Το Φυσιολογικό ΕΓΏ και η παρανόηση Του, το φανταστικό "εγώ".

Το Φυσιολογικό (ΕΓΏ) και η παρανόηση Του, ένα ψεύτικο, φανταστικό "εγώ".

Αυτό το "εγώ" είναι φανταστικό προϊόν ταύτισης του νου με το αληθινό  ΕΓΏ. 
Υποδύεται έτσι  τον ρόλο του ΕΓΏ στην ύπαρξη και παράγει παραμόρφωση της εικόνας του κόσμου.

Αυτή η φαινομενικά απλή διαφοροποίηση προκαλεί την δημιουργία των δισεκατομμυρίων διαφορετικών πραγματικοτήτων στο ανθρώπινο γένος επάνω στην γη.

Αποκαλείται φυσιολογικό (ΕΓΏ) ο επίσημος κάτοικος του εγκεφάλου, ήτοι ο Θεός, το όντως (ΟΝ). 
Που είναι και η μοναδική  αιτία δημιουργίας του κόσμου. 

Το φυσιολογικό  (ΕΓΏ) είναι η μόνη έμφυτη έννοια που διεκδικεί τον τίτλο  του Υποκειμένου.
Μόλις οι αισθήσεις βρεθούν για πρώτη φορά απέναντι στο αντικείμενο του κόσμου.

Η δομή του εγκεφάλου είναι τέτοια που μπορεί να κατασκευάσει ένα τρισδιάστατο (ολόγραμμα) από παρατήρηση του χωροχρόνου.

                                      (Τρισδιάστατη στερεοσκοπική προβολή)

Τον χωρόχρονο   κατασκευάζει ο ίδιος,

ως σύστημα τεσσάρων (διαστάσεων) και το μετατρέπει μετά σε σύστημα τριών.

Δηλαδή στον χώρο των τριών διαστάσεων ο οποίος καλείται Ευκλείδειος χώρος.
Αυτό που αντιλαμβανόμαστε, είναι μόνο η προβολή του πραγματικού σύμπαντος των τεσσάρων διαστάσεων.
Στον χώρο των τριών διαστάσεων, που ο άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί με τις αισθήσεις που διαθέτει.

Οπότε σ' αυτόν τον χώρο ο ίδιος εγκέφαλος παράγει ένα  πανηγύρι γεγονότων μέσα σε ένα απόλυτα όμορφο σκηνικό.

Το αποτέλεσμα είναι να έχουμε αίσθηση του ωραίου και αρμονικού.
Το οποίο ενυπάρχει στην ουσία του εγκεφάλου και αυτό προβάλει προς τα έξω.
Έναν αρμονικό όμορφο κόσμο, όμοιο με την εσωτερική δομή της ύπαρξης του.

Δηλαδή το σύνολο της η ζωή με τα δρώμενά της είναι ένα (ολόγραμματικό) κατασκεύασμα του εγκεφάλου.

Διαφορετικά η ζωή θα ήταν μια ανούσια εμπειρία.
Ένας ωκεανός από ενεργειακά κβάντα χωρίς κανένα νόημα.
Συνεπώς ο άνθρωπος δημιουργεί ανά πάσα στιγμή κόσμο αρμονίας με νόημα. 
Την αρμονία παράγει το υποκείμενο παρατήρησης που είναι αποκλειστικά και μόνο το ΕΓΏ.

Η ατομικότητα  είναι ανύπαρκτη και οφείλεται στην παρανόηση του "εγώ". 
Η φαντασία του "εγώ" μετατρέπει την ζωή των ανθρώπων σε παρανόηση με αντίστοιχες συνέπειες.

Το "εγώ" σφετερίζεται   μια υπαρκτή ανωτάτη αρχή.
Εισάγει ξένα προς την αληθινή ύπαρξη στοιχεία, αλλοιώνει το ήθος των ανθρώπων. 

Παράγει μίση.
Γίνεται αιτία πολέμων και καταστροφών επάνω στον πλανήτη Γη.

Το ΕΓΏ παραμένει υποχρεωτικά το μοναδικό υποκείμενο, που παρατηρεί το αντικείμενο του ΚΌΣΜΟΥ.

Η διαφοροποίηση της ποιότητας των αισθητηρίων οργάνων από άνθρωπο σε άνθρωπο προσδίδει διαφορετική αντίληψη του κόσμου για τον κάθε ένα από μας.
Η εικόνα διαφοροποιείται ακόμη περισσότερο ανάλογα με την ψυχολογική κατάσταση των ανθρώπων παρατηρητών.

Επειδή όμως θεωρεί ότι αυτό, που ο καθένας αντιλαμβάνεται σαν πραγματικότητα του κόσμου είναι αληθές.
Ταυτίζεται με την έννοια αυτή και δημιουργεί ένα ψεύτικο "εγώ". 

Έτσι κάθε άνθρωπος επάνω στην Γη δημιουργεί και έναν δικό του προσωπικό κόσμο.

Εξαίρεση ίσως να αποτελούν τα ερωτευμένα ζευγάρια.
Είναι η μόνη περίπτωση που οι υπάρξεις μπαίνουν κυριολεκτικά η μία μέσα στην άλλη.
Σε τέτοιο  δέσιμο που αισθάνονται σαν να είναι μια ύπαρξη.
Τα "εγώ" κυριολεκτικά εξομοιώνονται.

Σ' αυτή την παραζάλη του Έρωτα είναι πιθανόν, να βλέπουν την ίδια πραγματικότητα.
Αυτό όμως ισχύει όσο διαρκεί η αστραπή του Έρωτα.

Ο Έρωτας είναι εκείνος, που δίνει μια γεύση αιωνιότητας. 
Ένα παραθυράκι στην αλήθεια της ύπαρξης.

Αυτό είναι αρκετό, σαν υπόμνηση για εκείνους που έχουν περάσει με επιτυχία την ερωτική τους φάση στην ζωή.
Για να  θυμίζει ότι:
Η μόνη αλήθεια της ύπαρξης είναι κατά βάθος η ΕΝΌΤΗΤΑ. 

Η ψευδαίσθηση  διαφοροποίησης στην αντίληψη του κόσμου που δημιουργεί 
το ψέμα του "εγώ".
Γίνεται με την σειρά της αιτία εμφάνισης της έννοιας "ιδιοκτησία" με όλα τα κακά επακόλουθα.


Η φανταστική εικόνα του κόσμου δίνει ανάλογες ανύπαρκτες εντυπώσεις στον άνθρωπο.

Η όλη δράση του στην συνέχεια είναι παρανοϊκή, αφού  στηρίζεται σε πλήρη παρανόηση.
Η ανθρωπότητα ολόκληρη είναι σε παράνοια διότι ενεργεί με εντολές από τα παράσιτα "εγώ". 

Η μόνη πραγματικότητα  είναι η ΕΝΌΤΗΤΑ στην οποία ο εγκέφαλος του ανθρώπου δίνει μορφή και περιεχόμενο.

Δημιουργεί κόσμο μέσα στο χάος.
Δημιουργεί ομορφιά από την ασχήμια και την αβεβαιότητα.

Ο  χώρος και χρόνος είναι τύποι της νόησης κατά τον (Καντ),  που ανήκουν  στην δομή του εγκεφάλου και δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα σαν φυσικές οντότητες. 

  Η παιδεία καλείται επειγόντως 

Μετά απ’ αυτό η Φιλοσοφία οφείλει να βρει τους τρόπους να παρουσιάσει την Αλήθεια στον αμύητο άνθρωπο και να τον βγάλει από την πλάνη. 

Αλλά ο ρόλος της τώρα είναι περισσότερο δύσκολος και απαιτεί συνεργασία με άλλους χώρους του πνεύματος. 

Διότι οφείλει να ξεπεράσει τον σοβαρό αντίπαλο που λέγεται "εγώ".

Πρέπει να παλέψει με ένα φάντασμα, πού έχει χίλιους δυο τρόπους να ξεγλιστράει από τις παγίδες που του στήνει η λογική.

Χρειάζεται εδώ να συνεργαστεί με άλλες επιστήμες όπως είναι η ψυχολογία και η ιατρική και τέλος μέσω της παιδείας,να διοχετεύσει με τέχνη την αλήθεια στους νέους.

Με την  κατανόηση της αλήθειας του κόσμου, ο ρόλος του ανθρώπου στην Γη αλλάζει ριζικά.

Αποκτάει τον ρόλο μέσα στον Κόσμο που πραγματικά του ανήκει.
Ο αυτοσκοπός του ανθρώπου μετά την συνειδητοποίηση της Αλήθειας είναι: 

Να απολαύσει χωρίς διεκδίκηση τα αγαθά της ζωής με ειρήνη και αγάπη κατά την διάρκεια του σύντομου ονείρου που λέγεται ζωή. 
Και το σπουδαιότερο να χαρίσει την αυτοσυνείδηση στο ίδιο το ΟΝ.

Οι διαφορές στις θρησκευτικές και πολιτικές πεποιθήσεις των λαών είναι βαθιά ριζωμένες μέσα στον νου των ανθρώπων.

Η συνεχής διαμόρφωση της γνώσης που λαμβάνει στις τρεις βαθμίδες της ζωής του.

Οικογένεια - Σχολείο - Κοινωνία, επέδρασαν αποφασιστικά στην ενίσχυση της πλάνης   του "εγώ"  βαθιά μέσα στον νου του.

Πρέπει τώρα να καθιερωθεί μια  συστηματική αλλά διαφορετικού τύπου εκπαίδευση, από την στοιχειώδη μέχρι την ανωτάτη βαθμίδα. 

Σε αυτού του τύπου την εκπαίδευση πρέπει να κυριαρχεί ο ανθρωπισμός και η αγνή (αγάπη) για τον άνθρωπο και να ακολουθούν οι πρακτικές γνώσεις. 

Να τονίζεται τέλος μέσω της Φιλοσοφίας η οποία πρέπει να διδάσκεται συστηματικά στα σχολεία, από τους αρχαίους φιλοσόφους μέχρι τους νεότερους.

Η πραγματική αιτία της ύπαρξής του ανθρώπου στον κόσμο.
Είναι η απόκτηση (συνειδητότητας) αντί πάσης θυσίας. 

Η Φυσική και τα Μαθηματικά είναι απαραίτητα εφόδια για την σωστή εξέλιξη.
Αλλά να μην γίνεται εις βάρος της ανθρωπιστικής πλευράς της διδασκαλίας. 

Η γνώση των δυο αυτών κλάδων της επιστήμης θα διαμορφώσουν τον χαρακτήρα των νέων σε μια βάση πίστης και σεβασμού προς την νομοτέλεια της Φύσης και της ζωής.  

Η  ανακάλυψη   ενός άλλου επόμενου σταδίου ύπαρξης.

Μετά την κατανόηση της Απόλυτης Αλήθειας για την Εδώ και Τώρα ύπαρξη.
Το επόμενο πεδίο ύπαρξης το οποίο υπάρχει σύμφωνα και με την διαίσθησή μου. 
Δεν είναι δυνατόν να εμπειραθεί με τις υπάρχουσες αισθήσεις. 
Μόνο με υπέρβαση της υλικής φύσης του ανθρώπου και μετάβασή του στον χώρο των ιδεών. 

Ο Άρθουρ Κλαρκ συγγραφέας έργων

επιστημονικής φαντασίας.

Έχει γράψει το έργο με τίτλο 
Επικυρίαρχοι.

Σ' αυτό παρουσιάζει τους 
προβληματισμούς των ανθρώπων που ζουν σε 
μια ομοιόμορφη κοινωνία κατασκευής  
(Επικυρίαρχων)  εξωγήινων  όντων. 

   

Η υπέρβαση της ύλης αναγκαία προϋπόθεση,για την έξοδο από την πλάνη των αισθήσεων.

Η παρουσία του ανθρώπου στον κόσμο συνοδεύεται φυσιολογικά από ελλειπή αντίληψη του κόσμου.

                     Δηλαδή ελλειπή συνειδητότητα. 

                       (Η αλληγορία του σπηλαίου, Πλάτων)

Στην αλληγορία του (σπηλαίου) ο Πλάτων παρουσιάζει την πλάνη των ανθρώπων με πολύ παραστατικό τρόπο.
Την 31η Μαρτίου 1999 προβλήθηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες των ΗΠΑ ένα  έργο με τίτλο (Matrix).
Σ' αυτό ο (σκηνοθέτης) παρουσιάζει το ίδιο θέμα του σπηλαίου του Πλάτωνα με πιο σύγχρονα εκφραστικά μέσα. 
Το έργο μπαίνει βαθιά στην ψυχολογία του ανθρώπου και 
αναδεικνύει  λεπτομέρειες και πτυχές της ανθρώπινης  φύσης άγνωστες στον πολύ κόσμο. 

Αιτία είναι η ατελής αντίληψη του κόσμου λόγω περιορισμού των αισθήσεων.

Οι αισθήσεις δημιουργούν παραμόρφωση της εικόνας του κόσμου. (Παρμενίδης)
Η (πλάνη) που παράγουν οι αισθήσεις έχει προσωπικό χαρακτήρα και ενισχύει παράλληλα το "εγώ" του ανθρώπου.
Αυτή η ατέλεια επιτείνεται από την υπάρχουσα παιδεία σε ορισμένες χώρες του κόσμου.
Όταν λέμε παιδεία δεν εννοούμε μόνο την παιδεία που προσφέρει η πολιτεία, αλλά και εκείνη που δέχεται από την  οικογένεια και τέλος από την κοινωνία.

Ώστε έχουμε τις αιτίες που γεννούν και επιτείνουν την πλάνη να κατατάσσονται ως ακολούθως.
- Ατέλεια των αισθήσεων.
- Περαιτέρω στρέβλωση από την οικογένεια.
 Ή βελτίωση ανάλογα με την καλλιέργεια των γονέων και ιδίως της μητέρας. 
- Εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες της.
- Κοινωνία όπου η συνειδητότητα του ανθρώπου μπορεί ή να επιδεινωθεί ή να βελτιωθεί ανάλογα με τις ανάγκες και τα ταλέντα του ανθρώπου.

Πάντως η πλάνη των αισθήσεων παραμένει ως κύρια αιτία παραμόρφωσης της πραγματικότητας,
Η παραμονή της πλάνης οφείλεται στο γεγονός. Ότι τα κύρια αίτια βρίσκονται εκ γενετής στην βιολογική δομή του ανθρώπινου σώματος.

Η ισορροπία της Φύσης όμως προβλέπει την γέννηση ανθρώπων με συγκεκριμένα ταλέντα.
Ο άνθρωπος δεν γεννιέται πάντα σαν λευκός, άγραφος πίνακας, αλλά με ορισμένες αρχικές εγγραφές, ταλέντα, ειδικά χαρίσματα. 
Αυτά τα χαρίσματα είναι αρχικές ωθήσεις προς βελτίωση συνειδητότητας του ατόμου και μέσω αυτού της κοινωνικής συνειδητότητας.

Η μεγάλη μάζα των ανθρώπων όμως κολυμπάει στην πλάνη των αισθήσεων.

Η Φύση όμως έχει προβλέψει διπλή βοήθεια στην πορεία του ανθρώπου για την έξοδο από το (Matrix) των αισθήσεων.
Η πρώτη λέγεται Έρωτας και η δεύτερη Θάνατος.

Ο Έρωτας επαναφέρει την χαμένη κατά την εκδήλωση κοσμική Ενότητα.
Είναι υλοποίηση του κοσμικού νόμου παγκοσμίου έλξεως στην ζώσα ύλη.
Κατά την εφαρμογή στον άνθρωπο και λοιπούς ζωντανούς οργανισμούς, αναλαμβάνει την ολοκλήρωση ένας άλλος κοσμικός νόμος
Ο νόμος έλξεως μεταξύ αντιθέτων ηλεκτρικών φορτίων. 
  
Ακόμα  και η μορφή των γεννητικών οργάνων στο αρσενικό και θηλυκό ανθρώπινο ΟΝ, είναι τέτοια ώστε να συμβολίζει την επερχόμενη ολοκλήρωση μετά την ένωση. 
Οι ανάγκες του θηλυκού συμπληρώνονται με την ερωτική πράξη από το αρσενικό. 

Ο Έρωτας αποκαθιστά την διασπασθείσα με την εκδήλωση Ενότητα και επιστρέφει τα όντα στην πηγή του ΕΊΝΑΙ.   
Η εκδήλωση του ΕΊΝΑΙ σε κόσμο γίνεται με διάσπαση της Ενότητας σε αντίθετα στοιχεία. 
Η ερωτική πράξη επαναφέρει στην Ενότητα τα διασπασθέντα στοιχεία.
Φονεύει τα διαφορετικά  "εγώ"στον άνθρωπο
και αναδεικνύει το Εμείς.
Η αίσθηση του Εμείς επέρχεται με υπέρβαση του ατομικού "εγώ", κατά την διάρκεια της ερωτικής πράξης. 

Αποτέλεσμα της επιστροφής στο ΕΊΝΑΙ με την συμβολή του φτερωτού Έρωτα είναι η γέννηση ενός νέου ατόμου.
Ξανά δηλαδή μια νέα απ'την αρχή δημιουργία με την συμβολή του θεϊκού Έρωτα.
Μετά το κλείσιμο ενός κοσμικού κύκλου εκδήλωσης του ΕΊΝΑΙ.
Ο έρωτας ανασυγκολλά τα διασπασθέντα κατά την εκδήλωση μέρη του ΕΊΝΑΙ  

Ο έρωτας ανοίγει διάπλατα τους ορίζοντες της Αγάπης και της ουσιαστικής ευδαιμονίας.
Ο άνθρωπος γεμίζει με όνειρα για πραγματική εξέλιξη και ο Έρωτας αποτελεί κίνητρο για την σθεναρή αντιμετώπιση των δυσκολιών της ζωής.

Ο  Θάνατος του υλικού μέρους του ανθρώπου δίδει την χαριστική βολή στην πλάνη των αισθήσεων.
Είναι διπλό το κέρδος του φυσικού γεγονότος που λέγεται Θάνατος.
Διότι εκτός από την εξαφάνιση της πλάνης των αισθήσεων.
Που ακολουθεί την απώλεια του υλικού σώματος.

                                     

Παράλληλα γίνεται και εξάλειψη του φόβου του θανάτου, ο οποίος βασανίζει τον άνθρωπο σε όλη του την ζωή.

Επειδή δε όλοι οι φόβοι στην ζωή ανάγονται στον φόβο του Θανάτου.
Αυτός ο φόβος είναι ο κύριος αντίπαλος της Αγάπης. 
Με την εξάλειψη του φόβου την ίδια στιγμή η νικήτρια Αγάπη πλημμυρίζει την οντότητα με φως.

 Η θνητότητα του ανθρώπου είναι δυνατόν να υπερβαθεί και να καταταγεί ο άνθρωπος επισήμως μεταξύ των (Θεών).
Αυτό απέδειξε με την παρουσία του στον κόσμο ο Χρηστός και άλλοι ενσαρκωμένοι διδάσκαλοι σε δύση και ανατολή.
Η αρχαία Ελλάδα κρατάει τα σκήπτρα σε τέτοια ζητήματα με αντιπροσωπευτικά παραδείγματα, όπως ο Ηράκλειτος, ο Πυθαγόρας, ο Απολλώνιος ο Τυανεύς, ο Σωκράτης, ο Πλάτων και τόσοι άλλοι.
Οι δυνάμεις που κρύβει μέσα του ο άνθρωπος είναι ανεξάντλητες και γι' αυτόν τον λόγο ο Ηράκλειτος τον κατατάσσει μεταξύ των θνητών θεών.   

Ο άνθρωπος είναι ειδικός απεσταλμένος στον κόσμο με πολύ σοβαρή ανάθεση δράσης.
Η αποστολή που καλείται να φέρει εις πέρας, είναι η αυτοσυνείδηση του ΟΝΤΟΣ.
Σε πλήρη συνειδητότητα ο άνθρωπος, ζει αληθινά και απολαμβάνει απόλυτα τις χαρές της ζωής. 

Το ΟΝ όταν εκδηλώθηκε σε κόσμο, το έκανε γιατί, αυτή ήταν η Φύση του και δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς.
Μετά την εκδήλωση όμως αισθάνθηκε την ανάγκη να συνειδητοποιήσει το έργο Του.

Μετά από διάφορες δοκιμές  κατάφερε, να τελειοποιήσει  το ΟΝ άνθρωπος κατ' εικόνα και ομοίωση Του.
Αφού δε προίκισε αυτό το ΟΝ με έναν τέλειο εγκέφαλο. 
Το απέστειλε στον κόσμο με το όνομα άνθρωπος και αποστολή, να πετύχει την τέλεια συνειδητότητα.  
Οπότε μέσω του ανθρώπου-Θεού το ΟΝ θα αποκτήσει την αυτοσυνείδηση Του, μια και ο άνθρωπος είναι ζωντανό κομμάτι του ΟΝΤΟΣ.  
Ο άνθρωπος όμως παρεξέκλινε της προδιαγεγραμμένης αποστολής και ταυτίστηκε με το υλικό μέρος της δομής του.
Εγκατέλειψε κάθε ηθική αρχή και ταυτίστηκε με το χρήμα και τις υλικές απολαύσεις.  

Το υλικό σώμα.  
Αυτό το σώμα υπακούει στον γενικό νόμο της Φύσης που λέγεται θετική (εντροπία).
Με λίγα λόγια εντροπία είναι το μέτρο της αταξίας των σωμάτων που ανήκουν σε ένα σύστημα.
Για παράδειγμα αν μπούμε μέσα σε ένα συγυρισμένο και τακτοποιημένο δωμάτιο και ανακατέψουμε τα έπιπλα σε τυχαίες θέσεις. 
Αυτό που θα προκύψει, είναι ένας χώρος που η εντροπία του θα έχει αυξηθεί.
Συνεπώς η αταξία οδηγεί το σύστημα σε τιμές θετικής εντροπίας.
Αντιθέτως η επαναφορά της τάξης στο σύστημα ονομάζεται αρνητική εντροπία.

Ο πάγος για παράδειγμα είναι η κρυσταλλική δομή του ύδατος.
Στον κρύσταλλο έχουμε απόλυτη τάξη των μορίων του ύδατος στον χώρο.
Ενώ στο νερό από το οποίο προήλθε ο κρύσταλλος του πάγου, τα μόρια βρίσκονταν σε απόλυτη αταξία.
Γιατί τα μόρια του νερού εκτελούν τυχαίες κινήσεις (Braun) μέσα στον χώρο.
Η φυσική κατάσταση νερό αντιστοιχεί σε πλήρη αταξία των μορίων του δηλαδή στο χάος.
Στον πάγο τα μόρια του νερού τοποθετούνται με πλήρη τάξη στον χώρο του κρυστάλλου.

Στο χάος η πληροφορία μηδενίζεται, ενώ στην τάξη η αντίστοιχη πληροφορία μεγιστοποιείται. 

Η Ζωή επομένως είναι τάξη των μορίων της ύλης ενώ ο Θάνατος αντιστοιχεί σε τυχαίο σκόρπισμα των μορίων που συνέθεταν το ζωντανό πλάσμα. 
Μετά την παραπάνω αναδρομή στην νομοτέλεια της Φύσης, με πρόχειρη ανάλυση του νόμου της εντροπίας που διέπει την ύλη.
Μπορούμε να ερμηνεύσουμε την φράση του Ηράκλειτου που λέει ότι, "οι άνθρωποι είναι θνητοί Θεοί" ως εξής: 

Όταν επέλθει ο θάνατος το θνητό, υλικό μέρος του σώματος του ανθρώπου διασκορπίζεται και αφομοιώνεται  από το περιβάλλον.
Η πληροφορία σχετικά με την δομή του υλικού σώματος, που ήταν προ του θανάτου.
Μηδενίζεται μετά τον θάνατο, αφού επέρχεται τυχαία διασπορά στο περιβάλλον των συστατικών του υλικού σώματος.

Το θεϊκό μέρος του ανθρώπου, θα λέγαμε η ψυχή ως άφθαρτη, μη υλική που κατέχει τώρα το μέγιστο ποσοστό πληροφορίας δεν χάνεται.
Αυτό επιβάλει ο παγκόσμιος νόμος της αφθαρσίας της Ενέργειας.
Μεταπήδησε σε μια άλλη διάσταση, έναν χώρο κατοικίας θεϊκών ψυχών. 
Την οποία ας  ονομάσουμε εδώ ουσιώδη πυκνότητα σύμφωνα με το βίντεο που ακολουθεί.

Η μεταφορά σε μια άλλη ανώτερη του χώρου των τριών διαστάσεων, μπορεί να θεωρηθεί ότι γίνεται με αύξηση της ενεργειακής πυκνότητας.
Δηλαδή της συνειδητότητας.
Όπως συνέβη με το δισδιάστατο ον στο βίντεο, που αυξάνοντας το βάρος του κατάφερε να περάσει στον χώρο των τριών διαστάσεων.

Η ονομαζόμενη ουσιώδης πυκνότητα είναι η 4η διάσταση που μελετάμε.  
Έτσι αιτιολογείται πλήρως η ρήση του Ηρακλείτου ότι οι "άνθρωποι είναι θνητοί Θεοί".
Διευκρινίζεται ότι: 
Ο άνθρωπος είναι δυνάμει Θεός.
Αν δε κατορθώσει να φτάσει την θεικότητα  εν ζωή, θα έχει κερδίσει την απόλυτη πνευματικότητα με πλήρη αποταύτιση από την υλική του δομή.
Θα έχει αποδεχθεί την αξία του υλικού μέρους της ύπαρξης και θα απολαμβάνει το σώμα με τον ρόλο που του έδωσε η Φύση.
 Θα έχει επαληθεύσει πλήρως την ρήση του  Ηράκλειτου.
    
Στο βίντεο που ακολουθεί ομιλητές είναι οι καθηγητές του Πανεπιστημίου, αστροφυσικοί Μάνος Δανέζης και Στράτος Θεοδοσίου. 
Αυτοί οι δυο δεν είναι μόνο επιστήμονες αλλά και τέλειοι δάσκαλοι.
Η ανάλυση που κάνουν οι δυο καθηγητές είναι υποδειγματική και χρήσιμη για την αντίληψη μιας άλλης διάστασης.
Αιτιολογείται πλήρως με απλά κατανοητά λόγια το ζήτημα του χωροχρόνου. 
Στα δε επόμενα βίντεο της σειράς της ΕΡΤ3 με τίτλο "έτσι βλέπω τον κόσμο".
Υπάρχουν μερικά σημεία που αναφέρονται αποκλειστικά στο ζήτημα του χρόνου.
Σύσταση δύνεται, αν διαθέτετε χρόνο και το κατάλληλο ενδιαφέρον, να τα παρακολουθήσετε. 

Το ζήτημα της απομόνωσης του χρόνου από τον φυσικά ενοποιημένο χωρόχρονο, αποτελεί αμάρτημα διάσπασης της Ενότητας
στην όλη εκδήλωση. 
Οι συνέπειες είναι παραμόρφωση της πραγματικότητας που προκαλείται από αυτήν την διάσπαση. 
Ο χρόνος σαν φυσικό μέγεθος δεν υπάρχει, εκ φύσεως.
Είναι μια παραδοχή κατά σύμβαση από την φυσική, για την ανάγκη μελέτης της κίνησης.
Στην πραγματικότητα η φυσική δεν παρανομεί, διότι η κίνηση επί ευθείας μπορεί να θεωρηθεί επίσης:
Ως ευθύγραμμος χωρόχρονος  
Ο χώρος μιας ευθείας που είναι το σύνολο σημείων χρόνου, δηλαδή πλήρης χωροχρόνος.
Ή ότι, ο χρόνος μιας ευθείας είναι σύνολο σημείων χώρου.
Ανάλογα συμπεράσματα σχετικά με τον χωρόχρονο μπορεί, να προκύψουν για τον χώρο των δυο ή και των τριών διαστάσεων.

Το βίντεο με τίτλο η 4η διάσταση τελειώνει με τα εξής λόγια των δυο ομιλητών: 

Δανέζης.
Ζούμε σε ένα υπέροχο σύμπαν ένα σύμπαν που σύμφωνα με την θεωρία της σχετικότητας έχει τέσσερις διαστάσεις. Σύμφωνα με κάποιες άλλες θεωρίες έχει έντεκα διαστάσεις.
Το σίγουρο όμως είναι ότι οι αισθήσεις μας δεν έχουν την δυνατότητα να αντιληφθούν αντικείμενα που έχουν παραπάνω από τρεις διαστάσεις. 
Αυτό λοιπόν που αντιλαμβανόμεθα να συμβαίνει γύρω μας, δεν είναι τίποτε άλλο από τις προβολές, το καθρέφτισμα, την σκιά τετραδιάστατων αντικειμένων, που πλαστά φτιάχνουν οι αισθήσεις μας  και ο εγκέφαλός μας.
Βρισκόμαστε πάλι μπροστά σε μια πλάνη των αισθήσεων. 

Θεοδοσίου.
Ζούμε λοιπόν την εποχή μιας νέας μεγάλης επιστημονικής επανάστασης. 
Μιας επανάστασης που αν γίνει κτήμα του καθενός μας θα οδηγήσει την κοινωνία μας,
σε μια νέα παγκόσμια πολιτισμική εποχή.
Ας προετοιμαστούμε να δεχθούμε τον νέο αυτό θαυμαστό κόσμο.

Το μέλλον είναι πια παρόν, ας το κατακτήσουμε! 

Παράρτημα   
Το ακόλουθο βίντεο αναφέρεται στον χρόνο.
Η φύση του χρόνου θεωρείται γνώση απαραίτητη και ίσως αναγκαία.
Για την κατανόηση της υπέρβασης της ύλης προκειμένου καταπολεμήσουμε την πλάνη των αισθήσεων.