Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

Η εναρμόνιση με τους νόμους της Φύσης χαρίζει στον Άνθρωπο σωματική και πνευματική υγεία. Η τήρηση δε των νόμων της πολιτείας, συνεπάγεται ολοκληρωμένη Ελευθερία.



Η σύμπλευση με το παιχνίδι της Φύσης συνεπάγεται υγεία σωματική αλλά και πνευματική.
Η σημασία ως άνω της πρότασης προυποθέτει τήρηση των  βασικών  αρχών λειτουργίας της Φύσης.
-Δηλαδή αποφυγή  σπατάλης της διατιθέμενης από τη Φύση για μας ενέργεια.
Η Φύση με την σειρά της μας υποδεικνύει το σωστό με την συμπεριφορά της, διότι δεν σπαταλά κατά την λειτουργία της ούτε ένα 1erg. .
Το erg είναι η μικρότερη μονάδα μέτρησης έργου στην Φυσική.
-Στην Ζωή μας να μην υπερβαίνουμε το μέτρο ούτε στο φαγητό, ούτε στα λόγια, ούτε στην διασκέδαση
-Στους άλλους να δείχνουμε πάντοτε Αγάπη και κατανόηση. 

Όταν τηρούμε τους κανόνες της πολιτείας, ο νους παραμένει ελεύθερος, απαλλαγμένος από σκουπίδια, έτοιμος για επίλυση προβλημάτων Ζωής.
Πάντα έτοιμος στην διάθεση του ανθρώπου. 

Εάν όμως παραβαίνουμε τους νόμους της πολιτείας, όποιοι και να είναι αυτοί.
Οι συνέπειες, εκτός της τιμωρίας από τα όργανα της πολιτείας, αμαυρώνουν και την ηθική μας υπόσταση.
Συνεπώς ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας.
Με ότι αυτό συνεπάγεται, για την επιβίωσή μας στο κοινωνικό σύνολο.
Δυσκολεύεται με άλλα λόγια η ομαλή πορεία της Ζωής.

Οι πνευματικοί άνθρωποι που έχουν ταχθεί να εισάγουν νέες ιδέες στην κοινωνία.
Υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν έγερση αντίθετων δυνάμεων. 
Οι οποίες θα δημιουργήσουν εμπόδια στην προσπάθεια διεξαγωγής  του έργου τους. 
-Ο Χρηστός  προέτρεπε τους μαθητές του, όταν τους ξεκίναγε, να διδάξουν τον λόγο του Θεού, με τα λόγια: 
Μη δότε το Άγιον τοις κησί, μηδέ βάλητε τους μαργαρίτας ημών έμπροσθεν των χοίρων, μήποτε καταπατήσουσιν αυτούς και στραφέντες ρήξωσιν υμάς.
Το νόημα είναι το ίδιο, σαν να τους έλεγε: Προσέξτε, πως θα κάνετε την διδασκαλία της Αγάπης πιο ομαλά αποδεκτή.  
   
Είναι απλά θέμα τέχνης του λόγου, ώστε να αποφευχθεί η αναμενόμενη αντίδραση. 
Από την Φυσική γνωρίζουμε, ότι η αντίδραση λόγω αδράνειας μειώνεται σημαντικά, όσο πιο ομαλά αυξάνεται η δύναμη. 

Ο Σωκράτης παρ' όλη την σωστή διδασκαλία του, η οποία ήταν πλήρης ηθικών καινοτομιών, ήρθε σε αντίθεση με τη διοίκηση της πολιτείας λόγω παρανόησης των λόγων του.
Κατηγορήθηκε ότι διαφθείρει τους νέους και καταδικάστηκε σε θάνατο.
Ο ίδιος ο Σωκράτης πήρε με την θέλησή του το κώνειο και οδηγήθηκε στον θάνατο, για ένα και μόνο λόγο: 
Ο λόγος ήταν να μην έρθη σε αντίθεση με τους νόμους της πολιτείας.   


Αυτό επιβάλει εξ άλλου και ο κοσμικός  νόμος της αναλογίας των (δομών) στην εκδήλωση.
Που σημαίνει τήρηση αναλογίας μεταξύ της υλικής δομής και λειτουργίας της Δημιουργίας και της αντίστοιχης πνευματικής υπόστασης αυτής.
Αν θεωρηθεί ότι το απαρέμφατον ΕΊΝΑΙ παριστάνει το ανεκδήλωτο και το Γίγνεσθαι το εκδηλωμένο. 
Ο νόμος της ομοιότητος των δομών εφαρμόζεται στο ζεύγος ΕΊΝΑΙ-Γίγνεσθαι.  

Το απαρέμφατο ΕΊΝΑΙ εκπροσωπεί το ανεκδήλωτο, το δε Γίγνεσθαι αντιστοιχεί στην εκδηλωμένη Φύση, δηλαδή στην υλική πραγματικότητα. 

Στην υλική πραγματικότητα ισχύουν όλοι οι νόμοι της Φύσης.
Στο ανεκδήλωτο ΕΊΝΑΙ οι νόμοι υπάρχουν μόνο σαν ιδέες, εκεί κυριαρχεί η πιθανότητα να συμβούν γεγονότα.
Αντιστοίχως το αυτό συμβαίνει στην περίπτωση της σχέσης μακρόκοσμου και μικροκόσμου.
Η σχέση αναδεικνύεται υπό τον νόμο της αναλογίας των (δομών). 
(Περισσότερα στο βίντεο στην αρχή της ανάρτησης). 
Παράδειγμα, η δομή του Ηλιακού συστήματος με την δομή του ατόμου της ύλης.

Το πέρασμα από τον μακρόκοσμο στον μικρόκοσμο συμβαίνει, όταν περάσουμε την ενεργειακή πύλη της σταθεράς δράσεως του  Plank, που είναι το γνωστό: 
              h≈ 6,62610(-34)Joule.sec.
Η τιμή αυτή  καθορίζει το ελάχιστο όριο δράσης στο σύμπαν.
Σημείωση: Το  (-34) είναι εκθέτης με βάση το 10.
Δηλαδή το h είναι μια ελάχιστη δράση, ποσοτικά: 
Το 6,62 βρίσκεται μετά το κόμμα και 34 μηδενικά. Ένα  μηδαμινό δηλαδή ποσό, μικρότερο και από την τάξη μεγέθους ενός ηλεκτρονίου.  


Η σταθερά δράσεως του Πλανκ h είναι το ενεργειακό κατώφλι στο πέρασμα, από τον χώρο της νομοτέλειας στον χώρο των πιθανοτήτων.
Από την "πραγματικότητα" στην πιθανότητα.
H αιτιοκρατία που χαρακτηρίζει την κλασσική φυσική και που όλοι αντιλαμβανόμαστε, δεν ισχύει στον μικρόκοσμο.
Εκεί ο χώρος  χαρακτηρίζεται από πιθανολογική προβλεψιμότητα (κβαντική φυσική).

Η Φύση είναι τόσο μακρόκοσμος όσο και μικρόκοσμος. 
Η Φύση κατοικεί στο εγκέφαλο του ανθρώπου.
Ο λόγος που επέλεξε η Φύση τον εγκέφαλο, για κύρια κατοικία της.
Είναι γιατί μόνο μέσω αυτού του οργάνου, μπορεί να εκτελέσει τις πολύπλοκες διεργασίες, για απόκτηση της Αυτογνωσίας.
Για αυτόν τον λόγο,  το όργανο εγκέφαλος θεωρείται επιστημονικά η τελειότερη δομή στην εκδηλωμένη Φύση.

Ο άνθρωπος είναι κυρίως ο εγκέφαλος του.
Ένας απλός συλλογισμός, σαν αυτούς, που μαθαίνουν τα παιδιά στο δημοτικό σχολείο, καταλήγει εύκολα στο ότι:
Ο Άνθρωπος είναι αυτούσια η εκδηλωμένη Φύση. 
Αυτό σημαίνει ότι,σε κάθε συμβάν στην Φύση, ήτοι σε όλο το (σύμπαν), ο άνθρωπος καθίσταται ασυνείδητα συμμέτοχος.

Με βάσει τα όσα εξετέθησαν μέχρις στιγμής, ο άνθρωπος δεν δικαιούται να παρεκκλίνει ούτε κατά ένα κόμμα από την νομοτέλεια της (Φύσης).
Γιατί τότε ανατρέπει άθελά του ολόκληρη την κοσμική τάξη.
Δεδομένου ότι και οι νόμοι της πολιτείας γράφτηκαν από ανθρώπους, είναι κι αυτοί έργο της Φύσης, έστω κατά μια πρώτη προσέγγιση.

Διότι η Φύση μέσω του ανθρώπου,  στην συγκρότηση μιας πολιτείας, ακολουθεί την γνωστή μέθοδο που αποκαλείται:
Δοκιμή και σφάλμα (trial and error).
Σύμφωνα με την μέθοδο αυτή πραγματοποιείται σειρά προσπαθειών με βελτιούμενα διαρκώς αποτελέσματα μέχρι την τελική επιτυχία του επιδιωκόμενου σκοπού.
Αυτός είναι ο στόχος που επιχειρείται σήμερα στις συνεδριάσεις των κοινοβουλίων των Δημοκρατικών κρατών της Γης. 


Η τήρηση των νόμων της πολιτείας  χαρίζει την κοινωνική Ελευθερία και όχι μόνο, διότι η κοινωνική Ελευθερία συνεπάγεται και την νοητική τοιαύτη.
Ο Καζαντζάκης με επιθυμία δική του είχε ζητήσει, να τοποθετηθεί  επάνω στον τάφο του επιγραφή με τα λόγια:
Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, είμαι Λεύτερος.

Τα αγαθά Υγεία και  Ελευθερία χαρίζονται σε ατμόσφαιρα Ενότητας, που είναι ο πρώτος νόμος της εκδήλωσης.
Δεδομένου δε, ότι το υπόβαθρο της Ενότητας είναι  η Αγάπη, τα δυο αυτά αγαθά από μόνα τους αποτελούν εγγύηση, μιας ελεύθερης και δημιουργικής Ζωής

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

Το σύμπαν ολόκληρο είναι υποκειμενικό, αλλιώς είναι ανύπαρκτο και δεν αφορά κανένα.

Ο λόγος, που ο άνθρωπος κατασκευάζει ανά πάσα στιγμή το σύμπαν ολόκληρο, μέσα από τις αισθήσεις του, με την συνδρομή του εγκεφάλου.
Είναι για να γνωρίσει την εσωτερική του δομή και υπόσταση, για να φτάσει κάποτε σε μια ολοκληρωμένη Αυτογνωσία. 

Τα λόγια του τραγουδιού που ακούγεται παρακάτω, περιγράφουν την ομορφιά  αυτού του κόσμου,  του κόσμου,  που αντικρίζουν τα μάτια μας και υλοποιούν οι αισθήσεις μας.
Μόνο τον άνθρωπο προβληματίζει η ύπαρξη αυτού του σύμπαντος, με μόνιμη εντολή της Φύσης έσωθεν.

                                         

Νεαρός ον στα πάρτι που μας καλούσαν, ξενυχτούσαμε μέχρι πρωίας, άλλοτε χορεύοντας ευτυχισμένοι με μια όμορφη ντάμα στους ήχους του τραγουδιού What a wonderful world (" Τι υπέροχος Κόσμος") με τον Louis Armstrong. 
Και άλλοτε πάλι ξεφαντώναμε με τραγούδι και αθώα πειράγματα μεταξύ φίλων, μέχρι να δοθεί το σύνθημα (party is over) το πάρτι τελείωσε.  

Σήμερα νοιώθω κάτι διαφορετικό ακούγοντας αυτό το άσμα.
Έχοντας εμβαθύνει κατά το δυνατόν στην νομοτέλεια της Φύσης, διακρίνω τον πρωταρχικό ρόλο, που παίζει η Φύση στα συναισθήματα των ανθρώπων.

Σκέφτομαι επί πλέον την διαφορά μεταξύ της άφεσης στην κυριαρχία του συναισθήματος, χωρίς σκέψεις, όπως ήταν τότε στην νεαρή ηλικία.
Σε σχέση με την σημερινή οπτική του κόσμου μέσα από το βλέμμα  ενός "συνειδητοποιημένου" Φυσικού.
Η διαφορά είναι προφανής.

Μιλάμε για την ξένοιαστη νεαρή ηλικία που ρουφάς την ομορφιά της Ζωής, παραβλέποντας χωρίς να πολυνοιάζεσαι, για το τι κρύβουν τα φαινόμενα.
Είναι το ίδιο σαν να παραβλέπεις την Άνωση, που προκαλεί την πλεύση, όταν κολυμπάς και χαίρεσαι την ελευθερία, που σου παρέχει αυτό καθαυτό το κολύμπι. 

Όμως αυτή η στάση Ζωής έδωσε την θέση της σε μια πιο ώριμη πλέον οπτική του κόσμου, μετά από τριβή και εμπειρία με την σκληρή πραγματικότητα και τους  αντίστοιχους προβληματισμούς, που προκαλεί αυτή η εμπειρία. 
Όπως επιβάλει η έμφυτη φύση του ανθρώπου, για ότι βλέπει και αισθάνεται.  

Αν μέναμε όλοι στην νοοτροπία της νεαρής ηλικίας, θα μοιάζαμε με τους πρωτόπλαστους που ζούσαν ξένοιαστοι  στον Παράδεισο, μέχρι που  η Εύα ανακάλυψε, κατόπιν υπόδειξης από τον όφι, τον καρπό του δέντρου του καλού και το κακού. 
Με αποτέλεσμα τον έντονο προβληματισμό του συντρόφου της Αδάμ. 
Το γεγονός αυτό ήταν που προκάλεσε και την έξοδο των πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο.
Ο Θεός λέει ο υπέροχος αυτός μύθος, τους "καταδίκασε", να ζουν την υπόλοιπη Ζωή τους στην Γη, σε πραγματικές πλέον συνθήκες επιβίωσης. 

Ήταν τότε που ο Θεός αποφάσισε να τους στείλει στην Γη, για να νοιώσουν την πραγματική Ζωή, που διαφέρει ολοκληρωτικά από την Παραδεισένια.
Δεδομένου ότι μόνο η πραγματική προσγειωμένη ζωή, μπορεί να συνοδεύεται από βιώματα, που προκύπτουν στην προσπάθεια του ανθρώπου, να επιβιώσει ενάντια στα στοιχεία της Φύσης και τις κοινωνικές αντιξοότητες. 
Έτσι μόνο γίνεται πραγματική και ουσιαστική η γνώση του κόσμου, προς τον άνθρωπο και κατ' επέκταση προς την Φύση, που συγκατοικεί μαζί του μέσα στον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Η συνειδητοποίηση της Αλήθειας για τον κόσμο, φαίνεται ότι είναι το αληθινό αίτιο δημιουργίας της Ζωής.
Ειδικώς ο άνθρωπος είναι πιο φυσικό να μεταδώσει στην συγκάτοικο του την Φύση την Αυτογνωσία, που κατακτά ζώντας αληθινά. 
Όταν επιβιώνει σε πραγματικές φυσικές συνθήκες.

Είναι τότε, που βιώνει την ομορφιά και την ασχήμια της Ζωής και κατανοεί το μέγα μυστήριο της Δημιουργίας.
 Αυτή ήταν η αιτία, που πλάσθηκαν τελικώς οι άνθρωποι, ως κορωνίδα των έμβιων όντων, που κατοικούν στον πλανήτη Γη. 

Αυτός είναι ο λόγος, που το σύμπαν ολόκληρο εμφανίζεται σε κάθε ον, που διαθέτει αισθήσεις.
Η Φύση όμως προέβλεψε να εξοπλίσει ειδικώς τον άνθρωπο με το βαρύ πυροβολικό, που λέγεται εγκέφαλος. 
Με την χρήση αυτού του οργάνου ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ον στην γνωστή Φύση, που έχει την δυνατότητα, να γίνει Θεός.
Ο εγκέφαλος είναι το μέσον, που μπορεί, να οδηγήσει τον άνθρωπο κατ' ευθείαν στην κορυφή του Ολύμπου. 

Ανακαλύπτει συνεχώς νέους  φυσικούς νόμους, που κυβερνούν τα φαινόμενα, δημιουργεί επιστήμες ικανοποιόντας έτσι εντολή της Φύσης. Η επινοητικότητα του διευκολύνει την έμφυτη ικανότητα προσαρμογής και κάνει την διέλευσή του από την Ζωή πιο απλή.
Η λοιπή ζώσα ύλη δεν διαθέτει τέτοιο όπλο και η συμμετοχή της στην Αυτογνωσία του Όντος είναι μόνο παρασκηνιακή.

Αλλά δυο όμως είναι τα κυριότερα αίτια δημιουργίας, που διαθέτει ο ανθρώπινος εγκέφαλος.
Γιατί όντως διαθέτει δυο χαρακτηριστικά, που κανένα άλλο έμβιο ον δεν έχει.
Την  ανώτερη κρίση και τεράστια μνήμη, που μπορεί να την επικαλεσθεί ανά πάσα στιγμή. 
Η λειτουργία του εγκεφάλου προσδιορίζει την ειδική επεξεργασία  κάθε πληροφορίας, που προέρχεται από τις αισθήσεις.  



Ώστε να δώσει μια τελική εικόνα του κόσμου.
Η εικόνα αυτή είναι ένα (ολόγραμμα), σύμφωνα με την ανωτέρω περιγραφή του καθηγητή αστροφυσικής Κου Θεοδοσίου και σύμφωνα με την θεωρία της κβαντομηχανικής.

Φαίνεται στο τέλος, πως το όλο πανηγύρι της Δημιουργίας έγινε για τον κυριότερο εκπρόσωπο της Φύσης, που λέγεται Άνθρωπος.
Αυτό υποστηρίζει και η Ανθρωπική Αρχή.
Ο (συλλογισμός) αυτός έχει αρκετή συνέπεια.

Μετά τα όσα ήδη εξετέθησαν αναρωτιέμαι μήπως χρειάζεται να σταματήσουμε το κυνήγι φανταστικών εχθρών και ανύπαρκτων στόχων.
Σαν τον Δον Κιχώτη, που έβλεπε αντιπάλους τις φτερωτές των ανεμόμυλων και ορμούσε εναντίον τους με άλογο και κοντάρι, σαν αληθινός μονομάχος.  
Ας αναρωτηθούμε τι είναι η Ζωή και τι κάνουμε εμείς ζώντας.

Μήπως οφείλουμε να αλλάξουμε στάση απέναντι στους συνανθρώπους μας.
Να δούμε κι αυτούς σαν δυνάμει Θεούς, που αγωνίζονται χαμένοι στην έρημο της πραγματικότητας, όπως και μεις.
Να τους θεωρήσουμε συστρατευμένους στην μάχη της Αυτογνωσίας.  

Περισσότερη κατανόηση χρειάζονται οι συνάνθρωποι μας ασχέτως φύλου, με Αγάπη χωρίς αμφισβήτηση των ικανοτήτων τους.
Και προπαντός όχι συγκρίσεις με τα δικά μας χαρακτηριστικά και ικανότητες.
Και να θυμάσαι, η αντικειμενική παρατήρηση ανθρώπων γίνεται μόνο με αποταύτιση από το  ("εγώ").



   

Πέμπτη, 24 Αυγούστου 2017

Ο Κόσμος είναι άχρονος χωρίς αρχή και τέλος. Είναι μια Ενέργεια, που εισέρχεται αρμονικά στην Συνείδηση και αποσύρεται εξ ίσου αρμονικά.





Ισοδυναμία Μάζας-Ενέργειας λέει ο θείος Αλβέρτος.

Αυτός ο κόσμος που φαίνεται ίδιος σε όλους, δεν είναι έργο ούτε κάποιου Θεού ούτε Ανθρώπου.
Ο κόσμος αυτός ήταν πάντα, είναι και θα είναι μια ενέργεια, που εισέρχεται  στην συνείδηση ως ένα αρμονικό σύνολο και αποχωρεί από την συνείδηση εξ ίσου αρμονικά.
(Αυτά δηλώνει ο Μέγας (Ηράκλειτος))

Η θεωρία του Αββά Λεμαίτρ περί μεγάλης έκρηξης που όριζε την αρχή του κόσμου, έχει δυστυχώς αρκετές αδυναμίες.
Πέραν του γεγονότος ότι αντίκειται στην σκέψη του Ηρακλείτου, μια άλλη αδυναμία που βρίσκω είναι η ακόλουθη. 
Η θεωρία της σχετικότητας του Einstein έχει αποδειχθεί και πειραματικά σωστή.
Βάσει της Θ.Σ σε μια μεγάλη μάζα όπως ο Ήλιος ο χρόνος κυλάει πιο αργά, από ότι στην Γη.
Σκεφθείτε τώρα τι χρόνο, θα μετρούσαμε στο Κοσμικό Αυγό της μεγάλης έκρηξης, όπου  υποτίθεται, ήταν συγκεντρωμένη όλη η μάζα του σύμπαντος. 
Εξυπακούεται ότι δεν θα μετρούσαμε καθόλου χρόνο, διότι ο χρόνος μηδενίζεται επάνω στην άπειρη μάζα. 
Εάν υποτεθεί, ότι η μάζα ολοκλήρου του σύμπαντος ήταν άπειρη στο Κοσμικό Αυγό.

Η πρόταση της μεγάλης έκρηξης συνάντησε σκεπτικισμό από τον επιστημονικό κόσμο της εποχής.
Ο δε Einstein την θεώρησε και ύποπτη,  καθώς θύμιζε υπερβολικά Χριστιανική παράδοση της Δημιουργίας.

Σε ένα  διαστελλόμενο δε σύμπαν όπου οι γαλαξίες κινούνται με τεράστιες ταχύτητες, που πλησιάζουν την ταχύτητα του φωτός. 
Πρέπει να προσθέσουμε στην μάζα αυτού του σύμπαντος και την αδρανειακή μάζα των διαστελόμενων γαλαξιών. 
Κατά την εφαρμογή της  Θεωρίας της Σχετικότητας, για την νέα μάζα του σύμπαντος που προκύπτει, αν προσθέσουμε την τεράστια αδρανειακή μάζα των διασταλόμενων γαλαξιών.
 Οπότε η μάζα του σύμπαντος γίνεται επιτέλους άπειρη, αν δεν ήταν ήδη.
Μετά από τα ήδη εκτεθέντα επιχειρήματα η δήθεν ηλικία ενός άχρονου  σύμπαντος, ότι είναι 13,8 δισεκκατομύρια χρόνια, εκτρέπεται σε καθαρή ουτοπία, αδιάφορο πως υπολογίζεται.

Σε άπειρη μάζα ο χρόνος μηδενίζεται οριστικά. 
Ήτοι το σύμπαν είναι στην πραγματικότητα άχρονο.
    
Μια σφύζουσα από ζωή ενέργεια είναι ο κόσμος του σύμπαντος. 
Ενέργεια που προκαλεί αδιάλειπτα γεγονότα.
Γεγονότα που αλλάζουν συνεχώς την μορφή του κόσμου.

Δεν υπήρξε ποτέ αρχή του κόσμου, ούτε τέλος θα υπάρξει.
Ο κόσμος όλος είναι άχρονος.
Δεν υπάρχει μεμονωμένος χρόνος, ούτε μεμονωμένος χώρος υπάρχει.
Χωρόχρονος είναι και αποκτά νόημα μόνο ως Συνείδηση.

Μόνο χάριν της (Συνείδησης) έχει νόημα ο Χωρόχρονος σ' αυτή την μορφή του κόσμου.  

Ο Χρόνος και ο Φόβος είναι έννοιες ανύπαρκτες στην ουσία του κόσμου.
Είναι παράσιτα κατασκευάσματα του νου.
-Ο Χρόνος αποκτά νόημα μόνο σε σχέση με φυσικά φαινόμενα.
Ο πολιτικός χρόνος είναι ανθρώπινη επινόηση, δεν έχει σχέση με την συνιστώσα Χρόνος του μεγέθους Χωροχρόνος.
Ο πολιτικός χρόνος αφορά μόνο την λειτουργία της καθημερινότητας στην ζωή των ανθρώπων.
Σε είκοσι τέσσερις ώρες ορίζεται η διάρκεια μιας περιστροφής της Γης γύρω από τον εαυτό της και ορίζεται με σύμβαση, ως διάρκεια ενός ημερονυχτίου. 
Υπολογίζεται έτσι μετά τον ορισμό αυτό, ο λεγόμενος πολιτικός χρόνος, που προσφέρεται για ρύθμιση της καθημερινότητας στην πολιτική Ζωή των ανθρώπων.
Ο σχετικός αυτός (χρόνος) διατηρεί βέβαια πρακτική σημασία, αρκεί να μην ταυτιζόμαστε μ' αυτόν.
-Ο δε (Φόβος) είναι φανταστικός και τελείως επιζήμιος.

Δεν φοβάται η ύπαρξη αλλά ένα (φάντασμα) το παράσιτο "εγώ".  
Αυτό το "εγώ"οφείλεται αποκλειστικά στην αίσθηση απώλειας της ιδιοκτησίας καθώς και κάθε κεκτημένου εν τω μεταξύ αγαθού.

Ιδιοκτησία είναι ψευδαίσθηση μέσα στον ανύπαρκτο Χρόνο της Ζωής των ανθρώπων.

Τα αγαθά της Ζωής προσφέρονται για όλους.
Τα αποκτούν ως είναι φυσικό,  εκείνοι μόνο που τα έχουν ανάγκη και μπορούν, να τα διεκδικήσουν, με τις ικανότητες που διαθέτουν.

Περίσσεια θερμότητας σημαίνει περίσσεια κινήσεως και συνειδήσεως.
Περίσσεια ψυχρού, σημαίνει ακινησία και νέκρα.
Σχετικό κείμενο: (Θερμοκρασία και Συνείδηση)

Η Ενότητα του ΕΊΝΑΙ διασπάται φαινομενικά σε αντίθετες έννοιες κατά την εκδήλωση σε κόσμο.
Η σύνθεση των αντιθέτων διαμορφώνει την αρμονία του κόσμου.
Η ουσία της Ενότητας όμως διατηρείται και μετά την εκδήλωση του ΕΊΝΑΙ σε κόσμο, μέσω του πνεύματος Αγάπης, που ενώνει όλα το όντα της Δημιουργίας σε ΈΝΑ συμπαγές σύνολο. 

Ή εκδήλωση του ΕΊΝΑΙ σε κόσμο οφείλεται σε ένα και μόνο σκοπό.
Σκοπός είναι η Αυτογνωσία του (Ανθρώπου) και δια του Ανθρώπου της ίδιας της Φύσης.


Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Αρχή της ομοιότητας των δομών στην Δημιουργία. Οι αρετές που διδάσκει η Φύση μέσα από τους Φυσικούς νόμους.


Αποτέλεσμα εικόνας για Η ομοιότητα στην Φύση
Καρύδι--->Εγκέφαλος
Στην Δημιουργία από άκρου εις άκρον αυτής ισχύει η αρχή της ομοιότητας των δομών.
Ο νόμος της ομοιότητας των (δομών) έχει πρακτική σημασία, διότι εξετάζοντας το πλέον προσιτό μέρος αυτής, προκύπτουν σημαντικά πρακτικά συμπεράσματα για το έτερο μέλος της ομοιότητας.
Η Φύση με την παραπάνω ομοιότητα της μορφής του καρυδιού για παράδειγμα, με τον ανθρώπινο εγκέφαλο,  μας δίνει επίσης μια πληροφορία  ζωτικής σημασίας:
Το καρύδι περιέχει ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, που είναι τροφή για την λειτουργία του εγκεφάλου, που λέγεται μνήμη.

Σκεφθείτε επίσης την ομοιότητα που υπάρχει μεταξύ δομής ηλιακού συστήματος και δομής του ατόμου. 
Δηλαδή ο νόμος της ομοιότητας των δομών εδώ πιάνει τα άκρα Μακρόκοσμος- Μικρόκοσμος.

Ηλιακό Σύστημα
Και στις δυο δομές συναντάμε ελκτικά κέντρα.
Στο ηλιακό σύστημα, τον Ήλιο. 



Αποτέλεσμα εικόνας για atomo bohr rutherford
Ελκτικό κέντρο ο πυρήνας. 
Περί αυτόν τα ηλεκτρόνια.
Στο ηλιακό σύστημα περιφέρονται οι πλανήτες. Στο άτομο περιφέρονται τα ηλεκτρόνια.



Μια άλλη περιεκτική ανώτερων ιδεών ομοιότης, βρίσκεται στα ζεύγη Ήλιος-Γη και Γυναίκα Άντρας.
Ο Ήλιος παρέχει Ζωή στην Γη με το φως του,  ο Άντρας προσδίδει στην Γυναίκα την δυνατότητα να δημιουργήσει Ζωή με το σπέρμα του . 
Η Γη παράγει και συντηρεί την Ζωή με το φως του Ήλιου, η Γυναίκα παράγει και συντηρεί την ζωή με την συμμετοχή του Άντρα. 
Η εν λόγω ομοιότης ενέχει στοιχεία λατρευτικού χαρακτήρα, που υμνούν και εξάρουν το ρόλο του ζεύγους Άντρας-Γυναίκα στην ζωή.
Το σπάνιο αλλά απόλυτο  (ταίριασμα) των δυο φύλων, εγείρει ένα νέο φυσικό στοιχείο με υπερβατικές ιδιότητες, που συνδέουν άμεσα το ανθρώπινο ζεύγος με την Φύση.

Σε όλη την δημιουργία υπεισέρχεται ο (Λόγος).
Εν αρχή ην ο Λόγος και Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος.
(Λόγια) του Ιωάννου της Πάτμου.
Από άκρου εις άκρον της Δημιουργίας ολόκληρης υπεισέρχεται ο Λόγος υπό μορφήν αναλογίας 
Α/Β=Γ/Δ=Ζ/Η=...
Η αναλογία συνεχίζεται επ' άπειρον σε όλη την έκταση της Δημιουργίας.  

Είναι τόσα πολλά τα παραδείγματα ομοιοτήτων στην εκδήλωση του κόσμου, που σε κάθε βήμα στην ζωή μας συναντάμε και μια νέα ομοιότητα.
Δεν την εντοπίζουμε όμως άμεσα, γιατί δεν έχουμε συνηθίσει, να παρατηρούμε και να αποκαλύπτουμε τον κόσμο μέσα από ένα τέτοιο πρίσμα.

Όμως αυτό είναι το μυστικό της Δημιουργίας, εκεί έγκειται όλη η ουσία της.
Διότι η Φύση διδάσκει με αυτόν τον τρόπο τον άνθρωπο.

Είναι απολύτως φυσικό, όταν ένα ον βρίσκεται συνεχώς μέσα σε ένα χώρο, στον οποίο κυριαρχεί η νομοτέλεια της Φύσης.
Αναγκαστικά να υπακούσει σ' αυτή την νομοτέλεια, από την οποία εξαρτάται άμεσα και η ζωή του.

Η νομοτέλεια εκτός του ήθους, που είναι το λειτουργικό της υπόβαθρο, πηγάζει από την Ενότητα των πάντων.
Βάση της Ενότητας των πάντων είναι η Αγάπη. 
Φυσικό και επόμενο είναι λοιπόν κατά την διάρκεια ενσωμάτωσης του όντος Άνθρωπος σε καθεστώς νομοτέλειας.  
Να αντιληφθεί  πρώτα απ' όλα το μεγαλείο της Αγάπης, που είναι ουσία των πάντων.
Του υποδεικνύεται επίσης από την Φύση μεταξύ άλλων, πως πρέπει να κινηθεί στην Ζωή, για να κερδίσει την Αυτογνωσία και να την μεταδώσει αυτούσια πίσω στο ΕΊΝΑΙ.  

Ο άνθρωπος δεν διαθέτει άμεσα κατάλληλα εργαστηριακά μέσα και τρόπο, για να διαπιστώσει τους δυο άλλους νόμους της εκδήλωσης ήτοι: 
Τον νόμο της διατήρησης της ενέργειας και τον νόμο της διατήρησης του ηλεκτρικού φορτίου.  
Θα μπορούσε  όμως  εμμέσως, να διαπιστωθεί η αλήθεια του νόμου διατήρησης της ενέργειας: 
Τον νόμο της διατήρησης της Ενέργειας θα μπορούσε, να τον διαβάσει κανείς, από τα αποτελέσματα λειτουργίας του.
Παρατηρώντας την εξέλιξη των φυσικών φαινομένων, που οφείλονται στην δράση του εν λόγω νόμου. 
Ο νόμος διατήρησης της ενέργειας διδάσκει ενδόμυχα στον άνθρωπο την αρετή της οικονομίας.

Αν παρατηρήσουμε για παράδειγμα την πορεία ροής ενός ποταμού, από την πηγή στο βουνό μέχρι την θάλασσα.
Θα αντιληφθούμε πάραυτα την
οικονομία της Φύσης στην χάραξη του δρόμου καθόδου του νερού, από το βουνό προς την θάλασσα.
Με την δύναμη της βαρύτητας σαν κινητήριο δύναμη χαράσσει τον δρόμο καθόδου χωρίς την παραμικρή απώλεια ενέργειας. 
Χωρίς περιττές παρακάμψεις με άλλα λόγια, μόνο εκεί που δεν μπορεί να αποφευχθεί ένα εμπόδιο.
Η νοοτροπία αυτή της Φύσης διοχετεύεται
κατ' ευθείαν στο αίμα του ευαίσθητου και συνειδητού ανθρώπου.

Η Φύση δεν σπαταλά ούτε 1 erg (έργιο).

Το 1erg είναι η μικρότερη μονάδα έργου στο μετρικό σύστημα (CGS cendimetre, gramme, second), με θεμελιώδη μεγέθη το μήκος-μάζα-χρόνος.

Από ένα άλλο επίπεδο παρατήρησης, διδάσκεται κανείς από τον νόμο της ομοιότητας των δομών, σε πολλές περιπτώσεις κατά την διάρκεια της Ζωής του στον κόσμο.
Οι αρετές δεν είναι έμφυτες αλλά διδάσκονται στην διάρκεια παραμονής στην Ζωή.
Αρετές όπως η δικαιοσύνη, η μεγαλοψυχία, η ανδρεία διδάσκονται από την εφαρμογή του νόμου της ομοιότητας των δομών στην Φύση.


Διότι ο άνθρωπος είναι ΟΝ, που η Φύση δημιούργησε για τον συγκεκριμένο σκοπό της Αυτογνωσίας.


Ο Άνθρωπος είναι:
ΟΝ που ζει, τρέφεται, συντηρείται  και δημιουργεί αποκλειστικά  με την βοήθεια των νόμων της Φύσης.
Κάθε δευτερόλεπτο ζωής του Ανθρώπου και όλων των ζώντων όντων εξασφαλίζεται από την φυσική Νομοτέλεια.

Για παράδειγμα, το μυϊκό σύστημα του ανθρώπου αναπτύσσεται βάσει του πεδίου βαρύτητας της Γης.

Όταν ο άνθρωπος αναγκάστηκε να περπατήσει στο έδαφος της Σελήνης, τα βήματά του ήταν τεράστια άλματα, λόγω του ασθενέστερου πεδίου βαρύτητας στην Σελήνη αφ' ενός. 
Και του υπεραναπτυγμένου μυικού συστήματος του ανθρώπου, διαμορφωμένου σε γήινες συνθήκες ζωής αφ' ετέρου.

Η αναπνοή μας εκτελείται  με την δράση της ατμοσφαιρικής πίεσης.
Η ατμοσφαιρική πίεση ασκεί δύναμη ενός κιλού σε κάθε εκατοστό επιφάνειας του ανθρώπινου σώματος.
Είναι εκείνη που αναγκάζει το οξυγόνο μαζί με τα υπόλοιπα συστατικά του αέρα, να εισέρχονται στον πνεύμονα όλων των ζώων καθώς και του ανθρώπου.
Εκεί προκαλούν καύσεις των συστατικών του αίματος, που φτάνει στις κυψελίδες του πνεύμονα. 

Το αίμα φτάνει στον πνεύμονα  ωθούμενο από το κυκλοφοριακό σύστημα. 
Με την βοήθεια του κυκλοφοριακού συστήματος, το οποίο ελέγχεται επίσης από τον εγκέφαλο αυτομάτως. Ο έλεγχος από τον εγκέφαλο επιτυγχάνεται με την χρήση του κοσμικού μηχανισμού της (ανάδρασης)
Οι καύσεις που συντελούνται εντός του πνεύμονα παράγουν την απαραίτητη θερμότητα για την διατήρηση των ζωτικών λειτουργιών του ανθρώπινου σώματος.

Μια τρίτη λειτουργία, που διέπεται από φυσικό 

νόμο της παγκόσμιας έλξης τροποποιημένο 

κατάλληλα σε ερωτική έλξη είναι:
Η αναπαραγωγική λειτουργία.
Η υπέρτατη λειτουργία της Φύσης, μια και σ'αυτήν βασίζεται η διατήρηση του ανθρώπινου γένους και κάθε γένους ζωικής προέλευσης.

Κατά την τέλεση αυτής της λειτουργίας η Φύση διδάσκει τον άνθρωπο στην πράξη νόμους της Δημιουργίας απ'ευθείας στην συνείδησή του.
Ο 1ος νόμος της Δημιουργίας είναι ο Νόμος της Ενότητας των πάντων.
Όταν κατά την ερωτική λειτουργία επέρχεται ο οργασμός,  φάση κατά την οποίαν τα "εγώ"ισοπεδώνονται τελείως από το "εμείς".

Η Φύση διδάσκει εδώ έμπρακτα τον νόμο της Ενότητας των πάντων, στον οποίο η ατομικότητα δεν έχει καμία θέση. 

Από τα παραδείγματα που αναφέρθηκαν μέχρι τώρα αποδεικνύεται ολοκάθαρα υποθέτω ότι, η ζωή ολόκληρη του ανθρώπου είναι κυριολεκτικά στα χέρια της νομοτέλειας της Φύσης.
Φυσιολογικά και ηθικά οι νόμοι της Φύσης ελέγχουν απόλυτα την ζωή του Ανθρώπου.

Δεν χρειάζεται ο άνθρωπος, τίποτε άλλο για να πειστεί, ότι η νομοτέλεια της Φύσης είναι η μόνη υπέρτατη δύναμη, που κυριαρχεί στην Ζωή του.  

Δεν χρειάζεται κανένα ανθρωπόμορφο Θεό, 

αρκεί να συνειδητοποιήσει και να σεβαστεί την 

υπάρχουσα νομοτέλεια της μητέρας Φύσης

Μια καινούργια θρησκεία διαφαίνεται στον μελλοντικό ορίζοντα της ανθρωπότητας.
Μια θρησκεία αληθινά πραγματική, φιλοσοφικά και επιστημονικά θεμελιωμένη, σε υπάρχουσες 
δυνάμεις και νόμους της Φύσης.

Μια θρησκεία της Φύσης, που δεν απαιτεί κανένα ανθρωπόμορφο είδωλο ούτε εικόνες αυτού του ειδώλου, παρά μόνο συνειδητοποίηση της φυσικής πραγματικότητας.
Μιας πραγματικότητας που πηγάζει από την δυναμική της εκδηλωμένης Φύσης. 
     

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Η Φύση είναι πάντοτε παρούσα στον κόσμο μέσω της τεράστιας ποικιλίας μορφών Ζωής.- Μόνο μέσω της Ζωής η Φύση αποκτά Αυτογνωσία.

Φύσις κρύπτεσθαι φιλεί. (Ηράκλειτος)
Ο μεγάλος σοφός εδώ τονίζει την ιδιότητα της Φύσις, να εκδηλώνεται με απλά φαινόμενα.
Κάτω όμως απ' αυτά τα φαινόμενα κρύβονται και δρουν νόμοι της Φύσης.
Τέλος όλα ανεξαιρέτως τα φαινόμενα λειτουργούν κάτω από την ισχύ ενός ή περισσοτέρων Φυσικών νόμων.
Η Φύση μ' αυτόν τον τρόπο προτρέπει σε αφύπνιση την έμφυτη ερευνητική ιδιότητα του Ανθρώπου.
Ασκεί την παρατηρητικότητα του και του δείχνει έτσι τον δρόμο, προς την αποκάλυψη αυτών των φυσικών νόμων, που οδηγούν αργά ή γρήγορα στην Αυτογνωσία του ιδίου και της Φύσης κατ' ακολουθίαν. 

Εξ άλλου ο ίδιος ο Ηράκλειτος έχει διαπιστώσει μια άλλη αλήθεια,την οποία περιγράφει με την φράση: 
Ο άναξ ου το μαντείο έστι το εν Δελφοίς ου λέγει ουδέ κρύπτει αλλά σημαίνει. 
Την έκφραση αυτή  αναφέρω συχνά, για την αλήθεια που κρύβεται κάτω από τα "φαινόμενα". 
Φαινόμενα, τα οποία εν προκειμένω έχουν καθαρά προσωπικό χαρακτήρα.
Με τα οποία, η ίδια η Φύση μας δείχνει τον δόμο, που πρέπει να ακολουθήσει ο καθένας από μας, για να εκπληρώσει τον ρόλο, που του ανέθεσε η Φύση.
Εναπόκειται στον κάθε άνθρωπο  να διαισθανθεί τον κώδικά, με τον οποίο η Φύση του δείχνει τον δρόμο, που οφείλει, να ακολουθήσει, για να αξιοποιήσει την παρουσία του στην ζωή.
Υπό το νόημα πάντα της άψογης συνεργασίας με την Φύση προς απόκτηση Αυτογνωσίας.
Η ίδια η Φύση δηλαδή είναι ο μεγάλος δάσκαλος του Ανθρώπου.
Ο Άνθρωπος είναι το μόνο ον στο οποίο η Φύση έχει αναθέσει την αποστολή της Αυτογνωσίας της. 

Στην επόμενη εικόνα αποδεικνύεται περίτρανα η ιδιότητα του Ανθρώπου, να παρατηρεί, να συνδυάζει και να ανακαλύπτει φυσικούς νόμους.
Η παρατήρηση του σπινθήρα που παράγεται κατά την σύγκρουση δυο σκληρών πετρωμάτων, οδήγησε στην συνέχεια στην ανακάλυψη της Φωτιάς. 
Αποτέλεσμα εικόνας για πρωτόγονοσ άνθρωποσ
Κατά τον ίδιο τρόπο ο Άγγλος ερευνητής Αλεξάντερ Φλέμινγκ μετά από αιώνες, πειραματιζόμενος σε μια καλλιέργεια ευρωτομυκήτων.
Αποτέλεσμα εικόνας για η ανακάλυψη της πενικιλίνης
Παρατήρησε "τυχαία" ότι η πράσινη μούχλα παρήγαγε μια ουσία, η οποία ανέστειλε την δραστηριότητα ορισμένων βακτηρίων.
Η ουσία αυτή ήταν η πενικιλίνη.
Το πρώτο αντιβιοτικό είχε ανακαλυφθεί και επέπρωτο να σώσει εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές.

Η παρουσία της Φύσης στον κόσμο γίνεται μέσω των αισθητηρίων οργάνων όλων των ζώντων όντων, που υπάρχουν στον πλανήτη Γη. 
Η τεράστια σοφία της Φύσης την οδήγησε στην δημιουργία μεγάλης ποικιλίας μορφών ζωής με πολλαπλά αισθητήρια απόκτησης συνείδησης 
του κόσμου.
Τον κόσμο αυτόν που ζούμε, τον δημιούργησε η Φύση ασυναίσθητα από ανάγκη, γιατί αυτός ήταν ο ρόλος της και δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά.
Σε ορισμένη φάση της δημιουργίας όμως προέκυψε η ανάγκη γνώσης του κόσμου που δημιούργησε. 

Η ζωή των ανθρώπων εξελίσσεται σε μορφή τραγωδίας.
Είδος καλλιτεχνικό η τραγωδία, το οποίο μιμείται όμως με μεγάλη προσέγγιση και με ποιητικό τρόπο την ζωή των ανθρώπων.
Σύμφωνα δε με τον ορισμό της τραγωδίας κατά τον Αριστοτέλη καταλήγει πάντοτε: 
Δι' ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν
Με άλλα λόγια το δίδαγμα, που μένει από την τραγωδία της ζωής των ανθρώπων, είναι η απόδοση δικαιοσύνης, με ταυτόχρονη καθαρσιν των σχετικών παθημάτων.
Δηλαδή οι κοινωνικές μεταβολές ωφείλουν να καταλήγουν σε αποκατάσταση των ηθικών αρχών στην όποια δήποτε κοινωνία. 
Ο Νίτσε στο έργο του:  Η Γέννηση της Φιλοσοφίας στα χρόνια της Ελληνικής τραγωδίας, συνδέει άμεσα την Φιλοσοφία με την τραγωδία της Ζωής.     

Η Αυτογνωσία όμως της Φύσης είναι ζήτημα, που επωμίζονται μόνο συνειδητοποιημένα όντα στον κόσμο.
Τέτοια μπορεί να είναι μόνο  Άνθρωποι, οι οποίοι έχουν υποστεί τον βάσανο της σηνειδητότητας, που συνοδεύεται από σχεική εμπειρία.
Στην Αυτογνωσία δηλαδή της Φύσης μόνο ο Άνθρωπος μπορεί, να συμβάλει ουσιαστικά διότι διαθέτει έναν εξελιγμένο εγκέφαλο.
Ο εγκέφαλος  επεξεργάζεται αδιάκοπα τις πληροφορίες των αισθητηρίων οργάνων, με τα οποία είναι διαρκώς σε επαφή.  
Η κατασκευή του ανθρώπινου εγκεφάλου έφτασε στην σημερινή μορφή μετά από πολλές μεταβολές και βελτιώσεις μέχρι να πάρει την σημερινή του μορφή. 
Αλλά η εξέλιξη συνεχίζεται. 
Η Φύση βρίσκεται σε κάθε ζώντα οργανισμό στον κόσμο καθώς και στην μη ζώσα ύλη ανεξεραίτως.
Αυτό δεν ικανοποιούσε την ανάγκη Της για Αυτογνωσία.
Ο στόχος της και όλες οι προσπάθειες Της επικεντρώθηκαν στην τελειοποίηση ενός εργαλείου οχήματος, που θα αποτελούσε την ολοκληρωτική μελοντική κατοικία Της.
Διότι η Φύση κατοικεί παντού σε όλη την Δμιουργία, αλλά μόνο με συνειδητοποιημένα όντα μπορεί να αποκτήσει Αυτογνωσία.
Εν προκειμένω τον άνθρωπο. 
Ένα ον που να πληρεί  τις προϋποθέσεις ανάπτυξης καταλήλων λειτουργιών, που θα βοηθούσαν στην ανάππτυξη Αυτογνωσίας.
Οι λειτουργίες αυτές είναι, η μνήμη και η ανώτερη κρίση.(Budhi)

Ο Εγκέφαλος, η πιο τέλεια δημιουργία που υπάρχει στην επί της Γης Ζωής, προσφέρεται γι'αυτές τις λειτουργίες.
Η τελειοποίηση παρ'όλα αυτά δεν έχει ολοκληρωθεί και συνεχίζεται. 
Εμείς οι άνθρωποι ωφείλουμε τον μέγιστο σεβασμό στους άλλους Ανθρώπους.
Απλά και μόνο επειδή φέρουν εγκέφαλο σαν τον δικό μας, που μέσα σ'αυτόν κατοικεί η ίδια η Φύση αυτούσια.
Κάθε άνθρωπος εκπρποσωπεί την ίδια την Φύση.
Άν συνειδητοποιήσουμε ένα γεγονός και μόνο: 
Ότι κάθε άνθρωπος είναι δυνάμει η Φύση αυτοπροσώπως, δηλαδή ο Δημιουργός του κόσμου.
Το ίδιο ισχύει και για τον εαυτό μας.
Η συνειδητοποίηση αυτών των πλευρών της αλήθειας εξασφαλίζει μέγα μέρος της Αυτογνωσίας, για μας και την Φύση.

Ο Άνθρωπος είναι εφοδιασμένος από την Φύση με δυο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, που δεν τα έχει κανένας άλλος ζωντανός οργανισμός επί της Γης. 

Το πρώτο και κύριο χαρακτηριστικό είναι η ασυνείδητη τάση επιστροφής στην κοσμική πηγή από την οποία προήλθε. 
Αποτέλεσμα εικόνας για Το θρησκευτικό συναίσθημα στον άνθρωπο
Η τάση επιστροφής στην πηγή των όντων, εκδηλώνεται ως θρησκευτικό συναίσθημα, το οποίο κανένα άλλο έμβιο ον δεν έχει συνειδητά.
Το δε θρησκευτικό συναίσθημα όταν εκδηλώνεται ήρεμα συντελεί στην ισορροπία των κοινωνιών.
Ισορροπία όμως εύθραυστη διότι στηρίζεται κατά έναν τρόπο σε μη στέρεα βάση.
Η Φυσική ισορροπία όμως που στηρίζεται σ'αυτό το θρησκευτικό συναίσθημα, δεν είναι συμβατή με την φυσική πραγματικότητα και ανατρέπεται ανά πάσα στιγμή. 
Διότι το Θ.Σ είναι μια ανθρώπινη παρερμηνία και εκδοχή της τάσης των όντων για επάνοδο στην πηγή των πάντων, από όπου και προήλθαν.
Δεν έχει σχέση με κάποιο φανταστικό Θεό, παρά μόνο με την φυσική πραγματικότητα.  

Μερικές φορές όμως  το Θρ.Συναίσθημα  γίνεται τόσο έντονο, ώστε να καταλήγει σε Θρησκευτικό Φανατισμό.
Τότε άνθρωπος καταφεύγει σε πράξεις βίας προκειμένου να επιβληθεί η άποψή του με το ζόρι.
Πράξεις με παρωπιδισμό και εκτός κάθε λογικής, είναι η μέθοδος, που και οδηγεί κατ' ευθείαν στον ολέθριο ("θρησκευτικό φανατισμό"). 
Οι οπαδοί του Θ.Φ προκαλούν μεγάλες καταστροφές περοιουσιακών στοιχείων, έργων τέχνης ακόμη και μουσειακών ευρημάτων μεγάλης αξίας. 
Στην ιστορία από παλαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα έχουμε πλείστα όσα φαινόμενα μέσα στις ιστορικές περιόδους. 
Από αρχαία Ελλάδα-Ρωμαική εποχή,   χρηστιανική περίοδος  και τώρα με την απάνθρωπη συμπεριφορά των τζιχαντιστών.

Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η τάση αναζήτησης και έρευνας του επιστητού μέσω των επιστημών. 
Οι επιστήμες ήταν τα Εργαλεία που χάρισε η Φύση στον Άνθρωπο, για την αναζήτηση της αλήθειας του κόσμου.

Ανέκαθεν ιστορικά ο άνθρωπος μιλούσε για κάποιες θεωρίες λειτουργίας της Φύσης, οι οποίες μερικές φορές ήταν αντίθετες προς τις επικρατούσες απόψεις της ισχύουσας θρησκευτικής πίστης.
Αποτέλεσμα εικόνας για Γαλιλαίος και ιερά εξέταση
Αποτέλεσμα εικόνας για Γαλιλαίος και ιερά εξέταση
Τότε το ισχύον θρησκευτικό καταστημένο στρέφεται με μανία εναντίον της επιστήμης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η άποψη του Γαλιλαίου για την περιστροφή της Γης.

Βασικό χαρακτηριστικό των θετικών επιστημών και δη της Φυσικής, είναι η επιβεβαίωση της θεωρίας από το πείραμα.
Αυτός είναι ο λόγος που η Φυσική καθιέρωσε την έρευνα του επιστητού. 
Μέσα από την έρευνα προκύπτει η εξέλιξη στην κάθε μια επιστήμη.
Με άλλα λόγια η όποια θεωρία στην Φυσική είναι στο έλεος της πειραματικής επαλλήθευσης.
Με τον τρόπο αυτό δια της ερεύνης εξελίσεται η επιστήμη της Φυσικής, προσεγγίζοντας όλο και περισσότερο την αλήθεια.
Ενώ η θρησκεία στηρίζεται στο δόγμα: Πίστευε και μη ερεύνα. 

Για δικούς της λόγους βέβαια αποτρέπει τους πιστούς απο την αναζήτηση της αλήθειας.
Υποθέτω ότι, με το να κρατάει το ποίμνιο στο σκοτάδι της άγνοιας, μακρυά από επιστημονικές προσεγγίσεις περί πραγματικότητας.
Έχει την δυνατότητα να το ελέγχει με μεγαλύτερη ευχαίρια.
Αυτή είναι η βασική διαφορά μεταξύ Θρησκείας και Επιστήμης.

Παρ'όλα αυτά η αλήθεια για την φυσική πραγματικότητα με την χρήση της επιστήμης δεν πρόκειται, να αποκαλυφθεί πλήρως, η προσέγγισή της θα παραμένει  πάντοτε ασυμπτωτική.
Σχετική εικόνα
Ενώ η αισθαντική γνώση της αλήθειας, που δεν επιτυγχάνεται με την βοήθεια της επιστήμης έχει πλήρη αμεσότητα.
Σε κάθε περίπτωση η επιστήμη προετοιμάζει το έδαφος για την κατανόηση της φυσικής πραγματικότητας.