Αναγνώστες

Τρίτη, 2 Ιανουαρίου 2018

Το σύμπαν ολόκληρο είναι υποκειμενικό. Η παρουσία του ανθρώπου διαμορφώνει την εικόνα του σύμπαντος. Ο κάθε άνθρωπος δημιουργεί τον δικό του κόσμο, μέσα στον οποίο και ο ίδιος ζει.



Άνθρωπος απέναντι στην ατόφια  Φύση. 


Ο (“κόσμος”) δεν είναι τίποτα άλλο από μια αντανάκλαση της εσωτερικής μας ύπαρξης, των σκέψεων, συναισθημάτων, πεποιθήσεων και  των επιθυμιών μας.
Η εικόνα αυτή του κόσμου είναι επίσης συνάρτηση και της ορθής λειτουργίας των αισθητηρίων οργάνων μας.

Φανταζόμαστε,  ότι οι άνθρωποι εκεί έξω  

βλέπουν έναν κόσμο ίδιο με τον δικό μας, σύμφωνα με το δικό μας μοντέλο.
Ζούμε δηλαδή όλοι στον ίδιο κόσμο, με τον δικό μας κόσμο.
Μια τέτοια θέση είναι τελείως λάθος και άκρως εγωιστική.

Η αλήθεια είναι ότι, ο κάθε άνθρωπος δημιουργεί μέσω των αισθήσεών του έναν "δικό του κόσμο".
Ο οποίος διαμορφώνεται  ανάλογα και με την ψυχολογία της στιγμής.
Μέσα σ' αυτόν τον κόσμο είναι υποχρεωμένος  να κατοικεί.  

Εν γένει καθώς μεγαλώνουμε,  συνειδητοποιούμε μόνο τότε τις αναλογίες των μεγεθών γύρω μας. Οπότε αλλάζει η σχέση και η δυναμική των αντικειμένων του κόσμου, ως προς τον εαυτό μας.  

Αυτό  λέει και όχι μόνον, σε γενικές γραμμές ο Τζων Γουίλερ (John Wheeler), καθηγητής Φυσικής στο πανεπιστήμιο του Πρίνστον (Princeton), υποδεικνύει αυτήν ακριβώς την αλήθεια.
Δηλαδή ότι δεν είμαστε απλά παρατηρητές του σύμπαντος, αλλά μετέχουμε στην δομή και εμφάνισή του.
Διότι το σύμπαν δεν είναι ανεξάρτητο από την παρουσία του ανθρώπου, αλλά η όλη του δομή εξαρτάται και από τον άνθρωπο. 
Εισάγεται έτσι μια μορφή σύμπαντος το λεγόμενο "συμμετοχικό σύμπαν". 

Από μικρός είχα πιστέψει σε ένα όραμα:
Ότι όλοι οι άνθρωποι και γενικότερα όλα τα έμβια όντα, κολυμπάμε σε ένα απέραντο ρευστό, που το αποκαλούσα τότε Αγάπη

Πολύ αργότερα συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν μια αλήθεια δεδομένου ότι:
Ο πρώτος νόμος της εκδήλωσης είναι: 
Η Ενότητα τω πάντων μέσα στην Δημιουργία. 
Όπως την αντιλαμβάνεται ο κάθε άνθρωπος, ανάλογα με την εσωτερική εργασία, που έχει κάνει στην ζωή του, για να φτάσει στο γνώθι σ' αυτόν.

Αλλά αυτή η περίφημη Ενότητα έχει κάποιο υπόβαθρο, κάπου στηρίζεται, από κάπου πηγάζει.
Αυτό το υπόβαθρο της Ενότητας δεν μπορεί να είναι άλλο από την Αγάπη.
Η Αγάπη δρα σαν συγκολλητική ουσία των μερών της δημιουργίας και προκαλεί την Ενότητα των πάντων.
Η Ενότητα είναι η βαθύτερη ουσία ολοκλήου της Δημιουργίας.

Κατά τον Αριστοτέλη το ΕΊΝΑΙ όταν εκδηλώθηκε σε κόσμο, αναγκάστηκε, να διασπασθεί σε αντίθετα κομμάτια.
Με μια προϋπόθεση όμως,  ότι θα διατηρούσε κατ'  ουσίαν την αρχική του Ενότητα
Έτσι και έγινε.
Αυτό αποτέλεσε την βαθύτερη αιτία, ώστε

όλη η εκδήλωση να διέπεται από τον νόμο της 

Ενότητας των πάντων. 

Η ιδέα ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε όντα, που υπακούμε ολοκληρωτικά στους νόμους της Φύσης είναι καταληκτική εμπειρία και βίωμα για μένα.
Ότι αυτοί οι νόμοι εξασφαλίζουν την υγεία σε όλα τα έμβια όντα, η δε παράβαση της Φυσικής νομοτέλειας ανατρέπει τις ισορροπίες της ζωής.
Επί πλέον δε, ο σεβασμός στους Φυσικούς  νόμους, είναι η βαθύτερη αιτία μιας αρμονικής και δημιουργικής ζωής. 
Αυτές είναι αλήθειες, που ο καθένας μας οφείλει βιωματικά να νοιώσει  μέσα του.

Η ιδέα ότι η (νομοτέλεια) της Φύσης διέπει όχι μόνο την ίδια μας την βιολογία στην Ζωή, αλλά ρυθμίζει και την κοινωνική συμπεριφορά μας μέσα στον κόσμο.
Προκύπτει από τον κοσμικό νόμο, που επιβάλλει αυτήν την λειτουργία.
Αυτός είναι ο νόμος της (αναλογίας) των δομών στην εκδήλωση. 

Η εικόνα του σύμπαντος για τον κάθε άνθρωπο όπως αποδεικνύει η (κβαντομηχανική) είναι ένα ολόγραμμα.  

Παραπέμπω στην σχετική ανάλυση περί την ολογραφία, στην οποία περιγράφεται όλος ο μηχανισμός παραγωγής και η φιλοσοφική σημασία της ολογραφίας.  
Συστήνεται στο αναγνώστη να διαβάσει με προσοχή την σχετική με την ολογραφία ανωτέρω παραπομπή.
Διότι το κέντρο βάρους στις ιδέες που ακολουθούν είναι η ολογραφία.
Εδώ μόνο θα αναφέρω μια πρακτική εφαρμογή αυτής της καταπληκτικής εφεύρεσης.

Προβολή στον χώρο 3D  εικόνας αντικειμένου.
Η εικόνα προβάλλεται 
στον χώρο, με την βοήθεια φωτεινής πηγής Laser με κάθε λεπτομέρεια. Το είδωλο του αμφορέα ομοιάζει τελείως με το αντικείμενο.

Δεν είναι όμως το ίδιο το αντικείμενο παρά μόνο το είδωλό του. 

Η Σκέψη δρα σαν ένας φακός, για το δυναμικό πεδίο του αισθήματος, συγκεντρώνει τις δυναμικές γραμμές, δηλαδή την δύναμη του αισθήματος.  
Εστιάζει έτσι το αίσθημα σε ορισμένη άποψη και αντικείμενο.
Έτσι δημιουργούνται τα λεγόμενα συναισθήματα, για πρόσωπα ή καταστάσεις.

Η σκέψη είναι, που κατευθύνει και εστιάζει το αίσθημα.
Με άλλα λόγια,παρατηρούμε κάτι, π.χ. μια συννεφιασμένη μέρα και μέσω αυτής της σκέψης αντλούμε, νοιώθουμε τη δύναμη του αισθήματος που συνεπάγεται αυτή η σκέψη.
Είτε είναι η αγάπη για τη συννεφιά, είτε ο φόβος για το τι μπορεί να μας φέρει αυτή η συννεφιά.

Η δύναμη του ανθρώπινου συναισθήματος είναι η γλώσσα, που ανοίγει το δρόμο στις πιθανότητες αυτών, που δημιουργούμε στον κόσμο μας μέσω των αισθήσεων. 
Οι επιστήμονες σήμερα, καθώς συλλογίζονται αυτό το πεδίο, (που είναι τόσο νέο σαν ιδέα ώστε δεν έχει ακόμα ονομαστεί ), μερικοί το ονομάζουν “κβαντικό ολόγραμμα”, κάποιοι “ο Νους της Φύσης”, όπως ο Δρ. Εντ. Μίτσελ (Dr. Ed. Mitchell). Ο Στηβ Χώκιν (Steve Hawking) το λέει ” ο Νους του Θεού”.

Ανεξάρτητα από την ονομασία  αυτό το πεδίο υπάρχει.
Άλλοι το περιγράφουν σαν ένα δίχτυ ή σαν έναν ιστό, που λειτουργεί σαν υπόστρωμα, για τη δομή που συνδέει τα πάντα.
Και σε αυτό το δίχτυ, σε αυτόν τον ιστό, απευθυνόμαστε με τα συναισθήματα στο σώμα μας, με τα συναισθήματα της καρδιάς μας.

Στο Θιβέτ υπάρχουν πολλά μοναστήρια εκεί οι μοναχοί  προσεύχονται με τις ώρες υπό τους ήχους των μάντρας, των γκονγκ, τα καμπανάκια και οι ψαλμωδίες ακούγονται για ώρες κατά την διάρκεια της προσευχής.
Όταν ρωτήθηκε ο ηγούμενος ενός μοναστηριού τι σημαίνουν όλα αυτά, σύμφωνα με τα γραφόμενα του Gregg Braden.
Η απάντηση ήταν:
"Αυτό που είδες είναι τα πράγματα, που κάνουμε για να δημιουργήσουμε συναίσθημα στο σώμα μας.
Το συναίσθημα είναι η προσευχή !"

Το ερώτημα είναι, πώς τις εφαρμόζουμε στη ζωή μας αυτές τις αρχές, πώς χρησιμοποιούμε αυτή τη σχέση μεταξύ σκέψεων, αισθημάτων και συναισθημάτων μέσα στο σώμα μας, με ό,τι συμβαίνει στον (κόσμο) γύρω μας.
Πρέπει να νοιώσουμε όπως θα νοιώθαμε αν η προσευχή έχει ήδη εισακουσθεί!
Και μέσα σ’ αυτή την συναισθηματική 
ατμόσφαιρα να συνομιλούμε με τις δυνάμεις της 
Δημιουργίας.
Επιτρέποντας σ’ αυτές τις δυνάμεις να 
ανταποκριθούν, να ενεργοποιηθεί αυτό το πεδίο, -
το κβαντικό ολόγραμμα, τον Θεϊκό  νου-, να δράσει θετικά σ’ αυτό που νοιώθουμε μέσα στην καρδιά. 

Τι θα σήμαινε, αν ανακαλύπταμε ότι, κάθε στιγμή 
της ζωής μας είναι μέρος μιας “συζήτησης”, ενός 
εκτυλισσόμενου διαλόγου με το σύμπαν γύρω 
μας; 

Έτσι λοιπόν, τώρα που η Επιστήμη αρχίζει να μας λέει στη γλώσσα της αυτό που, οι πνευματικές παραδόσεις  μας το δείχνουν με το δικό τους τρόπο. 

Τόσο στα κείμενα όσο και στα ντοκουμέντα τους, βλέπουμε αναφορές για το πώς ακριβώς λειτουργούν αυτές οι αρχές

Η παραπάνω παραπομπή ανοίγει ένα καινούργιο παράθυρο στην συνείδηση του κόσμου γύρω μας. 
Επιστρατεύει τρία πειράματα γι αυτόν τον λόγο.
Με σκοπό να εδραιώσει την νέα αντίληψη περί την ουσία του κόσμου.
Τα πειράματα αυτά διεξήχθησαν μεταξύ των ετών 1993 και 2000 και εδώ θα τα καταγράψω μόνο σε τίτλους.
Αξίζει όμως τον κόπο για αυτούς που φλέγονται από ενδιαφέρον για την εξέλιξη των ιδεών στην Φυσική.
Να ενημερωθούν με λεπτομέρειες στο σχετικό άρθρο του Gregg Braden που αναφέρεται στην παραπομπή με την λέξη (κόσμο) .

Το πρώτο πείραμα έγινε από έναν Ρώσο Φυσικό ονόματι Βλαντιμίρ (Vladimir) στις αρχές του 1980. Ήρθε στις Η.Π.Α. για να τελειώσει αυτή τη σειρά πειραμάτων.
Ήθελε να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ του ανθρώπινου DNA και του “υλικού” από το οποίο είναι φτιαγμένος ο κόσμος μας -σωματίδια ενέργειας.
Μέσα σε ένα σωλήνα κενό αέρος, τοποθέτησε ανθρώπινο DNA. Τα φωτόνια που υπήρχαν μέσα στον κενό αέρος σωλήνα ενώ πριν είχαν τυχαία κίνηση, με την παρουσία του DNA σχημάτισαν το καλούπι του DNA.
Όταν δε αφαιρέθηκε από τον σωλήνα το δείγμα DNA, τα φωτόνια παρέμειναν στην θέση τους, σαν να υπήρχε ακόμη εκεί το DNA.    
Το δεύτερο πείραμα Αφορούσε την έρευνα επικοινωνίας μεταξύ δότου DNA και του DNA του, σε διάφορες αποστάσεις μεταξύ τους.
Αποτέλεσμα των πειραμάτων ήταν ότι 
ανεξάρτητα αν η απόσταση ήταν στο διπλανό 
δωμάτιο ή μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακρυά, η επικοινωνία ήταν άμεση και ακαριαία σε χρόνο μηδέν.
Το τρίτο πείραμα πραγματοποιήθηκε επίσης στις αρχές του ’90 από το Ινστιτούτο των «Καρδιομαθηματικών», μια πρωτοπόρο ερευνητική οργάνωση με έδρα τη Βόρεια Καλιφόρνια.
Αυτό το Ινστιτούτο είχε ανακαλύψει, πως γύρω από την ανθρώπινη καρδιά υπάρχει ένα πεδίο ενέργειας που έχει το σχήμα ενός σωλήνα. 
Το ονόμασαν «the Tube Taurus», ο «Σωλήνας Ταύρος» και εκτείνεται 1,5-2,5 μέτρα μακριά από την καρδιά.
Το πείραμα διεξήχθη πάλι με την βοήθεια ιστού DNA και αφορούσε στην μελέτη της επίδρασης των ανθρώπινων συναισθημάτων στην εν γένει υγεία του ατόμου.

Το αποτέλεσμα ήταν εξ ίσου εντυπωσιακό.
Διαπιστώθηκε, ότι τα αρνητικά συναισθήματα, μίσος, απέχθεια, κακία, ζήλια κ.α επηρεάζουν δυσμενώς την υγεία.
Ενώ αντίθετα τα θετικά συναισθήματα όπως είναι η Αγάπη, η Χαρά, η Ευγνωμοσύνη κ.α, διορθώνουν προβλήματα υγείας στον άνθρωπο.     

Θεωρώ ότι είναι μια επανάσταση του ανθρώπινου στοχασμού, σε συνδυασμό με την πειραματική Φυσική.
Που εγγίζει για πρώτη φορά την πραγματικότητα και συμπίπτει με την σκέψη-πρόταση ότι:
Το σύμπαν ολόκληρο είναι υποκειμενικό και δεν υπάρχει αντικειμενικώς αντικειμενική πραγματικότητα.
Το σύμπαν που παρατηρεί ο άνθρωπος είναι μια (ολογραφία), ένα είδωλο δηλαδή που κατασκευάζει ο ίδιος άνθρωπος και όχι η πραγματικότητα.
Οι αρχαίοι ανατολικοί λαοί ονόμαζαν την εικόνα του κόσμου Μάγια, δηλαδή Ψευδαίσθηση.

Η συνειδητοποίηση αυτής της νέας πραγματικότητας δίνει το έναυσμα και την αρχή μιας νέας αναζήτησης για τον άνθρωπο.
Διεγείρει δηλαδή το απλό ερώτημα:
Εγώ ποιος είμαι? Που δημιουργώ τον δικό μου κόσμο.
Επειδή αυτός ο προβληματισμός πηγάζει εσωτερικά από τον ίδιο τον άνθρωπο, δημιουργεί την ανάγκη απαντήσεως ζωτικής σημασίας.
Δηλαδή χωρίς απάντηση στο πρόβλημα ο άνθρωπος δεν μπορεί να επιβιώσει.

Αυτό ακριβώς περιμένει  και η Φύση από τον άνθρωπο.
Η ειλικρινής αναζήτηση για την αλήθεια περί την  ουσία του ανθρώπου, καταλήγει σίγουρα στο ζητούμενο. 
Που δεν είναι τίποτα άλλο από Αυτογνωσία.  






Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου 2017

Η κίνηση του "Όλοι μαζί μπορούμε", ως εφαλτήριο εφαρμογής της ιδέας του εθελοντισμού.






 Η κίνηση με τον τίτλο, "Όλοι μαζί μπορούμε", εμπεριέχει  την ιδέα του εθελοντισμού και στηρίζεται σ' αυτόν. 
Χωρίς αυτόν η επιτυχία του όποιουδήποτε  σκοπού αυτής της κίνησης παραμένει αμφίβολη.
Φυσικό είναι εξ άλλου αφού αυτή η κίνηση δεν έχει Εμπορικό ή Βιοποριστικό χαρακτήρα. 
Λειτουργεί απλά κυρίως με βάση τον εθελοντισμό.

Αν προσέξουμε το παζλ στο επάνω σχέδιο, θα παρατηρήσουμε ότι, αποτελείται από συμπληρωματικά κομμάτια. 
Κάθε κομμάτι αυτού του γρίφου συνδέεται  με έναν άνθρωπο.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι μαζί σε αρμονική συνεργασία, είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε επιτυχία το επιδιοκόμενο αποτέλεσμα.
Υλοποιόντας  τον γνωστό νόμου της Φύσης: 
Εν τη ενώση η ισχύς.

Κυρίως όμως οι άνθρωποι, που στηρίζουν τα κομμάτια του παζλ, πρέπει να ταιριάζουν τελικώς, τουλάχιστον ως προς την νοοτροπία.
Έτσι ώστε να εμφανισθεί, ολόκληρο  το νόημα του παζλ, όταν κάθε κομμάτι μπει στην θέση που του ταιριάζει. 
Τότε μόνο αναδεικνύεται ο σκοπός της κίνησης "όλοι μαζί μπορούμε".

Για παράδειγμα το κάλεσμα ανανέωσης ενός καμένου Δάσους, σ' αυτό το πνεύμα. 
Θα φανεί μετά από ορισμένο χρόνο, που θα δείξει, ότι μεγαλώνουν τα νέα δενδρίλια.
Μετά την ολοκλήρωση της δεντροφύτευσης από τους εθελοντές. 

Κυρίαρχο συναίσθημα των ανθρώπων που συντάσονται με αυτή την κίνηση.
Είναι η Αγάπη προς τον συνάνθρωπο και η προσφορά βοήθειας προς ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών.

Παράπλευρη ωφέλεια ανθρωπιστικής φύσεως είναι, ότι σ' αυτούς τους χώρους συνάπτονται πραγματικά ουσιαστικές  φιλίες μεταξύ των ανθρώπων.
Η ποιότητα των ανθρώπων, που  ανταποκρίνονται στο κάλεσμα, "όλοι μαζί μπορούμε".
Είναι παρόμοια  με  την φύση του καλέσματος.
Το οποίο  εμπεριέχει και το νόημα του ταιριάσματος χαρακτήρων, που επιθυμούν να προσφέρουν βοήθεια στον συνάνθρωπο. 

Το 2004 στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας, στους οποίους μετείχαν και εθελοντές.
Οι οποίοι κατά κοινή ομολογία, έβγαλαν όλες τις απαραίτητες βοηθητικές εργασίες, που χωρίς αυτές οι αγώνες δεν θα είχαν την ίδια επιτυχία.
Τότε μου δόθηκε η ευκαιρία ως εθελοντής, να κάνω τις παρακάτω διαπιστώσεις ουσίας, ο ίδιος βιοματικά πλέον.  

-Πρώτη διαπίστωση ήταν, ότι η ιδέα του εθελοντισμού έχει ως βαθύτερο κίνητρο την  θέληση για προσφορά, συνεργασία και επικοινωνία.
-Μια επίσης ενδιαφέρουσα διαπίστωσηγια όλους πιστεύω ήταν.
Ότι η συνεργασία αυτή περιείχε την ιδέα της αυτόματης και ελεύθερης επιλογής του αντικειμένου ενασχόλησης.
Δρούσε με άλλα λόγια σαν  φίλτρο διαχωρισμού ταλέντων.
-Συνέπεια αυτού ήταν η ανάδειξη της ιδιαίτερης κλίσης του καθ' ενός εθελοντή.  
Που σχετιζόταν με την θέση εργασίας, μέσα από μια λίστα αντικειμένων, τα οποία διατίθεντο προς επιλογήν από τους εθελοντές.
-Επειδή το κίνητρο της εργασίας ήταν αγνό εσωτερικό,  η συνέπεια στο ωράριο και στην αξιοπιστία της προσφερομένης εργασίας, είχαν αντιστοίχως ανάλογα αποτελέσματα.
-Σε όλη την διάρκεια της παραμονής στον χώρο της εργασίας, η χαρά και η Αγάπη για την επιτυχία του σκοπού, πλημμύριζε τις καρδιές των εθελοντών.

Αυτό ήταν ευδιάκριτο στα πρόσωπα των εθελοντών, καθ' όλη την διάρκεια της παραμονής τους,  στα διάφορα πόστα του Ολυμπιακού σταδίου. 

Από νεαρός είχα κλίση  σ' το είδος της σωματικής  άσκησης με όργανα, σε συνδυασμό πάντα με σουηδική γυμναστική και κολύμπι. 
        Σε όλη μου την ζωή εφαρμόζω το ρητό: 
               Νους υγιής εν σώματι υγιεί.  

Στην πολιτεία του Πλάτωνος (Τόμος Α), όπως προκύπτει από τα  εκεί εκτιθέμενα,αναδύεται το ακόλουθο μήνυμα:
Οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από το επάγγελμα που θα ακολουθήσουν στον μετέπειτα βίο τους.
Θα πρέπει από τα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης, να ασχοληθούν έμπρακτα σε τρεις βασικές δραστηριότητες:
Γυμναστική - Αριθμητική - Μουσική.
Ήτοι καλλιέργεια  Σωματική-Νοητική-Ψυχική.
Η πείρα της Ζωής μέχρι τώρα μου έχει δείξει ότι, η επιλογή αυτή είναι η πλέον αναγκαία, για να λέγεσαι άνθρωπος.

Θα επανέλθω στην ουσία του εθελοντισμού, αλλά πριν θεωρώ απαραίτητο.
Να δώσω μια ιδέα του ενθουσιασμού, που επικρατούσε στους θεατές από τις κερκίδες, κατά τους αγώνες στίβου στο Ολυμπιακό στάδιο.
Ιδίως κατά την εμφάνιση των  Ελλήνων αθλητών, νικητών στους ολυμπιακούς του 2004.
Το επόμενο βίντεο  αυτό ακριβώς παρουσιάζει, στον νικητήριο αγώνα του Δημοσθένη Ταμπάκου στους κρίκους.

               
                    

Ο ολυμπιονίκης (Δημοσθένης Ταμπάκος)  μαζί και με όλους τους Έλληνες  αθλητές. 
            Συμπεριλαμβανόμενων και των 
                       ξένων  αθλητών.
      Ήταν αυτοί, που ενέπνεαν διαρκώς τους                                 εθελοντές για καλύτερη απόδοση.

Μετά την πρόσφατη εμπειρία του εθελοντισμού, αλλάζει το σημείο αναφοράς στην εργασία βιοπορισμού, χωρίς να το καταλάβεις. 
Εξιδανικεύεται εν τινι μέτρο η εργασία και 
αντί ο εργαζόμενος σε κάποιο πόστο, να έχει κατά νου μόνο τον βιοπορισμό. 
Μπαίνει στο παιχνίδι και η προσφορά, που έχει το προϊόν  της εργασίας του, μέσα στο κοινωνικό σύνολο. 

Αυτό και μόνο κάνει την συμπεριφορά στον χώρο  εργασίας, πολύ πιο αποδοτική. 
Η επαφή και κατανόηση μεταξύ συναδέλφων γίνεται πιο ανθρώπινη και το αποτέλεσμα της εργασίας πιο ποιοτικό.

Το βίωμα του εθελοντισμού διαχέεται κατά κάποιον τρόπο σαν διεγερτική ακτινοβολία ακόμη και σ' αυτό το εργασιακό περιβάλλον.

Στις πολιτισμένες κοινωνίες αυτό το είδος σχέσης εργασίας - εργαζόμενου με διπλό κίνητρο.
Βιοποριστικό και προσφορά προς στο κοινωνικό σύνολο, είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. 
Αυτό ας είναι παράδειγμα προς μίμησιν.

Τελειώνοντας αυτή την μικρή αναφορά στον εθελοντισμό θεωρώ σκόπιμο, να τονίσω μια φορά ακόμα την αξία της ενόργανης γυμναστικής και της σωματικής άσκησης γενικότερα, ανεξάρτητα από ηλικία.
Η παράγραφος με το βίντεο που ακολουθεί, αιτιολογεί πλήρως αυτήν την θέση.

Συνήθως ο άνθρωπος, σαν ύπαρξη, βρίσκεται στον χώρο που περιφέρεται και η σκέψη του.
Με την γυμναστική όμως η ύπαρξη επανέρχεται τάχιστα μέσα στο σώμα.
Αυτό είναι προϋπόθεση παραμονής στην κατάσταση της ύπαρξης που ονομάζεται: 
Εδώ και Τώρα.  
 Κατάσταση που είναι η μόνη (αλήθεια) για την Ύπαρξη. 
Από αυτό το σημείο η Ζωή φαίνεται και είναι γεμάτη αναγκαία δημιουργηκότητα  και ψυχική γαλήνη.

Το παρακάτω βίντεο ενισχύει την άποψη ότι: 
Η αδυναμία της ύλης λόγω ηλικίας για τον  άνθρωπο ξεπερνιέται, μόνο με την δύναμη της εσωτερικής θέλησης και πίστης στον Εαυτό, με υπόβαθρο πάντοτε την Αγάπη. 

Εάν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι.
(Απόστολος Παύλος προς Κορινθίους επιστολή)

Δεν φτάνει μόνο η θέληση και η πίστη χρειάζεται πάνω απ' όλα, να έχω Αγάπη γι' αυτό που κάνω.  

                         
   

   




Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

Καταναλωτισμός ενάντια στις αξίες Ζωής.


Διαστρέβλωση της ιδέας ύπαρξη
Πλήρη συσκότιση στο νου επιφέρει η παράλογη (πίστη) στην κατανάλωση.
Ενός κακού όμως  μύρια έπονται.
Η μανία του καταναλωτισμού εξωθεί την αύξηση παραγωγής καταναλωτικών αγαθών.
Η έντονη παραγωγή καταναλωτικών αγαθών, απαιτεί κατανάλωση μεγαλυτέρων ποσών ενέργειας.

Η πιο ανέξοδη παραγωγή ενέργειας είναι η λεγόμενη οικολογική ή οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας.
Δηλαδή εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της Γης.
Όπως είναι η ηλιακή ενέργεια, η αιολική, η ενέργεια του θαλασσίου κύματος και η γαιοθερμική ενέργεια.
Οι υδατοπτώσεις βρίσκονται ακόμη στο πειραματικό (στάδιο) με πολλές ελπίδες για επιτυχία στο μέλλον.
Ως προς την ηλιακή ενέργεια η Ελλάδα θεωρείται ευνοημένη από την Φύση χώρα. (300 ημέρες τον χρόνο ηλιοφάνεια, ποσοστό 83,5%)

Ως καύσιμο η (ΔΕΗ) χρησιμοποιεί κατά κύριο λόγο τον λιγνίτη από τα ανθρακορυχεία Πτολεμαΐδας και Μεγαλουπόλεως.   
Η πηγή Πρίνος Θάσου σταμάτησε να είναι ενεργή λόγω μεγάλου κόστους εκμετάλλευσης.
Η έρευνα για υδρογονάνθρακες καρκινοβατεί. Περισσότερα (εδώ)
Παράλληλα οι ανάγκες για (καύσιμα) αυξάνονται συνεχώς.  

Η πλέον πρόσφορη παραγωγή ενέργειας στην χώρα μας, γίνεται με την καύση υδρογονανθράκων και λιγνίτη. 
Η χρήση φυσικού αερίου για οικιακή ως και βιομηχανική εφαρμογή θεωρείται η πλέον καθαρή, σε σχέση με τους λοιπούς υδρογονάνθρακες, ως προς τα παραγόμενα προϊόντα καύσεως. 
Ελάχιστα συμβάλλουν όμως οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας προς το παρόν κατ'ανάγκη, λόγω έλλειψης προγραμματισμού. 

Η καύση  των υδρογονανθράκων όμως προκαλεί ρύπανση στην ατμόσφαιρα και κατανάλωση του υπάρχοντος οξυγόνου (Ο2).
Τα δε προϊόντα της καύσης, που είναι το διοξείδιο (CO2)  και μονοξείδιο (CO) του άνθρακα,  είναι κύρια αιτία της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Η μητέρα Φύση επειδή έχει μέσα της ενσωματωμένη την εντολή προστασίας της ζωής, διότι Αυτή την δημιούργησε.
Έχει προνοήσει αρχικά να δημιουργήσει το φαινόμενο του (θερμοκηπίου).
Ο άνθρωπος όμως με την καύση υδρογονανθράκων για να καλύψει αυξημένες ενεργειακές ανάγκες, εξ αιτίας αύξησης της κατανάλωσης αγαθών. 
Ανατρέπει την αρχική  ισορροπία αερίων μαζών της ατμόσφαιρας.    
Η ισορροπημένη σύνθεσης των αερίων οξυγόνου (21% Ο2) και αζώτου (78,1 Ν2 ) συντελεί στην ύπαρξη και διατήρηση της ζωής στην Γη.

Η ισορροπία αυτή ανατρέπεται,λόγω της συσσώρευσης διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα από την καύση του πετρελαίου, αλλά και ελάττωση του οξυγόνου, που απαιτεί αυτή η καύση.  


Από την άλλη ο ίδιος ο άνθρωπος καταστρέφει την μόνη πηγή ανανέωσης του οξυγόνου, που είναι το πράσινο των δασών με στόχο.
-Την παραγωγή ξυλείας, για εμπορικούς σκοπούς. 
-Την αποψίλωση των δασών προς δημιουργία  ελεύθερης γης, για οικόπεδα και βιομηχανικές εφαρμογές 
Η αποψίλωση γίνεται με κοπή των δέντρων ή με σχεδιασμένους εμπρησμούς.

Με αποτέλεσμα να  επιτείνεται εισέτι, το υπάρχον φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Το οποίο δημιούργησε η Φύση για διατήρηση της θερμοκρασίας επιβίωσης της ζωής στους 15 βαθμούς Κελσίου.
Θερμοκρασία ιδανική για ανάπτυξη και διατήρηση της Ζωής.
Αν δεν υπήρχε το φαινόμενο του θερμοκηπίου η θερμοκρασία της Γης θα ήταν -20 βαθμούς Κελσίου.

Απόδειξη ότι η Φύση προστατεύει την ζωή είναι και ένα άλλο  χαρακτηριστικό γεγονός.
Το οποίο μάλιστα φέρει την ατυχή ονομασία,  ανωμαλία του ύδατος.
Ίσως επειδή είναι το μόνο υλικό που παρουσιάζει αυτή την ιδιομορφία, σε ολόκληρη την εκδήλωση.  
Επειδή κατά την ψύξη μετά του 4 βαθμούς Κελσίου και μέχρι τους 0 βαθμούς, η συστολή του ύδατος αντιστρέφεται και γίνεται διαστολή. 
Αυτή η ιδιομορφία, αποτελεί θεία επέμβαση προς σωτηρία της Ζωής κάτω από την επιφάνεια λιμνών και θαλασσών.
Αυτό φαίνεται σαφώς στην παρακάτω φωτογραφία-σχέδιο, βάσει της νομοτέλειας της Φύσης. 
Σαφές δείγμα της πρόνοιας της Φύσης για την ύπαρξη και προστασία της υποθαλάσσιας Ζωής. 


                                     

Αποτέλεσμα αυτής της ιδιομορφίας είναι το νερό των λιμνών και θαλασσών, να παγώνει μόνο στην επιφάνεια, στην οποία επικρατεί η θερμοκρασία (0) βαθμοί Κελσίου.
Αφήνοντας τον βυθό ανέπαφο για ανάπτυξη της θαλάσσιας Ζωής, φυτικής και ζωικής προέλευσης.   

Τι άλλο να κάνει επιτέλους η Φύση για να μας δείξει την βαθιά ηθική της υπόσταση απέναντι στην (Ζωή).

Ο άνθρωπος όμως αντίθετα κάνει, ότι είναι δυνατόν για να ανατρέψει τις υπάρχουσες φυσιολογικές συνθήκες διατήρησης της Ζωής επί της Γης.



Μοιάζει δηλαδή σαν τον γεωργό, που έκοβε το κλαδί του δέντρου επάνω στο οποίο καθόταν και ο ίδιος . 



Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει απολέσει τελείως τις πανανθρώπινες αξίες και προσκυνάει την μόνη αξία που απόμεινε. 
Το Χρήμα.

Αν αναζητήσουμε την αιτία του ξεπεσμού, η απάντηση είναι μία και μονολεκτική.
Καπιταλισμός ή κεφαλαιοκρατία.
Το αδίστακτο κεφάλαιο, που δεν έχει πατρίδα, ούτε θρησκεία, είναι υπεύθυνο για τον ξεπεσμό του ανθρώπου στην υπάρχουσα κατάσταση ανηθικότητας.
Η μόνη του θρησκεία που πιστεύουν οι κατέχοντες το κεφάλαιο, είναι η διατήρηση και αύξηση  του κεφαλαίου με κάθε μέσον.
Πρόκειται δηλαδή για απόλυτη κυριαρχία της ύλης επί του πνεύματος  

Έτσι έχουν δημιουργηθεί δυο κυρίως τάξεις.
Οι φτωχοί και οι κατέχοντες το κεφάλαιο.
Ανάμεσά τους υπάρχει και μια άλλη τάξη, η τάξη των επιστημόνων.
Αυτήν την τάξη φοβούνται οι πλούσιοι, γιατί είναι οι μόνοι που καταφέρνουν να διατηρήσουν λίγη ανθρωπιά, ως σκεπτόμενα όντα

Παρά ταύτα  η τάξη των πλουσίων θεωρείται η περισσότερο  αδικημένη πνευματικά τάξη μέσα στην ζωή.
Αφού σ' αυτούς δεν διασώζεται καμία απολύτως αξία.
Που να βρει χώρο να υπεισέλθει στην συνείδηση τους, η όποια δήποτε  αξία.
Αφού τον χώρο ολόκληρο τον έχουν καταλάβει οι "αρετές" της πλεονεξίας, της καλοπέρασης, της προσπάθειας αύξησης του κατεχόμενου κεφαλαίου, μαζί με έναν απέραντο εγωισμό. 

Υπάρχουν ασφαλώς και οι φωτεινές εξαιρέσεις φιλάνθρωπων πλουσίων.
Οπότε επιβεβαιώνεται έτσι και  ο κανόνας.

Στην τάξη των επιστημόνων η τάση για παρανομία είναι πιο σπάνια.
Όσο πιο κοντά στους νόμους της Φύσης βρίσκεται το αντικείμενο της επιστήμης.
Τόσο πιο λίγο επιρρεπείς για εκτροπή από τον νόμο είναι κι αυτοί, που υπηρετούν τις συγκεκριμένες επιστήμες. 

Ένα άλλο σύγχρονο πρόβλημα σε απόλυτη σχέση με το κεφάλαιο, είναι το μεταναστευτικό.  
Το φαινόμενο, που προβληματίζει πολύ τις κοινωνίες της Ευρώπης και του κόσμου άμεσα ή έμμεσα εξ επαγωγής. 
Αιτία πίσω απ' αυτό το φαινόμενο είναι ξανά η μάχη για το κεφάλαιο. 
Το κεφάλαιο επικαλούνται ακόμη και ολόκληρα κράτη για να εμφανίσουν  δύναμη.

Τρεις είναι οι κυριότερες αιτίες διχασμού μέσα στην ανθρωπότητα.
-Το κεφάλαιο. 
- Η διεκδίκηση εδαφών 
-Οι θρησκευτικές διαφορές των λαών. 

Στο κράτος της Συρίας για παράδειγμα έχει αρχίσει από το 2011 ένας (εμφύλιος) πόλεμος.
Ο πόλεμος εκεί έχει μετατρέψει ολόκληρες πόλεις σε σωρούς ερειπίων.
Οι δε άνθρωποι συγκροτούν ατέλειωτες ορδές μεταναστών, που αναζητούν απεγνωσμένα ειρηνική Γη στην Ευρώπη και αλλού, για να ακουμπήσουν και να σωθούν. 
       
Εάν ξανακοιτάξουμε το ζήτημα των δυο τάξεων, ως προς ιδιότητες που απέκτησαν οι άνθρωποι, που ανήκουν στην τάξη των φτωχών, θα δούμε ότι: 
Η τάξη των φτωχών είναι σχετικά  ευνοημένη τάξη μέσα στον υπάρχοντα κόσμο, από ηθική άποψη.
Γιατί μόνο εκεί μπορεί να συναντήσει κανείς πράξεις αληθινής ανθρωπιάς και θυσίας.
Ας έχουμε όμως εμπιστοσύνη στο ανθρώπινο είδος.
Δεν μπορεί να μείνει για πολύ βουτηγμένος στην αδράνεια ένας Θεός.
Θα έρθη και η στιγμή  της Ανάστασης.  

Την Άνοιξη αν δεν την βρεις

την φτιάχνεις

(Οδ. Ελύτης)