Αναγνώστες

Κυριακή, 4 Αυγούστου 2019

Φυσικοί Νόμοι και Άνθρωπος.- Ο Άνθρωπος είναι το μυστικό της Δημιουργίας.

Αποτέλεσμα εικόνας για φυσικοί νόμοι και άνθρωποσ



-Ο Θεός είναι ο νομοθέτης και εκπροσωπεί το σύνολον των Νόμων της Φύσης.
-Ο Άνθρωπος είναι μια ακριβής εικόνα των Φυσικών Νόμων και διέπεται απ' Αυτούς.
Σύμφωνα με έναν απλό κανόνα της λογικής, τα προς τρίτον ίσα και μεταξύ των ίσα:
Επομένως, ο Άνθρωπος είναι Θεός. 
-Ναι αλλά τι θεός? 
Ο Άνθρωπος  είναι απλά δυνάμει Θεός,
 δύναται να γίνει Θεός.

Όπως πολύ ορθά αναγγέλλει και το σχετικό χωρίο του Ευαγγελίου "κατ 'εικόνα και ομοίωση του Θεού".

Παραμένει όμως κριμένος κατάλληλα πίσω από το "εγώ" του, απομένει δε κάποτε να σπάσει  αυτή την ψεύτικη μάσκα και να αποκαλύψει πάραυτα την Θεϊκή Του Φύση.

Προς τούτο θα χρειαστεί να δουλέψει επί πολλές ενσαρκώσεις, για να βιώσει το γεγονός ότι: 

Ο ίδιος είναι ταυτόσημος με τους Φυσικούς Νόμους.

Καθόσον στην αρχή της τυχαίας ενσάρκωσης δεν ανήκει στην συνείδησή του, αυτή η ουσιαστική  γνώση. 

Δηλαδή ο ίδιος ο Άνθρωπος το ξέρει μεν, αλλά δεν το γνωρίζει συνειδητά.

Προς τούτο οφείλει δυο τινά να πράξει:

Πρώτον και κύριο να ενταχθεί ο ίδιος σε σχετική ομάδα σχολής εσωτερισμού, που στόχο έχει την συνειδητοποίηση των μελών της. 
Ότι από υλική άποψη οι ίδιοι οι άνθρωποι είναι ενσάρκωση των Φυσικών Νόμων.


Μετά από εντατική εργασία με κέφι και πίστη για την επιτυχία συνειδητοποίησης της αλήθειας:
Ότι ο άνθρωπος είναι ενσάρκωση ενός έξυπνου και άκρως λειτουργικού συνδυασμού Φυσικών Νόμων.
Έργο της ακούραστης Φύσης κι Αυτό.
Κατά την διάρκεια της ανωτέρω εργασίας και παράλληλα προς αυτήν οφείλει: 
Να εργαστεί για να πετύχει το ίδιο αποτέλεσμα δηλαδή, ότι ο άνθρωπος είναι ενσάρκωση των Φυσικών Νόμων, αλλά με διαφορετικά εργαλεία τώρα.


Εδώ Τώρα απαιτείται κυρίως συστηματική - επιστημονική γνώση των Φυσικών Νόμων.
Αυτό επιτυγχάνεται με τακτική παρακολούθηση των σχετικών μαθημάτων ως εξωτερικοί φοιτητές, σε ένα Πανεπιστήμιο της χώρας.
Εξαιρούνται βέβαια όσοι κατέχουν Πανεπιστημιακό τίτλο Φυσικής.

Η γνώση δε αυτή δεν πρέπει να είναι μόνο επιφανειακή, αλλά οφείλει να είναι βαθιά βιωματική.

Προς τούτο  απαιτείται έντονη πειραματική δουλειά, όχι μόνο μέσα στα ειδικά εργαστήρια του Πανεπιστημίου. 
Αλλά και σε κάθε στιγμή της ζωής να γίνεται ο ίδιος ο Άνθρωπος, αντικείμενο πειράματος Φυσικής, ανάλογα και με τις επικρατούσες κάθε στιγμή συνθήκες, όπως επιτάσσει το αντίστοιχο πείραμα σε ένα εργαστήριο Φυσικής. 

Έτσι λοιπόν θα στεφθεί κάποια στιγμή από επιτυχία η όλη προσπάθεια του Ανθρώπου, για οριστική συνειδητοποίηση. 
Της παρουσίας Του Θεού, μέσω του Ανθρώπου, στον υλικό κόσμο. 
Σ'αυτό το σημείο εγείρεται στο Νου η σκέψη:
Οποία λογική οδήγησε το ΟΝ, στην ενέργεια
ενσάρκωσης Του με την ανθρώπινη μορφή?

Εύλογη απάντηση είναι η απόφαση του ΌΝΤΟΣ, μέσα από την ανθρώπινη μορφή, να δει και να αισθανθεί την Δημιουργία, που το Ίδιο προκάλεσε. 
Ως επίσης να εμπειραθεί κατά πόσον η όλη δομή του κόσμου, αποδίδει τον σκοπό για τον οποίο υπήρξε.
Αυτή πρέπει να είναι η πιθανότερη εκδοχή της Φύσης του κόσμου τούτου.

Η σκέψη αυτή οδηγεί σε δυο συμπεράσματα-πίστεις, τις οποίες οφείλουμε να σεβόμαστε από τώρα και στο εξής.
Ένα πρώτο εσωτερικής σημασίας και ένα δεύτερο εξωτερικής και πρακτικής σημασίας.

Το πρώτο εσωτερικής σημασίας συμπέρασμα είναι ότι όλη η ανθρωπότητα βρίσκεται σε φάση μετάλλαξης από την ανθρώπινη στην Θεϊκή της Φύση.
Το δε δεύτερο και πρακτικής σημασίας συμπέρασμα είναι ότι: 
Πρέπει τον άλλον άνθρωπο να μην τον εκλαμβάνουμε σαν κάτι ξένο, αλλά σαν μια παραλλαγή του ίδιου μας του Εαυτού.
Σαν μια διαφορετική άποψη του θεωρούμενου κόσμου, την οποία οφείλουμε να σεβαστούμε και να δουλέψουμε με αυτήν, ως βάσιν σύνθεσης ενός καλύτερου κόσμου.


Ο συνειδητοποιημένος Άνθρωπος παραμένει το μεγάλο μυστήριο, για πολλούς άλλους, μέσα σε ολόκληρη την Δημιουργία. 
Παρ' όλη την εξέλιξη της επιστήμης ένα μεγάλο τμήμα του εγκεφάλου του παραμένει ακόμη τώρα, άγνωστο -ανεξερεύνητο.
Μέσα στους νευρώνες αυτού του τμήματος του εγκεφάλου, ολοκληρώνεται η ιδέα του Θεού.
Και αυτούς τους νευρώνες οφείλει να ενεργοποιεί ο Άνθρωπος με κατάλληλη εργασία για τους άλλους και διαλογισμό, ώστε να ολοκληρωθεί οριστικά η συνειδητοποιήσή του  ως  Θεός.

Η δομή της ύλης αν  ξεκινήσει κανείς από την στοιχειώδη μονάδα αυτής, που είναι το άτομο,
το οποίο διέπεται ολοκληρωτικά από Φυσικούς Νόμους. (Bohr) 

Θα διαπιστώσει τελικά ότι: 
Αφού και η πλέον στοιχειώδη μονάδα ύλης ελέγχεται τελικά από Φυσικούς Νόμους, ολόκληρη η υλική Δημιουργία ελέγχεται από τους Φυσικούς Νόμους.
Στην αρχή αυτού του κειμένου έχει λεχθεί ότι:
Ο Θεός είναι το σύνολον των Νόμων της Φύσης.

Ο Άνθρωπος κατά το υλικό μέρος αυτού αποτελείται  καθαρά από ύλη.
Κατά συνέπεια λοιπόν η ανθρώπινη υλική δομή ελέγχεται πλήρως από τους Φυσικούς Νόμους.
Ιδιαίτερα δε η δομή του εγκεφάλου του Ανθρώπου είναι μικρογραφία ολοκλήρου του Σύμπαντος κόσμου.
Αυτή δομή όμως είναι προϊόν εξέλιξης χιλιετηρίδων και συνεχίζεται.
Συνεπώς η Φύση κάτι περιμένει να αποδείξει με την παρουσία του Ανθρώπου στον κόσμο.
Λογικό είναι το συμπέρασμα ότι, βρισκόμαστε σαν Ανθρωπότητα σε μεταβατική φάση προς μια ανώτερη μορφή Θεότητας.

Σαν τέτοια όμως η Ανθρώπινη Φύση είναι κυρίως πνευματική και μόνο, υπάρχει δε συνεχής ανταπόκριση και συνεργασία με την υλική εκδήλωση.

Αν βέβαια δεν συνεχίσει το "εγώ" να παρεμβαίνει και να δημιουργεί προβλήματα πλανητικής κλίμακας. 

Όπως αλλοίωση του κλίματος, που συμβαίνει αυτόν τον καιρό, στο άμεσο τώρα.
Στην τελευταία περίπτωση  εύχομαι να μην καταλήξει η Φύση σε μια ΕΠΑΝΕΚΚΊΝΗΣΗ του ΣΎΝΟΛΟΥ, λόγω ακριβώς της παρέμβασης του "εγώ".
 Όπως το έχει κάνει ήδη στο παρελθόν, όταν το "εγώ" υπερέβη τα φυσιολογικά όρια και μετετράπη, από απλός παρατηρητής, σε μοναδικό κυρίαρχο των πράξεων του ανθρώπου.

Πολλοί ερευνητές, μεταξύ αυτών και εγώ, έχουν καταλήξει στην αλήθεια ότι: 
Ο Θεός κατοικεί μέσα μας ή πουθενά.












Κυριακή, 14 Ιουλίου 2019

Ω! μητέρα Φύση η ιδέα σου να φτάσεις την τελειότητα στην Ζωή, είθε να γίνει πραγματικότητα στον παρόντα Άνθρωπο!



Η επιτυχία στον άνθρωπο έγκειται στην απόκτηση πληρότητας.

Το επιδιωκόμενο για τον άνθρωπο είναι η Αυτογνωσία το περίφημο Γνώθι σ' Αυτόν, που δίδασκε ο Σωκράτης.
Αυτό φέρει μαζί του την αιώνια πληρότητα.


Έχω μόνο την βεβαιότητα ότι αργήσαμε λίγο να αντιληφθούμε σαν ανθρωπότητα:
 Ότι η αλόγιστη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων από τον Άνθρωπο, προκάλεσε ήδη την αντίδραση της Φύσης.

Ένα πρώτο συμπέρασμα από τα ανωτέρω είναι:
Ότι Φύση και άνθρωπος αποτελούν αδιάσπαστη Ενότητα. 
Τα αποτελέσματα της αντίδρασης της Φύσης τα νοιώθουμε ήδη όλοι στο πετσί μας λόγω αλλαγής του παγκόσμιου κλήματος της Γης.
Η φυσική ισορροπία ανετράπη ολοσχερώς με δυσάρεστες συνέπειες σαν αυτές που βιώνουμε προσφάτως στην καρδιά του καλοκαιριού.

Η περιοχή της Χαλκιδικής είναι μια απ' αυτές, που συχνά συμβαίνουν στην χώρα μας, με ανθρώπινα θύματα και ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές.
Συμπέρασμα λοιπόν από τις ανωτέρω αλήθειες είναι ότι:
Άνθρωπος και Φύση αποτελούν αδιάσπαστη                                         Ενότητα.
Επανέρχομαι όμως στο επίμαχο θέμα μας, της Αυτογνωσίας, όσο απομένει ακόμα αρκετός χρόνος. 

Η πληρότητα είναι κάτι πρωτόγνωρο, είναι η αληθινή ευτυχία. Είναι μια απέραντη Αγάπη για όλους και για όλα, όλο τον κόσμο γύρω σου.


 Η Αυτογνωσία πρέπει να είναι η κατάσταση του εσωτερικού κόσμου της ανθρωπότητας για να ξεκολλήσει από τις επιδιώξεις του απόλυτα υλικού "εγώ" .
 Αυτό το μικρό υλικό "εγώ" εκπροσωπεί τον ορατό υλικό κόσμο.

Είναι η αρχή και το πέρας του υπάρχοντος κόσμου.
Είναι η αρχή της λεωφόρου που οδηγεί στην Αυτογνωσία.

Ο υπάρχων υλικός κόσμος λειτουργεί σύμφωνα με φυσικούς νόμους την λεγόμενη: 
Φυσική Νομοτέλεια .

Είναι η αρχή και το πέρας του υπάρχοντος κόσμου.
Είναι η αρχή της λεωφόρου που οδηγεί στην Αυτογνωσία.



Ως προς την γνώση της Φυσικής Νομοτέλειας, οι άνθρωποι κατατάσσονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες.

 1) Σ' αυτούς που το πιστεύουν σαν κάτι ιερό, αλλά δεν το γνωρίζουν παρά μόνο με την αίσθηση.

2)Σε εκείνους που έχουν Πανεπιστημιακή γνώση  των Φυσικών νόμων, λόγω αντίστοιχης απόκτησης Πανεπιστημιακού τίτλου.


3) Σε εκείνους που αγνοούν τελείως την ύπαρξη Φυσικών νόμων και όχι μόνο, αλλά τους αψηφούν λόγω άγνοιας επίσης.
Ευτυχώς σ' αυτή την τρίτη κατηγορία ανήκει  μόνο μια μικρή μειοψηφία.



Το γεγονός αυτό της κατάταξης σε τρεις  κατηγορίες ανθρώπων, προκαλεί μιαν αντίστοιχη πρόσβαση στην έννοια του "εγώ", μέσα στις συνειδήσεις των ανθρώπων.


Δεν πρέπει λοιπόν να απομονώσουμε το παράσιτο αυτό "εγώ" από ολόκληρο  το είναι μας.

Αλλά αντίθετα να το περιβάλλουμε με την δέουσα Αγάπη, διότι χωρίς αυτό δεν υπάρχει τίποτα για την εκκίνηση προς τον δρόμο της Αυτογνωσίας.






Τρίτη, 25 Ιουνίου 2019

Ρόλος του Θηλυκού και αρσενικού γένους στην δημιουργία του κόσμου - Έλεγχος ολόκληρης της Δημιουργίας από την Κοσμική Νοημοσύνη.



Σαφής διάκριση από τα χαρακτηριστικά των δυο φύλων
Η μελέτη της ανωτέρω εικόνας προσθέτει αρκετά χαρακτηριστικά στοιχεία για την διάκριση των δυο φύλων.
Το αρσενικό ΟΝ ονομάζεται κόκορας και έχει διαφορετική εμφάνιση από το θηλυκό, που φέρει το όνομα κότα.  
Ο κόκορας διακρίνεται σαφώς μέσα στην οικογένεια διότι είναι ψηλότερος και φέρει διακριτικά στολίδια το λεγόμενο "ληρί"
Τέλος δε, όπερ και σπουδαιότερον, αναλαμβάνει να γονιμοποιήσει όλες τις κότες της παρέας. 


Στην οικογένεια των λιονταριών η διάκριση των φύλων είναι περισσότερο σαφής.





Η διάκριση των δυο φύλων αρσενικούθηλυκού στην οικογένεια των λεόντων είναι πλέον σαφής.
Το αρσενικό λιοντάρι φέρει χαίτη, είναι ψηλότερο, πιο επιβλητικό, χαρακτηριστικό της αρσενικότητας του είδους.
Το ενδιαφέρει περισσότερο το κυνήγι της τροφής και η προστασία του κοπαδιού και αφήνει την φροντίδα της διατήρησης του είδους στο θηλυκό μέλος της οικογένειας, με την συμμετοχή και του ιδίου ασφαλώς.     
Η διάκριση αυτή συνεχίζεται σε όλα τα ζώντα όντα και σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με την διάκριση των ρόλων των δυο φύλων. 

Αρσενικό και θηλυκό παγόνι
Έτσι για παράδειγμα το αρσενικό παγόνι φέρει ένα σωρό στολίδια σε σχέση με το θηλυκό. 
Αυτός ο μηχανισμός που επιβάλει την διάκριση του αρσενικού από  το θηλυκό γένος, είναι αποτέλεσμα του νόμου φυσικής επιλογής. 

Προχωρώντας προς τα πάνω στην πυραμίδα, προς ανώτερα εξελικτικά είδη φτάνουμε τελικά στην κορυφή, που είναι ο άνθρωπος. 

Η δημιουργία του κόσμου ξεκίνησε από μιαν αυτόματη ασυνείδητη ανάγκη του πρωταρχικού Όντος να εκδηλωθεί.
Η εκδήλωση αυτή προϋποθέτει ταυτόχρονη αλλαγή του χώρου υλοποίησης, από καθαρά πνευματικός μετάπτωση σε καθαρά υλικό χώρο. 


Η πρώτη αναγκαία διάσπαση του ορχικού όντος σε δύο. 
Έτσι άρχισε η Δημιουργία του κόσμου στο σύνολό του.

Η ασυνείδητη κατ'αρχήν Δημιουργία του όντος σε κόσμο, (στολίδι δηλαδή) έγινε λόγω ασυνείδητης επιθυμίας του αρχικού Όντος να εκδηλωθεί, γιατί αυτή ήταν η Φύση του και δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά.

Η όλη εκδήλωση  κατέληξε τέλος στην Δημιουργία της Ζωής και στην κορυφή αυτής στο
Ον Άνθρωπος.
Με το ζήτημα των αναγκών του όντος άνθρωπος, ως προέκταση της βασικής ανάγκης Δημιουργίας Ζωής, που είναι το τελευταίο στάδιο της Δημιουργίας του κόσμου, έχει ασχοληθεί  Αβραάμ Μάσλοου.

Ο εν λόγω κύριος  ήταν Αμερικανός ψυχολόγος, ο οποίος έμεινε γνωστός για τη θεωρία ιεράρχησης των αναγκών, που δεν είναι τίποτε άλλο, από μια οντολογική απεικόνιση της  αρχικής δημιουργίας.
Έτσι όπως αντιστοιχεί στα αναγκαία χαρακτηριστικά του όντος Άνθρωπος, που παρουσιάζονται παραστατικά στην κατωτέρω πυραμίδα. 
Η πυραμίδα φέρει στην κορυφή αυτής την έννοια Αυτοπραγμάτωση

Ιεράρχηση των αναγκών του όντος, όπως αυτές ετέθησαν από την αρχή της Δημιουργίας.
Σε πολλά κείμενα αυτού του ιστολογίου αναφέρεται ο όρος Αυτογνωσία  όπερ το αυτό, με την γνωστή παραίνεση του Σωκράτη "Γνώθι σ' Αυτόν". 
Η ανωτέρω εικόνα είναι μια μικρογραφία της αρχικής ιεράρχησης των αναγκών του όντος γενικά, όπως ετέθησαν στην αρχή της Δημιουργίας.

Συνεπώς ο άνθρωπος δύναται να φτάσει και να αποτελεί πλέον  την συνειδητή και αναγκαία εικόνα της Δημιουργίας του κόσμου. 

Η εικόνα αυτή είναι ένα σύνολο αντιθέσεων σε δυναμική ισορροπία.
Όταν ο Άνθρωπος καταφέρει με την αντίστοιχη εργασία Διαλογισμού και θέληση να ξεδιαλύνει και να καταχωρήσει αντιστοίχως  μέσα του τα αντίθετα και να τα συνειδητοποιήσει ο ίδιος και μέσω αυτού ασφαλώς η Φύση με την οποία ο ίδιος ταυτίζεται.

Τότε θα έχει επέλθει το ποθούμενο της Αυτοπραγμάτωσης ή όπερ το αυτό η λεγόμενη Αυτογνωσία. 

Στην κορυφή της πυραμίδας υπάρχει ο όρος ΑΥΤΟΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ.
Σε μια παλαιότερη ανάλυση αποδίδεται με  τον όρο Αυτοσυνείδηση ή ακριβέστερα Αυτογνωσία  
Με την Αυτογνωσία κλίνει ο κύκλος του ρόλου Άνθρωπος επί της Γης.
Η απόκτηση Αυτογνωσίας μεταβιβάζεται απ' ευθείας στο όλον στο οποίον συμμέτοχος είναι και ο Άνθρωπος.

Η Αυτογνωσία επιτυγχάνεται με την βοήθεια του εγκεφάλου με τον οποίο έχει εμπλουτίσει  η Φύση το ον Άνθρωπος, που στο τέλος του αναθέτει  τον ιερό ρόλο της γνώσης της δημιουργίας του κόσμου σε κάθε σημείο του χωροχρόνου.
Στην ιστορία εξέλιξης της εκδήλωσης του ΕΊΝΑΙ σε κόσμο παρατηρούμε ορισμένες αξιοσημείωτες ομοιότητες.

Ομοιότητες που καθορίζουν την Φύση και δυναμική του ΕΊΝΑΙ κατά την εκδήλωσή του σε κόσμο.
Κατ' αρχήν η διάσπαση της αρχικής μάζας του ΕΊΝΑΙ στα δυο, εισάγει φυσικές και ψυχολογικές έννοιες όπως:
-Χωροχρόνος  στην επιστήμη της Φυσικής. -Ψυχολογικές , που σχετίζονται με την ουσιαστική νοσταλγία  επανένωσης των δυο φύλων.
Ο κύκλος κλίνει με την λειτουργία του εγκεφάλου όταν συνειδητοποιήσει την κατάσταση 
-Αυτογνωσίας.

Είναι τότε που όλη η ύπαρξη συγκλονίζεται, αλλάζει η οπτική του κόσμου, διαλύονται όλες οι πλάνες και ο άνθρωπος βλέπει καθαρά την φυσική πραγματικότητα.

Η μετέπειτα εξέλιξη της εκδήλωσης σύμφωνα με τα ήδη ανωτέρω εκτεθέντα διαγράμματα, μέχρι  την εμφάνιση Ζωής και την κορωνίδα αυτής τον άνθρωπο, κουβαλούν τις αρχικές ιδιότητες αναλλοίωτες.
Τέλος μέχρι τμήματα την υλικής πλέον δομής άνθρωπος και συγκεκριμένα τμήματος αυτής που λέγεται  ανθρώπινος εγκέφαλος.  

Η πολυπλοκότητα της δομής του εγκεφάλου αποδεικνύει: 
Την σπουδαιότητα που αποδίδει η Φύση σ'αυτό το όργανο, απ' αυτό περιμένει τα πάντα και είναι ικανό να δώσει τα πάντα. 
Η πολυπλοκότητα του ανθρώπινου εγκέφαλου λέει απλά ότι είναι το πιο σπουδαίο επίτευγμα της Φύσης.
Παρά ταύτα η πολυπλοκότητα του εγκεφάλου του δίνει την πρόσθετη δυνατότητα, να χρησιμοποιεί την μοναδική λειτουργία. 
Που μόνο ο εγκέφαλος είναι δυνατόν να λειτουργήσει και να παρουσιάσει το πλέον πολύπλοκο ζήτημα ως το πλέον απλό.
Αυτή είναι μια κατανοητή λειτουργία γενίκευσης με εργαλεία αυτής απλά κατανοητά παραδείγματα Ζωής.

Σε κάθε σημείο του χωροχρόνου υπάρχει ο έλεγχος μιας υπέρτατης Νοημοσύνης. 

Την λειτουργία της οποίας δεν μπορεί να παρακολουθήσει ο Άνθρωπος.
Για τον απλούστατο λόγο, ότι ο ίδιος μετέχει στην διαδικασία της Υπέρτατης Νοημοσύνης, επειδή ταυτίζεται με την Φύση.  
Είναι το ίδιο σαν να επιχειρείς να παρακολουθήσεις βήμα προς βήμα, την διαδικασία του βηματισμού σου, ο Νους διασπάται και  ακολουθεί μοιραία η πτώση.  

Αυτή την υπέρτατη Νοημοσύνη υπάρχουν λαοί της Γης, που την αποδέχονται σαν Θρησκεία.