Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Η μάχη για την Ισότητα των δυο φύλων.




Εμφανής διαφορά ανατομίας Εγκεφάλου.
Οι άντρες με τις γυναίκες διαφέρουν ουσιαστικά εκ κατασκευής από την Φύση
Οπότε δεν επιτρέπεται να μιλάμε για ισότητα των δυο φύλων.
Είναι σαν να κάνουμε συνεχώς την αμαρτία, να απορρίπτουμε την δομή και ουσία της Φύσης.
Ας επισημάνουμε κατ' αρχήν τις (ανατομικές) διαφορές.

Τα κυκλώματα του αντρικού εγκέφαλου διαφέρουν από αυτά της γυναίκας.
Με αποτέλεσμα διαφορετικό τρόπο επεξεργασίας των εισερχομένων πληροφοριών και λήψη αποφάσεων. 
Αλλά η σημαντική ανατομική διαφορά βρίσκεται στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, αυτή  που καθορίζει και το φύλο των ανθρώπων.  
Η περιοχή αυτή επεκτείνεται και στο εσωτερικό του σώματος, που δεν φαίνεται.
Τα όργανα που υπάρχουν εκεί, εξυπηρετούν την γεννητική λειτουργία αρσενικού και θηλυκού Ανθρώπου.   
Αλλά και το υπόλοιπο σώμα της γυναίκας, ως προς την εμφάνιση και δομή των εσωτερικών οργάνων, παρουσιάζει αρκετές διαφορές, σε σχέση με  το αντίστοιχο αντρικό σώμα.
Το δέρμα της γυναίκας δεν παρουσιάζει την τριχοφυΐα που διακρίνει τον άντρα.
Η περιοχή του στήθους στην γυναίκα παρουσιάζει αισθητή διαφορά σε σχέση με τον άντρα, αφού από εκεί τρέφεται το νεογνό στην αρχή της Ζωής του.  

Αυτές οι ουσιαστικές διαφορές επιβάλουν αναγκαστικά ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης, καθημερινών ασχολιών και συμπεριφοράς των δυο μελών.
Η καθημερινότητα των δυο εμφανίζει σημαντικές αλλαγές, στο σπίτι και στην κοινωνική ζωή.
   
Στην εκδήλωση της Φύσης υπάρχουν σημάδια που δείχνουν την αλήθεια πίσω από τα φαινόμενα.
Την αλήθεια αυτή διατύπωσε αρχικά ο Ηράκλειτος με την ακόλουθη ρήση: 
Ο Άναξ ου το μαντείο έστι το εν Δελφοίς, ου λέγει ουδέ κρύπτει, αλλά σημαίνει. 

Η φύση ολόκληρη είναι γεμάτη σύμβολα, ένα μεγάλο ανοιχτό βιβλίο, γεμάτο σοφία.
Φαίνεται σαν να καλεί τον άνθρωπο, να γίνει κοινωνός της αλήθειας και της σοφίας, που κυβερνάει όλη την εκδήλωση.
Έτσι μόνο μπορεί να αποκτηθεί η συνειδητότητα, που είναι η βάση της Αυτογνωσίας.  
Τα σύμβολα ερμηνεύονται απλά, με έναν κώδικα που βασίζεται στους νόμους της Φύσης.
Ένας από αυτούς τους συμβολισμούς είναι και οι ανατομικές διαφορές, που παρουσιάζουν τα δυο ανθρώπινα  φύλα.

Διαφορές συμβολίζουν  μια μεγάλη αλήθεια.
Ότι Γυναίκα και άντρας είναι όντα, που το ένα συμπληρώνει το άλλο.
Η βιολογική  ένωσή τους επέρχεται κατά  την Ερωτική λειτουργία.
Αυτή συνοδεύεται από πληρότητα στο πνευματικό πεδίο.
Τότε ισοπεδώνεται η υπάρχουσα διαφορετικότητα μεταξύ τους και οι δυο υπάρξεις έχουν την αίσθηση ενιαίου Όντος.
Είναι οι στιγμές, που τα δυο χωριστά όντα βιώνουν ασυνείδητα τον πρώτο νόμο της εκδήλωσης, που είναι η Ενότητα.

Ο ιδανικός συνδυασμός είναι, όταν η σχέση 

πατάει και στα τρία επίπεδα, Υλικό-

Συναισθηματικό  και Πνευματικό ταυτόχρονα


Στην κορύφωση της ηδονής επέρχεται ο κορεσμός και ακολουθεί πλήρης χαλάρωση και ευτυχία.
Αυτό σαν ένα δείγμα αμοιβής, για την απόφαση δυο ετερόφυλων ανθρώπων, να συνδεθούν ερωτικά, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για την μεγάλη αλήθεια. 

Ο άντρας και η γυναίκα με άλλα λόγια είναι τα δυο μισά ενός και του αυτού τέλειου Όντος.
Το ΟΝ αυτό είναι ο ολοκληρωμένος Άνθρωπος. 




Στο βιβλίο του, Άντρες από τον Άρη και Γυναίκες από την Αφροδίτη ο Δρ.Jhon Gray γράφει:



Μια φορά και έναν καιρό, οι κάτοικοι του Άρη συναντήθηκαν με τις κατοίκους της Αφροδίτης. Αγαπήθηκαν και έζησαν ευτυχισμένα μαζί για πολλά πολλά χρόνια, κι αυτό γιατί είχαν αποδεχτεί -και σεβαστεί- τις διαφορές τους. 
Κάποτε όμως, ήρθαν στη Γη κι έπαθαν αμνησία: Ξέχασαν ότι είναι από διαφορετικούς πλανήτες και επομένως, ότι είναι διαφορετικοί.
Οι διαφορές μεταξύ ανδρός και γυναικός είναι κραυγαλέες και βρίσκονται στο ανατομικό - βιολογικό και πνευματικό πεδίο.
Αυτές οι διαφορές ήταν το αίτιο, που ξέσπασε ένα ατελείωτο πολεμικό παιχνίδι μεταξύ των δυο φύλων.

Αξιοσημείωτο είναι το ότι και οι ίδιοι δεν γνωρίζουν ότι, η πραγματική αιτία αυτής της διαμάχης είναι η διαφορετικότητα των φύλων τους.

Χρησιμοποιώντας αυτό το παράδειγμα ο Δρ John Gray αποκαλύπτει πόσο διαφέρουν οι άντρες και οι γυναίκες σε όλες τις πλευρές της ζωής τους: 
Όχι μόνο επικοινωνούν με διαφορετικό τρόπο, αλλά και σκέπτονται, αισθάνονται, αντιλαμβάνονται, αντιδρούν, χρειάζονται και εκτιμούν με διαφορετικό τρόπο. 
Μοιάζουν σχεδόν σαν να προέρχονται από διαφορετικούς πλανήτες, να μιλούν διαφορετικές γλώσσες και να τρέφονται με διαφορετική τροφή.

Η Φύση έχει αναθέσει στην Γυναίκα το ιερό καθήκον, να φέρει την ζωή μέσα της και όχι μόνο, αλλά να δύναται να υποφέρει και τις οδύνες ενός τοκετού.
Η φροντίδα της μητέρας δεν σταματάει στην γέννηση παιδιών, συνεχίζεται και στην ανάπτυξή τους με Αγάπη, όσο βρίσκεται εν Ζωή.
Διότι περίοδος εγκυμοσύνης και η γέννηση της νέας Ζωής αλλάζουν τα πάντα μέσα της, ως προς την βιολογία, την συναισθηματική και πνευματική ανταπόκριση.

Στον Άντρα ανέθεσε  το καθήκον της αναζήτησης των προς το ζειν, προικίζοντας τον  με μεγαλύτερη μυϊκή, νοητική δύναμη και κρίση. 
Εκείνος έχει την απόλυτη ευθύνη, για την εύρυθμη Ζωή και ανάπτυξη της οικογένειας στους τομείς ασφάλεια, διατροφή, εκπαίδευση. 

Αλλά ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την υποτιθέμενη (αρχή) της Δημιουργίας, για να αιτιολογηθούν αρκετές διαφορές των δυο φύλων. 
Έχει γίνει αποδεκτή Φιλοσοφικά η ύπαρξη σε χώρο (Χ) μιας αιώνιας ενέργειας  σε σφύζουσα από δραστηριότητα μορφή.
Οι  συνθήκες που διέπουν την λειτουργία Αυτής της κοσμικής  ενέργειας είναι παντελώς άγνωστες.
Αυτήν την αιώνια ενέργεια θα την αποκαλέσουμε Δημιουργική Αρχή.

Υπήρχε ή συνεχώς  δημιουργείται, ως φαίνεται μέσα στο DNA της Δημιουργικής Αρχής, το σχέδιο της εκδήλωσης σε κόσμο και η ανάπτυξη Ζωής εν συνεχεία.
Οπότε:
Με την δράση αυτής της ενέργειας προήλθαν τα πάντα. 
Χωροχρόνος, σύμπαν, γαλαξίες, άστρα, πλανήτες, νοημοσύνη και νοήμων Ζωή.
Για να λειτουργήσει όμως αυτός ο κόσμος χωρίς προσκόμματα, χρειάστηκε να τεθούν φυσικοί νόμοι.

Οι νόμοι αυτοί έγιναν, γιατί έτσι ήταν, να γίνει.
Αυτό σημαίνει ότι, όλα τα όντα αυτού του σύμπαντος οφείλουν, να σέβονται και να ακολουθούν τους νόμους και τις δομικές (αρχές) της εκδήλωσης. 
Προκειμένου αυτό το σύμπαν να λειτουργεί με εύρυθμο και αρμονικό τρόπο.

Η τρίτη από τις αρχές που περιγράφονται στην ανωτέρω παραπομπή, είναι η κοσμική αρχή της ομοιότητας των δομών στην εκδήλωση. 
Σύμφωνα με αυτή δημιουργήθηκαν άπειρες ομοιότητες στις δομές κατά  την εκδήλωση της Φύσης σε κόσμο.
Επισημαίνω δυο εξ αυτών:
Η ομοιότης δομής Ηλιακού συστήματος σε Ήλιο και πλανήτες και της δομής του ατόμου της ύλης σε πυρήνα και ηλεκτρόνια.

Η δεύτερη ομοιότητα είναι λειτουργική και αναφέρεται στα ζεύγη {Ήλιος, Γη} και {Άντρας,Γυναίκα}. 
Η ομοιότητα αυτή συνηγορεί υπέρ της διαφορετικότητας των δυο φύλων, που είναι το θέμα, του τίτλου του παρόντος κειμένου:
-Η λειτουργία του Ήλιου, έχει το όμοιό της με την λειτουργία του αρσενικού Ανθρώπινου Όντος. 
-Χωρίς την δράση της ακτινοβολίας του Ήλιου, η Ζωή πάνω στην Γη δεν θα μπορούσε να υπάρξει.
-Χωρίς το σπέρμα  του άντρα-Γεωργού, η ανθρώπινη Ζωή εκλείπει από τον πλανήτη Γη.

Οι ομοιότητες αυτές αποτελούν αιτίες γονιμότητας , της Γυναίκας και της Γης.
Γενικά σε όλον τον πλανήτη Γη, χωρίς την συνεργασία Αρσενικού και Θηλυκού  στοιχείου η (Ζωή)  δεν θα μπορούσε καν να υπάρξει. 
Συνεπώς ο άντρας παίζει τον ίδιο ρόλο στο παιχνίδι της Ζωής, που παίζει ο Ζωοδότης Ήλιος. Η δε γυναίκα έχει έναν ρόλο όμοιο με τον ρόλο της γης. 

Να γιατί πρέπει, να μάθουμε, να διαβάζουμε και να ερμηνεύουμε τα σημάδια, που μας υποδεικνύει η Φύση.
Διότι τότε μόνο είναι δυνατόν, να κατανοήσει ο Άνθρωπος το πνεύμα της Δημιουργίας.
Οι όμοιες περιπτώσεις  Ήλιου - Γης και αντιστοίχως Άντρα - Γυναίκας δείχνουν αναμφισβήτητα.
Ότι το Άρρεν και το Θήλυ Ανθρώπινο Ον  ολοκληρώνονται βιολογικά, ψυχολογικά και κοινωνικά μόνο, όταν αποτελέσουν φυσιολογικό ενιαίο σύνολο.

Ο πρώτος νόμος της Δημιουργίας είναι ο νόμος της Ενότητας.
Η βάση και ουσία αυτού του νόμου είναι η Αγάπη

Όλα λειτουργούσαν νόμιμα στον Παράδεισο της Εδέμ και οι άνθρωποι ήταν ευτυχισμένοι.
Έως ότου η Εύα, παρακινούμενη από τον όφι, έβαλε την ιδέα στο μυαλό του Αδάμ.
Να δοκιμάσουν τον καρπό από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού, για να αποκτήσουν θεϊκή γνώση και σοφία.
Ο Θεός όμως όστις τα πανθ' ορά, τους συνέλαβε ακριβώς την στιγμή τέλεσης της παράνομης πράξης.
Η τιμωρία ήταν βαριά, διωγμός από τον Παράδεισο.   

Αυτό περιγράφει ο μύθος συμβολικά στην Παλαιά Διαθήκη. 
Αυτός ο "μύθος" συμβολίζει μια μεγάλη αλήθεια ότι:
Ο  πυρήνας του ανθρώπου εκ φύσεως αποτελείται από  το υλικό, που λέγεται Αγάπη. 
Ο προορισμός του είναι να ζει ειρηνικά με κυβερνήτη την Αγάπη.
Τα δε έργα του να είναι δημιουργικά και να οδηγούν σταθερά στην απόκτηση Αυτογνωσίας. 

Όμως κατά το πέρασμά του από τις τρεις φάσεις της Ζωής, οικογένεια, παιδεία, και τέλος στην ενεργό δράση του μέσα στην κοινωνία. 
Αποκτά συνήθειες, που του προκαλούν εμπόδια στην συνέχιση της Ζωής του. 
Ο πυρήνας της Αγάπης, τον οποίο εφοδίασε  τον άνθρωπο αρχικά η Φύση. Καλύπτεται από ένα παχύ στρώμα συνηθειών υπό μορφήν ρύπων. 
Αυτό το παχύ και σκληρό στρώμα ρύπων, στέκεται σθεναρό εμπόδιο, στην ανάδειξη της αληθινής ουσίας και του εσωτερικού πλούτου Αγάπης.
Που συνιστά  την ουσία του Ανθρώπου.
  
Οι συνέπειες του διωγμού του Ανθρώπου απ'τον Παράδεισο, σύμφωνα και με τον μύθο της παλαιάς Διαθήκης είναι:
-Η υποχρέωση να κερδίζει την ζωή του με τον ιδρώτα του προσώπου του.
-Και το σπουδαιότερο,  η τιμωρία να αναζητά διαρκώς το άλλο μισό της οντότητας, για να ολοκληρωθεί στο πλήρες ΟΝ, που είναι ο Άνθρωπος.

Μια άλλη ιδέα, που δυστυχώς αναπτύσσεται στα τρία στάδια της ενηλικίωσής του. 
Είναι:
Η ιδέα της ιδιοκτησίας εμφανίζεται ήδη από την παιδική ηλικία, καθώς φαίνεται στο παιχνίδι των μικρών παιδιών στην διπλανή φωτογραφία. 
Όταν δεν έχει αναπτυχθεί ακόμα η αρετή της κατανόησης συνεργασίας. 

Η ιδιοκτησία αντικειμένου απαιτεί και έναν κάτοχό, ως επιτάσσει ο Νους. 
Αυτομάτως ο  Νους σπεύδει να κατασκευάσει την  (φαντασία) του "εγώ". 
Αυτό το "εγώ"  διεκδικεί ακριβώς την θέση υποκείμενου στην  ψευδαίσθηση ιδιοκτησίας. 

Η απλή λογική λέει ότι, η ιδέα της ιδιοκτησίας είναι άτοπη. 
Διότι η Φύση διαθέτει τα αγαθά της ελεύθερα, να τα χαίρονται όλοι οι Άνθρωποι, ανάλογα με τις ανάγκες και τις ικανότητες  ενός εκάστου.  
Στις σύγχρονες κοινωνίες η ιδιοκτησία είναι έννοια προσωρινή και ρυθμίζεται από νόμους της κάθε πολιτείας, για την ομαλή λειτουργία της κοινωνίας.

Εάν το "εγώ"αποκτήσει φυλετική ταυτότητα τότε δημιουργούνται αντίστοιχα κινήματα. 
Ο φεμινισμός σαν ιδέα ήταν γνωστός από την αρχαιότητα ακόμη.
Ο Αριστοφάνης είχε γράψει σχετικά με την θέση της γυναίκας, την Κωμωδία (Λυσιστράτη)
Αντιγράφω την πρώτη παράγραφο στην σχετική σελίδα της Βικιπαίδειας.

Η Λυσιστράτη είναι κωμωδία του Αριστοφάνη που γράφτηκε και διδάχθηκε το 411 π.Χ.. Θεωρείται ένα από τα παλιότερα και χαρακτηριστικότερα αντιπολεμικά έργα. Η υπόθεση έχει να κάνει με τη σεξουαλική απεργία που κηρύσσουν οι γυναίκες της Αθήνας και της Σπάρτης, προσπαθώντας έτσι να πείσουν τους άντρες τους να σταματήσουν τον Πελοποννησιακό Πόλεμο.
  
Το Φεμινιστικό κίνημα, έχει άμεση σχέση με το εξεταζόμενο ζήτημα της διαμάχης των δυο Φύλων.

Η Γυναίκα αισθάνθηκε αδικημένη από τον άντρα, σαν δεύτερης κατηγορίας ον.
Η αιτία ήταν η πατριαρχική συμπεριφορά του άντρα στον χώρο του σπιτιού και της Εργασίας. 
Στην αρχή  αντέδρασε ήπια στην καταπίεση που της επιβαλλόταν,  αλλά μετά μεταλλάχτηκε σε βίαιο κίνημα.
Έτσι η ιδέα του (φεμινισμού) παρεξέκλινε τελικά από την αρχική της τοποθέτηση, που ήταν οι κατακτητικοί πόλεμοι των αντρών. 
Η σύγχρονη αιτία του Φεμινισμού σχετίζεται με την αντικανονική συμπεριφορά των αντρών έναντι των γυναικών στο σπίτι και στην κοινωνία.

Η ιστορία των κινημάτων εξελίσσεται στην συνέχεια σε μια ταλάντωση, περί ένα σημείο ισορροπίας.
Όπως συμβαίνει τελικά σε όλα τα κινήματα, μέχρι να εκλείψει η ενεργός αιτία.
Στην περίπτωση του φεμινισμού η βαθύτερη αιτία είναι η αντιπολεμική στάση της γυναίκας, για να επέλθει  η ειρήνη μεταξύ των ανθρώπων.


Η ταλάντωση αυτή είναι τυπική αποσβενύμενη ταλάντωση, μέχρι το σύστημα να βρει την θέση ισορροπίας. 

Η ισορροπία στο ζήτημα της ισότητας των δυο φύλων θα επέλθει, όταν εκλείψει  η ιδέα του φεμινισμού, λόγω κατανόησης της διαφορετικότητας των δυο φύλων. 

Που σημαίνει οικογενειακή και κοινωνική αποκατάσταση της φυσιολογικής θέσεως των δυο φύλων. 
Προς το παρόν ο αγώνας συνεχίζεται.
Υπάρχουν πολιτισμένες κοινωνίες στον κόσμο που έχει αποκατασταθεί η ισορροπία με διάφορες παραλλαγές. 
Η γενίκευση όμως για όλον τον πλανήτη είναι άγνωστο πότε και αν θα συμβεί κάποτε.     


Οι τρόποι που οδηγούν τα δυο μισά του Όντος να σμίξουν οφείλονται στις τρεις αιτίες:
Σεξ-Αγάπη - Φιλία.(Sex-Love-Friendship)


Οι τρεις αυτές αιτίες μπορεί να σταθούν άλλοτε μόνες τους, άλλοτε ανά δυο ή τέλος, όπερ και σπανιότερο, σύμπτωση και των τριών μαζί. 
Τα γνωρίσματα Σεξ-Αγάπη-Φιλία ανήκουν αντιστοίχως στα επίπεδα: Υλικό-Συναισθηματικό-Πνευματικό πεδίο.
Το Σεξ είναι η φυσιολογική  έλξη των φύλων, ως εφαρμογή του κοσμικού νόμου παγκόσμιου έλξεως, που ισχύει σε όλο το σύμπαν.
Το Σεξ αφορά το υλικό μέρος του ανθρώπου, ως εκ τούτου δεν έχει καθόλου  προσωπικό χαρακτήρα.
Εν αντιθέσει με την Αγάπη που έχει συναισθηματικό χαρακτήρα και αφορά συγκεκριμένο πρόσωπο.
Φιλία και Σεξ, φιλικό Σεξ δηλαδή, δεν στέκεται, αντίκειται εξ άλλου και στον ηθικό νόμο.
Η Φιλία πάλι ανήκει στο πνευματικό πεδίο.
Η Φιλία είναι καθαρή ανθρώπινη Αγάπη, ανεξάρτητη από το φύλο των ανθρώπων.
Η Αγάπη είναι απαραίτητο στοιχείο επιβίωσης, όχι μόνο του ζεύγους, αλλά και ολόκληρης της ανθρωπότητας. 
Η ύπαρξη της Αγάπης διώχνει μακρυά τον φόβο του θανάτου και όλους τους φόβους που ανάγονται σ' αυτόν.

Ο ιδανικός συνδυασμός είναι, όταν η σχέση πατάει και στα τρία επίπεδα, Υλικό-Συναισθηματικό  και Πνευματικό ταυτόχρονα
Η μικρή κοινή περιοχή των τριών κύκλων αντιπροσωπεύει την σπάνια και ιδανική πιθανότητα να συμπέσουν και οι τρεις ιδιότητες μαζί

Θα δούμε τώρα, πως επιτυγχάνεται η επικοινωνία του ιδανικού ζεύγους ανθρώπων με την ίδια την Φύση.
Εδώ θα επικαλεσθούμε από την τεχνολογία, την επικοινωνία μεγάλων αποστάσεων μεταξύ πομπού-δέκτου
Διάταξη επικοινωνίας μεγάλων αποστάσεων 

Η θεωρητική δομή των δυο πομποδεκτών απαιτεί την ύπαρξη κυκλωμάτων συντονισμού.

Ο πυκνωτής (c) στο κύκλωμα είναι μεταβλητός
Τα κυκλώματα αυτά αποτελούνται από  παράλληλο συνδυασμό πηνίου Αυτεπαγωγής (L) και πυκνωτή Χωρητικότητας (C).
Αποτελούν δε την είσοδο-έξοδο πομποδεκτών.



Στο αντίστοιχο κύκλωμα συντονισμού του
αποκαλούμενου βιολογικού πομποδέκτη. 
-Ο άντρας εκτελεί μαγνητική λειτουργία θέλησης, όμοια με αυτήν του πηνίου.
-Η δε γυναίκα παίζει τον ρόλο του μεταβλητού πυκνωτή ηλεκτρικών φορτίων.
Πραγματικά ο ρόλος της γυναίκας μέσα στο ζευγάρι είναι μεταβλητός-διορθωτικός.
Η Γυναίκα ως ενεργό μέλος του ζευγαριού με την
σοφία, που την προίκισε η Φύση για την
προστασία της Ζωής.
Ασκεί ρυθμιστικό και συντονιστικό ρόλο της 

ορθής πορείας του ζεύγους, στην Ζωή και στην 


επικοινωνία με το πνευματικό σύμπαν.
Συντονίζει με  άλλα λόγια τον
βιολογικό πομποδέκτη.
Ο ρόλος του Άντρα είναι εξ ίσου καίριος.
Δεδομένου ότι με τα προσόντα που διαθέτει, παρέχει τα απαραίτητα εφόδια στην οικογένεια.
Παρακολουθεί, ελέγχει, υποδεικνύει και επιβάλει τις δέουσες αλλαγές, όπου και όταν χρειαστεί.
Ως μέτοχος του τέλειου ζεύγους, συμβάλει αποφασιστικά στην επιτυχία του σκοπού της Φύσης.

Ο λόγος που δημιούργησε την (Ζωή) η Φύση, ως γνωστόν, ήταν η Αυτογνωσία της Φύσης.
Με την δράση των δομών: 
-Του βιολογικού πομποδέκτη, που δημιουργείται από το τέλειο ζεύγος.
-Ως και του πνευματικού πομποδέκτη της Φύσης. 
Έτσι μπορεί να επιτευχθεί η επικοινωνία μεταξύ υλικού πεδίου και πνευματικού χώρου. 
Ένα είδος  υπερβατικής επικοινωνίας με την ίδια την Φύση .
Το τέλειο ζευγάρι ανταλλάσσει πληροφορίες ουσιαστικά με την ίδια την Φύση.
Υπάρχει δυνατότητα το τέλειο Ζευγάρι να δημιουργηθεί και στο ένα μόνο μέλος του ζεύγους, κατόπιν εσωτερικής αναγέννησης του άλλου ημίσεος.
Ανάλογη διαδικασία συμβαίνει με τους μύστες της ανθρωπότητας (Βούδας, Κρίσνα, Ερμής, Μωυσής, Πυθαγόρας, Πλάτωνας, Ιησούς...) 
Σ' αυτές τις περιπτώσεις επιτυγχάνεται ο σκοπός της εκδήλωσης, που είναι η Αυτογνωσία της Φύσης, παράλληλα με την (αυτογνωσία) του Ανθρώπου.

Προϋπόθεση της αληθινής ευτυχίας είναι η αλληλοκατανόηση κι από τους δυο της διαφορετικότητας του άλλου φύλου.

Για να σταματήσει ο ένας να αποδίδει παράλογη συμπεριφορά στον άλλον.
Να τελειώσει μια και καλή η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ τους.
Διότι με την συνειδητοποίηση της διαφορετικότητας των δυο φίλων καταρρίπτεται και ο μύθος της ισότητας.
Γνωρίζει ο καθ' ένας από τους δυο τις ειδικές ανάγκες, που συνεπάγεται το διαφορετικό φύλο του άλλου.
Σέβεται την διαφορετικότητα του άλλου φύλου.
Αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη στα μέλη του ζευγαριού, που είναι βασικό στοιχείο Ενότητας. 

Αποτέλεσμα κατανόησης της διαφορετικότητας των φύλων, είναι το σταμάτημα της διαμάχης Άντρα με Γυναίκα,  λόγω άγνοιας της ιδιαιτερότητας του άλλου. 
Τώρα γνωρίζουν βαθιά ο ένας τον άλλον και μπορούν να απολαύσουν την ζωή τους, σε ατμόσφαιρα κατανόησης και ελευθερίας. 

Ο όρος ισότητα των δυο φίλων σύμφωνα  μετά  την προηγηθείσα  ανάλυση αποκτά την δέουσα σημασία:
Ισότης των δυο φύλων, από άποψη βιολογική, ψυχολογική και κοινωνική αποτελεί καθαρή Ουτοπία.

Διότι οποιαδήποτε δράση για επίτευξη ισότητας αντίκειται στην Φυσική πραγματικότητα.
Είναι το ίδιο σαν να θέλεις, να δράσεις αντίθετα στην φυσική νομοτέλεια.

Η επιδίωξη εκ μέρους των γυναικών της αποκατάστασης αδικιών κοινωνικής μεταχείρισης, σε σχέση με τους άντρες λογικά και ανθρώπινα είναι δίκαιη.
Για την κοινωνική θέση της Γυναίκας μπορεί η πολιτεία, να θεσπίσει τις κατάλληλες δομές, ώστε να επέλθει δικαίωση της Γυναίκας και σ' αυτό. 
Για το Ζήτημα της διαφορετικότητας των δυο φύλων, τον πρώτο λόγο έχει η παιδεία, από το πρώτο αυτής στάδιο.
Την στοιχειώδη παιδεία. 
Απλά μαθήματα ανατομίας με Αγάπη από 
ειδικευμένους διδασκάλους-ψυχολόγους, θα θέσουν τα θεμέλιαστα οποία θα στηριχθεί το οικοδόμημα, που λέγεται συνειδητοποίηση  της διαφορετικότητας των δυο Ανθρώπινων φύλων.

Για την επιτυχία αυτών των μαθημάτων σκόπιμο είναι, να προηγηθεί μια γενικότερη ανασκόπηση της Ζωής στον πλανήτη Γη.
Αρχίζοντας  από το φυτικό βασίλειο και περνώντας σταδιακά στο ζωικό.
Σ' αυτά τα δυο πεδία Ζωής τονίζεται η ύπαρξη της διαφοροποίησης των φύλων σε αρσενικό και θηλυκό είδος. 
Αυτός ο τρόπος εκδήλωσης της Ζωής με την διάκριση των φύλων στο φυτικό και ζωικό βασίλειο αποτελεί γενικό κανόνα Ζωής. 
Τα παραδείγματα άφθονα μέσα απ' την Ζωή.
Στο φυτικό βασίλειο για παράδειγμα την άνοιξη όλη η φύση ξυπνάει από τον λήθαργο του Χειμώνα.
Όργιο γονιμοποίησης γίνεται στο φυτικό και ζωικό βασίλειο.
Η πεταλούδα που τρέχει από  άνθος σε άνθος για να ρουφήξει το νέκταρ του χυμού των λουλουδιών. 
Μεταφέρει την γύρη στα πόδια της και γονιμοποιεί τα λουλούδια του αντίθετου φύλου. 
Στο ζωικό βασίλειο πάλι από έντομα μέχρι εξελιγμένα θηλαστικά (ερωτεύονται), για να αποκτήσουν απογόνους και να διατηρηθεί η φυλή τους.  
   
Αυτόν τον τρόπο επέλεξε  η Φύση, με την απαράμιλλη σοφία της, να εκδηλωθεί σε κόσμο. 
Επιτυγχάνεται έτσι ο σκοπός της Δημιουργίας, που είναι η συνειδητότητα και ακολούθως η αυτογνωσία του Ανθρώπου. 
Η αυτογνωσία του Ανθρώπου μεταβιβάζεται αυτομάτως στην Ίδια την Φύση.










Τετάρτη, 1 Μαρτίου 2017

Το σύμπλεγμα Ύλης και Πνεύματος στην εκδήλωση του κόσμου.

Η κρυμμένη νομοτέλεια πίσω απ' τα φαινόμενα

Υπάρχει αλήθεια κάποια σχέση μεταξύ Ύλης και Πνεύματος?
Αν θέσετε αυτό σαν ερώτημα σε κάποιον άνθρωπο με κοινή λογική η απάντησή του θα είναι: 
Μα είναι ολοφάνερο, ότι αυτές  οι δυο έννοιες διαφέρουν ουσιαστικά. 
Όμως ο  Φιλόσοφος και Φίλος ο Γιώργος Δραγώνας έλεγε: 
Ποτέ μην αμφιβάλλετε, ότι όσο η Ύλη είναι Πνευματική, άλλο τόσο και το Πνεύμα είναι Υλικό. 
Μ' αυτήν την φράση τόνιζε την αλήθεια, ότι τα στοιχεία Πνεύμα και Ύλη ποτέ δεν χωρίζουν οριστικά στην Δημιουργία.

Αλλά ανάλογα με την φάση της εκδήλωσης υπερτερεί πότε η Ύλη και πότε το Πνεύμα. 
Αποτελεί νόμο της Φύσης η αρχή ότι:
Μέσα στο καθαρό Πνεύμα υπάρχει ο σπόρος της Ύλης καθώς και μέσα στην ατόφια Ύλη υπάρχει ο σπόρος του Πνεύματος.
Στην περίπτωση της Ύλης το Πνεύμα εκδηλώνεται με την μορφή νοημοσύνης ακόμη και στα πιο στοιχειώδη σωμάτια, που είναι τα συστατικά του ατόμου.  

Θα προσπαθήσω να αναδείξω την αλήθεια του τίτλου αυτής της ανάρτησης, αναδεικνύοντας το γεγονός, ότι Πνεύμα και Ύλη προέρχονται από την ίδια ουσία.
Η οποία ουσία-ενέργεια παρουσιάζεται άλλοτε  σαν Ύλη και άλλοτε πάλι σαν Πνεύμα.
Σε παλαιότερη ανάρτηση υπό τον τίτλο:
"Ολόκληρος ο (κόσμος) είναι ένα εντυπωσιακό φαινόμενο απόλυτα υποκειμενικό".
Είχα καταλήξει στο ακόλουθο συμπέρασμα:

Ο κόσμος όλος παράγεται από ένα μόνο υποκείμενο, που είναι ο Άνθρωπος, αυτός δημιουργεί ανά πάσα στιγμή τον κόσμο ολόκληρο.
Δεν υπάρχει με άλλα λόγια αντικειμενικό Σύμπαν.
Το Σύμπαν ολόκληρο είναι υποκειμενικό για τον κάθε Άνθρωπο.

Η πιο πάνω παραπομπή κόσμος που υπάρχει στον τίτλο της εν λόγω ανάρτησης.
Επαναφέρει το αντίστοιχο κείμενο, που καταλήγει στο αναφερθέν συμπέρασμα.
Καθώς διάβαζα πάλι αυτήν την ανάρτηση, με τον εν λόγω τίτλο, μου έκανε εντύπωση, ο χαρακτηρισμός, που είχα αποδώσει στην εμφάνιση του κόσμου της ύλης.
Την εμφάνιση του κόσμου που ζούμε την είχα αποκαλέσει Μαγεία της Φύσης.

Εδώ χρειάζεται να διερευνηθεί  λίγο η έννοια της λέξεως μαγεία.
Μαγεία με την έννοια της  επέμβασης στην Φυσική νομοτέλεια για αλλοίωση της Φυσικής πραγματικότητας, ασφαλώς δεν υπάρχει.

Μόνο τεχνητή μαγεία αναγνωρίζεται με την μορφή της ταχυδακτυλουργίας.
Κορυφαίος ταχυδακτυλουργός-θαυματοποιός του κόσμου, είναι ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ. 
Ο οποίος αποκαλύπτει σε έναν δημοσιογράφο, στο ακόλουθο βίντεο, το μυστικό κόλπο ορισμένης μαγείας, από το ρεπερτόριο των "μάγων".


Απομυθοποιεί έτσι την τέχνη του ταχυδακτυλουργού, από τον καταχρηστικό χαρακτηρισμό της Μαγείας. 

Απομένει έτσι μετέωρο το ερώτημα: 
Είναι η δημιουργία το κόσμου αποτέλεσμα της μαγείας της Φύσης, μέσω του Ανθρώπινου Εγκεφάλου?


Το βόρειο Σέλας και  ο Άνθρωπος στην κορυφή του βουνού.
Ζωγραφίζει την ομορφιά της Φύσης
Έκσταση, ένα με την Φύση

              ΦΥΣΙΚΌ  ΠΕΡΙΒΆΛΛΟΝ - ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
 Η Μαγεία της Φύσης στις βασικές της εκφάνσεις.

Περιβάλλον: Ο Άνθρωπος στην κορυφή του χιονισμένου βουνού κάτω από το φως του Σέλαος.
Μια εικόνα που υποβάλει απέραντο σεβασμό στην Φύση. 
Η οποία έχει προικίσει το ΟΝ Άνθρωπος με την γιγαντιαία φυσική και ψυχική δύναμη, για να επιτυγχάνει παρόμοιους άθλους.
Η όλη εικόνα συνιστά πράξη αληθινής Μαγείας, που δημιουργεί η Φύση μέσω ενός τέλειου εργαλείου, που λέγεται Ανθρώπινος Εγκέφαλος.
Η φύση ωθεί τον άνθρωπο, να ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά, για να αποκτά σφαιρική αντίληψη του κόσμου.
Γεγονός που συμβάλει αποτελεσματικά στην αποταύτιση του από τις γήινες μορφές και επομένως στην απόκτηση περισσότερης συνειδητότητας. 

Η κοπέλα στην αριστερή εικόνα νοιώθει έντονη την ανάγκη να απεικονίσει με την δύναμη της ζωγραφικής, την ομορφιά του εσωτερικού της κόσμου, ταυτόσημη με την Φυσική αρμονία, που πηγάζει από τα μύχια της ψυχής της.

Η κοπέλα δεξιά βρίσκεται σε έκσταση Αυτογνωσίας, αντικρίζοντας την ομορφιά του εσωτερικού της κόσμου.
Όπως απεικονίζεται από το ολόγραμμα του Εγκεφάλου της, που παρουσιάζει το αρμονικό καθρέφτισμα της ψυχικής της δομής.

Η Κβαντομηχανική επιβεβαιώνει αυτόν τον ισχυρισμό με τον πιο σίγουρο τρόπο της Φυσικής επιστήμης. 
Το πείραμα,  επαληθεύει έτσι το πόρισμα της Κβαντομηχανικής σχετικά με την αλήθεια της φύσης του Κόσμου.

Ο κόσμος αυτός όπως φαίνεται στον κάθε Άνθρωπο είναι η προβολή στον Ευκλείδειο χώρο του (ολογράμματος), που κατασκευάζει ο Εγκέφαλός του. 
Την προβολή αυτή ο Άνθρωπος αποκαλεί πραγματικότητα.
Αυτή η πραγματικότητα χαρακτηρίζεται καθαρά υποκειμενική, μια και είναι προϊόν των αισθήσεων του Ανθρώπου κατόπιν επεξεργασίας από τον Εγκέφαλο του. 
  
Στην πράξη η Φύση είναι ο Δημιουργός του κόσμου, εκμεταλλευόμενη τον μηχανισμό του τελειότερου κατασκευάσματος σε  όλη την Γη.  
Τον Ανθρώπινο εγκέφαλο.
Η φύση έχει επιλέξει αυτό το όργανο σαν  (κατοικία) της. 
Αυτό είναι το εργαστήριο που χρησιμοποιεί η Φύση για την Δημιουργία του Κόσμου. 
Αυτό έχουμε επισημάνει προς το παρόν.

Η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας θα οδηγήσει τον άνθρωπο αργά ή γρήγορα, να γνωρίσει είδη Ζωής και σε άλλους πλανήτες του σύμπαντος.

Εκεί που επικρατούν κατάλληλες συνθήκες για την εμφάνιση Ζωής και ίσως σε πιο εξελιγμένη μορφή από την Ζωή στην Γη.  

Η Φύση κατά την εκδήλωση σε κόσμο, διείσδυσε ως πνεύμα εντός της ύλης.
Ο άνθρωπος δια του Εγκεφάλου του εκτελεί την αντίστροφη λειτουργία.
Μετατρέπει την υλική δημιουργία σε (πνεύμα), προκειμένου να χαρίσει στην Φύση την πολυπόθητη Αυτογνωσία
Η Αυτογνωσία της Φύσης δια του (Ανθρώπου) ως φαίνεται και αποδεικνύεται από την κβαντομηχανική, ότι είναι και ο τελικός σκοπός Δημιουργίας.

Ύλη και πνεύμα είναι η ίδια ουσία, απλώς  η πυκνότητα μεταβάλλεται και η ουσία αλλάζει μορφές.
Όλα τα υλικά σώματα περιέχουν και τις δυο μορφές της ουσίας.
Στον γνωστό υλικό κόσμο εμφανίζεται υπό την μορφή νοημοσύνης σε όλη την έκταση της ύλης, αφ' ενός και φαινομενικά αδρανούς στερεάς ύλης αφ' ετέρου.

Ο Άνθρωπος στην κορωνίδα της ζώσας ύλης κατέχει τον εγκέφαλο την τελειότερη κατασκευή της εκδήλωσης της Φύσης στην Γη και κατέχει επίσης την ανώτατη μορφή Νοημοσύνης.
Νοημοσύνη συναντάμε από τις πλέον στοιχειώδης μορφές, ύλης όπως είναι τα άτομα, μέχρι τους γαλαξίες. 
Αυτόν τον Εγκέφαλο επέλεξε η Φύση σ' αυτή την γωνιά του Σύμπαντος, για κατοικία της και μέσον απόκτησης της πολυπόθητης Αυτογνωσίας.  

Ο Άνθρωπος του 21ου αιώνα αποδεικνύει περίτρανα την θεϊκή του Φύση με τα εντυπωσιακά τεχνικά έργα στην Γη και στο διάστημα, στα οποία επιδίδεται.
Αλλά απομένει μόνο να συνειδητοποιήσει την Ενότητα του κόσμου, ως επίσης την Ενότητα  με τους συνανθρώπους του.

Να σταματήσει τον πόλεμο με τους άλλους ανθρώπους, λόγω εγωιστικών κατά φαντασία διαφορών. 
Οι διαφορές αυτές έχουν την αφετηρία τους στα παράσιτα κατά (φαντασίαν) "εγώ". 
Με αποτέλεσμα τεράστια απώλεια ζωών στην διεξαγωγή πολέμων και απώλεια πολύτιμης Ενέργειας.

Οφείλει να αφεθεί συνολικά μαζί με τους άλλους ανθρώπους στην συνειδητοποίηση της αληθινής του ουσίας και να απαλλαγεί από το παράσιτο "εγώ".
Να αφεθεί χωρίς αντίσταση στην ροή της Φύσης, για να νοιώσει αληθινή απόλαυση και Ευτυχία στην Ζωή, χωρίς την απειλή του (ανύπαρκτου) Χρόνου.