Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

Ο ρόλος των δυο φύλων στην Δημιουργία. (Οντολογική ερμηνεία)

       Ο ρόλος των δυο φύλων στην Δημιουργία.
                      (Οντολογική ερμηνεία)  
                     
                                               
                                                                         (Απόλλωνας, ο Θεός του Φωτός και της Αρμονίας)


(Ναός του Απόλλωνα στους Δελφούς)

Ο Άναξ ου το μαντείο  εστί το  εν Δελφοίς ου λέγει ουδέ κρύπτει αλλά σημαίνει. (Ρήση του Ηράκλειτου, στο έργο του Περί Φύσεως.)
Δηλαδή ο Θεός του οποίου το μαντείο είναι στους Δελφούς, δεν μιλάει,  ούτε κρύβει αλήθειες,  υποδεικνύει όμως την ουσία και επισημαίνει την σημασία των όντων σε σχέση με την υπόλοιπη δημιουργία.
Προς τούτο χρησιμοποιεί συμβολισμούς που έχουν άμεση σχέση με την την δομή και τον Λόγο των όντων.
Η μορφή των συμβολισμών αυτών φανερώνει εύγλωττα την βαθύτερη ουσία των όντων  και απομένει σε έναν αντικειμενικό παρατηρητή να ερμηνεύσει και να αποδώσει την σημασία τους μέσα στην Δημιουργία.   
Το στοιχείο του Λόγου άρχει σε ολόκληρη την εκδήλωση. 
Ο Ιωάννης της Πάτμου έλεγε:
Εν αρχή ην ο Λόγος και Λόγος ην προς τον Θεόν  και Θεός ην ο Λόγος. 
Είναι γεγονός ότι σε ολόκληρη την Δημιουργία επικρατεί ο Λόγος υπό την μορφή της αναλογίας. 
Ο Λόγος κυριαρχεί από άκρου εις άκρον σε όλη την έκταση της Δημιουργίας, από το πιο μικρό μόριο ύλης, έως σε ολόκληρους γαλαξίες. 
Ο Λόγος μπορεί να εκληφθεί ως  ο Θεός του σύμπαντος κόσμου.
   

                                             (Ηράκλειτος)

Ο δε Ηράκλειτος είχε δει ότι τα πάντα έχουν το αντίθετό τους μέσα στην Δημιουργία, μαύρο – άσπρο, κρύο-ζεστό, θετικό – αρνητικό, θηλυκό- αρσενικό, άντρας – γυναίκα.
Έτσι είναι φτιαγμένη η εκδήλωση.

Όλα δε υπακούουν στον νόμο του ΕΝΑ.
Δηλαδή κάτω απ’ τα φαινομενικά  χωριστά όντα, στην πραγματικότητα επικρατεί η Ενότητα των πάντων.
Αυτή η αλήθεια έχει επιβεβαιωθεί τελευταίως από την επιστήμη της Κβαντομηχανικής

Όλα τα υλικά όντα δε, σε όλη την έκταση της Δημιουργίας, τείνουν  να επανέλθουν στην στην πηγή από την οποία προήλθαν.

Την λειτουργία της επιστροφής αναλαμβάνει, ο Νόμος της Παγκόσμιας Έλξης, με την ισχύ και δράση του οποίου, επιτυγχάνεται  η επιστροφή όλης της Δημιουργίας στην πηγή των πάντων, το ΕΊΝΑΙ
Ο νόμος της παγκόσμιας έλξης λειτουργεί σε όλη την έκταση του Σύμπαντος.

Στα έμβια όντα  ο νόμος της παγκόσμιας έλξης, εκδηλώνεται με την μορφή του Έρωτα.

Ο Έρωτας είναι η πύλη που οδηγεί στην συνειδητοποίηση της Ενότητας.

Και τώρα ας έλθουμε στην ιδέα  του συμβολισμού, που μας υποδεικνύει η φράση  του Ηράκλειτου.
Η ουσία της ρήσης συνοπτικά είναι:

Ότι στα πάντα μέσα στην εκδήλωση κυριαρχεί ο Λόγος, και ένας κρυμμένος  συμβολισμός.

Ας επιχειρήσουμε τώρα να αποκαλύψουμε αυτόν τον μυστικό συμβολισμό που αναφέρεται στην ρήση του Ηράκλειτου, ξεκινώντας από τα αντίθετα Θηλυκό Αρσενικό και δη από το ζευγάρι άντρας – γυναίκα, στα έμβια όντα. 
Πρωτίστως όμως θεωρώ απαραίτητο να αναφέρω κάποιες λεπτομέρειες από την οντολογία, για την καλύτερη κατανόηση της ερμηνείας των συμβολισμών.

Η Φύση έχει δώσει στον άνθρωπο ιδιαίτερη σημασία, για τον λόγο ότι θέλησε  να του αναθέσει τον ρόλο του επίσημου εκπροσώπου της στην Δημιουργία.
Έτσι προσπάθησε να δημιουργήσει ένα σχεδόν  τέλειο όν, ώστε να σταθεί σαν άξιος εκπρόσωπος της Φύσης μέσα στην Δημιουργία. 
Η φύση έχει επενδύσει στον άνθρωπο πολλές  ελπίδες κατ' αρχήν, για την απόκτηση της απολύτως  αναγκαίας  Συνειδητότητας, δεδομένου ότιεκδήλωση του Όντος σε σύμπαν έγινε αυθόρμητα και απολύτως ασυνείδητα
Το ΟΝ εκδηλώθηκε έτσι γιατί αυτή ήταν η Φύση του και δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά.
Προσπαθεί τώρα και κάθε στιγμή μέσα στην εκδήλωση να καταλάβει τον εαυτό του.

Με αγωνία προσπαθεί να αντιληφθεί, τι είναι.

Στην αγωνιώδη αναζήτησή του αυτή επιχειρεί να 
βελτιώνει τον άνθρωπο  σε μεγάλο βαθμό συνεχώς , με σκοπό να τον χρησιμοποιεί, ως ενδιάμεσο όρο μεταξύ όντος και κόσμου, όπως ήταν και  το αρχικό σχέδιο.
Κατ' αρχήν επενέβη αποτελεσματικά στην σύσταση, δομή και τελειοποίηση του εγκεφάλου του. 
Τοποθέτησε στο μέρος εκείνο του σώματος που φέρει τον εγκέφαλο όλα τα αισθητήρια όργανα. 
Έδωσε έτσι στον άνθρωπο όλες τις απαραίτητες λειτουργίες που χαρακτηρίζουν ένα σκεπτόμενο ον με κρίση και μνήμη.
Στη συνέχεια τελειοποίησε το υπόλοιπο σώμα του έτσι, ώστε να μεταφέρει και να διατρέφει με ασφάλεια αυτόν τον εγκέφαλό, για να αποκτήσει εμπειρία του κόσμου. 
Του έδωσε δηλαδή όλα απαραίτητα εφόδια, ώστε να  μπορεί να προσφέρει στο ΟΝ την πολυπόθητη Αυτοσυνείδηση.
Τον κατέστησε  έτσι τον κύριο εκπρόσωπο του Όντος  πάνω  Γη.  
Ως φαίνεται όμως, από τις μέχρι τούδε ανακαλύψεις  της αστρονομίας για την έκταση του σύμπαντος,  ότι μάλλον δεν είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος μέσα σε ολόκληρο το σύμπαν με τα δισεκατομμύρια των ήλιων και άλλους τόσους πλανήτες.
Πάντως όπου δήποτε μέσα στην δημιουργία και να έχει επιχειρηθεί ανάλογη κατασκευή, θα πρέπει να έχει τις προδιαγραφές του ανθρώπου.
Συνέχεια της ερμηνείας του συμβολισμού στην ρήση του Ηράκλειτου, για την επισήμανση της κρυμμένης αρμονίας.
Συμβολισμοί:
Γυναίκα σύμβολο του Άδηλου, του ανεκδήλωτου, το οποίο ενέχει την δυνατότητα να φέρει στον κόσμο την μορφή των ανθρώπινων όντων.
Επίσης είναι το σύμβολο της δεκτικότητας και της ζεστασιάς με την υπερκάλυψη και την φροντίδα της διατήρησης της ζωής.
Ο Άντρας συμβολίζει το Δήλον, αυτό που συντελεί στο να παραχθεί ζωή στον εκδηλωμένο κόσμο και δημιουργεί κατάλληλες συνθήκες για την επιβίωσή της

Ο άντρας θεωρείται και είναι ο κατάλληλος φορέας, λόγω της ειδικής κατασκευής στο σώμα και τον εγκέφαλο, ώστε αυτός μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά στην απόκτηση Συνειδητότητας, για το  ίδιο το ΟΝ.

Η Γυναίκα τώρα, θεωρείται  ως ο ενδιάμεσος λειτουργικός όρος μεταξύ ανδρός και ΕΊΝΑΙ.
Αυτή αναμεταδίδει την αποκτηθείσα, με την συμμετοχή του άντρα Συνειδητότητα, στην πρωταρχική δύναμη της Δημιουργίας, σ'αυτό τούτο το ΕΊΝΑΙ.

Συμπεραίνουμε δηλαδή ότι και τα δυο μέλη του ζευγαριού, είναι ισομερώς απαραίτητα, εκτελούν εξ ίσου καίριο ρόλο στην αποστολή, που έχει αναθέσει στον άνθρωπο το ΕΙΝΑΙ. 

Αν προσέξει κανείς με βάση τους συμβολισμούς ακόμα και η σωματική ανατομία των δυο φύλλων επιβεβαιώνει αυτόν τον ισχυρισμό.
Καθώς επίσης πόσο δεσμευτική και απαραίτητη θεωρείται  η αρμονική συνεργασία των δυο ατόμων μέσα στο ζευγάρι.
Η ανατομία της γυναίκας παρουσιάζει ένα  κενό, το οποίο καλείται να γεμίσει ο άντρας, για να δημιουργηθεί η ζωή. 
Ο άντρας είναι αυτός που δίνει την αφορμή, το ερέθισμα και τα εφόδια για την Δημιουργία,  γεμίζοντας αυτό το κενό.
Προσφέρει έτσι,  μέσω της ερωτικής λειτουργίας, την ευκαιρία  για μια πρώτη επαφή με την έκσταση και την Ενότητα με ταυτόχρονη πλήρη απουσία του"εγώ"κατά την στιγμή της ερωτικής πράξης και εν όσο διαρκεί αυτή.

Αυτό είναι ένα δέλεαρ, μια υπόσχεση της φύσης για την τελική συνειδητότητα, που αρχή της είναι  η λειτουργία του Έρωτα. 

Η συνειδητοποίηση της Ενότητας με ταυτόχρονη εξάλειψη της ψευδαίσθησης του εγώ, είναι το οριστικό φτάσιμο στην αληθινή Έκσταση και άφιξη της ύπαρξης στο λιμάνι της παντοτινής Ευτυχίας.
Έτσι τα ζευγάρια όταν γεράσουν μπορούν να πουν με σεβασμό ο ένας στον άλλον ότι, καλώς πράξαμε. 

Ο σεβασμός είναι το άρωμα της αγάπης, που διαδέχεται με τα χρόνια τον Έρωτα.

Έχει τότε  αποκατασταθεί η  Ενότητα,  με την μορφή της Συνειδητότητας και δεν χρειάζεται πλέον ο Έρωτας.
Αυτός έχει επιτελέσει το καθήκον του στο ακέραιο και αποσύρεται.
Ο άνθρωπος όντας στην κορυφή της εξελικτικής αλυσίδας,  είναι αναμφισβήτητα το τελειότερο σχήμα της δημιουργίας πάνω στη Γη.
Για αυτόν και μόνο τον λόγο, ο μοναδικός σκοπός του ανθρώπου στην Δημιουργία είναι η επίτευξη Συνειδητότητας για το ΟΝ, αντί πάσης θυσίας.

Η ΕΚΠΑΊΔΕΥΣΗ

Ας δούμε τώρα τι κάνει ο άνθρωπος για να επιτελέσει αυτό το ύψιστο καθήκον που του ανέθεσε η Φύση.
Η σοβαρότητα του ρόλου του είναι ανάγκη να συνειδητοποιηθεί από την αρχή του βίου του με κατάλληλη αγωγή και εκπαίδευση.
Επειδή το εκπαιδευτικό σύστημα των χωρών εν γένει, εξυπηρετεί διάφορες  σκοπιμότητες μη έχουσες σχέση με την αληθινή εκπαίδευση, προτείνω εδώ συμπληρωματική εκπαίδευση με ατομική πρωτοβουλία  του ανθρώπου.

Ο άξονας και η βαθύτερη ουσία αυτής της μορφής εκπαίδευσης, θα πρέπει να είναι:
Η εσωτερική στροφή του ανθρώπου προς την γνωριμία του εαυτού του.
Ο Ηράκλειτος είπε: «Εδηζησάμην εμεωυτόν»(*), ήτοι στράφηκα μέσα μου, για να γνωρίσω τον εαυτό μου και μέσω αυτού την αλήθεια για την  ύπαρξη.
Μια πρώτη μέριμνα είναι η απαλλαγή από τα βαρίδια της γνώσης που δεν είναι γνώση βιωμένη, δηλαδή αληθινή γνώση, αλλά απλή πληροφόρηση.   
Το περίφημο «εν οίδα ότι ουδέν οίδα» του Σωκράτη εννοούσε το ίδιο πράγμα.
Να επιδιώκουμε τελικά την μη γνώση, την άγνοια,  το κενό σε πληροφορίες, που δεν έχουν καμία υπαρξιακή σημασία για μας.

Η σημασία του κενού στην Δημιουργία

Η σημασία του κενού στην Δημιουργία αποδεικνύεται με τον συμβολισμό του κενού στο θηλυκό στοιχείο μέσα στην Φύση, που είναι απαραίτητο δεδομένου ότι η ύπαρξή του είναι προϋπόθεση Δημιουργίας. 
Έχουμε ήδη αναφερθεί στο ζήτημα αυτό με το κενό στην ανατομία της γυναίκας.
Ένας φίλος και Φιλόσοφος έλεγε συχνά στις συζητήσεις που κάναμε στην παρέα:
Μια κοιλιά γεμάτη δεν μπορεί να τεκνοποιήσει ξανά.

ΈΝΑ ΠΑΡΆΔΕΙΓΜΑ

Φωτεινό παράδειγμα στην πράξη για το καλό της ανθρωπότητας ολοκλήρου έχει δώσει ο ιατρός Simoncini σε μια πρωτοποριακή έρευνα για τον καρκίνο.
Σε αντίθεση με τα επικρατούντα συμφέροντα από τις Φαρμακοβιομηχανίες και το «Ινστιτούτο Rockefeller», o Simoncini ξεκίνησε την έρευνά του από το μηδέν.
Αντιγράφω ένα τμήμα, από την σελίδα ΒΛΕΠΕ-ΑΚΟΥ- ΠΡΑΞΕ.

Η απογοήτευση και η θλίψη του σε ό, τι έβλεπε τον οδήγησε στην αναζήτηση νέων τρόπων για την κατανόηση και ως εκ τούτου τη θεραπεία, αυτής της ασθένειας. Ξεκίνησε το ταξίδι του με ανοιχτό μυαλό και ένα λευκό φύλλο χαρτί, ανόθευτα από οποιεσδήποτε άκαμπτες υποθέσεις που έχουν κατηχηθεί από την κύρια γραμμή της «Ιατρικής» και της «Επιστήμης».

Ξεκίνησε δηλαδή «κενός» από προηγούμενες απόψεις και ιδέες και έτσι μπόρεσε να γεννήσει την θεραπεία της μάστιγας του  καρκίνου.

Περισσότερες πληροφορίες στην σελίδα:

http://blepe-akou-praxe.blogspot.gr/2013/08/blog-post_2.html

ΣΥΜΠΛΉΡΩΜΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ

Ένα άλλο στόχο που οφείλει να έχει η εσωτερική εργασία μας, είναι η προσπάθεια αναγνώρισης και παραμονής στο άμεσο Τώρα.
Η αιωνιότητα βρίσκεται στο Εδώ και Τώρα(*).

Σε πλήρη Συνειδητότητα το Εδώ - διαδέχεται η Απεραντοσύνη και το Τώρα - η Αιωνιότητα.
Το Εδώ και Τώρα, όπως όπως έχει διατυπωθει ανωτέρω,
εκφράζεται στην Θεωρία της Σχετικότητας  με  την έννοια του Χωροχρονικού Συνεχούς.

https://www.youtube.com/watch?v=zFa9qDeHya4#t=1240

Στο παραπάνω  το βίντεο εξηγούνται, με την βοήθεια της Φυσικής, τα πάντα που έχουν σχέση με την ανθρώπινη ύπαρξη.

Η αληθινή ελευθερία έρχεται  με  άμεση εγκατάλειψη της προσωρινότητας, ως και των γήινων επιδιώξεων και δράσεων, στις οποίες τον κυρίαρχο ρόλο έχει το εγώ.

Ο χρόνος είναι επινόηση των ανθρώπων για να ρυθμίζουν τις καθημερινές τους υποχρεώσεις.
Στην καθημερινότητα ο χρόνος γίνεται αντιληπτός από την φθορά του σώματος μας κι'αυτός είναι ο μόνος τρόπος να τον αντιληφθούμε σαν ξεχωριστή οντότητα.
Ο μόνος τρόπος να τον εμπειραθούμε.
Στην Φυσική πραγματικότητα δεν υπάρχει χρόνος μεμονωμένα, παρά μόνο σαν Χωροχρόνος.
Επίσης στην επιστήμη της Φυσικής, εισάγεται το μέγεθος χρόνος, για την μελέτη ορισμένων φαινομένων, εχόντων σχέση με την κίνηση και την θεμελίωση των σχετικών θεωριών.

Στην Φιλοσοφία χρόνος σημαίνει, σύνολο σημείων του χώρου.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΉ  ΨΥΧΟΛΟΓΊΑ

Οι κοινωνίες της γης, είναι δέσμιες των 
λεγόμενων ψεύδο-αυθεντιών και ημιμαθών ειδημόνων ή των εκάστοτε κυβερνητικών παραγόντων.
Τούτο οφείλεται αφ' ενός μεν λόγω της ελλιπούς εκπαίδευσης μέρους του πληθυσμού, αφ' ετέρου δε λόγω του φόβου απώλειας της ελευθερίας ή ακόμη και της ζωής, που καταφέρνουν να ενσπείρουν μέσα στις ανύποπτες μάζες των λαών οι κυβερνώντες.
Αυτοί γνωρίζουν πως να διαχειρίζονται τους αμαθείς ή τους ημιμαθείς,  χρησιμοποιώντας  τον φόβο για την ζωή τους, που είναι απλά προέκταση του ένστικτου της αυτοσυντήρησης, μια άλλη μορφή αυτοσυντήρηση

Ο φόβος απώλειας των αγαθών επιβίωσης, είναι το μέσον που μεταχειρίζονται προκειμένου να ενσπείρουν αυτό το είδος φόβου.

Δεσμεύουν έτσι τα πλήθη, στερώντας τους το αγαθό της ελευθερίας  και τα χρησιμοποιούν για εκμετάλλευση και άλλους σκοπούς προς ίδιον όφελος.
Άρα αναδεικνύεται και πάλι η ανάγκη σωστής εκπαίδευσης των ανθρωπίνων κοινωνιών, δικαία κατανομή των αγαθών, προκειμένου να επιτευχθεί μια ισόρροπος ανάπτυξη πνευματική και οικονομική.

Η ανάπτυξη των κοινωνιών είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη των ατόμων ή μάλλον οι δυο αυτές έννοιες είναι αλληλένδετες, η μία συνεπάγεται την άλλη.
(ΤΕΛΙΚΑ)
H ανάπτυξη Συνειδητότητας αντί πάσης θυσίας, είναι η βασική επιδίωξη της Φύσης ή του Θεού ή όπως αλλιώς θέλετε να ονομάσετε
την αμετάβλητη  και ακατάλυτη δύναμη της Πρώτης Αρχής.

Σημείωση

Στις αναρτήσεις «Εδηζησάμην Εμεωυτόν» και « Το εδώ και Τώρα, η απόλυτη αλήθεια» γίνεται πληρέστερη  ανάλυση  στα ζητήματα αυτά.


   



   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου