Η Αμαρτία επιφέρει απώλεια της πραγματικότητας.

                     

   Η εικόνα δυο νέων που         φιλιούνται σε ένα παγκάκι πάρκου, είναι πολύ συνηθισμένο θέαμα στα μεγάλα αστικά κέντρα σήμερα. 

Η αμαρτία είναι μια έννοια  άκρως παρεξηγημένη  και με λάθος νόημα δοσμένη στον Νου του μεγαλύτερου  μέρους των ανθρώπων στις μεγαλουπόλεις και  ιδιαίτερα  στην επαρχία.    

Έτσι η φάση των δυο παιδιών που φιλιούνται στο παγκάκι του πάρκου, εκλαμβάνεται σαν σοβαρή αμαρτία,  που προσβάλει το δημόσιο αίσθημα.   

Οι άνθρωποι που καταδικάζουν αυτή την συμπεριφορά των νέων, είναι οι γνωστοί για τις ιδέες τους   

άκρως συντηρητικοί συμπολίτες μας.

Είναι αυτοί  που θα προτιμούσαν να μείνουν οι     κοινωνίες κολλημένες στην παλαιολιθική  εποχή.  

Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που αν τους καλέσεις να αντιληφθούν την πραγματική ερμηνεία της λέξεως αμαρτία, θα σε κοιτούν σαν εξωγήινο.            

Ο (έρωτας)  ας το χωνέψουν όλοι οι άνθρωποι, δεν είναι αμαρτία.

Κάθε άλλο μάλιστα είναι μια έννοια με κοσμική σημασία.

Ο έρωτας δεν είναι αμαρτία.

Αντιθέτως  οι ερωτευμένοι απολαμβάνουν τον έρωτά τους στο απόλυτο Παρόν στο απόλυτο  Τώρα. 

Αυτό θα πει αληθινή ερωτική συνουσία.

Η αμαρτία σαν έννοια δεν έχει καμιά σχέση με αυτό που λανθασμένα της αποδίδεται συνήθως από τον περισσότερο κόσμο.

Ετοιμολογία της λέξης αμαρτία:

                       Α - στερητικό + μαρτυρία.

Ετοιμολογία της λέξεως απουσία:
Α-στερητικό + ουσία, αποχή από την ουσία.

Πιο αναλυτικά  αμαρτία διαπράττει κάποιος όταν δεν υπάρχει μάρτυρας των πράξεών του.
Αλλά ποιος μπορεί να είναι μάρτυς των πράξεών μας.
Ο πλησιέστερος μάρτυς των πράξεών μας είναι ο ίδιος ο εαυτός μας.
Αυτό σημαίνει ότι, όταν ενεργούμε χωρίς την μαρτυρία του ίδιου του εαυτού μας, είμαστε απόντες.
Είμαστε αμέτοχοι των πράξεών μας.  
Ενεργούμε ασυνείδητα.

Αμαρτία δεν σημαίνει παράβαση ηθικών κανόνων όπως διδάσκουν στις εκκλησίες οι ιερωμένοι.
Πως είναι δυνατόν οι αμαρτωλοί να παραβαίνουν ηθικούς κανόνες και νόμους, αφού δεν δρουν συνειδητά, όταν αμαρτάνουν.
Ο εαυτός ο μόνος αυθεντικός μάρτυρας απουσιάζει.
Αμαρτία σημαίνει ασυνειδησία καθ' ολοκληρίαν είναι ολοφάνερο.

Αυτά τα λένε δυστυχώς αρκετοί παπάδες, για να σκορπούν τον (φόβο) της τιμωρίας από τον καλό Θεό.
Δηλαδή πλήρης διαστρέβλωση της αλήθειας και συσκότιση του Νου. 
Η θρησκεία δεν επιβάλλεται με τον φόβο, 
αλλά με το παράδειγμα και την ορθή ανάλυση των ιερών κειμένων.
Η Χριστιανική θρησκεία είναι θρησκεία Αγάπης και όχι εκφοβισμού και τιμωρίας. 


Η απουσία του εαυτού είναι μάλλον μόνιμη παρέα στην ζωή μας.
Η αντικατάσταση του από τα διάφορα "εγώ"είναι η πλέον συνηθισμένη κατάληξη.
Η προσπάθεια επίτευξης του απόλυτου Τώρα  με εκδίωξη των σκέψεων μηχανικού χαρακτήρα από τον Νου είναι έργο προσωπικό για τον καθ' ένα.
Η εργασία αυτή απαιτεί σκούπισμα  του Νου από κάθε σκέψη. 
Η μέχρι σήμερα (παιδεία)  δεν ευνοεί κάτι τέτοιο και συχνά αποτυγχάνουμε.
Δεν πρέπει όμως ποτέ να απογοητευόμαστε.
Κάθε νέα προσπάθεια μετακινεί λίγο το σημείο λειτουργίας σε ευνοϊκότερες θέσεις.

Η μέθοδος διαλογισμού "μάντρα γιόγκα" επιτυγχάνει αρκετά καλό αποτέλεσμα ως προς την αναστολή των σκέψεων. 

Έρχομαι τώρα στο άλλο σκέλος του θέματος την απουσία.
Απουσία σημαίνει αποχή από την ουσία.
Ποια θα όφειλε να είναι η ουσία της δράσης μας?
Η απάντηση είναι απλή.
Η ίδια η η Φύση των πραγμάτων, η φυσική ροή των γεγονότων.
Αυτό που ορίζουν οι νόμοι της Φύσης.

Όταν δεν ακολουθούμε την Φυσική νομοτέλεια και πραγματικότητα είμαστε παράνομοι. 

Διαπράττουμε λάθη, ενεργούμε εκτός νόμου.
Οι συνέπειες αυτών την λαθών μπορεί να στρέφονται κατά του εαυτού μας ή ενός συνόλου ανθρώπων ή πραγμάτων.
Η δράση μας δηλαδή είναι αντίθετη με την φυσική ροή των γεγονότων.   

Καμία παρανομία δεν θα συνέβαινε αν την ώρα της δράσης είμαστε παρόντες. 
Το (παρόν) απαλλαγμένο από σκέψεις και χρόνο είναι η αρχή και το τέλος της απόκτησης συνειδητότητας.

Καμία πιθανότητα να διάπραξης λάθη, όταν βρίσκεσαι στο παρόν, στο απόλυτο τώρα.
Γιατί όταν βρίσκεσαι στο παρόν ενεργείς όπως θα ενεργούσε η ίδια η Φύση.

Είσαι η Φύση.

Είσαι Θεότητα.

Ενεργείς με  απόλυτη συνειδητότητα.

Ζεις αγκαλιά  με την ηρεμία.

Ζεις ολοκληρωμένα. 

Δεν έχεις ανάγκες ούτε επιθυμίες γιατί υπηρετείς τις ανάγκες της στιγμής που είναι και δικές σου ενσυνείδητες επιθυμίες. 
Έχεις εξασφαλίσει μόνιμα την μαρτυρία του εαυτού σου.
Ζεις στο παρόν, την μόνη (πραγματικότητα). 

Ο χρόνος είναι ο κόσμος.
Η αιωνιότητα ο θεός.
Ο κόσμος είναι οριζόντιος, ο Θεός είναι κάθετος.
Οι δυο κάθετες μεταξύ τους έννοιες τέμνονται σε ένα σημείο. 
Είναι το κέντρο του σταυρού.
Αυτό το σημείο είναι το σημείο του Εδώ και Τώρα.
Σε αυτό το σημείο το Εδώ γίνεται Απεραντοσύνη και το Τώρα Αιωνιότητα.

Η κατάσταση του Εδώ και Τώρα δεν αποκτιέται με την σκέψη.
Η σκέψη είναι χρόνος, 
ενώ το Εδώ και Τώρα είναι άχρονο.

Ο μόνος τρόπος να φτάσεις είναι το βύθισμα προς τα ενδότερα του εαυτού σου.
Εδηζησάμην εμεωυτόν δίδασκε  ο (Ηράκλειτος).
Εισέδυσα μέσα μου για να αποκτήσω συνειδητότητα.
Να γνωρίσω τον εαυτό μου.

Κάθε αποτυχημένη προσπάθεια κατάκτησης της αίσθησης του Εδώ και Τώρα εγείρει συναισθήματα ενοχής και έντασης. 
Κατανόησε το αμάρτημα φυγής προς το παρελθόν ή το μέλλον.
Οι σκέψεις που οδηγούν προς αυτές τις δυο κατευθύνσεις είναι αυτόματες και ασυνείδητες.
Αυτό που πρέπει να κατανοηθεί είναι ο μηχανισμός της αυτόματης σκέψης.
Μετά απ' αυτό όλα οδηγούνται κατ' ευχήν. 

Αλλά μη νοιώσεις ποτέ ενοχή που δεν κατανοείς αυτόν τον μηχανισμό της απώλειας ισορροπίας στο παρόν.

Χρειάζεται συνεχή άσκηση ακροβάτη.
Η ενοχή είναι αρνητικό συναίσθημα και μπλοκάρει την πρόοδο. 
Μην ανησυχείς όμως, συνέχισε την προσπάθεια.
Ο Θεός δεν βιάζεται.
Η αιωνιότητα έχει αιώνια υπομονή. 

Λίγη γραμματική δεν βλάπτει.
Αναφέρομαι στην Ελληνική γλώσσα, παρ' όλο που δεν είναι η ειδικότητά μου,
Η γλώσσα ενός λαού είναι οι ρίζες του.
Αρχή μεν Σοφίας εστί ονομάτων επίσκεψις (Αντισθένης).

Ο ΩΝ  είναι ο Θεός, άχρονος και πανταχού ΠΑΡΏΝ.
Το ΟΝ είναι κάθε τι υπαρκτόν αυτή την στιγμή.

Στο σχολείο όταν ο δάσκαλος εκφωνούσε το πρωί τον κατάλογο των μαθητών, κάθε μαθητής που άκουγε το όνομά του απαντούσε με την μετοχή του ρήματος πάρειμι,  ΠΑΡΏΝ  (Παρίσταμαι εδώ αυτή τη στιγμή).
Το Παρών σημαίνει αμετάκλητα είμαι εδώ αυτή την στιγμή. 
Καταχρηστικά βέβαια  χρησιμοποιείται η λέξη ΠΑΡΏΝ από τον άνθρωπο, διότι αυτή η λέξη είναι ιερή και αναφέρεται μόνο στην παρουσία του Θεού.  
Επιτρέπεται όμως διότι ο άνθρωπος θεωρείται εκπρόσωπος  του θεού επί της γης. 

Το Παρόν, συμβαίνει την παρούσα στιγμή,  σε χρόνο μηδέν.
Μηδενίζει τον χρόνο, αφ' ενός αλλά ορίζει και κάθε τι το επιστητόν σε χρόνο μηδέν.
Η Παρουσία παρά την ουσία, δηλώνει μια εμφάνιση που παρέχει φως στην ουσία του όντος. 

Μετά την προηγηθείσα ανάλυση η αλήθεια της φράσης "Αμαρτία είναι απουσία της πραγματικότητας"είναι προφανής.

Σε καθεστώς αμαρτίας όταν απουσιάζει ο μάρτυς, ένα "εγώ" αναλαμβάνει τον έλεγχο των πράξεών μας. 
Τότε η απουσία ή της πραγματικότητας είναι γεγονός. 
Διότι ο Νους κατά την ώρα της δράσης θα είναι γεμάτος από σκέψεις, δεδομένου ότι βρίσκεται υπό την κατοχή  του "εγώ". 
Σκέψεις και παρόν είναι ασύμβατες έννοιες.
Μόνο στο παρόν παραδίδεται η πραγματικότητα.  
Αλλά το παρόν είναι άφαντο μπροστά στις σκέψεις.
Επομένως άφαντη γίνεται και η πραγματικότητα. 

Συνοψίζω: Όταν ο άνθρωπος είναι παρών, σε ότι κάνει, είναι βέβαιον ότι το αποτέλεσμα θα είναι θεϊκό.   
Αυτό επιτυγχάνεται   μόνο με την απουσία σκέψεων την ώρα της δράσης.
Ένα εύλογο ερώτημα που αναφύεται είναι:
Δηλαδή δεν πρέπει  ποτέ να σκεφτόμαστε?
Ιδανικό θα ήταν αλλά πρακτικά ακατόρθωτο.
Εξαίρεση παρουσιάζει ή εργασία με έμπνευση (εν πνεύματι).
Σ'αυτή την περίπτωση δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια να μείνεις στο παρόν, διότι λειτουργείς σε καθεστώς υπέρβασης της υλικής πραγματικότητας. 
Οι καλλιτέχνες και οι επιστήμονες ερευνητές λόγω υπερβολικής συγκέντρωσης στο αντικείμενό τους, πέφτουν συχνά στην τρύπα του παρόντος και  ο χρόνος γι' αυτούς μηδενίζεται.    

Θερμότητα και νόηση τα θεμέλια αυτού του κόσμου.

Η Ακαδημία του Πλάτωνος

Θερμότητα και Νους είναι τα βασικά συστατικά του σύμπαντος.
Οπότε χωρίς την ύπαρξη Θερμότητας  και Νόησης δεν υπάρχει εκδήλωση.               
Προκειμένου να αποδειχθεί η αλήθεια της ανωτέρω πρότασης θα ακολουθήσω μια συλλογιστική παρόμοια με την γνωστή μέθοδο των μαθηματικών, την εις άτοπον απαγωγή. 

Θεωρώ δηλαδή κατ' αρχήν ότι, η υπόθεση της ύπαρξης Θερμότητας είναι μη αληθής και εξετάζω το αποτέλεσμα.
Το ίδιο κάνω στην συνέχεια και με τον Νου. 
Η μέθοδος είναι γνωστή στην μαθηματική επιστήμη  και την λογική με τον όρο:
Εις άτοπον (απαγωγή). 

Εν προκειμένω αν αφαιρέσουμε την θερμότητα δεν μένει τίποτα που να κινείται,γιατί δεν υπάρχει κάτι που να αντικαθιστά την θερμότητα και να επιφέρει το ίδιο  αποτέλεσμα.
Χωρίς κίνηση εξαφανίζεται και το (γίγνεσθαι), που είναι καίριο συστατικό της εκδήλωσης, αρά αναιρείται η ίδια η εκδήλωση.

Είναι γεγονός ότι η Θερμότητα είναι  εκείνη η δυναμική μορφή ενέργειας, η οποία υπεισέρχεται σε μια φυσική διαδικασία και προκαλεί μια φυσική μεταβολή.
Για παράδειγμα η καύση του άνθρακα είναι η χημική ένωση του άνθρακα με το οξυγόνο.
Η αντίδραση είναι εξώθερμος και παράγεται θερμότητα. 
Η θερμότητα αυτή μπορεί να κινήσει ένα όχημα. 

Υπάρχουν δυο κατηγορίες φαινομένων. 
Τα φαινόμενα στα οποία η (Εντροπία) αυξάνεται θετική Εντροπία και εκείνα στα οποία η Εντροπία ελαττώνεται, αρνητική Εντροπία.

Τα δισεκατομμύρια άστρα του σύμπαντος είναι όλα φωτεινοί Ήλιοι.
Με το φως και την θερμότητα που παράγεται στο εσωτερικό τους μέσω πυρηνικών αντιδράσεων, παρέχουν ζωή στους πλανήτες που αποτελούν τα ηλιακά συστήματα αυτών των Ήλιων.
Δημιουργούν δηλαδή αρνητική εντροπία.
Λόγω ύπαρξης της παγκόσμιας έλξης το σύμπαν διαστέλλεται, αλλάζει δηλαδή τάξη τέτοια, κατά την οποία η εντροπία αυξάνεται, θετική εντροπία.

Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα των δυο μορφών εντροπίας αποτελεί η διάκριση μεταξύ (Χάους και Αρμονίας)
Στην θετική Εντροπία η κίνηση αποσκοπεί στην διάλυση της υπάρχουσας τάξεως, στην δε αρνητική έχουμε αύξηση της τάξεως.
Για παράδειγμα ο θάνατος και η ζωή.
Στον θάνατο έχουμε διάλυση της υπάρχουσας τάξης και επιστροφή στο χάος. 
Ενώ στην ζωή συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. 
Δηλαδή συσσώρευση υλικών  από το χάος προς δημιουργία ορισμένης τάξης βάσει σχεδίου.  

Κάθε φυσικό φαινόμενο είναι συνδεδεμένο με αύξηση ή ελάττωση της Εντροπίας, δηλαδή με την κίνηση.
Χαρακτηριστικό γνώρισμα κάθε  φυσικής μεταβολής.
Συνεπώς αν αφαιρεθεί  η Θερμότητα  ακυρώνεται κάθε φυσική μεταβολή.
Ακυρώνεται δηλαδή η εκδήλωση του σύμπαντος κόσμου.

Η λειτουργία όμως του κόσμου αυτού στο μοτίβο που μας είναι γνώριμο και αποδεκτό, ρυθμίζεται από τον παράγοντα Νόηση.
Η Δικαιοσύνη η Σοφία και η Ελευθερία τα τρία συστατικά της Δημοκρατίας έχουν μέσα τους αρκετή δόση Νόησης.
Η ύλη σε οποιαδήποτε μορφή αυτής συμπεριλαμβάνει την Νόηση, δηλαδή την πνευματική ενέργεια λειτουργίας του Νου.

Η Νόηση είναι της αυτής φύσεως με την Θερμότητα.
Δεν προϋπάρχει δηλαδή σε έναν εγκέφαλο, αλλά εμφανίζεται, όταν διαπιστωθεί νοητική διαφορά μεταξύ δυο ή περισσοτέρων εγκεφάλων. 
Όπως ακριβώς συμβαίνει με την θερμότητα.
Η θερμότητα αποκτά  νόημα μόνο όταν υπάρχει διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ δυο σωμάτων. Τότε και μόνο τότε ρέει ενέργεια υπό μορφή θερμότητας από το θερμότερο προς το ψυχρότερο σώμα.

Το ηλεκτρόνιο η πλέον στοιχειώδης μονάδα ύλης έχει μνήμη, είναι ον νοήμον.
Το γεγονός έχει πιστοποιηθεί από πειραματικές διατάξεις στην Φυσική του μικρόκοσμου.
Ο εγκέφαλος του ανθρώπου  είναι σύνολα από νοήμονες μηχανισμούς.
Οι μηχανισμοί αυτοί συνίστανται από αλυσίδες νευρώνων.
Οι νευρώνες  αυτοί με την χρήση ηλεκτρικών ωθήσεων  εξασφαλίζουν την επικοινωνία των αισθητηρίων οργάνων με τον εγκέφαλο.
Αλλά και επιτελούν κάθε άλλη νοητική λειτουργία του (εγκεφάλου).  

Στην προηγούμενη ανάρτηση που αναφέρεται στην λειτουργία του εγκεφάλου, έγραφα ότι, η Θερμότητα και ο Νους είναι τα κύρια στοιχεία της εκδήλωσης του σύμπαντος.
Εδώ ασχολήθηκα ειδικότερα  με αυτές τις έννοιες που αποτελούν τα θεμέλια της οντολογίας.

Έτσι προκειμένου για να δείξω ότι, η Θερμότης είναι ένα κύριο συστατικό της εκδήλωσης του κόσμου, έκανα πιο πάνω μια υποθετική ακύρωση της Θερμότητας.
Το αποτέλεσμα ήταν σταμάτημα κάθε φυσικής μεταβολής, ένα πάγωμα της εκδήλωσης.

Σκεφτείτε τώρα αντιστοίχως μια ανυπαρξία της Νόησης από την εκδήλωση του κόσμου.
Αποτέλεσμα θα ήταν πλήρης ανομία και όχι μόνο.

Η δυσαρμονία που θα προκύψει από την έλλειψη έννομης μαθηματικής σχέσης μεταξύ των μεγεθών της εκδήλωσης χάνεται άμεσα.
Η εμφάνιση αυτού του κόσμου  δεν είναι πλέον κόσμος (στολίδι), αλλά λίθοι και κέραμοι ατάκτως ερρημένοι.

Η ομορφιά ενός ηλιοβασιλέματος εξαφανίζεται χωρίς την Νόηση του κόσμου τούτου.
Η εντύπωση και η αρμονία ενός γυναικείου κορμιού ή της ενάτης συμφωνίας του Μπετόβεν εξαφανίζονται παντελώς  χωρίς την παρέμβαση της Νόησης.
Αλλά το σπουδαιότερο είναι τούτο:
Ότι πηγή και φορέας της Νόησης είναι αυτός τούτος ο εγκέφαλος του ανθρώπου.
Η ομορφιά αυτού του κόσμου πηγάζει αυτούσια από μέσα μας.
Ο εγκέφαλος  είναι ο μαέστρος, που με την μαγική μπαγκέτα του συγχρονίζει όλη την  εκδήλωση να πάρει συγκεκριμένη Μορφή και Νόημα.
Διαφορετικά θα είχαμε την εντύπωση ότι (πλέουμε) σε μιαν απέραντη σούπα ενεργειακών κβάντων και σχέσεων.

Ο Παρμενίδης έχει πει δικαίως το περίφημο:
"Το γαρ αυτό νοείν εστίν τε και είναι".  

Ο Φιλόσοφος και  φίλος Γιώργος Δραγώνας, ιδρυτής της "Σχολής Φιλοσοφία του Όντος", σε συζητήσεις που κάναμε σχετικά με την φύση του (Όντος), κατέληγε πάντα με την δήλωση: 
Νους Το ΟΝ.
Η δήλωση αυτή είναι μια άλλη διατύπωση της γνωστής φράσης του Παρμενίδη. 
Μετά 2500 χρόνια η Φυσική δια της κβαντομηχανικής έρχεται να συναντήσει την αρχαία Ελληνική φιλοσοφία με επιστημονικά δεδομένα τώρα.

Τι είναι λοιπόν ο άνθρωπος?
Είναι δημιουργός του κόσμου, των νόμων, του ήθους που διέπει τις πράξεις των μελών της κάθε κοινωνίας?
Τι άλλο χρειάζεται ο άνθρωπος για να είναι ευτυχισμένος?

Επιστροφή στην πηγή προέλευσής του χρειάζεται, επανασύνδεση με την μητέρα πατρίδα.
Για να ξαναβρεί τον χαμένο εαυτό του.

Παλιότερα είχα παρομοιάσει το έλλειμμα συνείδησης στον άνθρωπο με την πτώση των πρωτοπλάστων από τον παράδεισο.
Η κενή διαθήκη περιγράφει πολύ επιτυχημένα την αιτία της πτώσης ως επιθυμία κατάκτησης του καρπού της γνώσης του καλού και του κακού από το αντίστοιχο δέντρο, με προτροπή της Εύας γυναίκας του Αδάμ.   
Η κύρια αιτία κατά την γνώμη μου ήταν η κατάκτηση της γνώσης για προσωπικό όφελος και μόνο.
Πράγμα παράνομο η γνώση δεν ανήκει σε κανένα.
Είναι ελεύθερη σε όποιον την χρειάζεται.
Ανήκει σε όλους τους ανθρώπους. 
Ο μύθος έχει τεράστια οντολογική σημασία με τις αντιστοιχίες που υπονοεί και υποδεικνύει.

Η αληθής οντολογική σημασία κατά την  γνώμη μου είναι ότι.
Η ενσάρκωση του ανθρώπου στην υλική μορφή έχει ένα και μόνο λόγο.
Να δώσει στο ΟΝ την δυνατότητα της αυτοσυνείδησης με προσπάθεια μέσα από τις δυσκολίες της ύλης.  

Συνειδητοποίηση χρειάζεται και να αφήσει τα μίση και τις διεκδικήσεις των μικρών ("εγώ").
Το κυνήγι των θησαυρών και των λοιπών υλικών αγαθών δεν φέρνει την ευτυχία.
Η ευτυχία έρχεται μόνο όταν αφήσουμε την καρδιά μας να πλημμυρίσει από την αγάπη που είναι το βασικό στατικό της Ενότητας των πάντων.

Δεν χρειάζεται ο άνθρωπος καμία θρησκεία,αυτή είναι απαραίτητη στα πρώιμα στάδια της συνειδητότητας, 
Όταν ο άνθρωπος συνειδητοποιήσει ποιος είναι.
Αποκτά αμέσως υπευθυνότητα  για όλη την δημιουργία με ότι αυτή συμπεριλαμβάνει.
Βλέπει τα πάντα με κατανόηση και παρατηρεί την εξέλιξη με ηρεμία και αγάπη.
Η δημιουργία οφείλεται σ' αυτόν και είναι γι' αυτόν, για την δική του απόλαυση χωρίς διεκδίκηση όμως. 
Ο άνθρωπος ο ίδιος είναι  δυνάμει Θεός.   

Η Λειτουργία του εγκεφάλου

Ο Νους και η σχέση του με τον εγκέφαλο του ανθρώπου.

Ο Νους είναι ένα σύνολο λογικών ενεργειών που εκτελεί ο εγκέφαλος με βάσει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Ο Νους, όπως θα φανεί στη συνέχεια, είναι μια κατάσταση δυναμική και δεν έχει νόημα σε σταθερές καταστάσεις ισορροπίας του Κ.Ν.Σ (Κεντρικό Νευρικό Σύστημα) του ανθρώπου. 

Στην Φύση συναντάμε παρόμοιες καταστάσεις, όπως  στην έννοια της (Θερμότητας) για παράδειγμα.

Θερμότητα ονομάζεται η ενέργεια που μεταφέρεται, από σώμα υψηλής θερμοκρασίας σε άλλο χαμηλότερης κατά την επαφή αυτών των δυο σωμάτων. 

Τότε μόνο έχει η νόημα η έννοια θερμότης και όχι σε καταστάσεις θερμικής ισορροπίας.

Όπως είναι δυο εν επαφή σώματα με την ίδια θερμοκρασία.

Κατ' αντιστοιχία ο Νους δημιουργείται μόνο όταν υπάρχει (διαφορά ιδεών) στον πνευματικό χώρο.

Παράδειγμα εμφάνισης της δυναμικής κατάστασης του Νου η διδασκαλία.

Προϋπάρχει η πνευματική διαφορά γνώσεων μεταξύ δασκάλου και μαθητών.

Αυτό προκαλεί την δυναμική έγερση του Νου, ο οποίος καλείται να επιφέρει την ισορροπία στο σύστημα δάσκαλος -μαθητές.

Όπου διεξάγεται διάλεξη αναπτύσσεται μια δυναμική μορφή ιδεών.

Αυτό εννοούμε  ως έγερση ιδεών στον Νου.

Αναπτύσσεται δηλαδή ένα δυναμικό στον Νου με ορισμένη τιμή και αναζητά σημεία με χαμηλότερες τιμές νοητικού δυναμικού για να εκδηλωθεί.

Η Ρητορική είναι το εργαλείο του Νου, με το οποίο επιχειρεί την πνευματική ισορροπία.

Μεταξύ δυο ανθρώπων με διαφορετικές πολιτικές, θρησκευτικές, επιστημονικές ή οποιεσδήποτε άλλες πεποιθήσεις όταν συνομιλούν αναπτύσσεται μια δυναμική του λόγου που λέγεται Ιδεολογία.

Η ιδεολογία είναι ένα σύνολο προγραμμάτων στον Νου των ανθρώπων.

Οι επαναστάσεις οποιουδήποτε περιεχομένου έχουν ως αφετηρία την διαφορά ιδεολογίας των λαών.

Νους προϋποθέτει δράση, κατ΄αντιστοιχία με την θερμότητα η οποία προϋποθέτει μεταφορά ενέργειας λόγω διαφοράς θερμοκρασίας κατά την επαφή δυο σωμάτων.

Η θερμότητα αποκτά νόημα στην προσπάθεια φυσικών συστημάτων για αποκατάσταση θερμικής ισορροπίας, ενώ Νους αποκτά νόημα στην προσπάθεια της φύσης για αποκατάσταση πνευματικής ισορροπίας. 

Γενικό συμπέρασμα:

Επειδή η θερμότητα είναι αιτία κάθε κίνησης και ο Νους αιτία κάθε πνευματικής διεργασίας.

Συνεπώς η Θερμότητα και ο Νους είναι τα κύρια αίτια  της ζωής στο σύμπαν.

Εξ ου και η περίφημη φράση του Παρμενίδη:

"Το γαρ αυτό νοείν εστίν  τε και είναι"

Ο εγκέφαλος είναι η έδρα του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (Κ.Ν.Σ) του ανθρώπου. 

       Εκεί τελούνται έξη και  μία, αυτόνομες λειτουργίες.

Πέντε (5) αισθήσεις που λειτουργούν με σύνδεση των (5) αντίστοιχων αισθητηρίων οργάνων μέσω συστήματος νευρώνων με τα κατάλληλα κέντρα του εγκεφάλου.
Εξασφαλίζεται έτσι η συνεχής επαφή με το περιβάλλον μέσω των κατά σειράν σπουδαιότητας αισθήσεων:
Όραση, ακοή, γεύση, αφή, όσφρηση.

Μια 6η λειτουργία αυτόνομη κι' αυτή είναι η (ανάδραση) μέσω της οποίας γίνεται αυτόματα η σταθεροποίηση της λειτουργίας όλων των αυτόνομων συστημάτων, που ελέγχει ο ανθρώπινος εγκέφαλος.

Η λειτουργία αυτή παρεμβαίνει φυσιολογικά και στην αποκατάσταση ισορροπίας φυσικών συστημάτων.  
Η θερμική ισορροπία επιτυγχάνεται με την βοήθεια της ανάδρασης.
Ο μηχανισμός της ανάδρασης επεκτείνεται και στον πνευματικό χώρο, όπως είδαμε ανωτέρω στην ανάπτυξη του Νου, προς επίτευξη πνευματική ισορροπίας στα πνευματικά συστήματα.
Έχω αναφερθεί ως προς τον διαχωρισμό ύλης και πνεύματος.
Δεν υπάρχει τέτοιος διαχωρισμός όλη η Δημιουργία έγινε από το ίδιο υλικό με την διαφορά ότι η συχνότητα του πνευματικού χώρου είναι μεγαλύτερη από την συχνότητα του υλικού πεδίου. 
Οντολογικά θα λέγαμε ότι, το αρχικά πνευματικό περιεχόμενο του ΕΊΝΑΙ κατά την εκδήλωση πήζει  σταδιακά και δημιουργείται  η ύλη.

Και τέλος η 7η λειτουργία του Κ.Ν.Σ είναι η έμπνευση (λειτουργία εν πνεύματι), όπως ακριβώς το περιγράφει η ίδια η λέξη.
Είναι μια  κατάσταση υπερβατική του νου. 
Ο εγκέφαλος λειτουργεί σε κατάσταση έμπνευσης, δηλαδή συνδέεται απ'ευθείας με την ύπαρξη.   

Σε κατάσταση έμπνευσης δημιουργούν όλοι οι πραγματικοί καλλιτέχνες και οι επιστήμονες καλλιτέχνες.
Ο επιστήμων ερευνητής έχει να επιλέξει έναν από τους δυο κλάδους της έρευνας, την βασική ή την εφηρμοσμένη. 
Η πρώτη η βασική αφορά στην καθαρή επιστήμη  και η δεύτερη η εφηρμοσμένη επιλύει προβλήματα κυρίως της βιομηχανίας απλοποιώντας μεθόδους παραγωγής των προϊόντων.
Και οι δυο κλάδοι υπηρετούνται από επιστήμονες με ουσιαστικό ενδιαφέρον για την επιστήμη μακρυά από το κατεστημένο.
Η δράση τους είναι πρωτότυπη και απαιτεί το στοιχείο της έμπνευσης.
Αυτός είναι ο λόγος που τους αποκαλώ βασικά καλλιτέχνες. 


Ο εγκέφαλος σαν υλικό  εργαλείο σε όλη την διάρκεια που εκτελεί  τις επτά (7)  αυτόνομες λειτουργίες, όπως η Φύση το ορίζει, παραμένει κενός και σε ετοιμότητα στην διάθεση του ανθρώπου. 

Αυτή είναι η φυσιολογική λειτουργία του εγκεφάλου, να παραμένει κενός, για να είναι σε θέση να διεκπεραιώσει όποια δήποτε εργασία του ζητηθεί από την ύπαρξη χωρίς παρεμβολές και καθυστερήσεις από άλλα προγράμματα.


Το λεγόμενο DNA στην επιστήμη της Βιολογίας, είναι γεγονός και είναι οικογενειακό και εθνικό.
Το οικογενειακό οφείλεται στη ανεξίτηλη εγγραφή ισχυρών χαρακτηριστικών των προγόνων του, το δε εθνικό λιγότερο ισχυρό πρόγραμμα μεταφέρει τα χαρακτηριστικά του έθνους και της φυλής στην οποία ανήκει ο εν λόγω άνθρωπος. 
Τα χαρακτηριστικά του DNA εκδηλώνονται με την παρουσία του ανθρώπου στον κόσμο με ένα προϋπάρχον πρόγραμμα στο κενό τμήμα του εγκεφάλου. 
Αυτό το πρόγραμμα αν βρει το κατάλληλο περιβάλλον και αντίστοιχες  συνθήκες επιβίωσης, προσανατολίζει την ενασχόληση του ατόμου στην υπόλοιπη ζωή του.

Η φράση (ο νους του ανθρώπου) είναι τελείως λανθασμένη..
Διότι ο Νους δεν ανήκει σε κανένα. 
Ο Νους δημιουργείται, όταν υπάρχει ανάγκη για τον κάθε άνθρωπο, από προγράμματα που εισάγονται εντός του εγκεφάλου από εξωτερικές πηγές μέσω των αισθήσεων.
Τα προγράμματα αυτά είναι υπεύθυνα για την νοοτροπία των ανθρώπων, καθορίζουν την συμπεριφορά τους και ελέγχουν άτομα και ολόκληρες κοινωνίες.

Είναι προγράμματα ενεργειών, αλγόριθμοι ιδεών θα λέγαμε στην γλώσσα των υπολογιστών.
Τα οποία γράφονται, σβήνονται ή απωθούνται στο βάθος της μνήμης  ανάλογα με το περιβάλλον που ζει ο άνθρωπος. 
Αυτή η ιδιότητα μοναδική για το ΟΝ άνθρωπος, που τον κάνει ξεχωριστό μεταξύ των υπολοίπων οντοτήτων της δημιουργίας λέγεται:
(Προσαρμοστικότης): Σπουδαία ιδιότητα του εγκεφάλου που κάνει τον άνθρωπο ξεχωριστό ΟΝ στην Δημιουργία. 
Καθ΄όσον η ιδιότητα αυτή προσδίδει στον άνθρωπο την δυνατότητα να επιβιώνει σε οποιεσδήποτε συνθήκες περιβάλλοντος και σωματικών ικανοτήτων του ιδίου.
Όσο περισσότερο διαρκεί μια φάση της ζωής του, τόσο διαρκούν και τα προγράμματα αυτά ρυθμίζοντας την λειτουργία του ανθρώπου στο συγκεκριμένο χώρο.

Η ταύτιση με τις ιδιότητες που επιβάλει το συγκεκριμένο πρόγραμμα λέγεται "εγώ" .
Υπάρχει το ατομικό "εγώ"και το συλλογικό ή κοινωνικό "εγώ".
Και τα δύο είναι επίκτητα και παραλλαγές ή παράσιτα του φυσιολογικού (ΕΓΏ) που επιβάλλεται από την Φύση του ανθρώπου.

Σε κάποια άλλη φάση της ζωής του άνθρωπος ενστερνίζεται ένα άλλο πρόγραμμα, προσαρμόζεται  λόγω ανάγκης, γράφεται ένα άλλο πρόγραμμα στο εγκέφαλό του και του εξασφαλίζει την λειτουργία στο συγκεκριμένο περιβάλλον.
Το χάρισμα αυτό ειδικά για τα όντα με εξελιγμένο εγκέφαλο αναφέρθηκε ήδη και είναι η γνωστή προσαρμοστικότητα. 

Για παράδειγμα αν είναι παντρεμένος, ή παντρεμένη μέσα στον εγκέφαλό του έχει γραφτεί ένα πρόγραμμα από πληροφορίες και ιδέες, που έχει διαβάσει ή ακούσει ή και διαμορφώσει από την συζυγική ζωή και μ' αυτό λειτουργεί, όταν παίζει  τον ρόλο του συζύγου.  
Ο ίδιος άνθρωπος όμως έχει και κάποιο επάγγελμα, για να κερδίζει τα προς το ζειν  ή ακόμη και σαν χόμπι.
Για ικανοποίηση των αναγκών αυτού του ρόλου έχει γραφτεί στον νου του ένα άλλο πρόγραμμα ενεργειών και συμπεριφοράς.
Η ταύτιση με αυτόν τον ρόλο παράγει ένα δεύτερο "εγώ".
Ο ίδιος άνθρωπος θα έχει πιθανόν έναν κύκλο φίλων εκεί ο ρόλος το φίλου απαιτεί ένα τρίτο "εγώ" με ένα κατάλληλο πρόγραμμα στον Νου.

Αλλά το ισχυρότερο "εγώ"από όλα και δύσκολο να εξαλειφθεί  είναι αυτό που σχετίζεται με τα πάθη των ανθρώπων.
Η λέξη Πάθος αναφέρεται σαν μια ασθένεια.
Αυτός ή αυτή πάσχει από την αδυναμία του καπνίσματος ή του αλκοόλ ή του σεξ ή της κλοπής ή της βίας.
Των παθών ουκ έστι αριθμός και αλίμονο εμείς είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι.

Έχω αναφέρει τον μηχανισμό κατολίσθησης στο πάθος.
Στην Φυσική υπάρχει ο νόμος υποβάθμισης της ενέργειας. 
Δηλαδή ένα σύστημα όταν δεν έχει εξωτερική διέγερση τείνει να καταλάβει την μικρότερη  δυνατή- προσφερόμενη στάθμη ενέργειας.
Παράδειγμα είναι η κατώτατη θέση (Β), που καταλαμβάνει το εκκρεμές όταν σταματήσει η διέγερση από τον μηχανισμό οδήγησης.

Ο άνθρωπος όταν όταν δεν βρίσκεται σε εγρήγορση είναι ένα σύστημα χωρίς διέγερση.
Είναι μια ευνοϊκή κατάσταση για να εισέλθει το πάθος.
Αυτή η κατάσταση σε συνδυασμό με την έμφυτη ιδιότητα της αναζήτησης ευτυχίας προτρέπει τον άνθρωπο σε εύκολες καταστάσεις ευτυχίας.
Όπως ναρκωτικά και τα επακόλουθα ψευδή προϊόντα ευτυχίας. 

Κοντολογίς ο άνθρωπος στο θέατρο της ζωής,  που μπορεί να είναι δράμα, κωμωδία ή τραγωδία αναγκάζεται να παίξει τους αντίστοιχους ρόλους και ο  κάθε ένας απ' αυτούς απαιτεί ένα πρόγραμμα συμπεριφοράς στον Νου και ένα ακόμη "εγώ" . 
Οι φάσεις της ζωής συνεχώς εναλλάσσονται ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα, οπότε καινούργια "εγώ" δημιουργούνται αντιστοίχως.
Όλα αυτά είναι περιττό φορτίο για τον εγκέφαλο και απώλεια ενέργειας.

Αν δούμε το θέμα από την κοινωνική του άποψη.
Εδώ γίνεται το μεγάλο μπέρδεμα στον Νου των ανθρώπων.
Διότι καλούνται να συμβιβάσουν όλα αυτά τα αντικρουόμενα φανταστικά "εγώ" τα οποία ουδεμίαν έχουν σχέση με την φυσιολογία του ανθρώπου.

Το σωστό και αληθινό είναι να αφεθεί ο εγκέφαλος κενός να λειτουργήσει κάθε φορά σύμφωνα με την ανάγκη της στιγμής, ακυρώνοντας όλα τα κατά παραγγελία προγράμματα και τα αντίστοιχα "εγώ".

Είναι φυσικό εξ άλλου ότι όλα αυτά τα"εγώ" κάθε άλλο παρά απαραίτητα  είναι  και δεν συμβάλλουν, μόνο περιπλέκουν την πραγματοποίηση του σκοπού της ζωής του ανθρώπου. 
Υπενθυμίζω ότι σκοπός της ζωής για τον άνθρωπο είναι:

Η απόκτηση συνειδητότητας αντί πάσης θυσίας. 
Στην επιτυχία αυτού του σκοπού ουδόλως συμβάλλουν τα πολλά "εγώ".
Αντίθετα απορροφούν πολύτιμη ενέργεια από το περιορισμένο ενεργειακό δυναμικό του ανθρώπου.

Δεδομένου ότι τα διάφορα "εγώ" δημιουργούν σύγχυση στις δράσεις του ανθρώπου.
Διότι μπλέκονται οι λειτουργίες του εγκεφάλου ανάλογα με το "εγώ" που προσπαθεί να προβληθεί κάθε φορά.
Οπότε το μόνο που επιτυγχάνεται  είναι  ένα  ασυνείδητο στρίμωγμα των "εγώ" στην προσπάθεια τους να παίξει το καθένα  τον δικό του  ρόλο.

Το αποτέλεσμα είναι σύγχυση και μόνιμη απόκλιση από τον σκοπό του ανθρώπου  στην ζωή.
Ο σκοπός αυτός επαναλαμβάνω κατά την γνώμη μου είναι:
Η ανάπτυξη συνειδητότητας αντί πάσης θυσίας για να ανακτήσει μέσα από την περιπέτεια της  ενσάρκωσης με την ύλη, την θέση του στο πάνθεο των θεών.
Εκεί όπου είναι η φυσιολογική του θέση. 

  Ο Σωκράτης αυτός ο  σοφός της αρχαιότητας έχοντας φτάσει στον πυρήνα της ύπαρξης έδωσε την λύση σχετικά με την λειτουργία του Νου, λέγοντας το απλό:
Εν οίδα ότι ουδέν οίδα= Ένα γνωρίζω ότι δεν γνωρίζω τίποτα.

Η εκκίνηση γίνεται κάθε φορά  από μηδενική βάση με
άδειο τον Νου με μόνο περιεχόμενο αυτό τούτο το πρόβλημα και τα δεδομένα του.
Αυτά τα δεδομένα  εισάγω στον Νου μετά από προσεκτική με εγρήγορση παρατήρηση και αν παραστεί ανάγκη χρησιμοποιώ από την μνήμη υπάρχοντα βοηθητικά υποπρογράμματα.
Υπαρξιακά είναι βέβαιο ότι η λύση θα προέλθει μέσα από μένα.

Προς τούτο  δε και  η μέθοδος διδασκαλίας του ήταν η περίφημη (μαιευτική), με την οποία απέφευγε να εισάγει προγράμματα στον νου του συνομιλητή του, με σκοπό να τον κάνει να βγάλει συμπέρασμα για την αλήθεια ο ίδιος με την θέληση του.  
Με τον τρόπο αυτόν η γνώση προκύπτει από μια προσωπική εμπειρία.
Η εμπειρία είναι η μόνη αληθινή γνώση


Η ανάκτηση της χαμένης γνώσης περί την αληθινή φύση του ανθρώπου δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση.
Απαιτεί την κάθε δράση να γίνεται με εγρήγορση και σε καθεστώς Αγάπης και Ειρήνης.

Η βαθύτερη έμφυτη ανάγκη επιστροφής στην πηγή εισάγει τα κατάλληλα προγράμματα στον νου του ανθρώπου. 
Βασικό εν υπάρχον πρόγραμμα είναι αυτό της (Δημοκρατίας), ένα σύνολο αρχών κοσμικής φύσεως ισχύος και προέλευσης.

Μια αναγνωρισμένη μέθοδος δημιουργίας συνθηκών κενότητας στον Νου και αυτοσυνειδητοποίησης είναι ο (Διαλογισμός).


Μια απλή μορφή Διαλογισμού είναι  η παρατήρηση της ροής των σκέψεων, που διέρχονται μέσα στο εγκέφαλο μας.
Η παρατήρηση γίνεται αφού πρώτα - απαραίτητα,  το σώμα έχει αναχθεί  σε πλήρη χαλάρωση.

Με τον διαλογισμό επιτυγχάνεται σβήσιμο όλου περιεχομένου στο εγγράψιμο τμήμα του εγκεφάλου.

Είναι σαν να κάνουμε Format (φορμάτ) θα λέγαμε στην γλώσσα των υπολογιστών, σβήνοντας κάθε πληροφορία που υπάρχει στο εγγράψιμο τμήμα του δίσκου.   

Ο εγκέφαλος παραμένει έτσι κενός χωρίς ίχνος σκέψης και μπορεί έτσι να δημιουργήσει, να παράγει αναγκαίες σκέψεις για την επίλυση αληθινών προβλημάτων.

Με τον Διαλογισμό απαλλάσσεται ο εγκέφαλος από τις  τυχαίες, μηχανικές σκέψεις, που μόνο ενέργεια ξοδεύουν και δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα.

Ο εγκέφαλος κενός μπορεί ελεύθερα  να γεννήσει καινούργιες σκέψεις.

Μια καλοπροαίρετη Υπόμνηση  

Όταν αναλαμβάνουμε να εκτελέσουμε μια εργασία θα πρέπει ο Νους να λειτουργεί ανυπερθέτως με το σχετικό για  την εργασία αναγκαίο πρόγραμμα και τα σχετικά υποπρογράμματα.

Μόνο όταν τελειώσει η συγκεκριμένη εργασία επιτρέπεται να εγκαταλείψει ο εγκέφαλος το υπ' όψιν πρόγραμμα στο οποίο εμμένει πιστά μέχρι πέρατος της εργασίας.

Σκεφθείτε έναν χειρουργό που εκτελεί μια δύσκολη επέμβαση να έχει στον Νου συν υπάρχοντα  προγράμματα που αναφέρονται σε υποθέσεις που έχει να διεκπεραιώσει μετά την επέμβαση. 
Είναι φανερά εξαιρετικά δύσκολο να ελέγξει τον χρόνο υλοποίησης αυτών των ενεργειών.   
Το μπλέξιμο θα οδηγήσει πιθανότατα σε αποτυχία της επέμβασης.

Η σύγχρονη πολιτική σκηνή έχει τεράστιο ενδιαφέρον, γιατί έχει πλείστα όσα παραδείγματα:
Άλλοτε θετικά με την έννοια της ορθής διεκπεραίωσης των αποστολών.
Αλλά και αρνητικά των οποίων οι συνέπειες δεν είναι δυνατόν προς το παρόν  να εκτιμηθούν.

Ιδίως αυτέ ς τις μέρες μετά την Μαραθώνια σύσκεψη κορυφής στις Βρυξέλλες  και πριν καλά-καλά ξεκουραστεί ο πρωθυπουργός ύστερα από 17 ώρες πρεσάρισμα από τους ετέρους, καλείται να εκτελέσει αποφασιστικές εργασίες για την προώθηση της πολυπόθητης συμφωνίας.
Χρειάζεται ηρεμία και συγκέντρωση για να να κινηθεί αποτελεσματικά αποφεύγοντας οποιαδήποτε σύγχυση στον Νου.
Από μηδενική βάση σαν γνήσιος απόγονος του Σωκράτη λοιπόν:
Κατά την γνώμη μου θα πρέπει  να κάνει τις επιβεβλημένες ενέργειες για την επιτυχία των διαπραγματεύσεων  για το καλό της χώρας, παράλληλα με τις αναγκαίες μεταβολές μέσα ίδιο του το κόμμα.
Του το εύχομαι, θα είναι  για το καλό της πατρίδας.