Αναγνώστες

Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

Καταναλωτισμός ενάντια στις αξίες Ζωής.


Διαστρέβλωση της ιδέας ύπαρξη
Πλήρη συσκότιση στο νου επιφέρει η παράλογη (πίστη) στην κατανάλωση.
Ενός κακού όμως  μύρια έπονται.
Η μανία του καταναλωτισμού εξωθεί την αύξηση παραγωγής καταναλωτικών αγαθών.
Η έντονη παραγωγή καταναλωτικών αγαθών, απαιτεί κατανάλωση μεγαλυτέρων ποσών ενέργειας.

Η πιο ανέξοδη παραγωγή ενέργειας είναι η λεγόμενη οικολογική ή οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας.
Δηλαδή εκμετάλλευση των φυσικών πόρων της Γης.
Όπως είναι η ηλιακή ενέργεια, η αιολική, η ενέργεια του θαλασσίου κύματος και η γαιοθερμική ενέργεια.
Οι υδατοπτώσεις βρίσκονται ακόμη στο πειραματικό (στάδιο) με πολλές ελπίδες για επιτυχία στο μέλλον.
Ως προς την ηλιακή ενέργεια η Ελλάδα θεωρείται ευνοημένη από την Φύση χώρα. (300 ημέρες τον χρόνο ηλιοφάνεια, ποσοστό 83,5%)

Ως καύσιμο η (ΔΕΗ) χρησιμοποιεί κατά κύριο λόγο τον λιγνίτη από τα ανθρακορυχεία Πτολεμαΐδας και Μεγαλουπόλεως.   
Η πηγή Πρίνος Θάσου σταμάτησε να είναι ενεργή λόγω μεγάλου κόστους εκμετάλλευσης.
Η έρευνα για υδρογονάνθρακες καρκινοβατεί. Περισσότερα (εδώ)
Παράλληλα οι ανάγκες για (καύσιμα) αυξάνονται συνεχώς.  

Η πλέον πρόσφορη παραγωγή ενέργειας στην χώρα μας, γίνεται με την καύση υδρογονανθράκων και λιγνίτη. 
Η χρήση φυσικού αερίου για οικιακή ως και βιομηχανική εφαρμογή θεωρείται η πλέον καθαρή, σε σχέση με τους λοιπούς υδρογονάνθρακες, ως προς τα παραγόμενα προϊόντα καύσεως. 
Ελάχιστα συμβάλλουν όμως οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας προς το παρόν κατ'ανάγκη, λόγω έλλειψης προγραμματισμού. 

Η καύση  των υδρογονανθράκων όμως προκαλεί ρύπανση στην ατμόσφαιρα και κατανάλωση του υπάρχοντος οξυγόνου (Ο2).
Τα δε προϊόντα της καύσης, που είναι το διοξείδιο (CO2)  και μονοξείδιο (CO) του άνθρακα,  είναι κύρια αιτία της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Η μητέρα Φύση επειδή έχει μέσα της ενσωματωμένη την εντολή προστασίας της ζωής, διότι Αυτή την δημιούργησε.
Έχει προνοήσει αρχικά να δημιουργήσει το φαινόμενο του (θερμοκηπίου).
Ο άνθρωπος όμως με την καύση υδρογονανθράκων για να καλύψει αυξημένες ενεργειακές ανάγκες, εξ αιτίας αύξησης της κατανάλωσης αγαθών. 
Ανατρέπει την αρχική  ισορροπία αερίων μαζών της ατμόσφαιρας.    
Η ισορροπημένη σύνθεσης των αερίων οξυγόνου (21% Ο2) και αζώτου (78,1 Ν2 ) συντελεί στην ύπαρξη και διατήρηση της ζωής στην Γη.

Η ισορροπία αυτή ανατρέπεται,λόγω της συσσώρευσης διοξειδίου του άνθρακα (CO2) στην ατμόσφαιρα από την καύση του πετρελαίου, αλλά και ελάττωση του οξυγόνου, που απαιτεί αυτή η καύση.  


Από την άλλη ο ίδιος ο άνθρωπος καταστρέφει την μόνη πηγή ανανέωσης του οξυγόνου, που είναι το πράσινο των δασών με στόχο.
-Την παραγωγή ξυλείας, για εμπορικούς σκοπούς. 
-Την αποψίλωση των δασών προς δημιουργία  ελεύθερης γης, για οικόπεδα και βιομηχανικές εφαρμογές 
Η αποψίλωση γίνεται με κοπή των δέντρων ή με σχεδιασμένους εμπρησμούς.

Με αποτέλεσμα να  επιτείνεται εισέτι, το υπάρχον φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Το οποίο δημιούργησε η Φύση για διατήρηση της θερμοκρασίας επιβίωσης της ζωής στους 15 βαθμούς Κελσίου.
Θερμοκρασία ιδανική για ανάπτυξη και διατήρηση της Ζωής.
Αν δεν υπήρχε το φαινόμενο του θερμοκηπίου η θερμοκρασία της Γης θα ήταν -20 βαθμούς Κελσίου.

Απόδειξη ότι η Φύση προστατεύει την ζωή είναι και ένα άλλο  χαρακτηριστικό γεγονός.
Το οποίο μάλιστα φέρει την ατυχή ονομασία,  ανωμαλία του ύδατος.
Ίσως επειδή είναι το μόνο υλικό που παρουσιάζει αυτή την ιδιομορφία, σε ολόκληρη την εκδήλωση.  
Επειδή κατά την ψύξη μετά του 4 βαθμούς Κελσίου και μέχρι τους 0 βαθμούς, η συστολή του ύδατος αντιστρέφεται και γίνεται διαστολή. 
Αυτή η ιδιομορφία, αποτελεί θεία επέμβαση προς σωτηρία της Ζωής κάτω από την επιφάνεια λιμνών και θαλασσών.
Αυτό φαίνεται σαφώς στην παρακάτω φωτογραφία-σχέδιο, βάσει της νομοτέλειας της Φύσης. 
Σαφές δείγμα της πρόνοιας της Φύσης για την ύπαρξη και προστασία της υποθαλάσσιας Ζωής. 


                                     

Αποτέλεσμα αυτής της ιδιομορφίας είναι το νερό των λιμνών και θαλασσών, να παγώνει μόνο στην επιφάνεια, στην οποία επικρατεί η θερμοκρασία (0) βαθμοί Κελσίου.
Αφήνοντας τον βυθό ανέπαφο για ανάπτυξη της θαλάσσιας Ζωής, φυτικής και ζωικής προέλευσης.   

Τι άλλο να κάνει επιτέλους η Φύση για να μας δείξει την βαθιά ηθική της υπόσταση απέναντι στην (Ζωή).

Ο άνθρωπος όμως αντίθετα κάνει, ότι είναι δυνατόν για να ανατρέψει τις υπάρχουσες φυσιολογικές συνθήκες διατήρησης της Ζωής επί της Γης.



Μοιάζει δηλαδή σαν τον γεωργό, που έκοβε το κλαδί του δέντρου επάνω στο οποίο καθόταν και ο ίδιος . 



Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει απολέσει τελείως τις πανανθρώπινες αξίες και προσκυνάει την μόνη αξία που απόμεινε. 
Το Χρήμα.

Αν αναζητήσουμε την αιτία του ξεπεσμού, η απάντηση είναι μία και μονολεκτική.
Καπιταλισμός ή κεφαλαιοκρατία.
Το αδίστακτο κεφάλαιο, που δεν έχει πατρίδα, ούτε θρησκεία, είναι υπεύθυνο για τον ξεπεσμό του ανθρώπου στην υπάρχουσα κατάσταση ανηθικότητας.
Η μόνη του θρησκεία που πιστεύουν οι κατέχοντες το κεφάλαιο, είναι η διατήρηση και αύξηση  του κεφαλαίου με κάθε μέσον.
Πρόκειται δηλαδή για απόλυτη κυριαρχία της ύλης επί του πνεύματος  

Έτσι έχουν δημιουργηθεί δυο κυρίως τάξεις.
Οι φτωχοί και οι κατέχοντες το κεφάλαιο.
Ανάμεσά τους υπάρχει και μια άλλη τάξη, η τάξη των επιστημόνων.
Αυτήν την τάξη φοβούνται οι πλούσιοι, γιατί είναι οι μόνοι που καταφέρνουν να διατηρήσουν λίγη ανθρωπιά, ως σκεπτόμενα όντα

Παρά ταύτα  η τάξη των πλουσίων θεωρείται η περισσότερο  αδικημένη πνευματικά τάξη μέσα στην ζωή.
Αφού σ' αυτούς δεν διασώζεται καμία απολύτως αξία.
Που να βρει χώρο να υπεισέλθει στην συνείδηση τους, η όποια δήποτε  αξία.
Αφού τον χώρο ολόκληρο τον έχουν καταλάβει οι "αρετές" της πλεονεξίας, της καλοπέρασης, της προσπάθειας αύξησης του κατεχόμενου κεφαλαίου, μαζί με έναν απέραντο εγωισμό. 

Υπάρχουν ασφαλώς και οι φωτεινές εξαιρέσεις φιλάνθρωπων πλουσίων.
Οπότε επιβεβαιώνεται έτσι και  ο κανόνας.

Στην τάξη των επιστημόνων η τάση για παρανομία είναι πιο σπάνια.
Όσο πιο κοντά στους νόμους της Φύσης βρίσκεται το αντικείμενο της επιστήμης.
Τόσο πιο λίγο επιρρεπείς για εκτροπή από τον νόμο είναι κι αυτοί, που υπηρετούν τις συγκεκριμένες επιστήμες. 

Ένα άλλο σύγχρονο πρόβλημα σε απόλυτη σχέση με το κεφάλαιο, είναι το μεταναστευτικό.  
Το φαινόμενο, που προβληματίζει πολύ τις κοινωνίες της Ευρώπης και του κόσμου άμεσα ή έμμεσα εξ επαγωγής. 
Αιτία πίσω απ' αυτό το φαινόμενο είναι ξανά η μάχη για το κεφάλαιο. 
Το κεφάλαιο επικαλούνται ακόμη και ολόκληρα κράτη για να εμφανίσουν  δύναμη.

Τρεις είναι οι κυριότερες αιτίες διχασμού μέσα στην ανθρωπότητα.
-Το κεφάλαιο. 
- Η διεκδίκηση εδαφών 
-Οι θρησκευτικές διαφορές των λαών. 

Στο κράτος της Συρίας για παράδειγμα έχει αρχίσει από το 2011 ένας (εμφύλιος) πόλεμος.
Ο πόλεμος εκεί έχει μετατρέψει ολόκληρες πόλεις σε σωρούς ερειπίων.
Οι δε άνθρωποι συγκροτούν ατέλειωτες ορδές μεταναστών, που αναζητούν απεγνωσμένα ειρηνική Γη στην Ευρώπη και αλλού, για να ακουμπήσουν και να σωθούν. 
       
Εάν ξανακοιτάξουμε το ζήτημα των δυο τάξεων, ως προς ιδιότητες που απέκτησαν οι άνθρωποι, που ανήκουν στην τάξη των φτωχών, θα δούμε ότι: 
Η τάξη των φτωχών είναι σχετικά  ευνοημένη τάξη μέσα στον υπάρχοντα κόσμο, από ηθική άποψη.
Γιατί μόνο εκεί μπορεί να συναντήσει κανείς πράξεις αληθινής ανθρωπιάς και θυσίας.
Ας έχουμε όμως εμπιστοσύνη στο ανθρώπινο είδος.
Δεν μπορεί να μείνει για πολύ βουτηγμένος στην αδράνεια ένας Θεός.
Θα έρθη και η στιγμή  της Ανάστασης.  

Την Άνοιξη αν δεν την βρεις

την φτιάχνεις

(Οδ. Ελύτης) 

Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017

Φυά κράτιστον άπαν. Η Φύση είναι δυνατότερη πάντων. (Πίνδαρος, λυρικός ποιητής της Αρχαιότητας 522 π.χ-443 π.χ )


Βραδινή καταιγίδα

Η ανωτέρω εικόνα προκαλεί πληθώρα συναισθημάτων στους ανθρώπους, που βιώνουν επί τόπου το φαινόμενο.
Όπως φόβο-πανικό-θαυμασμό-δέος μπροστά στην υπέρτατη δύναμη της Φύσης και ποικίλα άλλα συναισθήματα. 
Από τα συναισθήματα αυτά ξεχωρίζω τον θαυμασμό και το δέος ως τα πλέον ανθρώπινα.

Στην απλή ερώτηση, πως αποδεικνύεται το ισχυρότερο πάντων της Φύσης?
Η απάντηση είναι εξ ίσου απλή, εάν λάβουμε υπ' όψιν τον νόμο της Φυσικής που συνδέει την ισχύ με την δύναμη. 
Δεδομένου ότι, ισχύς, στην φυσική είναι ο ρυθμός μεταβολής έργου, ή αλλιώς το ποσό της ενέργειας που καταναλώνεται στη μονάδα του χρόνου.

Το έργο όμως παράγεται από δυνάμεις, ο δε αντίστοιχος νόμος είναι:
Έργο (w)= Δύναμη(F) Χ (S) δρόμος. 
Ήτοι: W=F.S  
Ισχύς δε είναι:  
Ο ρυθμός παραγωγής έργου.
Δηλαδή: Ισχύς (P)= έργο (W)/χρόνος (t).
Τελικώς:   P=F.S/t.
Απεδείχθη ότι, στην Φύση η ισχύς εξαρτάται άμεσα από την δύναμη και μάλιστα η σχέση είναι κατ' ευθείαν ανάλογη. 
Δηλαδή μεγαλύτερη ισχύς αντιστοιχεί σε μεγαλύτερη δύναμη, ανάλογα και με τον χρόνο δράσης της δύναμης. 

Αυτό όμως που υπολογίζει και φοβάται ο άνθρωπος είναι η ανεξέλεγκτη δύναμη
Γιατί αυτή βιώνει στην καθημερινότητά του και όχι την ισχύ. 
Το  κράτιστος της φράσης του ποιητή είναι ο υπερθετικός βαθμός του επιθέτου κραταιός.
Το επίθετο κραταιός σημαίνει κατά λέξιν δυνατός.  
Την δύναμη βιώνει ο άνθρωπος από παιδί στα παιχνίδια του με τους φίλους του, την δύναμη θεωρεί ως ακατανίκητο στοιχείο μέσα στην ζωή και στην φύση.  
Αλλά τα δύο αυτά φυσικά μεγέθη συνδέονται άμεσα, όπως απεδείχθη με την βοήθεια των φυσικών νόμων.

Τελευταία βιώσαμε, εδώ στην Ελλάδα και δη στην Μάντρα Αττικής, ότι η Φύση δεν χαρίζεται, όταν της βάζεις εμπόδια στο δρόμο της. 
Το μεγάλο πρόβλημα όμως που υπήρξε  για τους κατοίκους αυτής της περιοχής ήταν, όταν 
είδαν τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής, να διαλύονται εν ριπή οφθαλμού, από έναν  ορμητικό χείμαρρο, που περνούσε ξαφνικά μέσα στους κεντρικούς δρόμους της πόλης. 
Ένας ορμητικός χείμαρρος που βρήκε εμπόδια στον χαραγμένο από την Φύση δρόμο του
και παρέσυρε εν συνεχεία  τα πάντα, για να εύρη  διέξοδο. 
Δυστυχώς όμως τελικά και με ανθρώπινα θύματα.

Η ορμή συνδέεται πάλι άμεσα  με την δύναμη.
Διότι είναι: Ορμή (P)=δύναμη(F) Χ χρόνος (t).
Ήτοι P=F.t
To γινόμενο: F.t καλείται, Ώση της δύναμης  F.
Δηλαδή σπρώξιμο της δύναμης F σε χρόνο t.
Αν η δύναμη συναντήσει εμπόδια στον δρόμο, που της επιβάλει ο φυσικός νόμος, τα παρασύρει με ορμή, με ολέθρια αποτελέσματα για τις ανθρώπινες ενέργειες.
Που έγιναν αλόγιστα ενάντια στους Φυσικούς νόμους.  

Η Δύναμη λοιπόν είναι η αιτία της ισχύος μέσα σε όλη την εκδήλωση.
Αυτό εννοούσε ο αρχαίος ποιητής Πίνδαρος με την φράση: " Φυά κράτιστον άπαν ".
Σε μια σύγχρονη κοινωνία η Δύναμη παίρνει την μορφή της οικονομικής, στρατιωτικής, πολιτικής ή επιστημονικού κύρους Δύναμη. 
Έτσι η  δύναμη που εμφανίζεται στον άνθρωπο είναι ένα επιφανειακό υποκατάστατο δύναμης και κατατάσσει τους ανθρώπους σε διάφορες τάξεις. 
Οπότε αρχίζει η πάλη των τάξεων προς αποκατάσταση της ισότητας.
Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι κατέχοντες την Δύναμη άνθρωποι, όταν επιβάλουν την θέλησή τους στους άλλους ανθρώπους.
Η αληθινή Δύναμη όμως ανήκει αποκλειστικά στην Φύση και είναι η μόνη ανυπέρβλητη Δύναμη.

Η λέξη  Δέος που αποκτά σημασία μόνο στον ενικό, εμπεριέχει τρία νοήματα:
-Θαυμασμό μπροστά σε μια ανώτερη δύναμη.
-Σεβασμό σε κάτι που η πραγματοποίηση του, θεωρείται ασύλληπτο γεγονός για τις ανθρώπινες  δυνάμεις.
-Τέλος έναν ενστικτώδη φόβο, στο αντίκρισμα του ανεξήγητου και αγνώστου για τα ανθρώπινα δεδομένα φαινομένου.  

Οι αρχαίοι Έλληνες ένοιωθαν δέος μπροστά στον κεραυνό και θεοποιούσαν έτσι ένα φυσικό φαινόμενο με το όνομα του θεού Δια.  
Επίσης θεοποιούσαν και άλλα φυσικά φαινόμενα, που δεν έβρισκαν την αιτία που τα προκαλούσε.  
Παράδειγμα στην τρικυμισμένη θάλασσα απέδιδαν θεϊκές ιδιότητες, στο όνομα του θεού Ποσειδώνα.
Ότι προκαλούσε τον θαυμασμό, όπως η γυναικεία  ομορφιά θεωρούσαν, ότι ήταν θεϊκής προέλευσης. Την αντίστοιχη δε θεότητα ονόμαζαν Αφροδίτη. 
Θαυμασμό επίσης προκαλούσε η μουσική και όλες οι καλές τέχνες γενικότερα, έτσι είχαν τον κατάλληλο Θεό, που έπαιζε συμβολικά την άρπα του, με το όνομα Απόλλων. 

Φυσική δύναμη και μάλιστα καίρια είναι η δύναμη, που παίζει τον πρώτο ρόλο στην διατήρηση της ζωής.
Η δύναμη αυτή  λέγεται  (Έρωτας).



Η φυσική αυτή δύναμη έχει διπλή σημασία.
Η φυσική της σημασία είναι η διατήρηση της ζωής.
Η μεταφυσική της σημασία είναι η τάση επιστροφής στην πηγή των πάντων.  

Η απόλυτη πληρότητα επέρχεται μόνο τις στιγμές, που κρατάς την αγαπημένη ανθρώπινη  ύπαρξη στην αγκαλιά σου.
Κατά δε την τέλεση της ερωτικής λειτουργίας επικρατεί  ατόφιο το"εμείς".
Τα "εγώ"έχουν εξαφανισθεί, μπροστά στο φως που αναδύει η Ενότητα, που δημιουργεί ο Έρωτας.
  


Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Η πορεία του ανθρώπου προς θεοποίηση, περιλαμβάνει τρία κυρίως στάδια. Συνειδητότητα-Βίωση του απολύτου παρόντος-Απόσπαση από την ύλη.


Η αξία της Ελευθερίας από τα δεσμά της ύλης

Χωρόχρονος είναι η συνείδηση. 
Η Συνειδητότητα ακολουθείται από  βίωση του απολύτου Παρόντος. 
Αυτό  είναι το τέρμα του δρόμου, τότε που  η οντότητα κατακτά την αληθινή Ευτυχία.
Απόλυτο Παρόν συνεπάγεται αληθινή Ελευθερία.
Είναι  η μόνη αληθινή Ευτυχία, απόσπαση από την ύλη και Ανεξαρτησία για τον άνθρωπο. 

Ο χωρόχρονος είναι η συνείδηση.
Το ζήτημα αυτό έχει αναλυθεί στην (αντίστοιχη) ανάρτηση υπό τον τίτλο "Χωρόχρονος και Συνείδηση". 

Ο άνθρωπος έχει εκ Φύσεως την δυνατότητα να γίνει θεός.
Η κατασκευή του είναι: κατ' εικόνα και ομοίωση Εκείνου.

Η πορεία εξέλιξης προς Θεοποίηση του ανθρώπου είναι η ακόλουθη:
-Εκκίνηση από την γνώση και βίωση των Φυσικών νόμων. 
Η Φύση είναι παρούσα μπροστά μας, ανοιχτό βιβλίο σε κάθε βήμα  της ζωής μας.
Είναι προτιμότερο να την γνωρίσουμε, αντί να πιστεύουμε σε παραμύθια και να προσκυνούμε είδωλα.
-Βίωση της έννοιας Χωρόχρονος.
-Απόπειρα βίωσης της ταυτότητας Χωροχρόνου     και Συνείδησης. 
-Κατανόηση - βίωση του σκοπού της ζωής, ήτοι της περίφημης Συνειδητότητας. 
-Βίωση του απόλυτου παρόντος. 
Αυτά είναι τα στάδια θεοποίησης του Ανθρώπου. 

Το  όλον  εγχείρημα  είναι, ότι πιο δύσκολο υπάρχει στην ζωή των ανθρώπων.
Διότι βάσει του νόμου δράση-αντίδραση, επάνω στην πορεία κατάκτησης της γνώσης, εγείρονται αντίθετες δυνάμεις άγνοιας.
Αυτή είναι όμως και η ομορφιά του αγώνα, αφού στο τέλος βγαίνει ο άνθρωπος αγνός, δυνατός και ολοκληρωμένος.
Όμως αυτός είναι  σκοπός της Φύσης για κάθε άνθρωπο.

Κάποιοι έρχονται στην ζωή ως εκλεκτοί και προετοιμασμένοι από πριν, με χρέος να βιώσουν κάτι από τα τελευταία στάδια της πορείας.
Το όλο εγχείρημα για την ολοκλήρωσή αυτών των ανθρώπων, εξαρτάται άμεσα από δυο βασικούς παράγοντες.
-Το περιβάλλον, που θα γεννηθεί ο καθ' ένας, δηλαδή η πατρίδαως και η οικογένεια ενός εκάστου.
-Η δυναμική του υποψηφίου, δηλαδή η σταθερή του πίστη και Αγάπη για την ολοκλήρωση της Αυτογνωσίας και τέλος η καλή του υγεία.
 Όταν έχεις αποκτήσει Συνειδητότητα, η βίωση του Απόλυτου παρόντος είναι ζήτημα καθημερινής άσκησης με την βοήθεια πλέον και του Όντος.


Η γέννηση του Ανθρώπου, Μιχαήλ Άγγελος, Καπέλα Σιξτίνα. 

Η Φύση-Θεός αναγνωρίζοντας την προσπάθεια του ανθρώπου να αποκτήσει Αυτογνωσία, στην τελευταία φάση του παρέχει άπλετα την βοήθειά της. 

Αυτό είναι το πνεύμα του έργου με τίτλο "Γέννηση του Ανθρώπου" του Μιχαήλ Αγγέλου στην διακοσμητική τοιχογραφία της Καπέλα Σιξτίνα.
Στο εμπνευσμένο αυτό έργο του Μιχαήλ Αγγέλου αποδίδεται με τέχνη η θεϊκή προέλευση του Ανθρώπου.
Καθώς και η απ' ευθείας σύνδεσή του με την Θεότητα-Φύση σε  όλη του την ζωή. 

Το απόλυτο παρόν συνεπάγεται μετατροπή του Τώρα  σε αιωνιότητα και του εδώ σε παγκοσμιότητα αντίστοιχα.
Επισημαίνεται έτσι η άφιξη της οντότητας στο πάνθεο του Ολύμπου.   

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Η επικοινωνία με τους άλλους και τον κόσμο, είναι θεμελιώδης ανάγκη του ανθρώπου.



Στην ανωτέρω φωτογραφία ένα αθώο παιδάκι, αγνό ακόμα όπως η Φύση, που το έφερε στον κόσμο, προτείνει άφοβα το χέρι του σε μια θαλάσσια φώκια.
Με στόχο το παιχνίδι, έτσι αισθάνεται αυτή την στιγμή και δρα αυθόρμητα.  
Δηλαδή έχει την πρέπουσα στάση ζωής.
Η ζωή είναι παιχνίδι έτσι πρέπει να την εκλαμβάνουμε, με αθωότητα μικρού παιδιού. 
Αργότερα έρχονται τα προβλήματα της πραγματικής ζωής, λόγω προηγηθείσης διαπαιδαγώγησης.
Η ζωή φορτώνει συνήθειες άσχετες με την ανθρώπινη φύση. 
Ο λόγος είναι διότι τα στάδια που περνάμε μέχρι την ενηλικίωση ήτοι, οικογένεια-σχολείο- κοινωνία, είναι ήδη  εν πολλοίς χαλασμένα περιβάλλοντα, ακατάλληλα για ανάπτυξη ανθρώπινων ιδιοτήτων.  
    
Δηλαδή η πραγματική φύση του ανθρώπου είναι η ανάγκη επικοινωνίας με τους άλλους και τα άλλα, προς αποκατάσταση της διασπασθείσης κατά την εκδήλωση Ενότητας. 
Το ΕΊΝΑΙ όταν αποφάσισε να εκδηλωθεί σε κόσμο, το έκανε γιατί αυτή ήταν η Φύση του  και δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. 
Η αρχική Ενότητα όμως  σε όλα τα διακριτά πλάσματα της δημιουργίας συμπεριλαμβανομένου και του ανθρώπου, έχει διατηρηθεί ατόφια και υπάρχει πίσω από κάθε φαινόμενο στον κόσμο. 

Η Φύση δια του ανθρώπου πάντα, κάνει ότι είναι δυνατόν να γίνει, για να διευρύνει την αντιληπτική  του ικανότητα και να ανοίξει ο δρόμος προς την αυτογνωσία του αληθινού Εαυτού.
Αναδεικνύεται έτσι ο στόχος της Φύσης, που είναι η ανάπτυξη Συνειδητότητας αντί πάσης θυσίας.

Κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω του ανθρώπου, με την συμμετοχή και των λοιπών έμβιων όντων.

Χαρακτηριστικό  παράδειγμα η εξέλιξη στην τεχνολογία, για βελτίωση της επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων της Γης. 
Το διαδίκτυο είναι μια απόδειξη εφαρμογής της τεχνολογίας στην βελτίωση της επικοινωνίας των ανθρώπων  σε πλανητική κλίμακα.  
Έχει βελτιώσει τα τεχνικά μέσα επικοινωνίας τόσο, ώστε να υπάρχει άμεση συνεννόηση από άκρου εις  άκρον της Γης, με εικόνα και ήχο μέσα σε δευτερόλεπτα.  

Κάθε εμπόδιο επομένως που παρεμβάλλεται στην πλανητική επικοινωνία των ανθρώπων. 
Είτε με εσκεμμένη διακοπή, είτε με παρεμβολή παρασίτων, στην φυσιολογική ροή της πληροφορίας, είναι αμαρτία και καίριο κτύπημα κατά του νόμου της Ενότητας.  
Στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών τον πρώτο ρόλο παίζει η γλώσσα.
Σκεφθείτε αν δεν υπήρχε η γλώσσα (επικοινωνίας) τι θα ήμασταν. 

Οι (5) αισθήσεις δεν εξυπηρετούν στην άμεση επικοινωνία όσο ο έναρθρος λόγος. 
Ο έναρθρος προφορικός και γραπτός λόγος  έχει εξελιχθεί δια μέσου των αιώνων, από την εμφάνισή του υπό μορφή πρωτόγονων κραυγών και γρυλισμάτων.
Η εξέλιξη της Ελληνικής γλώσσας στην Αρχαία Ελλάδα είχε φτάσει στο σημείο,  ώστε να μπορεί κανείς να εκφραστεί  νοητικά ή συναισθηματικά απόλυτα. 
Αλλά και η σημερινή μορφή της Ελληνικής γλώσσας προσφέρει επίσης άπειρες δυνατότητες έκφρασης και ευελιξίας  στην διατύπωση. 
Δεν είναι υπερβολικός επομένως ο χαρακτηρισμός της γλώσσας, ως γλώσσας Θεών.  

Ο (Έρωτας) είναι μια ιδιαίτερη υπαρξιακήπολύ ισχυρή μορφή επικοινωνίας.



Δεν είναι υπερβολή ο χαρακτηρισμός, ότι: 
Ο έρωτας τυφλώνει τον άνθρωπο.
Δεδομένου ότι είναι παραλλαγή του κοσμικού νόμου Παγκόσμιας Έλξης, κατά την επέκταση εφαρμογής του νόμου αυτού στην έμβια ύλη και δη στον  άνθρωπό.
Επομένως είναι κοσμικής προέλευσης  νόμος και ως εκ τούτου ανίκητος. 
Έρως ανήκατε μάχαν, περιγράφει την δύναμη του Έρωτα ο Σοφοκλής.
Ωδή στον Έρωτα, από την Αρχαία Ελληνική τραγωδία.
Είναι με άλλα λόγια η απόλυτη επικοινωνία.
Επικοινωνία επαναφοράς της διασπασμένης Ενότητας, όπου το Εγώ γίνεται πάλι Εμείς. 

Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2017

Ο τρισδιάστατος κόσμος που ζούμε, είναι η προβολή ενός μητρικού κόσμου τεσσάρων διαστάσεων.



                                 (1,2,3,4 διαστάσεις)
Το υπ' αριθμ. (4) σχέδιο, στον ως άνω πίνακα διαστάσεων παριστάνει έναν κύβο (4) διαστάσεων.
Ολόκληρος κόσμος (4) διαστάσεων δεν γίνεται, να παρασταθεί στις (3) διαστάσεις του κόσμου που ζούμε. 
Ο πραγματικός τετραδιάστατος (κόσμος) περιγράφεται από μια συνάρτηση του τύπου  f(x,ψ,z,t). 
Ο δικός μας τρισδιάστατος κόσμος f (x,ψ,z ) είναι η προβολή του τετραδιάστατου κόσμου στις τρεις διαστάσεις του δικού μας κόσμου .
Το t στην παραπάνω σχέση δεν σημαίνει απαραίτητα τον χρόνο με την συνήθη σημασία που αποδίδεται στην κλασική Φυσική.
Απλά είναι μια τέταρτη διάσταση δηλαδή η συνάρτηση του τετραδιάστατου χώρου μπορεί να γραφτεί  f(x,ψ,z,w). Όπου w μια τέταρτη διάσταση.

Η προβολή του χώρου των τεσσάρων διαστάσεων στον χώρο των τριών διαστάσεων, θα είναι μειωμένη κατά μια διάσταση.  
Ήτοι θα παριστάνεται από την σχέση f(x,ψ,z), που είναι ο γνωστός κόσμος που ζούμε.
Κάτι ανάλογο συμβαίνει για παράδειγμα κατά την προβολή τρισδιάστατου αντικειμένου στο επίπεδο των δυο διαστάσεων.
Δηλαδή η προβολή σε χώρο μικρότερο κατά μια διάσταση μειώνει τις διαστάσεις ενός αντικειμένου αντιστοίχως κατά μια.  




Στην διπλανή εικόνα εμφανίζεται η προβολή ενός κύβου σε επίπεδο.  




Το αποτέλεσμα είναι δυο απλά επίπεδα παραλληλόγραμμα.
Ήτοι ο κύβος των τριών διαστάσεων με την προβολή κατάληξε, να απολέσει την μια διάσταση.
Εν γένει η προβολή αντικειμένων από χώρο ν διαστάσεων, σε χώρο ν-1 διαστάσεων,   μειώνει τις διαστάσεις του αντικειμένου κατά μια μονάδα.

Ο άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί μόνο τρεις διαστάσεις.
Συνεπώς ο κόσμος στον οποίο μετέχει και μέσω του οποίου παρατηρεί, είναι κι αυτός τριών διαστάσεων.
Δηλαδή ο ίδιος άνθρωπος μειώνει, με τις αισθήσεις που διαθέτει, τον πραγματικό κόσμο των τεσσάρων διαστάσεων σε τρεις.
Υλοποιεί κατά κάποιον τρόπο την προβολή του χώρου των (4) διαστάσεων στον δικό μας κόσμο.
Επομένως ο κόσμος που ζούμε δεν είναι (πλήρης), του λείπει μια διάσταση.
Είναι μια πλάνη των αισθήσεων.

Εάν η διάσταση που απουσιάζει στον κόσμο, που ζούμε είναι ο χρόνος.
Αυτόματα ο δικός μας κόσμος μένει ακίνητος.
Ισχύει δηλαδή μόνο το εδώ και τώρα, το οποίο συμβαίνει σε χρόνο μηδέν. 
Ήτοι στο απόλυτο παρόν.
Σε μηδενικό χρόνο δεν υπάρχει παρελθόν και μέλλον.

Επομένως ο κόσμος που ζούμε είναι μόνιμα στο παρόν. 

Ο χρόνος που χρησιμοποιούμε  στην καθημερινότητα είναι χρόνος συμβατικός.
Προκύπτει δε από την  σχέση με την κίνηση γνωστών ουρανίων σωμάτων, με την εξής αντιστοιχία:
Μια πλήρης περιστροφή της Γης περί τον εαυτό της, συμφωνήθηκε να λέγεται μια ημέρα και υποδιαιρείται σε 24 ώρες.
Ο χρόνος μιας πλήρους περιστροφής της Σελήνης περί την Γη είναι ένας μήνας (30 ημέρες)
Τέλος ο χρόνος μιας πλήρους περιστροφής της Γης περί τον Ήλιο είναι συμβατικά ένα έτος (12 μήνες). 

Ο χρόνος στον κόσμο των τριών διαστάσεων έχει αντικατασταθεί από καθαρά γεγονότα.
Τα οποία ο άνθρωπος τοποθετεί  αναγκαστικά μέσα σε μια συμβατική κλίμακα  χρόνου.
Αυτή η συμβατική κλίμακα χρόνου σχετίζεται, όπως είδαμε, με κοσμικά γεγονότα ουσιαστικά άχρονα για την ανθρώπινη συνείδηση.


Το γεγονός της απουσίας χρόνου από το γίγνεσθαι του κόσμου έχει επιβεβαιωθεί από τον 
Αϊνστάιν με την γνωστή φράση:



Ο χρόνος δεν υπάρχει, είναι μια ανθρώπινη
επινόηση για να εξυπηρετεί ανθρώπινες ανάγκες 
Albert Einstein.



Οι σκέψεις που μας βγάζουν από το παρόν και μας  μεταφέρουν στο παρελθόν ή στο μέλλον είναι παράσιτες σκέψεις.
Τέτοιες σκέψεις δεν έχουν θέση σε έναν κόσμο μηδενικού χρόνου, όπως αυτός ο κόσμος που ζούμε.
Αυτές οι σκέψεις είναι παράνομες φαντασίες.

Οι σκέψεις δημιουργούνται μέσα στον νου και είναι εν γένει δυο ειδών.
Σκέψεις που αναφέρονται σε αναμνήσεις ή σε μελλοντικές καταστάσεις.
-Δηλαδή σκέψεις εκτός τόπου και χρόνου, φανταστικές σκέψεις.
-Και σκέψεις προβληματισμού στο παρόν.

Σκέψεις του δεύτερου τύπου είναι πάλι δυο ειδών και εξυπηρετούν:
-Στην αντιμετώπιση των αναγκών επιβίωσης. 
-Στην Δημιουργική ενασχόληση.


ανάγκη  είναι το υπ'αριθμόν (1) κίνητρο για δράση άμεσα στο παρόν.
Συνήθως αυτού του τύπου ανάγκες είναι ανάγκες επιβίωσης, οπότε ο άνθρωπος κινητοποιείται άμεσα και αυτόματα χωρίς σκέψη.
Οι ενστικτώδεις κινήσεις επιβίωσης πραγματοποιούνται  απόλυτα σε μηδενικό χρόνο, απουσία κυριολεκτικά σκέψεων.

Μια μητέρα προκειμένου να σώσει το παιδί της από άμεσο κίνδυνο, ενεργεί ενστικτωδώς αυτόματα χωρίς να σκεφθεί αν, κινδυνεύει η δική της ζωή.  
Η σκέψη σε παρόμοιες περιπτώσεις είναι απώλεια 
ενέργειας και εισάγει τον παράσιτο χρόνο από 
την πίσω πόρτα.

 -Όταν δημιουργεί ο άνθρωπος καλλιτεχνικά ή επιστημονικά, χρειάζεται ο νους, να αντλεί μέσω της μνήμης πληροφορίες αναγκαίες για την πρόοδο της δημιουργίας. 
Αυτές οι σκέψεις γίνονται σαν αναγκαίες δράσεις και γίνονται σε μηδενικό χρόνο.
Ακολουθεί σύνθεση των στοιχείων με έμπνευση
και την βοήθεια της κρίσης.

Η παρουσία έμπνευσης και στόχου, στενά συνδεδεμένες  με το αντικείμενο της μελέτης ή της καλλιτεχνικής δημιουργίας είναι απαραίτητη προϋπόθεση. 
Η έμπνευση είναι ένας σίγουρος οδηγός  επιτυχίας.

Η δημιουργία με έμπνευση συντελείται στο απόλυτο εδώ και τώρα, ήτοι στο απόλυτο Παρόν.
Ο άνθρωπος δημιουργός ζει στο παρόν και είναι ευτυχισμένος μέσα στον κόσμο του μόνιμου παρόντος. 
Ακολουθεί πιστά την ροή της Φύσης, γίνεται ένα με την Φύση.

Αυτός είναι ο κόσμος των τριών διαστάσεων. 
Είναι ο κόσμος που ζούμε εμείς οι άνθρωποι με τα υπόλοιπα ζώα.
Οι δράσεις των ζώων γίνονται αυτόματα εντός μηδενικού χρόνου, με μόνο κίνητρο την ανάγκη για ικανοποίηση άμεσων αναγκών.
Η παρουσία ενστίκτου στον κόσμο των τριών διαστάσεων, εξ ορισμού σημαίνει απουσία σκέψης και χρόνου.