Αναγνώστες

Τρίτη, 9 Απριλίου 2019

ΤΟ ΚΙΝΟΎΝ ΑΊΤΙΟΝ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΕΊΝΑΙ Ο ΕΡΩΣ!


                             (Ο κοσμικός έρωτας)

                     (Η αληθινή Φύση πίσω από τα φαινόμενα)

Το κινούν αίτιον του σύμπαντος είναι ο Έρως
(Πλάτων)
Ο Ηράκλειτος άνοιξε το δρόμο προς την αυτογνωσία με το γνωστό:
"Εδιζησάμην Εμεωυτόν" τουτέστιν:
Εισέδυσα (μέσα) μου. 
Τον κύκλο έκλεισε ο Σωκράτης ορίζοντας ταυτόχρονα και την έννοια της (αυτογνωσίας) με το περίφημο:
"Γνώθι σ' Αυτόν".
Πόσο απαραίτητη είναι μια τέτοια εισαγωγή στο θέμα του Έρωτα, θα φανεί αμέσως στα επόμενα.

Αν σκεφθεί κανείς πόσο θεμελιώδης είναι η γνώση που εισάγει ο Πλάτωνας, θα αντιληφθεί ότι, για να αντέξει ο νους  μια τέτοια αλήθεια, που δεν ζυγίζεται ούτε με όλο το χρυσάφι της Γης.
Πρέπει να έχει (περάσει) με επιτυχία την δοκιμασία της αυτογνωσίας και να έχει πάρει την οδό προς αυτήν.
Την δοκιμασία αυτή  περνάει κανείς πλέον ανώδυνα αν είναι γνώστης βασικών αρχών και ενήμερος των τελευταίων ερευνών στην επιστήμη της (Φυσικής).Προσοχή αυτή την παραπομπή συμβουλεύω να μην την αγνοήσετε γιατί, ανοίγει μια νέα προοπτική στην κατανόηση του κόσμου, που ζούμε.
Η ανάλυση των λέξεων στην Ελληνική γλώσσα αποκαλύπτει την (ουσία) των όντων.
Ο νόμος της παγκόσμιας έλξης είναι η ουσία του σύμπαντος.
Ήτοι από άκρη σε άκρη του σύμπαντος μεταξύ δυο μαζών m1  και  m2, που απέχουν μεταξύ τους απόσταση r, αναπτύσσεται ελκτική δύναμη F, της οποίας το μέτρο δίνεται από την σχέση του Newton:


Όπου G μια σταθερά με ορισμένη τιμή, που έχει καθορισθεί από την αρμόδια επιτροπή  καθορισμού φυσικών σταθερών για την Φυσική και χημεία.
Η κίνηση απαιτεί δύναμη και ο νόμος της παγκόσμιας έλξης παρέχει τα μέσα. 
Οπότε για το σύμπαν βρέθηκε το κινούν αίτιο της φράσης του Πλάτωνα στον τίτλο της ανάρτησης.
Επειδή δε ο νόμος προβλέπει ελκτικές δυνάμεις, που αιτιολογούνται από την Φύση της ύλης. Μπορεί να δεχθούμε, ότι το καθεστώς κίνησης των σωμάτων μέσα στο Σύμπαν, ομοιάζει σαν να γίνεται υπό την επήρεια   Ερωτικών έλξεων.

                                   

Στο ανωτέρω βίντεο δίδεται μια πρώτη ιδέα για την δομή του Ηλιακού μας συστήματος. 
Εκείνο που διαφαίνεται από την σύντομη αυτή περιγραφή είναι, ότι το σύνολο των πλανητών περιφέρονται περί τον Ήλιο. 
Κινούμενοι από κεντρομόλο δύναμη που προέρχεται  από το κέντρο του Ήλιου.
Φαίνεται ωσάν οι πλανήτες να έχουν ερωτευθεί τον άρχοντα Ήλιο.


Ανάλογα φαινόμενα παρατηρούνται και αν στραφούμε προς μεγαλύτερα αστρικά συστήματα όπως είναι οι Γαλαξίες.
Ολόκληροι γαλαξίες αποτελούμενοι από εκατομμύρια άστρα περιφέρονται γύρω από ένα κεντρικό σημείο, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες των τηλεσκοπίων.
Ένας παρόμοιος γαλαξίας είναι αυτός στον οποίο ανήκει και το Ηλιακό σύστημα.


Στην φωτογραφία φαίνεται ότι, τα άστρα κινούνται σε σπειροειδή μορφή περί ένα κέντρο, δηλαδή τον πυρήνα του Γαλαξία.
Η μορφή αυτή του (Γαλαξία) σημαίνει, ότι δρουν και στην περιοχή αυτή του σύμπαντος βαρυτικά πεδία, που υπάγονται στον γενικό νόμο της παγκόσμιας έλξης.

Το συμπέρασμα είναι ότι, κατεβαίνοντας την κλίμακα από τους αχανείς γαλαξίες στα πλανητικά συστήματα και τέλος στους πλανήτες, μοναδικό κινούν αίτιο είναι η παγκόσμια έλξη.
Αυτή η έλξη θα μπορούσε να ονομασθεί και Έρως μεταξύ των σωμάτων του Σύμπαντος.


Τέλος επάνω στους πλανήτες η παγκόσμια έλξη γίνεται βαρύτητα και εκφράζεται σαν βάρος σώματος στην επιφάνεια του πλανήτη.
Στην δε Έμβια ύλη, όπου υπάρχει έλξη μεταξύ τω ζώντων ατόμων.
Η έλξη αυτή ονομάζεται  Έρωτας.
Η ελκτική δύναμη του Έρωτα εκφράζει την τάση επανένωσης των στοιχείων της εκδήλωσης, προς αποκατάσταση  του αρχικά  ενιαίου συνόλου.
Το ενιαίο αυτό σύνολο ήταν η αρχή της 

εκδήλωσης του ΕΊΝΑΙ σε κόσμο.

Κατά την εκδήλωση όμως επήλθε αναγκαστικά διάσπαση της Ενότητας του ΕΊΝΑΙ, στον κόσμο της πολλαπλότητας και των φαινομένων. 
Αυτή  είναι μια Οντολογική ερμηνεία της  της επιθυμίας του ΕΊΝΑΙ, για εκδήλωση σε υλικό κόσμο, με τελικό στόχο την Ζωή.   


Δηλαδή νόμος παγκόσμιας έλξης στην έμβια ύλη παίρνει την μορφή της Ερωτικής Έλξης.
Γεγονός που παρατηρείται εύκολα σε όλη την κλίμακα ζώντων οργανισμών, που έχουν την ιδιότητα του πολλαπλασιασμού. 
Ο Άνθρωπος βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας των ζώντων οργανισμών. 
Ακόμα και μεταξύ ζωικού και φυτικού βασιλείου 
η ερωτική λειτουργία εκδηλώνεται μεγαλόπρεπα 
ιδίως την Άνοιξη.

Τότε που η φύση 

ολόκληρη 
βρίσκεται σε οργασμό 

δημιουργίας.
Βλέπουμε πεταλούδες να περιφέρονται
χαρούμενες από άνθος σε άνθος, για να 

ρουφήξουν τον χυμό των λουλουδιών. 
Την ίδια στιγμή όμως η γύρης που μεταφέρουν με τα πόδια τους, επιτελεί μια άλλη φάση της δημιουργίας, την γονιμοποίηση των ανθέων προς παραγωγή καρπών και συνέχιση της Ζωής.  


Πριν αρκετό καιρό μετείχα σε μια παρέα 

φιλοσοφικών ερευνών στην οποία κύριο 

μέλος ήταν ένας  πολύ δυνατός Φιλόσοφος, 

ο οποίος μάλιστα ηγείτο της ομάδος.
Αυτός είχε προτείνει ένα μοντέλο αρκετά πιστικό για τις δυνάμεις, που δρουν πάνω στον άνθρωπο κατά την διάρκεια της ζωής του.
Ο άνθρωπος έλεγε μοιάζει με έναν απλό σκύλο.
Ο σκύλος αυτός μπροστά του έχει κάποιον, που κρατάει  ένα λουκάνικο.
Ενώ πίσω του κάποιος άλλος τον απειλεί με ένα μαστίγιο. 
Βάλτε τώρα αντί της λέξης λουκάνικο, την φράση
ερωτική επιθυμία και αντί της λέξης μαστίγιο, την φράση φόβος θανάτου. 

Αποκαλύπτεται έτσι μια άλλη εικόνα
Η εικόνα του διπλού κινήτρου, για την πρακτική Ζωή του ανθρώπου μέσα στον κόσμο. 
Το αποτέλεσμα είναι αρκετά ρεαλιστικό, με μια διαφοροποίηση όμως, σχετική με τον φόβο του Θανάτου.


Απεδείχθη εξ άλλου σε προηγούμενη ανάρτηση:
https://nirav37.blogspot.com/2018/08/blog-post.html

Ότι ο (φόβος) είναι προϊόν αχαλίνωτης φαντασίας...
Άρα ανύπαρκτος για την ανθρώπινη φύση, οπότε απομένει μόνο η Ερωτική επιθυμία ως κινητήρια δύναμη στην ζωή του ανθρώπου.

Δηλαδή όλες οι επιθυμίες ανάγονται στην Ερωτική Επιθυμία και όλοι οι φόβοι ανάγονται στον φανταστικό φόβο του Θανάτου. 

Τονίζεται όμως  ότι, ο φόβος του θανάτου, έστω και φανταστικός, στους περισσότερους των ανθρώπων.
Οφείλεται στην συνήθεια, που εμφυτεύεται, καλλιεργείται και εμπεδώνεται στις τρεις βαθμίδες εκπαίδευσης του ανθρώπου.
Οικογένεια - Σχολείο - Κοινωνία.
Ο (φόβος) είναι προϊόν αχαλίνωτης φαντασίας...
Έκτοτε παραμένει  βαθιά ριζωμένη  μέσα τους.
 Ο φόβος του θανάτου δύσκολα ξεριζώνεται, παραμένει στην θέση του και δρα από εκεί σαν φάντασμα.

Με μια διευκρίνηση σχετικά με μια παραλλαγή του φόβου του θανάτου.

Αυτή που ονομάζεται ένστικτο της αυτοσυντήρησης.
Το ένστικτο αυτό, όπως το λέει και ίδια η λέξη συνοδεύει τον άνθρωπο και κάθε έμβιο Ον σε όλη του την Ζωή, από την γέννησή του μέχρι να πεθάνει.
Ο σκοπός που η Φύση περιέλαβε αυτό το ένστικτο στα βασικά χαρακτηριστικά των έμβιων όντων, ήταν ακριβώς η προστασία της ίδιας της Ζωής.
Επαληθεύεται έτσι απόλυτα η ισχύς του τίτλου της ανάρτησης ότι: 
Το μόνο αληθινό κινούν αίτιο του σύμπαντος στην ανόργανη,  αλλά και στην οργανική - έμβια ύλη, είναι ο ΈΡΩΣ.

Ο άνθρωπος άντρας ή γυναίκα, 

που δεν ερωτεύεται, θεωρείται 

εκτός νόμου και μάλιστα 

ενός νόμου 

συμπαντικής εμβέλειας 

και ισχύος.


Η έλλειψη αυτή αποτυπώνεται 

στην κατά την γνώμη μου σκοτεινιασμένη μορφή αυτών, που 

δεν γεύτηκαν ποτέ τον Έρωτα.

Από όλη την μέχρι τώρα ανάλυση προκύπτει  το

ακόλουθο συμπέρασμα: 

Το  εγωιστικό αυτό αμάρτημα  είναι  του 

αυτού μεγέθους με το προπατορικό 

αμάρτημα. 
Με τα ίδια μάλιστα αποτελέσματα που στέρησαν τον παράδεισο από τους
πρωτόπλαστους ανθρώπους Αδάμ και Εύα.

Διότι Έρωτας μεταξύ εγωιστών  

δεν είναι 

δυνατόν να υπάρξει. 

Αφού έρωτας σημαίνει Ενότητα, 

επικρατεί το εμείς, ενώ εγωισμός 

συνεπάγεται επιβολή του "εγώ"

στην θέληση του άλλου.  



Ο Έρωτας είδαμε από τα ήδη λεχθέντα ότι,
είναι εφαρμογή του νόμου της παγκόσμιας
έλξης στην έμβια ύλη.

Ο δε νόμος της παγκόσμιας 

έλξης απορρέει  από 

τον:

 1ο νόμο της Δημιουργίας, ο οποίος απλά καθορίζει ότι:


Η η ουσία της Δημιουργίας είναι 

η Ενότητα των Πάντων.

Η δε Ενότητα έχει ως υπόβαθρό την Αγάπη, χωρίς την Αγάπη καταρέει και η Ενότητα.

Συνεπώς ο Εγωιστής διαπράττει τριπλό αμάρτημα, διότι αναιρεί κατά σειράν.
Τον νόμο της παγκόσμιας έλξης,
τον νόμο της Ενότητας,  και τέλος τον 
κοσμικό νόμο του Έρωτα.


Η ποινή είναι ανάλογη με την βαρύτητα του αμαρτήματος ήτοι:
Έλλειψη της ικανοποίησης, που επέρχεται
από την γεύση του αληθινού Έρωτα.
Δεδομένου δε ότι εγωισμός διασπά  την Ενότητα στο σύμπαν.

Η τιμωρία  αυτού του  ανθρώπου  

είναι απλά ότι δεν ολοκληρώνεται 


ποτέ, διότι απλά δεν ζει φυσιολογικά.

Δηλαδή ένας τέτοιος άνθρωπος 

θεωρείται το πλέον δυστυχισμένο 

ον της Δημιουργίας, διότι δεν 

απολαμβάνει τα οφέλη μιας αληθινής Ζωής.
Θεωρείται μια αποτυχία της δημιουργίας και το 

κυριότερο:

Δεν μπορεί να επιτελέσει τον ρόλο, που του έχει αναθέσει η Φύση.
Δηλαδή την απόκτηση Αυτογνωσίας για λογαριασμό της ίδιας της Φύσης. 

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2019

Παιχνίδια Ζωής, που αναδεικνύουν την ουσία της Εκδήλωσης του Όντος σε Κόσμο.


Άμυνα και Επίθεση - αντεπίθεση αυτό είναι η Ζωή η ίδια.
   Επίθεση και άμυνα- αντεπίθεση, μέχρι τελικής υποχωρήσεως του ενός εκ των αντιπάλων.
Μεταφορικά, εδώ παίζει ρόλο και η φιλοσοφία, {ο θάνατός σου, η Ζωή μου} 
Αυτή είναι το πνεύμα της κατ'εξοχήν λειτουργίας του ανταγωνισμού, σε όλες τις μορφές  κοινωνικής Ζωής.
Η αντιπαλότητα είναι ενίοτε καθαρά ιδεολογικού χαρακτήρα.

Η Ζωή είναι μια κύρια αιτία εμφάνισης της εκδήλωσης του ΕΊΝΑΙ σε  κόσμο. 
Αυτός είναι επίσης  και ο κύριος λόγος για τον οποίο, ότι έχει σχέση με την Ζωή, υπακούει απαραίτητα στους  νόμους της εκδήλωσης.

Αυτός είναι και ο αποφασιστικός λόγος ύπαρξης της  ιδιότητας της  Ζωής.
Δηλαδή ότι ζει,  υποχρεούται από την Φύση να υπακούει στην νομοτέλεια η οποία υφίσταται κατά την διάρκεια της εκδήλωσής της. 
Έτσι για παράδειγμα, κάθε ζωντανός και μη οργανισμός, αποκλείεται να ξεφύγει από τον νόμο της βαρύτητας, εφ' όσον διαβιώνει εντός αυτού τούτου του πεδίου . 
Ήτοι εν όσο διατηρείται εν Ζωή εντός του πεδίου βαρύτητος.
Βέβαια ο άνθρωπος έχει επινοήσει διάφορους τρόπους να παρακάμπτει το ίδιο το πεδίο. Εκμεταλλευόμενος τις ιδιότητες αυτού τούτου του πεδίου, το οποίο είναι πάντοτε παρών  για κάθε ον ευρισκόμενο επί της Γης.

Παράδειγμα, όταν κάνει χρήση μιας εφεύρεσης του ίδιου του ανθρώπου. 
Του  ταχύτερου και πλέον ασφαλούς μέσου μετακίνησης για μεγάλες και ταχείες μετακινήσεις:
Του γνωστού πλέον σε όλους μας, αεροπλάνου, για να ξεπεράσει τις δυσκολίες, που εμφανίζονται κατά τις αναγκαίες μετακινήσεις του, για μεγάλες αποστάσεις μετακινούμενος με τα κλασικά γήινα μέσα.

Η ένταση του πεδίου βαρύτητος στην Σελήνη είναι κατά μεγάλη προσέγγιση, περίπου (7) φορές μικρότερη από την ένταση του πεδίου βαρύτητος της Γης. 
Δεδομένου ότι η (τιμή) του είναι 1,6m/sec2 - 2m/sec2, ενώ το πεδίο βαρύτητος της Γης έχει πιο σταθερή τιμή στο ύψος της επιφάνειας της θαλάσσης, η οποία είναι από (μετρήσεις) 9,8m/sec2. 

Η συμπεριφορά της Ζωής για έναν μη γνώστη φαίνεται να είναι τυχαία, όμως κάθε άλλο παρά τυχαία είναι.  
-Κατ' αρχήν ο αγώνας για επιβίωση από την ίδια τη Ζωή, αποδεικνύει ακράδαντα την δύναμη, που είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη της ίδιας της Ζωής μέσα στον άνθρωπο, όπως και σε κάθε άλλο ζώντα οργανισμό.
-Δεύτερον και κύριο η συνεχής ηθική βελτίωση, που επιτυγχάνεται στα έλλογα όντα, όπως είναι ο άνθρωπος. 
Αποδεικνύει αναμφισβήτητα την αξία που προσδίδει στην έλλογη Ζωή το ίδιο το ΕΊΝΑΙ, ή με άλλα λόγια το ίδιο το ΌΛΟΝ. 
-Τρίτον και σπουδαιότερο η ανάθεση στον άνθρωπο του ρόλου του ερευνητή, του ρόλου που κατέχει η  ίδια η Ζωή, που είναι ας μην ξεχνάμε και η αιτία εμφάνισής  αυτού τούτου του κόσμου.

Πολλαπλά λοιπόν και εξ ίσου σοβαρά και σεβαστά τα καθήκοντα του ανθρώπου σ' αυτή την Ζωή από τον ίδιο τον άνθρωπο και τους συνανθρώπους του.
Καθήκοντα που καλείται ο ίδιος κατ αρχήν να συνηδητοποιήσει, αναπτύσσοντας τις δυνάμεις που κρύβονται μέσα στον ίδιο, όπως και σε κάθε άλλον άνθρωπο.  

 Η Ζωή η ίδια κατέχει την κύρια αιτία ύπαρξής της.
Με άλλα λόγια η εκδήλωση ολόκληρη πιστεύω ότι συνέβη, για την εμφάνιση της Ζωής καθεαυτής.
Κι αυτή φαίνεται να είναι η μόνη αιτία της εκδήλωσης του κόσμου τούτου.
Η συνειδητοποίηση αυτής της αλήθειας για το πλέον έλλογο ον επί της Γης, που είναι ο άνθρωπος, είναι πρωταρχικής σημασίας γεγονός, για τον ίδιο τον άνθρωπο.
Δεδομένου ότι προσδίδει στον άνθρωπο την μεγάλη ευθύνη της αναζήτησης της αλήθειας για την Ζωή την ίδια. 
Και όχι μόνο, του αναθέτει ταυτόχρονα επί πλέον, να σέβεται την Ζωή, όπου υπάρχει επί της Γης, όπως της αξίζει.

Θα δώσω τέλος μιαν εικόνα της Φύσης του κόσμου όπως έχω καταλήξει μετά από συνεχή στοχασμό επάνω σ' αυτό το ζήτημα.
Κατ' αρχήν υπάρχει ένα ατέλειωτο ρευστό που αποτελεί την βάση αυτού του Κόσμου κι αυτό είναι η ΑΓΆΠΗ.
Ακολουθεί μια άλλη αλήθεια που την αντιλαμβάνονται τα ζώα και οι άνθρωποι ως μια τάση συνεχούς επικοινωνίας, κι αυτή είναι η ΕΝΌΤΗΤΑ.
Αυτή η Ενότητα έχει ως υπόβαθρο στήριξης την ΑΓΆΠΗ.
Όλη η Ανθρωπότητα παλεύει βράδυ - πρωί να λειτουργήσει μέσα στα πλαίσια αυτής της Ενότητας. 
Όταν το πετύχει αυτό, η εικόνα της κοινωνίας θα είναι η εικόνα μιας ιδανικής κοινωνίας, που θα λειτουργεί δημιουργώντας συνεχώς νέα ιδανικά.









                                              

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2019

Ο ρόλος της Παιδείας στην εξέλιξη της κοινωνίας.




Ακαδημία Πλάτωνος

ΠΑΙΔΕΙΑ: 
Ονομάζεται η κοινωνική λειτουργία που παρέχει γνώσεις και αξίες στον άνθρωπο, με στόχο την ηθικοπνευματική και κοινωνική του ολοκλήρωση. 
Η παιδεία συμβάλλει στη διατήρηση και την πρόοδο των κοινωνιών.
 Όντως η παιδεία των ανθρώπων ενός έθνους παίζει πρωταρχικό ρόλο στην εξελεικτική πορεία αυτής της κοινωνίας.
Πολλές φορές  όταν συμβεί ένα παράνομο γεγονός και αναζητούμε αιτίες, ακούγεται άμεσα η φράση, ένα το κρατούμενο  η Παιδεία.

-Ανάλυση του ρόλου της Παδείας.
Συχνά έρχεται στον νου των ανθρώπων η έννοια Αγάπη και χωρίς να το πολύ σκεφτούμε την θεωρούμε δεδομένη ή δεν της δίνουμε ιδαίτερη  σημασία και την προσπερνούμε αδιάφορα.
Όμως η Αγάπη είναι παντού παρούσα καθόσον αποτελεί το κύριο στοιχείο όλης της εκδήλωσης.
Η Αγάπη είναι η βάση  της Ενότητας.
Η Αγάπη όμως δεν διδάσκεται από κανένα είδος 
Παιδείας. 
Υπάρχει μέσα μας από γεννήσεως μας.  Καλύπτεται όμως σταδιακά από ένα στρώμα επίκτητης εμπειρίας, που μας φορτώνουν τα διάφορα στάδια της Ζωής.  
Κι αυτά είναι, η Οικγένεια το Σχολείο και τέλος η Κοινωνία.
Η αλήθεια είναι όμως  ότι: 
Όσο πιο-νωρίς, εννοείται σε τυφερές ακόμη ηλικίες αποκτηθεί η εμπερία της Αγάπης, τόσο πιο σύγουρα παραμένει αυτομάτως σε ετοιμότητα, όταν υπάρξει ανάγκη.
Το κυριότερο βάρος επομένως για την διατήρησή της, εναποτίθεται στην Οικογένεια και στο Σχολείο.

Στην κοινωνία ωφείλει να παραδίδεται ο άνθρωπος έτοιμος για να αποτελέσει υγιές και δημιουργικό στέλεχος.

Το μεγάλο εμπόδιο της Αγάπης βεβαίως είναι ο Εγωισμός.
Εγωισμός είναι η διότητα είσοδου στην ανθρώπινη συνείδηση του επίκτητου και φανταστικού"εγώ".  
Πρώτα απ' όλα λοιπόν πρέπει οι γονείς του παιδιού, να έχουν σωστά διαπαιδαγωγηθεί ως προς το ζήτημα της εμπειρίας της Αγάπης και ύστερα να αποκτήσουν παιδιά.
Μ' αυτόν τον τρόπο είναι πολύ πιθανό να προλάβουν την είσοδο στην συνείδηση του παιδιού τους, το φανταστικό "εγώ" .
Και να οδηγήσουν την κατανόησή του στο έννστικτο της αυτοσυντήρησης, που είναι και η φυσική σημασία του φανταστικού "εγώ".  
Στο Σχολείο όμως υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες μετάδοσης της εμπερίας της Αγάπης στην πράξη και συμπληρωματικά στην θεωρία.
Η ιδέα του εμείς σε αντίθεση με το "εγώ"εμφανίζεται αρχικά στο παχνίδι με τους άλλους μαθητές.

Ένα γνώρισμα  που ωφείλει να έχει ένας σωστός εκπαιδευτικός, είναι η  Αγάπη  για αυτό, που ανέλβε, να διεκπεραιώσει και όχι ξερά τυπικά καθήκοντα.  

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: Είναι η θεσμοθετημένη μορφή παιδείας που παρέχει η πολιτεία στους πολίτες άμεσα, ως κράτος, ή έμμεσα, με ιδιωτικούς φορείς. 
Προσανατολίζει επαγγελματικά και κοινωνικοποιεί το άτομο.


Ο δρόμος για την μέλον λέγεται  Εκπαίδευση.
Πολύ σποδαία κοιωνική λειτουργία η Εκπαίδευση κάτω από αυτή την οπτική γωνία.
Αν όμως συνοδεύεται και με την εμπερία της Αγάπης.
Η εργασία που θα κάνει ο συγκεκριμένος  εκπαιδευτικός θα έχει ένα τέλειο αποτέλεσμα.

Για τον λόγο αυτόν απαιτούνται εκπαιδευτές με Αγάπη για την εκπαίδευση των νέων και όχι απλώς τυποποιημένοι υπάλληλοι.
Απλούστατα επειδή δεν αρκεί μόνο ο τύπος, χωρίς την ουσία. 
Για την οποία ουσία, απαιτείται η ύπαρξη δυο απλών προυποθέσεων:
-Η πλήρης γνώση του αντικειμένου το διδασκαλίας.
 -Και το κυριότερο θα έλεγα, που είναι το ανεξάντλητο κέφι για την δουλειά, που ανέλαβε να φέρει εις πέρας.
Αυτή είναι μια ιδαίτερα λεπτή εργασία και είναι συνυφασμένη με Αγάπη προς τους νέους ανθρώπους. 

ΑΓΩΓΗ: « Η ανάπτυξη του ψυχικού κόσμου του μαθητή και γενικότερα η άσκηση όλων των πλευρών της προσωπικότητάς του, που δεν έχουν αποκλειστική σχέση με τη γνώση».

Εδώ ο ορισμός και μόνο της έννοιας Αγωγή, με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
Μόνο που, πρέπει να βρεθεί ο κατάλληλος χώρος και οι κατάλληλοι  άνθρωποι.
Ώστε  να εκπαιδευτούν, αντίστοιχα όχι μόνο στην πλήρη γνώση του αντικειμένου, που πρόκεται να διδάξουν, αλλά και να ασκηθούν και στην ψυχολογία των νέων.
Καθ' όσον η διδασκαλία είναι κάτι σαν θεατρική παράσταση και ο εκπαιδευτής πρέπει, να διαθέτει αντίστοιχα προσόντα ηθοποιού ως και πλήρη γνώση του αντικειμένου διδασκαλίας. 

Τότε θεωρείται σωστός δάσκαλος και μπορεί να εκτελέσει την σπουδαία αυτή λειτουργία της εκπαίδευσης.
Συνήθως οι άνθρωποι για αυτόν σκοπό, πρέπει πρώτα απ' όλα να διαθέτουν το σχετικό ταλέντο, ίδιώς στην δημοτική εκπαίδευση.  
Συνήθως κατάλληλα εκπεδευτήρια σε αυτού του είδους την Αγωγή δεν ανήκουν στην πολιτεία, αλλά στην ιδιωτική πρωτοβουλία. 

ΜΟΡΦΩΣΗ: Είναι το αποτέλεσμα της αγωγής και της παιδείας. 
Πρόκειται για την αρμονική ανάπτυξη όλων των πνευματικών και ηθικών δυνάμεων του ανθρώπου με αποτέλεσμα την ολοκλήρωσή του σε ορισμένο βαθμό.
Εάν πληρούνται όλες οι ανωτέρω προυποθέσεις ως προς τους εκπαιδευτές και τους μαθητές, το αποτέλεσμα είναι εξασφαλιμένο και αναμενόμενο.
Η ποιότητα και η ποσότητα του αποτελέσματος θα είναι ανάλογος με το ποσοστό καταλληλότητας 
μαθητών και εκπαιδευτών. 

ΚΑΛΛΙΕΡΓΙΑ:
Είναι αυτό που μένει, δηλαδή το απάνθισμα, η εμπειρία, το άρωμα της μέχρι τούδε τελεσθείσης προσπάθειας. 
Εκ μέρους των αρμοδίως εμπλεκομένων.
Εφαρμόζεται δε και λειτουργεί  σωστά, όταν ύπάρχει ανάγκη.
Η μόρφωση από το ρήμα μορφώνω=βάζω τάξη στο χάος του:  
1)Εσωτερικού κόσμου (Αυτογνωσία) και 
2) Του εξωτερικού(προσωπικότητα-δημιουργία - Καλιέργεια).
Τα αποτελέσματα της Αυτογνωσίας (1) δίδονται εκτενώς από την ανωτέρω παραπομπή με τον τίτλο, (Αυτογνωσία). 

Έχοντας κερδίσει την Αυτογνωσία, τα αφορόντα προσωπικότητα και την δημιουργία, συνδέονται άμεσα με την Αυτογνωσία.
Η καλιέργεια όμως, όπως αναφέρεται ήδη σ' αυτό το κείμενο είναι το αποτέλεσμα της μέχρι στιγμής τελεσθείσης εργασίας. 
Ο καλιεργημένος άνθρωπος δεν ξέρει να κρύβεται. 
Η συμπεριφορά του είναι ανάλογη μιας αυθόρμητης και ελεγχόμενης εσωτερικής ελευθερίας.
Η καλιέργεια εμφανίζει  κάτι ανάλογο που συμβαίνει και στον φυτικό κόσμο.
Ένα καλιεργημένο φυτό δεν έχει την εμφάνιση του αγριόχορτου, ούτε την εμφάνιση φυτού της άγριας ζούγκλας.
Είναι όμορφο σαν τα φυτά ενός προσεγμένου και με Αγάπη καλιεργημένου ιδιωτικού κήπου.   
Αυτό δεν σημαίνει ότι και η ζούγκλα δεν έχει την δική της ιδιαίτερη αξία.
Μην ξεχνάμε όμως ότι ένα αληθινά όμορφο τριαντάφυλο χάνεται μέσα στην αγριάδα μιας ζούγκλας.