικόνα (a) του ανωτέρω σχήματος φόρτισης πυκνωτού μέσω αντιστάσεως.
Προκύπτουν και άλλες ομοιότητες με την ανθρώπινη ζωή, που συνηγορούν υπέρ της επιλογής του φαινομένου φόρτισης πυκνωτού ως 2ο μέλος σύγκρισης, κατά την εφαρμογή του υπ' όψιν νόμου.

Η φόρτιση αρχίζει μόλις κλείσει το κύκλωμα (a) και αρχίσει η κυκλοφορία του ρεύματος φόρτισης.
Αυτό μπορεί να παραλληλισθεί με την αρχή της Ζωής ενός ανθρώπου στον κόσμο.
-Το ρεύμα φόρτισης είναι η εκπαίδευση, που υφίσταται ο άνθρωπος στην ζωή του.
-Τα φορτία του πυκνωτή είναι η γνώσεις που αποκομίζει στην διάρκεια της ζωής του. 
-Ο νόμος  φόρτισης πυκνωτού μέσω αντιστάσεως (R) είναι ο εκθετικής μορφής: 
                       VC = V (1-e-t/RC).
Δηλαδή και θεωρητικά αποδεικνύεται ότι η πλήρης φόρτιση πυκνωτού μέσω αντιστάσεως επιτυγχάνεται θεωρητικά μετά από άπειρο χρόνο. 
-Η αντίσταση (R) συμβολίζει τις δυσκολίες της Ζωής ενός ανθρώπου, που είναι ένας συνεχής αγώνας επιβίωσης. 
-Το γινόμενο RC καλείται σταθερά χρόνου Τ και έχει την εξής φυσική σημασία.
Ότι μετά από χρόνο (Τ = RC) η τάση στα άκρα του πυκνωτή, που εκπροσωπεί  το δυναμικό της γνώσης του ανθρώπου έχει γίνει:
                VC = V (1 – e-1) = 0,632 V  
Το 63,2% της τάσης πηγής V.
-Δηλαδή θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε αυτό το ποσοστό με την παιδεία, που έχει λάβει ο άνθρωπος στο τέλος της γυμνασιακής του εκπαίδευσης.
-Στην δε τάση πηγής V, θα μπορούσε να αντιστοιχίσει κανείς το μέγεθος της  απόλυτης Φώτισης.

Νομίζω όμως ότι τα ανωτέρω και μόνο εδραιώνουν σταθερά την επιτυχία επιλογής του συγκεκριμένου παραδείγματος, ως δεύτερου μέρους σύγκρισης κατά την εφαρμογή του νόμου ομοιότητος των δομών.  

Συμπέρασμα:Το αποτέλεσμα της εφαρμογής το νόμου αναλογίας των δομών στην Φύση είναι:
 Η αναζήτηση της αλήθειας του κόσμου δεν μπορεί να επιτευχθεί με καθαρά θεωρητικά-υλικά μέσα, παρά μετά από άπειρο χρόνο.
Δηλαδή στην πράξη δεν πρόκειται ποτέ να επιτευχθεί η πλήρης γνώση της Αλήθειας.

Μια τελευταία εκδοχή για την βίωσης της αλήθειας, είναι εκείνη που μπορεί να επιτευχθεί
με αμιγώς πνευματική επέμβαση.
Όπως το έχει αποδείξει η ιστορία άμεσα με ζωντανά (παραδείγματα).

Είναι τότε, που η αλήθεια γίνεται ένα με την ύπαρξη του ανθρώπου. 
Η δε αφομοίωση της Αλήθειας γίνεται αβίαστα και από την Φύση, γιατί δεν χρειάζεται καμία θεωρητική υποστήριξη. 
Είναι καθαρή γνώση καρδιάς.
Αυτό το είδος γνώσης γίνεται άμεσα αποδεκτό από όλους τους ανθρώπους διότι πηγάζει απ' ευθείας από την καρδιά, χωρίς καθόλου μεσολάβηση της νοητικής λειτουργίας.

Διότι ο έχων υποστεί την  μύηση, ο ίδιος εκπέμπει ένα ιδιαίτερο εξωγήινο φως, που επιβάλει την πίστη στα λόγια και πράξεις του, άμεσα χωρίς άλλη διαδικασία.
Κάπως έτσι είναι όταν  μεταλαμβάνει κανείς των αχράντων μυστηρίων, από το άγιο δισκοπότηρο της Φύσης.

Παρ'όλα αυτά πιστεύω ότι, η βίωση των νόμων της Φύσης είναι απολύτως απαραίτητη για την αρμονική διατήρηση της Ζωής.
Διότι κινείται ο άνθρωπος, δημιουργεί επιστήμες, χρησιμοποιεί τις εφαρμογές, που προκύπτουν παράλληλα κατά την διάρκεια  μιας βασικής έρευνας.
Οι εφαρμογές αυτές είναι σωτήριες στην πράξη για διευκόλυνση της Ζωής.
Για παράδειγμα η εφεύρεση του υπολογιστή προέκυψε από μια βασική έρευνα στο CERN.

Μην ξεχνάμε την σπουδαιότητα, που έχουν οι νόμοι της Φύσης στην καθημερινότητα του ανθρώπου. 
Οι φυσικοί νόμοι είναι εκείνοι που μας επιτρέπουν να ζούμε.
Μας στηρίζουν στην ζωή και μας διδάσκουν ταυτόχρονα την νομοτέλεια εντός της κοινωνίας, που ζούμε.
Στην πράξη δηλαδή είναι το μόνο εφόδιο για τον Άνθρωπο, που του εξασφαλίζει μια αρμονική Ζωή με τους άλλους ανθρώπους.