Αναγνώστες

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018

"Η Ηθική διάσταση των Φυσικών νόμων".



Η ζωή είναι σαν το ποδήλατο.
   Για να μην χάσεις ισορροπία σου...
     Πρέπει πάντα να κινείσαι προς τα μπρος...
(Αλβέρτος Αϊνστάιν)
Πάνω σ' αυτά τα λόγια του Θείου Αλβέρτου, σαν έμπνευση  μπορεί, να γραφτεί ολόκληρο βιβλίο Ηθικής με ένα νέο όνομα, άγνωστο μέχρι τώρα.
Αυτό το βιβλίο θα μπορούσε να λέγεται : 
"Ηθική των Φυσικών νόμων".

Θεωρώ αναγκαίο να κάνω εδώ μια σύντομη ανάπτυξη του  σπουδαίου αυτού θέματος και ελπίζω αυτό να αποτελέσει ερέθισμα για ευρύτερη μελλοντική κίνηση.  

Ορισμός του Φυσικού νόμου.
Νόμος είναι μια σειρά αρχών, που καθορίζει τα όρια συμπεριφοράς  των  όντων, κατά την διάρκεια της Συνύπαρξης τους με τα άλλα όντα.
Φυσικός είναι εκείνος ο επιθετικός προσδιορισμός που πηγάζει από την φυσική πραγματικότητα.
Είναι μια κατάσταση, η οποία ρυθμίζει αφ' εαυτής  την συμπεριφορά των όντων, που σχετίζονται μεταξύ τους εντός του χωροχρόνου, μέσα στην Φυσική πραγματικότητα.
Φυσικός νόμος επομένως είναι εν γένει εκείνος ο νόμος ο οποίος υπάρχει από καταβολής κόσμου, και ελέγχει όλη την εκδήλωση. 
Ένας  φυσικός νόμος για παράδειγμα είναι, ο γνωστός τοις πάσι, νόμος παγκοσμίου (έλξεως).

Ένας απτός φυσικός νόμος, που είναι παρών στην κάθε στιγμή της ζωής μας, είναι ο νόμος δράσης - αντίδρασης.
Λόγω και του ότι ζούμε και κινούμεθα εντός του πεδίου βαρύτητας.
Όταν περπατάμε, όταν σηκώνουμε κάτι, όταν σπρώχνουμε αντικείμενα στο έδαφος, όταν κάνουμε χειρωνακτική εργασία, όταν τρώμε, στην διασκέδασή μας.
Όταν χορεύουμε εμείς ή χορεύουν  καλλιτέχνες χορευτές πάνω στον πάγο.  


                                                           Νόμος Δράσης-Αντίδρασης

Οι δυο χορευτές σ' αυτή εδώ  την περίπτωση, ασκούν ο ένας δύναμη επάνω στον άλλον, σύμφωνα με την σχέση, δράση- αντίδραση.
Όταν όμως οι φιγούρες περιλαμβάνουν και περιστροφές, τότε εμφανίζονται και φυγόκεντροι δυνάμεις αντίδρασης,  πάνω στα περιστρεφόμενα σώματα. 
Όλες αυτές οι δράσεις γίνονται μέσα στο πεδίο βαρύτητας, που τροποποιεί ανάλογα τις δυνάμεις.

Ο νόμος δράσης - αντίδρασης βάσει του κοσμικού (νόμου) της αναλογίας των δομών, κινητοποιεί  έναν άλλο νόμο.
Τον νόμο του (Κάρμα.)  

Το Κάρμα είναι ο νόμος που συσχετίζει το αίτιο με το αποτέλεσμα κι αυτό όχι μόνο κατά την διάρκεια μιας ενσάρκωσης, αλλά όσων ενσαρκώσεων χρειαστεί, μέχρι να πληρωθεί ο νόμος του Κάρμα.
Οπότε ο φέρων το κάρμα απαλλάσσεται απ' αυτό, έχοντας γίνει ο ίδιος συνειδητός δημιουργός των συνθηκών της Ζωής του.
Αποτέλεσμα αποκτά ελευθερία από τα δεσμά του  Κάρμα και γίνεται αληθινός δημιουργός ζωής, χωρίς χρέη και δεσμεύσεις από προηγούμενες Ενσαρκώσεις. 

Το Κάρμα βασίζεται σε 12 νόμους:
1.Ο μεγάλος νόμος. 2. Ο νόμος της δημιουργίας.3. Ο νόμος της ταπεινοφροσύνης.4. Ο νόμος της ανάπτυξης.5.Ο νόμος της ευθύνης. 6.Ο νόμος της σύνδεσης. 7.Ο νόμος της συγκέντρωσης. 8.Ο νόμος της προσφοράς και της φιλοξενίας. 9. Ο νόμος του εδώ και τώρα. 10.Ο νόμος της αλλαγής.11.Ο νόμος της υπομονής και ανταμοιβής.12.Ο νόμος της σημασίας και της έμπνευσης..
Αναλυτική αναφορά στον κάθε νόμο υπάρχει στην παραπομπή (Κάρμα). 

Εξ ορισμού λοιπόν, ο νόμος δράσης αντίδρασης έχει ηθική βάση, αυτό είναι πασιφανές και από τον νόμο του Κάρμα
Σημειωτέον βέβαια ότι: Ο νόμος του Κάρμα είναι Φυσικός νόμος.
Οι νόμοι διακρίνονται σε Κοινωνικούς, που ελέγχουν την συμπεριφορά των ανθρώπων όταν συγκροτούν κοινωνίες, και στους Φυσικούς.
Η διαφορά μεταξύ τους είναι ότι, οι μεν Κοινωνικοί δημιουργούνται από τους ανθρώπους και ρυθμίζουν τις ανάγκες τους και την νόμιμη συμπεριφορά τους.

Ως εκ τούτου είναι ευμετάβλητοι σύμφωνα με την μεταβλητότητα των  κοινωνικών δομών, οι δε Φυσικοί είναι σύμφυτοι με την Εκδήλωση,  ως επί το  πλείστον σταθεροί.
Στην  μόνη περίπτωση, που Φυσικός νόμος δεν καλύπτει ορισμένα φαινόμενα, ο νόμος  αυτός απαιτεί άμεση αναθεώρηση. 
Τέλος ένας Φυσικός νόμος πρέπει να ισχύει πάντα. 
Για παράδειγμα η Νευτώνειος θεωρεία που ισχύει για γήινες ταχύτητες και η θεωρία της σχετικότητας που καλύπτει το ευρύτερο φάσμα, μέχρι το όριο ταχυτήτων του φωτός.

Θα εξετάσουμε τώρα κατά πόσον οι Φυσικοί νόμοι ενέχουν  ηθική διάσταση. 
Υπενθυμίζω σ' αυτό το σημείο την εξής ρήση του Ηράκλειτου:
Ο άναξ ου το μαντείο έστι το εν Δελφοίς, ου λέγει ουδέ κρύπτει αλλά σημαίνει. 

Δηλαδή σε κάθε στιγμή της Ζωής μας συμβαίνουν γεγονότα, κατά τα οποία  εγείρονται Φυσικοί νόμοι που κατευθύνουν  αυτά τα γεγονότα. 
Νόμοι που άλλοτε τίθενται αρωγοί των πράξεών μας και άλλοτε πάλι εμπόδιο.
Και στις δυο περιπτώσεις προκύπτει ανάλογο ηθικό δίδαγμα.

-Για παράδειγμα βαδίζουμε σε έναν δρόμο ομαλό σε γενικές γραμμές, αλλά που και που όμως κρύβει παγίδες λόγω ανωμαλιών του δρόμου. 
Αν δεν προσέξουμε, πέφτουμε στην λακκούβα με ανάλογα αποτελέσματα, θραύση μελών του σώματος και τραυματισμούς γενικότερα. 
Αιτία η δύναμη του πεδίου βαρύτητας.
Προκύπτον δίδαγμα για την πορεία ζωής μας.
Όταν διεξάγουμε μια δραστηριότητα κάτω από ορισμένο  Φυσικό νόμο.
Οφείλουμε να προσέχουμε να μην παραβαίνουμε αυτόν τον συγκεκριμένο νόμο,  αλλιώτικα πληρώνουμε το τίμημα. 
Στο συγκεκριμένο παράδειγμα της πορείας σε κατεστραμμένο δρόμο, η υπέρβαση κάθε ανωμαλίας, συνεπάγεται βίαιη δράση του νόμου της βαρύτητος.

-Η ατμοσφαιρική πίεση παίζει το κύριο ρόλο στην λειτουργία της αναπνοής, όπως έχει ήδη λεχθεί σε προηγούμενη (ανάρτηση)  
Υπό την επήρεια λοιπόν αυτού του νόμου, που δεν είναι άλλος από την κίνηση αερίων μεταξύ δυο σημείων λόγω διαφοράς πιέσεως. 
Πόσες φορές στην ζωή μας δεν χρησιμοποιούμε ασυναίσθητα την ισχύ του εν λόγω νόμου, για να πάρουμε βαθιές εισπνοές.  
Που προκαλούν με την σειρά τους, υπεραιμία  στον εγκέφαλο και  ξεσκοτίζουν  τον Νου.

-Όταν κολυμπάμε στην θάλασσα τώρα το καλοκαίρι.
Αισθανόμαστε υπέροχα στην ολοκληρωτική επαφή του υγρού στοιχείου σε όλο μας το κορμί.
Διότι το νερό είναι το κυρίαρχο συστατικό του σώματός μας.
Το 70% της σύστασης του ανθρώπινου σώματος είναι νερό.
Η απόλυτη επαφή με ένα στοιχείο της Φύσης είναι γεγονός.
Αλλά η υπέροχη αίσθηση της απώλειας βαρύτητας λόγω της άνωσης  εντός του ύδατος, παρέχει το υπέροχο συναίσθημα της απόλυτης ελευθερίας.
Κάτι που μόνο τα ιπτάμενα όντα της Φύσης έχουν το προνόμιο, να αισθάνονται, καθώς πετούν στο αέρα.   
Την ίδια ευκαιρία μας προσφέρει ο Φυσικός νόμος της Άνωσης. 

-Στην σημερινή εποχή του τεχνολογικού πολιτισμού οι ανάγκες των ανθρώπων έχουν αυξηθεί κατακόρυφα.
Οι μετακινήσεις τους σε όλη την έκταση του πλανήτη Γη έχουν κι αυτές αυξηθεί αντιστοίχως.
Οι μετακινήσεις με επιφανειακά μέσα είναι εξαιρετικά χρονοβόρες.
Οι αδερφοί Ράιτ ήταν οι πρώτοι άνθρωποι στον πλανήτη Γη που κατάφεραν να πετάξουν με μια αυτοσχέδια μηχανή και να μείνουν στην ιστορία ως οι πρωτοπόροι (αεροπόροι) σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.    
Το επίτευγμα αυτό έγινε με εφαρμογή του Φυσικού νόμου δυναμική κίνησης σώματος εντός ρευστού.
Έτσι με την βοήθεια της τεχνολογίας το πρωτόγονο αεροσκάφος των αδερφών Ράιτ κατάφερε να μετεξελιχθεί στα μεγαθήρια boing Airbus των διαφόρων εταιριών με αριθμό επιβατών 853.  
Ο νόμος της δυναμικής εντός ρευστού υπείρχε από καταβολής κόσμου, μέχρι που δυο ερευνητές, οι αδερφοί Ράιτ να τον εφαρμόσουν στην πράξη και να καταλήξει το αεροπλάνο να αποτελεί το υπ' αριθμόν (1) μέσον μεταφοράς ως προς την ταχύτητα και ασφάλεια.
Ο άνθρωπος με την ανακάλυψη και χρήση του αεροπλάνου δικαίωσε την βαθύτερη ουσία του, που είναι να πετάξει ψηλά και να ενωθεί με την Θεία ουσία.  
Το όνομα άνθρωπος εξ άλλου προέρχεται από το ρήμα άνω θρώσκω,  που σημαίνει -->στρέφω το βλέμμα προς τα επάνω
   
-Οι νομοθέτες που κατασκευάζουν τους Ανθρώπινους ή Κοινωνικούς νόμους, ασυναίσθητα μιμούνται την Φυσική Νομοτέλεια.
Οι δέκα εντολές του Μωυσή, που αποτελούν την βάση κάθε ποινικού κώδικα των εθνών της Γης.
Έχουν την εντολή  "ου ψευδομαρτυρήσεις". 
Τουτέστιν δεν υπάρχει ποινικός κώδικας κράτους της Γης, που να μην τιμωρεί το ψέμα.
Αυτό σημαίνει ότι, η αλήθεια εκλαμβάνεται ως ηθικός κανόνας Ζωής!
Αυτό  αποτελεί επιβεβαίωση της ταυτότητας, Φυσικών νόμων και αλήθειας.
Επομένως η ηθική των Φυσικών νόμων είναι αληθής και παρούσα σε κάθε στιγμή Ζωής πάνω στην Γη. 


Ένα πρώτο συμπέρασμα από την σύγκριση των 
δυο τύπων νόμων, ανθρώπινων και
Φυσικών είναι:
Ότι οι Φυσικοί νόμοι είναι αληθινοί και συνεπείς με την Φυσική πραγματικότητα, υπερέχουν δε των ανθρώπινων για τους κάτωθι λόγους:
Είναι αμετάβλητοι  με τον χρόνο και εμπεριέχουν τους ανθρώπινους. 
Ο έχων νουν νοείτο.

Ο νόμος της παγκόσμιας έλξης ισχύει σε όλη την έκταση του σύμπαντος και όχι μόνο.
Ο νόμος αρχικά και τώρα ακόμη φαίνεται να έχει έλεγχο μόνο στην ανόργανη ύλη. 
Και όμως ισχύει ακόμα και στην οργανική, δηλαδή στην Ζωή την ίδια.
Η επέκταση του νόμου της παγκόσμιας έλξης στην οργανική ύλη λέγεται Έρως.
Στον Πλάτωνα οφείλεται η (πρόταση):
Έρως το κινούν αίτιον του σύμπαντος.
Στην πρόταση περιλαμβάνονται και οι δυο περιοχές της ύλης, ανόργανος και οργανική δηλαδή η Ζωή.  

Ας δούμε τώρα την ηθική διάσταση του θέματος των Φυσικών νόμων όπως αναφέρεται στον τίτλο, αυτής εδώ της ανάρτησης.
Οι νόμοι της πολιτείας έχουν όνομα και αναφέρονται κάθε φορά ανάλογα με το παράπτωμα.
Οπότε και τίθενται σε εφαρμογή.

Οι νόμοι της Φύσης είναι συνεχώς σε εφαρμογή όλοι μαζί και αδιακρίτως, εν όσο υφίσταται η εκδήλωση. 
Όλα τα αντικείμενα της Εκδήλωσης τους εφαρμόζουν πιστά αλλιώς εξαφανίζονται πάραυτα και δεν ανήκουν πλέον σ' αυτήν την Εκδήλωση.
Δηλαδή ένα αντικείμενο αυτής εδώ της Εκδήλωσης, για να κάνει την εμφάνισή του στον κόσμο πρέπει, να υπακούει στο σύνολο των φυσικών νόμων.
Το ίδιο ισχύει και για την Ζωή, μάλιστα σε προηγούμενη ανάρτηση έχω δώσει τις δυο ποιότητες, Ζωή και Φυσικοί νόμοι, να αποτελούν (ταυτότητα).

Εύλογον είναι ύστερα από όσα εξετέθησαν και ιδίως οι πληροφορίες για το Κάρμα ότι, οι νόμοι της Φύσης περιέχουν και επιβάλλουν όλο το ηθικό περιεχόμενο, που απαιτείται για μια ισορροπημένη Ζωή.

Δεν χρειάζεται καμία ηθικό- θρησκευτική διδασκαλία να ακολουθήσει ο άνθρωπος για να αποφύγει τις κακοτοπιές της Ζωής.
Βέβαια η θρησκευτική ζωή επιβάλλεται από μια βαθιά εσωτερική ανάγκη  επιστροφής στην πηγή προέλευσης του ανθρώπου.
Η οποία δεν είναι άλλη από την Φύση.
Αυτό όμως δύσκολα το συνειδητοποιεί ο κοινός άνθρωπος. 
Από το αδιέξοδο βγαίνει με το να προσφύγει στην δημιουργία μιας επίπλαστης πηγής γέννεσης  μορφών.
Ως είναι φυσικό λοιπόν δίνει ανθρωποκεντρική μορφή στην ανώτερη δύναμη της Φύσηςπου είναι η κατ' εικόνα και ομοίωση με την ανθρώπινη μορφή. 

Η ηθική διδασκαλία υπάρχει μέσα μας από καταβολής κόσμου.
Είμαστε ΈΝΑ με την Φύση.
Η Φυσική νομοτέλεια είναι ο μέγας Διδάσκαλος αρκεί να σκύψει ο καθένας από μας βαθιά μέσα του και θα ανακαλύψει την μεγάλη σοφία της Φύσης. 
Προς τούτο και μόνο χρειάζονται εμπνευσμένοι διδάσκαλοι, για να βοηθήσουν τον άνθρωπο να βρει τον δρόμο της γνώσης.
Κατά την διάρκεια της Ζωής του ο άνθρωπος καλείται να εκπληρώσει ένα και μοναδικό καθήκον.
Να αποκτήσει συνειδητότητα αντί πάσης θυσίας.   







Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2018

H ΖΩΉ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΒΡΊΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΩΝ ΝΌΜΩΝ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ-Η διδασκαλία και βίωση των φυσικών νόμων, εμπνέει στον άνθρωπο ήθος και πίστη στην τήρηση των νόμων της πολιτείας.


ΣΩΚΡΆΤΗ Σ: Τί τηνικάδε ἀφῖξαι, ὦ Κρίτων; ἢ οὐ πρῲ ἔτι ἐστίν;

Μετάφραση: Γιατί έχεις έρθει τέτοια ώρα, Κρίτων; Μήπως δεν είναι πια πολύ πρωί;

Η σοφία του Σωκράτη δεν του επέτρεψε να δεχθεί την (απόδραση), που του προσέφεραν οι φίλοι του.
Προκειμένου να αποφύγει την ποινή του θανάτου που τον είχε καταδικάσει η πολιτεία.
Η αιτία της καταδίκης ήταν: 
Ότι διέφθειρε με τους λόγους του, τα χρηστά ήθη των νέων. 
Αυτά ως προς την υπόθεση καταδίκης εις θάνατον του φιλόσοφου Σωκράτη από τη Αθηναϊκή Πολιτεία.

Με αφορμή την καταδίκη του Σωκράτη, ο οποίος δίδασκε τους νέους την νομοταγή συμπεριφορά, χρησιμοποιώντας εν πολλοίς  την  δική του ιδιάζουσα μέθοδο της μαιευτικής.
Αναφύεται ένα ανάλογο ερώτημα:
Διδάσκεται η νομοταγής συμπεριφορά των πολιτών, ώστε να συνυπάρχουν αρμονικά εντός της αυτής  πολιτείας? 
Πιστεύω πως Ναι.

Με κατάλληλη προεργασία ήδη από την στοιχειώδη εκπαίδευση, μπορεί να προετοιμάζονται οι άνθρωποι προς αυτήν την κατεύθυνση, με την ακόλουθη μεθοδολογία και στόχο.
Ο στόχος είναι η βίωση των νόμων της Φύσης. 
Η ακολουθητέα μέθοδος προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο στόχος είναι, η όσον το δυνατόν πιο πλήρης αφομοίωση των Φυσικών νόμων. 
Αυτό είναι δυνατόν να επιτευχθεί μόνο μέσω  πειραματικής διδασκαλίας των Φυσικών νόμων.
Το θεωρητικό υπόβαθρο θα φορτωθεί σταδιακά. 
Έτσι οι άνθρωποι μπορεί να ενσωματώσουν τους νόμους της Φύσης.
Από κει και ύστερα μπορεί, να δρουν πλέον μηχανικά, χωρίς καθόλου σκέψη.
Ακριβώς όπως συμβαίνει και με την λειτουργία των Φυσικών νόμων. 

Η πειραματική διδασκαλία των Φυσικών νόμων, από την τρυφερή ηλικία των (7) ετών, συντελεί κυρίως λόγω εμπειρικού εντυπωσιασμού, στην άμεση αφομοίωση των νόμων. 

Στην αρχή μόνο  εντυπωσιακά πειράματα, με όσο το δυνατόν πιο απλοποιημένη θεωρία των νόμων, κάτι σαν παιχνίδι θα έλεγα.
Στην συνέχεια σε μεγαλύτερες τάξεις, σιγά σταδιακά να συνοδεύονται όλο και με πιο λεπτομερή θεωρητική ανάλυση των Νόμων.
Ο νόμος έτσι περνάει κατ' ευθείαν στην συνείδηση του παιδιού και γίνεται ένα με την οντότητά του, εφ' όρου Ζωής.

Η όλη διαδικασία προϋποθέτει διδασκάλους με έμπνευση και Αγάπη για τα παιδιά, που χτίζουν έτσι μια πλέρια ανθρώπινη συνείδηση.

Η βίωση των Φυσικών νόμων,  μ' αυτόν τον τρόπο, εγγίζει εσωτερικά, θρησκευτικά,  θα έλεγα τον πυρήνα της ύπαρξης και έκτοτε αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτής.

Δηλαδή το παιδί ως ενήλικας, έχει αφομοιώσει πλέον  τον ρόλο, που ασκούν οι Φυσικοί νόμοι στην Ζωή των ανθρώπων.
Η διαπίστωση που προκύπτει, όταν έχει κατανοηθεί ο ρόλος των Φυσικών Νόμων, είναι:

Ζωή δεν υπάρχει χωρίς τους νόμους της Φύσης.
Επομένως:

                 Είναι εκ ταυτότητος ίση
     ΖΩΉ<====>ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ.

                                       

  Η ζωή είναι σαν το ποδήλατο.
   Για να μην χάσεις ισορροπία σου...
     Πρέπει πάντα να κινείσαι προς τα μπρος...
(Αλβέρτος Αϊνστάιν)
Πάνω σ' αυτά τα λόγια του Θείου Αλβέρτου, σαν έμπνευση  μπορεί, να γραφτεί ολόκληρο βιβλίο Ηθικής με ένα νέο όνομα, άγνωστο μέχρι τώρα.
Αυτό το βιβλίο θα μπορούσε να λέγεται : 
"Ηθική των Φυσικών νόμων".

Σαν παράδειγμα ας προσπαθήσουμε να ερευνήσουμε τι θέλει να μας διδάξει ο Θείος Αλβέρτος με τα παραπάνω λόγια.

Υπήρξαν διάφορες προσπάθειες καταξιωμένων φυσικών να ερμηνεύσουν την ισορροπία του ποδηλάτου.
Μια θεωρητική μελέτη που εισηγήθηκε από δυο Γερμανούς Φυσικούς τους Ζόμερφελντ και Κλάιν.
Στηρίχτηκε στο γυροσκοπικό φαινόμενο και έγινε αποδεκτή για περίπου μισόν αιώνα.

Τελικά κατασκευάστηκε ένα πολύπλοκο ποδήλατο χωρίς γυροσκοπικό φαινόμενο και χωρίς (ίχνος).
Αλλά δεν λειτούργησε άμεσα σαν (πειραματικό) μοντέλο.   

Ανεξάρτητα από την απόδειξη η μη της θεωρητικής βάσης  λειτουργίας του ποδηλάτου. 
Με αφετηρία μόνο την εμπειρία του Αϊνστάιν έχουμε ένα πρώτο δίδαγμα Ζωής. 
Άν σταματήσεις να κινείς τις ρόδες του ποδηλάτου με τα υπάρχοντα ποδοστήρια, μοιραία ακολουθεί η πτώση.
Κατ' αναλογίαν, αν σταματήσεις, να έχεις ενδιαφέροντα στην Ζωή, η Ζωή σε εγκαταλείπει.
  
Το ίδιο αποτέλεσμα θα προκύψει, αν εφαρμοσθεί ο κοσμικός (νόμος) των παράλληλων δομών στην Φύση.

Ένα δεύτερο ηθικό δίδαγμα, που προκύπτει από την μελέτη της ισορροπίας του ποδηλάτου, είναι εκείνο, που παρατηρείται κατά την εκμάθηση της ισορροπίας επάνω σε ποδήλατο.
Όταν μαθαίνομε να ισορροπούμε πάνω στο 
 ποδήλατο, στρίβουμε ασυναίσθητα το τιμόνι προς το μέρος, που χάνεται η ισορροπία και κινδυνεύουμε, να πέσουμε. 
Εδώ η Φύση μας λέει καθαρά.
 Προσοχή δώσε βάρος στην βελτίωση της αδύναμης πλευράς του εαυτού σου.

 Η ΖΩΉ ΟΛΌΚΛΗΡΗ  ΒΡΊΣΚΕΤΑΙ  ΣΤΟ             ΕΛΕΟΣ TΩΝ ΦΥΣΙΚΏΝ ΝΌΜΩΝ.

Ο τίτλος της ανάρτησης αναφέρεται σε μια διδασκαλία των φυσικών νόμων, τέτοια ώστε, στα νεαρά άτομα να μην μείνει μια απλή πληροφόρηση, αλλά να βιώσουν όσο γίνεται πληρέστερα τους Φυσικούς νόμους.

Σχετική μ' αυτό το ζήτημα είναι η παρακάτω προσωπική εμπειρία.
Η εμπειρία μου αυτή αναφέρεται στην περίοδο κατά την οποία ο μικρότερος  γιος μου, ήταν μαθητής δημοτικού σχολείου.
Συχνά πυκνά επισκεπτόμουν αυτό το σχολείο, για να παρακολουθώ  και την πρόοδο του μικρού. 
Ο διευθυντής του σχολείου ήταν ένας εγκάρδιος και φιλικός άνθρωπος, είχαμε γίνει και φίλοι!
Στον διάδρομο, που ήταν το γραφείο του Διευθυντού, υπείρχε μια  πόρτα μονίμως κλειστή με την επιγραφή: 
Εργαστήριο Φυσικής.
Η περιέργειά μου με οδήγησε, να ρωτήσω τον φίλο  Διευθυντή, ποία ήταν η σκοπιμότητα αυτού του χώρου.     
Η απάντηση του ήταν, να μου δώσει το κλειδί της αίθουσας, να διαπιστώσω ο ίδιος την σκοπιμότητα.

Αυτό που είδαν τα μάτια όταν μπήκα στον εν λόγω χώρο, μου προκάλεσε χαρά και απογοήτευση συγχρόνως.
 Διότι το περιεχόμενο της αίθουσας ήταν αποθήκη οργάνων εργαστηρίου Φυσικής, μέσα στην σκόνη, παρ' όλο που ήταν φυλαγμένα μέσα σε βιτρίνες.  Η σκόνη είχε συσσωρευτεί, λόγω μη χρήσης αυτών των οργάνων.

Ένοιωσα προδομένος σαν άνθρωπος με γνώση των φυσικών νόμων, γνωρίζοντας τον ρόλο, που ασκεί  το πείραμα, στην βίωση των φυσικών νόμων.




Σκέφτηκα να αξιοποιήσω αυτόν τον εργαστηριακό εξοπλισμό για  μια φορά, έτσι για να διαπιστώσω την αποτελεσματικότητα της εργαστηριακής εμπειρίας, στους μαθητές και δασκάλες του Σχολείου

Αυτό προϋπέθετε βέβαια κάποια προετοιμασία, ως προς την επιλογή και έλεγχο λειτουργίας των οργάνων, ώστε να είναι λειτουργικά κατά την ώρα του μαθήματος.
  Έτσι και έγινε, προηγήθηκε η επιλογή των οργάνων κατόπιν συνεννόησης με τις δασκάλες του σχολείου.
 Όσον αφορά τα θέματα, που είχαν ήδη διδαχθεί τα παιδιά.
 Πληροφορία που θα διευκόλυνε την επιλογή και στήσιμο των κατάλληλων συσκευών, για την λειτουργία των πειραμάτων. 
Ακολούθησε μια εβδομάδα δικής μου εργασίας, για να συγκεντρώσω και να δοκιμάσω τις ασκήσεις, που θεώρησα κατάλληλες για την περίπτωση.

Το αποτέλεσμα στέφθηκε από πλήρη επιτυχία.
Καθ' όσον τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν και έδειξαν φοβερό ενδιαφέρον, με ερωτήσεις εμπέδωσης της θεωρίας κατά την χρήση των οργάνων από τους ίδιους, με την δική μου ασφαλώς εποπτεία και υποδείξεις.

Στο τέλος ως ήταν φυσικό, κάλεσα τα παιδιά να αξιολογήσουν την χρησιμότητα του εργαστηρίου φυσικής, για την βίωση των νόμων της Φύσης, σε σχέση με μια απλή παρουσίαση στον πίνακα.
Προσωπικά δικαιώθηκα απόλυτα και ένοιωσα ικανοποίηση για την δουλειά, που προσέφερα προκειμένου, να δείξω έμπρακτα στα παιδιά και στους εκπαιδευτές την λειτουργία και βίωση των νόμων της Φύσης.  

Εύχομαι ολόψυχα να έχει ήδη αξιοποιηθεί ο υπάρχων εργαστηριακός εξοπλισμός και να έχει εμπλουτισθεί μάλιστα με νέα όργανα από το Υπουργείο Παιδείας. 
Το δε εκπαιδευτικό προσωπικό όχι μόνο του εν λόγω σχολείου αλλά και Πανελλαδικά να έχει ασχοληθεί σοβαρά, με την εργαστηριακή διδασκαλία των νόμων της Φύσης σε όλες τις βαθμίδες της παιδείας.

Από την ώρα, που ανοίγει τα μάτια στο φως της Ζωής, σαν νεογέννητο μωρό ο άνθρωπος.
Μέχρι την ώρα τα κλείνει οριστικά και αμετάκλητα, κατά τον θάνατο του φυσικού σώματος. 
Βρίσκεται αδιάκοπα κάτω από την επήρεια και έλεγχο των Φυσικών νόμων, καθόσον:

α)Το (Φως) που αντικρίζει το νεογέννητο, όταν γεννιέται είναι προϊόν φυσικής διεργασίας μέσα στο σώμα του ίδιου του Ήλιου. 
Η  (πρωτογενής κραυγή) που βγαίνει από το στήθος του νεογέννητου καθώς έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με τον κόσμο.
Αποτελεί την βάση θεραπείας ψυχολογικών ασθενειών του ενήλικα στην μετέπειτα Ζωή του.
Η θεωρητική βάση της μεθόδου είναι επιστροφή στην αγνή ύπαρξη, που βγήκε από την μήτρα, από την οποία γεννήθηκε το ΟΝ.



Το Φως που εκπέμπεται από τον ζωοδότη Ήλιο, οφείλεται σε γιγάντιες  πυρηνικές αντιδράσεις σύντηξης του Υδρογόνου προς ήλιον (Ηe).
Ο Ήλιος είναι εκείνο το ουράνιο σώμα, που αλλάζει συνεχώς σύσταση του σώματός του, προσφέροντας Ζωή στην Γη και στους άλλους πλανήτες.
Γιγάντιο υπόδειγμα θυσίας, ο Ήλιος πεθαίνει συνεχώς  αλλάζοντας σύσταση του σώματός του από (Η) Υδρογόνο,  σε αέριο Ήλιο (He).
Πεθαίνει με άλλα λόγια:
 Προσφέροντας την ίδια στιγμή Ζωή, στους πλανήτες που τον περιβάλουν.
Η αιτία είναι απλή διότι:

Το Φως αποτελεί βασική  προϋπόθεση λειτουργίας των βιοχημικών αντιδράσεων Ζωής. 
Εξίσου σπουδαίο γεγονός είναι και η ευεργετική επίδραση που ασκεί το Φως στην ψυχολογία των έμβιων όντων.
 Το έντονο Φως του Ήλιου διεγείρει την διάθεση του ανθρώπου, για έργα υψηλού ήθους.   

Ένα απλό συμπέρασμα, σύμφωνα και με τον κοσμικό νόμο της (αναλογίας) των δομών.
 Είναι η φωτογράφηση αντικειμένου.
Χωρίς φως η φωτογράφηση είναι αδύνατη. 
Το Φως επομένως είναι η ύψιστη ευλογία της Φύσης, δικαίως ο Γκαίτε αναφώνησε: Mehr Licht, τουτ' έστιν, περισσότερο Φως.  
Αυτό είναι το συμπέρασμα, στο οποίο καταλήγει η εφαρμογή του κοσμικού νόμου αναλογίας των δομών. 

-Η αναμφισβήτητη αξία του Ηλιακού φωτός έγκειται στο ότι: 
Χωρίς φως δεν λειτουργεί η (Φωτοσύνθεση), χωρίς φωτοσύνθεση δε εξαφανίζεται το πράσινο από προσώπου Γης.       

Στην ιστορία της Ανθρωπότητας φαίνεται η αυθόρμητη χωρίς επιστημονικές επιβεβαιώσεις, αλλά αυθεντική (λατρεία) του Ήλιου, σαν κοσμικού ΘΕΟΎ

β) Η πρώτη εισπνοή Οξυγόνου από το νεογέννητο βρέφος πραγματοποιείται με την βοήθεια ενός άλλου Φυσικού νόμου και η βοήθεια συνεχίζεται εφ' όρου Ζωής. 
-Του νόμου ροής αερίου λόγω διαφοράς πίεσης, μεταξύ δυο θέσεων του χώρου.
Η ατμοσφαιρική πίεση ασκεί πίεση 1033gr./cm2
σε κάθε εκατοστό της επιφάνειας της Γης, στο ύψος της επιφάνειας της θαλάσσης, επομένως και στο ανθρώπινο σώμα.
Όταν αδειάσει ο πνεύμονας, με την χρήση του μυικού ιστού του στήθους, η υπάρχουσα ατμοσφαιρική πίεση, ωθεί τον αέρα να εισέλθει στον κενό χώρο των πνευμόνων.

γ) Η είσοδος του Οξυγόνου στους πνεύμονες του ανθρώπου συντελεί στην καύση του άνθρακα που έχει συγκεντρωθεί στους πνεύμονες.
Με την γνωστή εξώθερμη αντίδραση καύσης: 
C+ O2--->CO2 +θερμότητα. 
Ο μηχανισμός που επιβάλει την σταθερότητα της θερμοκρασίας, είναι εγκατεστημένος στον εγκέφαλο του  ανθρώπου και δρα με την φιλοσοφία της (ανάδρασης).

δ) Ο θηλασμός του βρέφους γίνεται πάλι με την βοήθεια του ίδιου Φυσικού νόμου.
Το βρέφος δημιουργεί κενό με το στόμα του στο στήθος της μητέρας και το γάλα εξέρχεται από τις θηλές  του στήθους της μητέρας, προς απορρόφηση  και διατροφή του νεογνού.

ε) Όταν το μωρό αρχίζει να κινείται και να διαμορφώνει το μυικό του σύστημα.
Εδώ πρωταρχικό ρόλο παίζει το πεδίο βαρύτητος με επιτάχυνση g=9,81 gr/cm2. 
Το βάρος των σωμάτων μάζης m δίνεται από την σχέση Β=m.g.
Με άλλα λόγια το μυικό σύστημα του βρέφους και του ενήλικα στην συνέχεια έχει, διαμορφωθεί έτσι ώστε να κινείται και να ισορροπεί, μέσα στο πεδίο βαρύτητας της Γης.

Αλλά και όλη η Ζωή υλοποιείται μέσα στο καθεστώς των Φυσικών Νόμων.
Φυσικοί Νόμοι που άλλοτε δρουν βοηθητικά και  άλλοτε πάλι ανασταλτικά.
Και αιτιολογώ τα ανωτέρω με ορισμένες συνηθισμένες  ενέργειες:

α) Μόλις σηκωθούμε από το κρεβάτι, ενστικτωδώς κατευθυνόμαστε προς την τουαλέτα.
Εκεί επικαλούμεθα την βοήθεια του πεδίου βαρύτητος και αφηνόμαστε στην δράση του.
Προς αποβολή των περιττών υλικών, που προέκυψαν κατά την αφομοίωση των τροφών που απολαύσαμε.
Για σκεφθείτε αν δεν υπήρχε η βαρύτης, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε την λειτουργικότητα της τουαλέτας?
Συμπέρασμα γενικό: Όλες οι τουαλέτες πανταχού επί της Γης, έχουν φυσικό κινητήρα, το πεδίο βαρύτητος της Γης.

Μετά την τουαλέτα κατευθυνόμαστε στον νιπτήρα που υπάρχει μέσα στον ίδιο χώρο. 
Ανοίγουμε την βρύση και ω! του θαύματος, το νερό δεν έρχεται στα μούτρα μας, αλλά πειθήνιο στην δύναμη της βαρύτητας, ρέει προς την αποχέτευση και μας διευκολύνει, στο πλύσιμο χεριών και προσώπου.

β) Ετοιμασία και λήψη πρωινού.
Ανάβουμε την μηχανή του γαλλικού καφέ.
Εδώ τον λόγο έχει ο ηλεκτρισμός
Η τεχνολογία εφαρμόζοντας τις αρχές της Φυσικής κατάφερε να παράξει στο εργοστάσιο το ηλεκτρικό ρεύμα, να το μεταφέρει με ενσύρματο δίκτυο μέχρι το σπίτι μου.
Τέλος συνδέοντας την καφετιέρα στην πρίζα φτιάχνω ζεστό γαλλικό καφέ. 
Εκμεταλλευόμενος την θερμότητα που παράγουν οι συγκρούσεις των ηλεκτρονίων του ρεύματος.
Με τα άτομα του κρυσταλλικού πλέγματος στην  αντίσταση της καφετιέρας, μεταδίδοντας τους ενέργεια υπό μορφή θερμότητας.
Δηλαδή πάλι αυτή η Φυσική με τους νόμους της δεν λέει να με εγκαταλείψει.

γ)Συνεχίζω να ετοιμάζω το πρωινό μου.
Βάζω  βούτυρο και μέλι σε μια φέτα ψωμί.
Η συγκράτηση οποιουδήποτε επιστρώματος επάνω στο ψωμί, είναι θέμα δυνάμεων συνοχής. 
Οι Φυσικοί νόμοι και εδώ παρόντες.
Το δε μέλι προστίθεται με το ειδικό δοχείο, που ρέει ακολουθώντας την διεύθυνση των γραμμών του πεδίου βαρύτητας.
Ευχαριστούμεν σε ω! πεδίο βαρύτητας, που ακόμα και το πρωινό μας φροντίζεις! 
  
δ)Έτοιμος για την εργασία που είναι εν γένει εκτός σπιτιού, μπαίνω στο ασανσέρ, άλλο μηχάνημα βασισμένο στους νόμους της Φύσης, ως προς την κατασκευή και λειτουργία του.
Οι μηχανισμοί συρματόσχοινα τροχαλίες, είναι όλα εφαρμογές αρχών  της Φυσικής.
Το δε (μοτέρ), που κινεί την καμπίνα του ασανσέρ  λειτουργεί με ηλεκτρομαγνητισμό και μόνο.
Η λειτουργία του βασίζεται ως προς την παραμικρή λεπτομέρεια, που αλλού? 
Μα σίγουρα στους Φυσικούς Νόμους!  

ε) Για την μετακίνηση στους χώρους δουλειάς στα μεγάλα αστικά κέντρα οι  άνθρωποι χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς (ΜΜΜ). 
Αν ρωτήσεις τυχαία κάποιους απ'  αυτούς τους ανθρώπους,  την εξής απλή ερώτηση:

Τι ρόλο παίζουν οι Φυσικοί Νόμοι στην μεταφορά σας στους χώρους εργασίας?
Η πιο σίγουρη απάντηση θα ήταν: 

Άσε μας άνθρωπε μου μ' αυτά, θα ασχολούμεθα τώρα.
Ασυναίσθητα θεωρούν δεδομένη την παρουσία της Φύσης ως αιτία Ζωής και από συνήθεια απλά την  προσπερνούν.
Μόνο αν τους λείψουν ως μέσα, μπορεί να τους απασχολήσουν οι αιτίες απουσίας τους. 

Να μην τα πολυλογώ αντιλαμβάνεται κανείς άνετα ότι:
Όλες οι δραστηριότητες της ζωής μας, από την ώρα που, θα σηκωθούμε από το κρεβάτι, μέχρι να ξαναπέσουμε σ'αυτό, γίνονται υπό την επήρεια Φυσικών νόμων.
Άσε που και οι ώρες του ύπνου μας γίνονται κάτω από την αυστηρή εποπτεία μηχανισμών του (εγκεφάλου) με βάση τους Φυσικούς Νόμους.

Οι συνήθειες της Ζωής,  έχουν διαμορφωθεί κατά τέτοιο τρόπο, ώστε οι νόμοι της Φύσης να καθίστανται αρωγοί σε όλες ανεξαιρέτως τις δραστηριότητες της ζωής μας.
Με αποτέλεσμα να  θεωρούμε τους Φυσικούς νόμους δεδομένους και να προσπερνούμε τον ρόλο, που παίζουν στην Ζωή μας. 
Ποιος θα κάτσει να σκεφθεί ότι, η ίδια η αναπνοή, που μας κρατάει στην ζωή, οφείλεται στην λειτουργία ενός Φυσικού νόμου.  
Απλώς αναπνέουμε...και συνεχίζουμε να Ζούμε. 

Υπάρχει τέλος μια συμπεριφορά της Φύσης ανερμήνευτη για τον πολύ κόσμο.
Και είναι οι περιπτώσεις φυσικών καταστροφών από σεισμούς ή έκρηξη Ηφαιστίων.  
Μπορεί να είναι κι αυτές αποτέλεσμα λειτουργίας κάποιου Φυσικού (νόμου) 
Ο οποίος δρα συσσωρευτικά και όταν έρθει η στιγμή πληρότητος των συνθηκών, απλώς εκδηλώνεται.
Ένας τέτοιος μηχανισμός που λέγεται στην Σεισμολογία συσσώρευση ελαστικών τάσεων είναι ένας μηχανισμός παραγωγής των (τεκτονικών) σεισμών.

Τέλος θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα είδος επανεκκίνησης λειτουργίας της Φύσης, προς βελτίωση της λειτουργίας της ανθρωπότητας.
(Φυά άπαν κράτιστον, πανίσχυρη η Σοφία της Φύσεως, Πίνδαρος) 

Εκτός εάν η εξέλιξη της επιστήμης, έχει προβλέψει ειδικό μηχανισμό ειδοποίησης των ανθρώπων, για την επερχόμενη καταστροφή.     
Η Φυσική σε συνεργασία με την τεχνολογία έχει και εδώ τον κύριο λόγο. 

Υπάρχει τέλος ένας γενικός νόμος, που διέπει ένα σύνολο φυσικών λειτουργιών, πρόκειται για τον:
Θερμοδυναμικό νόμο της Εντροπίας.
Ο νόμος αυτός έχει δυο εφαρμογές που σχετίζονται άμεσα με την Ζωή.
-Αρνητική Εντροπία, που εφαρμόζεται, όταν δημιουργείται η Ζωή και συνεπάγεται δημιουργία τάξεως στις δομές Ζωής.
Είναι τότε, που ο συγκεκριμένος νόμος συντελεί, στο να δημιουργούνται οι μορφές, με υλικά ευρισκόμενα σε τυχαίες θέσεις στο περιβάλλον και:
-Θετική Εντροπία, που ρυθμίζει την αποσύνθεση και σκόρπισμα των υλικών στο περιβάλλον από το οποίο προήλθαν στην φάση της Δημιουργίας.
Με άλλα λόγια: 
Αρνητική Εντροπία = Ζωή, δημιουργία δομών και μορφών Ζωής, τάξη, αρμονία, ομορφιά.
Θετική Εντροπία = Θάνατος και αποσύνθεση των υλικών δομών, αταξία, χάος.


Η ανθρώπινη φύση λειτουργεί ανθρωποκεντρικά.
Δηλαδή στα οικιακά ζώα μας αποδίδουμε ανθρώπινες ιδιότητες, σε φυσικά φαινόμενα επίσης. 
Ο κεραυνός για παράδειγμα στην αρχαιότητα εκπροσωπείτε από τον πατέρα των Θεών Δία, η δύναμη της θάλασσας από τον Ποσειδώνα.
Στο πάνθεο του Ολύμπου όλοι οι Θεοί εκπροσωπούσαν Φυσικές δυνάμεις ή ηθικές αξίες.
  
Αυτά όμως είναι συναισθηματισμοί λόγω άγνοιας της Φυσικής πραγματικότητας.
Ας σταματήσουμε επιτέλους να θεωρούμε τον Θεό με ανθρώπινο πρόσωπο και μάλιστα να τον λατρεύουμε σαν τέτοιο.
Από όσα εξετέθησαν στα ανωτέρω θεωρώ ότι δεν πρέπει να μένει καμιά αμφιβολία  πλέον ότι:
Θεός δεν είναι τίποτε άλλο εκτός από την απρόσωπη νομοτέλεια της Φύσης.

Ένα και Κύριο είναι  το συμπέρασμα από την δράση των Φυσικών νόμων στην Ζωή των ανθρώπων:
Οι φυσικοί νόμοι όχι μόνο είναι απαραίτητοι στην δημιουργία και διατήρηση της Ζωής.

Αλλά η παρουσία τους μας διδάσκει ενδόμυχα επίσης τρόπους συμπεριφοράς προς τους άλλους ανθρώπους μέσα στην κοινωνία, που ζούμε.
Το κέρδος μας αν ακολουθήσουμε το πνεύμα των Φυσικών νόμων θα είναι ανυπολόγιστο.
Διότι ακολουθώντας την νομοτέλεια της Φύσης, είναι δεδομένο ότι:
Βαδίζουμε με σίγουρα βήματα μέσα σε μια αρμονική κοινωνία, προς τον κύριο σκοπό της Ζωής, που είναι η Αυτογνωσία.